Να τερματιστεί το πανάκριβο μοντέλο μεταφοράς νερού στα άνυδρα νησιά του Αιγαίου – Πρόταση

Την έντονη και απόλυτη δια­φω­νία του στη συνέ­χιση του μοντέ­λου μετα­φο­ράς νερού στα άνυδρα νησιά του Αιγαίου, εξέ­φρασε ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, κ. Μάνος Κόν­σο­λας, κατά τη διάρ­κεια της συζή­τη­σης στη Βουλή της Επί­και­ρης Ερώ­τη­σης που είχε κατα­θέ­σει προς τον Υπουργό Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής.

Ο κ. Κόν­σο­λας επι­σή­μανε ότι το μοντέλο μετα­φο­ράς νερού είναι πανά­κριβο και το κόστος μετα­κυ­λί­ε­ται στον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, στην αυτο­διοί­κηση, αλλά κυρίως στον ίδιο τον πολίτη που έχει επι­λέ­ξει να ζει σε αυτά τα νησιά.

Από το 2006 μέχρι το 2014, η μετα­φορά νερού κόστισε στο Κράτος 71 εκ. Ευρώ και αυτό το πανά­κριβο και παρω­χη­μένο μοντέλο, συνε­χί­ζε­ται ακόμα και σήμερα.

Ο Βου­λευ­τής τόνισε ότι με λιγό­τερα χρήματα από αυτά που έχουν δαπα­νη­θεί έως σήμερα, θα μπο­ρού­σαν να δημιουρ­γη­θούν λιμνο­δε­ξα­με­νές, μονάδες αφα­λά­τω­σης με συνο­δευ­τικά και υπο­στη­ρι­κτικά έργα και να χρη­μα­το­δο­τη­θούν μελέτες και έργα δια­χεί­ρι­σης των υδα­τι­κών πόρων στα νησιά.

Υπο­γράμ­μισε ότι ο πολίτης στα άνυδρα νησιά του Αιγαίου πλη­ρώ­νει πανά­κριβα την κατα­νά­λωση νερού, αφού το κυβικό χρε­ώ­νε­ται, ακόμα και 10,5 ευρώ, πεντα­πλά­σια τιμή από αυτή που πλη­ρώ­νουν οι κατα­να­λω­τές στην Αττική ή και σε άλλες περιο­χές της ηπει­ρω­τι­κής χώρας. Τη στιγμή που αν υπήρχε και εφαρ­μο­ζό­ταν ένας ορθο­λο­γι­κός σχε­δια­σμός, όχι μόνο στη δια­χεί­ριση των υδα­τι­κών πόρων αλλά και στη λει­τουρ­γία σύγ­χρο­νων μονάδων αφα­λά­τω­σης, το κόστος αυτό θα ήταν πολύ πιο χαμηλό.

Ο κ. Κόν­σο­λας στην ομιλία του ανα­φέρ­θηκε σε συγκε­κρι­μένα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν τα άνυδρα νησιά του Αιγαίου.

Ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά ότι:

– Στο Καστε­λό­ριζο χρειά­ζο­νται μόλις 500.000 ευρώ για την ανα­κα­τα­σκευή της λιμνο­δε­ξα­με­νής προ­κει­μέ­νου να μην χρεια­στεί να ξανα­γί­νει μετα­φορά νερού και σε συν­δυα­σμό με την απρό­σκο­πτη λει­τουρ­γία της μονάδα αφα­λά­τω­σης.

– Σε 7 νησιά υπάρ­χουν μονάδες αφα­λά­τω­σης οι οποίες έχουν αγο­ρα­στεί αλλά δεν έχουν ακόμα εγκα­τα­στα­θεί, όπως στη Σύμη, στους Λειψούς, στη Δονούσα, την Κίμωλο, την Αμοργό, την Πάτμο και τη Λέρο.

