ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τα βιομετρικά στοιχεία και οι ταξιδιώτες «καλής και κακής πίστης

news room 4 λεπτά ανάγνωση
αεροδρομιο

Λίγο μετά το 2011 και την έκρηξη της Αρα­βι­κής Ανοιξης που οδήγησε τις πρώτες χιλιά­δες Τυνή­σιων στη Γαλλία, η Ε.Ε. απο­φά­σισε να «φρε­σκά­ρει» ιδέες του 2008 για την καλύ­τερη επι­τή­ρηση των ευρω­παϊ­κών συνόρων. Σε αυτό θα συνέ­βαλλε το Ευρω­παϊκό Σύστημα Παρα­κο­λού­θη­σης Εξω­τε­ρι­κών Συνόρων (EUROSUR), που περι­λαμ­βά­νει ένα σύστημα ελέγχου εισόδου – εξόδου (EES), τη δημιουρ­γία ενός συστή­μα­τος κατα­γρα­φής επι­βα­τών (RTP), αλλά και ενός αρχείου κατα­γρα­φής επι­βα­τών (Passenger Name Records) που θα έδινε, για παρά­δειγμα, στις ελλη­νι­κές αρχές τη δυνα­τό­τητα να εντο­πί­σουν τον δράστη των Βρυ­ξελ­λών Χαλίντ ελ Μπα­κρά­ουι πριν πάρει, τον Ιούλιο του 2015, το αερο­πλάνο από το Τρεβίζο της Ιταλίας με προ­ο­ρι­σμό την Αθήνα. Οχι γιατί θα έβρι­σκαν το όνομά του – ταξί­δευε με πλαστή βελγική ταυ­τό­τητα – αλλά ακριβώς επειδή θα έβλεπαν, Ελληνες και Ιταλοί, ότι ταξί­δευε με πλαστά χαρτιά. Πέντε χρόνια μετά και πολύ περισ­σό­τε­ρους νεκρούς, οι ευρω­παϊ­κοί θεσμοί ακόμα συζη­τούν το θέμα, ενώ οι υφι­στά­με­νοι μηχα­νι­σμοί, όπως το σύστημα πλη­ρο­φο­ριών Σένγκεν, δυσλει­τουρ­γεί, καθώς, όπως παρα­δέ­χο­νται Ευρω­παίοι αξιω­μα­τού­χοι, μόνο η Γαλλία το τρο­φο­δο­τεί κανο­νικά.

Η Ε.Ε. είχε υπο­λο­γί­σει ότι το σύστημα παρα­κο­λού­θη­σης εξω­τε­ρι­κών συνόρων θα κόστιζε 874 εκατ. ευρώ, αλλά μια μελέτη του Ιδρύ­μα­τος Χάινριχ Μπελ, το 2012, υπο­λό­γισε ότι το κόστος κατα­σκευής και δια­σύν­δε­σης του συστή­μα­τος με τα εθνικά συστή­ματα 24 χωρών μπορεί να ξεπερ­νούσε και τα 2 δισ. ευρώ.Το σύστημα προ­βλέ­πει την αξιο­ποί­ηση σύγ­χρο­νων τεχνο­λο­γιών, όπως των Drones, για τη φύλαξη των εξω­τε­ρι­κών συνόρων της Ενωσης.

Καρδιά του μηχα­νι­σμού που σχε­δί­αζε τότε η Ε.Ε., και θέλει ακόμα να θέσει σε εφαρ­μογή, είναι το σύστημα PNR, το σύστημα κατα­γρα­φής επι­βα­τών. Δεν πρό­κει­ται για ευρω­παϊκή εφεύ­ρεση. Υιο­θε­τή­θηκε στις ΗΠΑ μετά την 11η Σεπτεμ­βρίου για να απο­φύ­γει η αερο­πο­ρική βιο­μη­χα­νία τις μεγάλες καθυ­στε­ρή­σεις εξαι­τίας των εντα­τι­κών ελέγχων. Στην Ευρώπη, εφαρ­μό­σθηκε πιλο­τικά στους επι­βά­τες που πετούν συχνά και που με την υποβολή των βιο­με­τρι­κών τους στοι­χείων δεν ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νοι να υπο­στούν τον λεγό­μενο «δευ­τε­ρο­βάθ­μιο» ή δειγ­μα­το­λη­πτικό έλεγχο. Για τους ταξι­διώ­τες από τρίτες χώρες η αξιο­ποί­ησή του έδειξε ότι ο χρόνος ελέγχου περιο­ρί­ζε­ται από 1-2 λεπτά στα 30 δευ­τε­ρό­λε­πτα.

