Μόνο για τους “ευάλωτους” η εξαίρεση πώλησης δανείων πρώτης κατοικίας

Η κυβέρ­νηση κερ­δί­ζει τη μάχη για την ανα­στολή πώλησης δανείων πρώτης κατοι­κίας σε funds, φαί­νε­ται όμως πως χάνει τον πόλεμο για όλες τις υπό­λοι­πες εξαι­ρέ­σεις που επε­δί­ωκε στις υπό­λοι­πες “ευαί­σθη­τες κατη­γο­ρίες”: Δηλαδή στα μικρά κατα­να­λω­τικά, στα δάνεια ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών και των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων. Μεγάλη όξυνση στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις έχει πυρο­δο­τή­σει παράλ­ληλα και η επιμονή του κουαρ­τέ­του, και ιδιαί­τερα του ΔΝΤ, στην πλήρη απε­λευ­θέ­ρωση της πώλησης όλων των ενή­με­ρων δανείων που η κυβέρ­νηση αρνεί­ται προς το παρόν να κάνει απο­δε­κτή.

Όμως, και αυτή η νίκη για τα στε­γα­στικά θα είναι πιθα­νό­τατα “μισή” καθώς η μόνη σύγκλιση που δείχνει πως έχει επι­τευ­χθεί μέχρι σήμερα με τους θεσμούς αφορά μόνο στα “στε­γα­στικά δάνεια των φτωχών”. Η απα­γό­ρευση πώλησης από τις τρά­πε­ζες σε funds δεν θα είναι ορι­ζό­ντια όπως επε­δί­ωκε η κυβέρ­νηση, και θα αφορά τελικά έναν μικρό αριθμό δανειο­λη­πτών με χαμηλό εισό­δημα κοντά στα όρια της φτώ­χειας και με σπίτια χαμηλής αντι­κει­με­νι­κής και εμπο­ρι­κής αξίας, τα οποία ήδη προ­στα­τεύ­ο­νται από τους πλει­στη­ρια­σμούς μέσω του νόμου Κατσέλη. Το απο­τέ­λε­σμα προ­σώ­ρας είναι μακριά από τους στόχους του υπουρ­γού Οικο­νο­μίας Γιώργου Σταθάκη ο οποίος επι­χει­ρεί να πετύχει εξαί­ρεση για όλα τα

δάνεια που είναι συν­δε­δε­μένα με υπο­θή­κες πρώτης κατοι­κίας.

Από την άλλη, όμως, η πολι­τική σημασία της συγκε­κρι­μέ­νης συμ­φω­νίας, αν τελικά επι­τευ­χθεί, θα είναι μεγάλη σε επι­κοι­νω­νια­κούς όρους για την κυβέρ­νηση που επ’ ουδενί δεν θα ήθελε να φέρει στη Βουλή μια ρύθμιση η οποία θα απε­λευ­θέ­ρωνε άμεσα και πλήρως την πώληση δανείων πρώτης κατοι­κίας σε funds. Θα είναι όμως και οικο­νο­μικά ουδέ­τερη για τις τρά­πε­ζες οι οποίες εξ αρχής έχουν εμφα­νι­στεί απρό­θυ­μες να μετα­βι­βά­σουν κόκκινα στε­γα­στικά δάνεια ευά­λω­των νοι­κο­κυ­ριών στην ελεύ­θερη αγορά, αλλά αντί­θετα επι­θυ­μούν να απε­λευ­θε­ρω­θεί η πώληση για όλους τους υπό­λοι­πους δανειο­λή­πτες με το πρό­σθετο επι­χεί­ρημα ότι έτσι θα αυξη­θούν οι κατα­βο­λές δόσεων από φοβι­σμέ­νους δανειο­λή­πτες και θα απο­κα­λυ­φθούν οι στρα­τη­γι­κοί κακο­πλη­ρω­τές.

Η ρύθμιση αυτή θα είναι επίσης απο­λύ­τως σύμφωνη και με το τρίτο μνη­μό­νιο που προ­βλέ­πει δίχτυ προ­στα­σίας για τους οικο­νο­μικά ευά­λω­τους δανειο­λή­πτες, ενώ εξαρχής ήταν απο­δε­κτή από όλες τις πλευρές των δανει­στών και ειδι­κό­τερα από την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή και την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα. Από τον Φεβρουά­ριο ήδη το Capital.gr είχε ανα­φερ­θεί στην πρόθεση των δανει­στών να απο­δε­χτούν εξαι­ρέ­σεις στο θέμα της πώλησης δανείων πρώτης κατοι­κίας των ευά­λω­των δανειο­λη­πτών.