– Στην Πάτμο ο Δήμος έχει προ­μη­θευ­τεί δύο μονάδες αφα­λά­τω­σης, αλλά για να τεθούν σε λει­τουρ­γία πρέπει να ολο­κλη­ρω­θούν η τεχνική μελέτη, που ήδη γίνεται, και τα υπο­στη­ρι­κτικά έργα.

Ζητή­ματα άμεσης προ­τε­ραιό­τη­τας αν σκεφθεί κανείς κάθε χρόνο το Υπουρ­γείο και ο Δήμος δαπα­νούν πάνω από 1 εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ για τη μετα­φορά νερού σε Πάτμο και Αρκιούς. Ενώ η λει­τουρ­γία των δύο αυτών μονάδων θα δώσει τη δυνα­τό­τητα παρα­γω­γής 1200 κυβικών την ημέρα και θα δώσει μόνιμη λύση στο πρό­βλημα.

Ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, ανα­φέρ­θηκε στις υψηλές χρε­ώ­σεις της ΔΕΗ στην κατα­νά­λωση ρεύ­μα­τος για τη λει­τουρ­γία των μονάδων αφα­λά­τω­σης, τονί­ζο­ντας ότι δεν μπορεί να υπάρ­χουν χρε­ώ­σεις ανά­λο­γες με αυτές του οικια­κού ρεύ­μα­τος γιατί συνι­στούν υπέ­ρο­γκη επι­βά­ρυνση που σε τελική ανάλυση μετα­κυ­λί­ε­ται, ανα­γκα­στικά, στους πολίτες από τους νησιω­τι­κούς δήμους.

Ο Μάνος Κόν­σο­λας πρό­τεινε τη δια­μόρ­φωση και υλο­ποί­ηση μιας σειράς συγκε­κρι­μέ­νων έργων και παρεμ­βά­σεων στα άνυδρα νησιά, προ­κει­μέ­νου να υπάρξει βιώσιμη, μόνιμη και ορι­στική λύση στο πρό­βλημα της υδρο­δό­τη­σης τους.

Έκλεισε την ομιλία του, επι­ση­μαί­νο­ντας:

«Να τερ­μα­τι­στεί το ξεπε­ρα­σμένο και κοστο­βόρο μοντέλο της μετα­φο­ράς νερού.

Να ξανα­γί­νει το νερό φυσικό αγαθό για αυτά τα νησιά, γιατί σήμερα απέχει πολύ από το να χαρα­κτη­ρι­στεί ως φυσικό αγαθό, από τη στιγμή που οι πολίτες των νησιών το πλη­ρώ­νουν σε πεντα­πλά­σια τιμή.

Θεωρώ ότι θα πρέπει άμεσα, μαζί με τον Υπουργό Εσω­τε­ρι­κών, να δια­μορ­φώ­σετε άμεσα αυτό το νέο σχε­δια­σμό. Να υπάρξει χρη­μα­το­δό­τηση συγκε­κρι­μέ­νων έργων και μελετών δια­χεί­ρι­σης των υδα­τι­κών πόρων σε αυτά τα νησιά, μονάδων αφα­λά­τω­σης, δικτύων και υπο­στη­ρι­κτι­κών έργων.

Οι οικο­νο­μίες κλί­μα­κος που θα προ­κύ­ψουν θα οδη­γή­σουν σε ταχύ­τατη από­σβεση του κόστους αυτών των έργων.

Τα οφέλη θα είναι πολ­λα­πλά:

– Θα στα­μα­τή­σει η οικο­νο­μική αιμορ­ρα­γία που συνε­πά­γε­ται η μετα­φορά νερού σε αυτά τα νησιά.

– Θα εξα­σφα­λι­στεί η επάρ­κεια στην υδρο­δό­τηση τους, με όρους βιω­σι­μό­τη­τας και αει­φο­ρίας.

– Θα μειωθεί το κόστος κατα­νά­λω­σης νερού για τους πολίτες αυτών των νησιών».