Το σύστημα προ­βλέ­πει ότι οι «ταξι­διώ­τες καλής πίστης» θα δηλώ­νουν τα βιο­με­τρικά τους στοι­χεία στις προ­ξε­νι­κές αρχές της Ε.Ε., εκεί όπου παίρ­νουν τη βίζα και έναντι εκχώ­ρη­σης των προ­σω­πι­κών τους δεδο­μέ­νων θα υφί­στα­νται μικρό­τε­ρης έκτασης έλεγχο στα αυτό­ματα μηχα­νή­ματα. Ο χρόνος που «περισ­σεύει» θα χρη­σι­μο­ποιεί­ται για τους «κακής πίστης ταξι­διώ­τες», δηλαδή αυτούς που δεν δίνουν τα στοι­χεία τους.

Ταυ­τό­χρονα, το σύστημα ελέγχου εισόδου/εξόδου θα τσε­κά­ρει όλους όσοι έχουν παρα­βιά­σει τους όρους παρα­μο­νής τους (χρόνο, τόπο κ.λπ.). Λίγο πριν από την επίθεση στις Βρυ­ξέλ­λες, η Ε.Ε. υπο­λό­γιζε ότι το σύστημα κατα­γρα­φής επι­βα­τών θα είναι πλήρως λει­τουρ­γικό το 2020.

Στο σύστημα κατα­γρα­φής επι­βα­τών PNR τα στοι­χεία θα δια­τη­ρού­νται, σύμφωνα με τη θέληση της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, για μία πεντα­ε­τία. Μέσα σε ένα μήνα τα στοι­χεία θα γίνο­νται ανώνυμα, αλλά, αν παρα­στεί ανάγκη, θα μπορούν εκ των υστέρων να «απο­κτούν» ονο­μα­τε­πώ­νυμο. Στη συνέ­χεια, θα απο­στέλ­λο­νται σε ένα κεντρικό ηλε­κτρο­νικό αρχείο από το οποίο θα μπορούν να ανα­κλη­θούν από κάθε κράτος-μέλος.

Η Ανω Βουλή της Γερ­μα­νίας θεώρησε ότι αρκεί το σύστημα πλη­ρο­φο­ριών του Σένγκεν (Schengen Information System, SIS). Υπήρχαν αντιρ­ρή­σεις για να χρη­σι­μο­ποιού­νται οι κατα­γρα­φές των επι­βα­τών για πτήσεις μέσα στις χώρες της Ε.Ε. – όπως και εκείνη του Μπα­κρά­ουι. Οι ευρω­παϊ­κές αστυ­νο­μίες μπορούν να χρη­σι­μο­ποιούν σήμερα σε επι­λεγ­μέ­νες δειγ­μα­το­λη­πτικά πτήσεις από χώρες εκτός της Ε.Ε. το Advance Passenger Information (API) το οποίο όμως περι­λαμ­βά­νει νούμερο και αριθμό δια­βα­τη­ρίου και ώρα ανα­χώ­ρη­σης και άφιξης. Σε απά­ντηση που έδωσε στη γερ­μα­νική Βουλή τον Οκτώ­βριο του 2014, ο υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών της Γερ­μα­νίας Τόμας ντε Μεζιέρ παρα­δέ­χθηκε ωστόσο ότι το SIS είναι ακα­τάλ­ληλο για το «κυνήγι των τζι­χα­ντι­στών».

Ούτως ή άλλως, καλά πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νες αστυ­νο­μι­κές πηγές κοντά στην Ε.Ε. ανέ­φε­ραν ότι ελά­χι­στες χώρες κατα­χω­ρί­ζουν συστη­μα­τικά στοι­χεία στο Σύστημα Πλη­ρο­φο­ριών Σένγκεν (SIS), με τη Γαλλία να κάνει τις περισ­σό­τε­ρες. Ο Γερ­μα­νός υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών το ομο­λό­γησε: «Οι κατα­γρα­φές γίνο­νται καθυ­στε­ρη­μένα». Ο καθη­γη­τής Πέτερ Νόιμαν σημειώ­νει ότι «από τις 5.000-6.000 Ευρω­παί­ους μαχητές, μόνο 2.000 υπάρ­χουν στις δια­συν­δε­δε­μέ­νες τρά­πε­ζες πλη­ρο­φο­ριών για τους μαχητές σε τρίτες χώρες…». Ο Νόιμαν λέει ότι το 25% – 50% έχει επι­στρέ­ψει στην Ευρώπη «όταν τα χρόνια της Αλ Κάιντα είχαν επι­στρέ­ψει 200 μαχητές».

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η κατά­σταση είναι ακόμα χει­ρό­τερη στη Europol. «Εκεί στέλνει η κάθε κυβέρ­νηση τους υπαλ­λή­λους που θέλει να βολέψει και όλα στέλ­νο­νται στις κατα­χω­ρί­σεις κατόπιν εορτής…».

Χιλιά­δες Alert για υπό­πτους

Το Σύστημα Πλη­ρο­φο­ριών Σένγκεν είναι επι­χει­ρη­σιακά ενεργό από το 1995. Τα στοι­χεία στο σύστημα δια­τη­ρού­νται για μία δεκα­ε­τία, παρά το γεγονός ότι θα πρέπει να επα­νε­ξε­τά­ζο­νται από τα κράτη που τα εισά­γουν ανά τριετία. Οι συνο­ρια­κοί φρουροί και οι αστυ­νο­μι­κοί εξε­τά­ζουν όσους μπαί­νουν στον χώρο Σένγκεν με βάση τα στοι­χεία που είναι αναρ­τη­μένα στο σύστημα πλη­ρο­φο­ριών. Στην τράπεζα περι­λαμ­βά­νο­νται ονόματα και ψευ­δώ­νυμα, φυσιο­γνω­μικά χαρα­κτη­ρι­στικά, τόπος και χρόνος γέν­νη­σης. Ενα Αlert στο σύστημα καθο­ρί­ζει ποιοι έλεγχοι πρέπει να γίνουν στο συγκε­κρι­μένο πρόσωπο.

Η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των ανθρώ­πων που βρί­σκο­νται στο σύστημα είναι υπήκοοι τρίτων χωρών. Ανα­ζη­τή­σεις στο σύστημα Σένγκεν προ­κα­λούν ένα «χτύπημα» όταν οι λεπτο­μέ­ρειες που εισάγει ένας υπάλ­λη­λος ται­ριά­ζουν με τις λεπτο­μέ­ρειες που περι­γρά­φο­νται στο Alert. To 2010 υπήρχαν 91.000 παρό­μοια «χτυ­πή­ματα» από 35,7 εκα­τομ­μύ­ρια αρχεία. Στα χρόνια από το 1997 ώς το 2010, πάνω από 25.300 πολίτες τρίτων χωρών εμπο­δί­σθη­καν να μπουν στην «επι­κρά­τεια» του Σένγκεν λόγω του συστή­μα­τος Σένγκεν.

Τον Μάιο του 2011 άρχισε να λει­τουρ­γεί το σύστημα Σένγκεν-2, που περι­λαμ­βά­νει βιο­με­τρικά στοι­χεία και δακτυ­λικά απο­τυ­πώ­ματα, αλλά η ανα­βάθ­μιση του συστή­μα­τος την ώρα που περνάει τη μεγα­λύ­τερη δοκι­μα­σία του παρα­μέ­νει ακόμα στα «σκαριά».

 

Καθη­με­ρινή

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.