Το πρό­βλημα για την κυβέρ­νηση που έχει ήδη ψηφίσει την πλήρη απε­λευ­θέ­ρωση της πώλησης όλων των κατη­γο­ριών μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων γίνεται έτσι “δια­χει­ρί­σιμο”, αλλά δεν εξα­λεί­φε­ται. Οι δανει­στές δεν δέχο­νται να εξαι­ρε­θούν της πώλησης άλλες υπο­κα­τη­γο­ρίες δανείων που θεω­ρού­νται “πολι­τικά και κοι­νω­νικά ευαί­σθη­τες και έτσι όλα δεί­χνουν πως η μετα­βί­βαση των επι­χει­ρη­μα­τι­κών δανείων έως 500.000 ευρώ, των δανείων ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών έως 250.000 ευρώ και των κατα­να­λω­τι­κών μέχρι 20.000 ευρώ, θα επι­τρα­πεί μετά τις 15 Απρι­λίου που εκπνέει η τελευ­ταία παρά­ταση ανα­στο­λής πώλησης. Για την δύσκολη γεφύ­ρωση αυτών των δια­φο­ρών, ανα­μέ­νο­νταν ότι θα γίνει μια ακόμη προ­σπά­θεια σήμερα σε νέα συνά­ντηση μεταξύ του αρμό­διου υπουρ­γού Γιώργου Σταθάκη και των εκπρο­σώ­πων των δανει­στών, η οποία τελικά δεν θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί.

Αιχμηρό αγκάθι στη συμ­φω­νία για τα δάνεια απο­τε­λεί και η πρόταση να επι­τρα­πεί με νέα ρύθμιση και η πώληση των εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων μαζί με τα κόκκινα. Σήμερα ο νόμος 3454/2015 προ­βλέ­πει μεν τη δυνα­τό­τητα να πωλού­νται μαζί και εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια, μόνον όμως εφόσον αφορούν σε δανειο­λή­πτη που δια­τη­ρεί παράλ­ληλα και ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές στις τρά­πε­ζες. Η νέα πρόταση που προ­έρ­χε­ται από την πλευρά των δανει­στών και υπο­στη­ρί­ζε­ται από τρά­πε­ζες, είναι να υπάρξει πλήρης απε­λευ­θέ­ρωση στην πώληση ενή­με­ρων δανείων ώστε να γίνουν δελε­α­στικά για τα funds τα προς πώληση χαρ­το­φυ­λά­κια δανείων και οι τρά­πε­ζες να διεκ­δι­κή­σουν υψη­λό­τερα τιμή­ματα. Η πρόταση αυτή είναι πιθανόν ότι θα “περάσει” και θα προ­σθέ­σει έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των πιέσεων που ασκή­θη­καν στην κυβέρ­νηση να απο­χρω­μα­τί­σει τις κόκ­κι­νες γραμμές της, όπως φαί­νε­ται να έγινε και με την ατε­λέ­σφορη προ­σπά­θεια να απο­τρα­πεί η δυνα­τό­τητα των funds (εται­ρίες Μετα­βί­βα­σης Μη Εξυ­πη­ρε­τού­με­νων Απαι­τή­σεων) να ανα­θέ­τουν την δια­χεί­ριση χαρ­το­φυ­λα­κίων κόκ­κι­νων δανείων στις Εται­ρείες Δια­χεί­ρι­σης.

Μεγα­λύ­τερη εξουσία στις τρά­πε­ζες

Την ίδια στιγμή που βαίνει προς απε­λευ­θέ­ρωση η πώληση των κόκ­κι­νων δανείων σε funds, δρα­στι­κές αλλαγές δρο­μο­λο­γού­νται και στον νόμο 2307/2014, γνωστό ως “νόμο Δένδια” ο οποίος εκπνέει στις 3 Μαϊου, αλλά η ισχύς του πρό­κει­ται να παρα­τα­θεί για του­λά­χι­στον άλλα τρία χρόνια μετά την ανα­θε­ώ­ρηση που θα γίνει. Με το νόμο αυτό:

– δίνο­νταν μέχρι σήμερα η δυνα­τό­τητα εξω­δι­κα­στι­κής ρύθ­μι­σης και δια­γρα­φής χρεών έως 500.000 ευρώ ανά τράπεζα για μικρο­με­σαίες εται­ρείες με τζίρο μέχρι 2,5 εκατ. ευρώ

-προβλέπονταν δια­δι­κα­σία ρύθ­μι­σης χρεών μεγα­λύ­τε­ρων επι­χει­ρή­σεων μετά από συμ­φω­νία με τους πιστω­τές και επι­κύ­ρωση από το δικα­στή­ριο. Η συμ­φω­νία αυτή δίνει τη δυνα­τό­τητα συν­δυα­στι­κής αντι­με­τώ­πι­σης των οφειλών προς τις τρά­πε­ζες και το Δημόσιο επι­τρέ­πο­ντας τη δια­γραφή τόκων και προ­σαυ­ξή­σεων από εφορίες και ασφα­λι­στικά ταμεία.

-εισάγονταν η δια­δι­κα­σία της ειδικής δια­χεί­ρι­σης για την ανάληψη της διοί­κη­σης και την πώληση των στοι­χείων ενερ­γη­τι­κού υπερ­χρε­ω­μέ­νων επι­χει­ρή­σεων.

Τρία ανα­μέ­νε­ται να είναι τα κύρια πεδία όπου συζη­τού­νται αλλαγές

-Το πρώτο είναι να δοθούν μεγα­λύ­τερα φορο­λο­γικά κίνητρα που θα παρέ­χο­νται στις τρά­πε­ζες για τις ζημιές που υφί­στα­νται από την δια­γραφή δανείων. Σήμερα ο νόμος παρέχει το φορο­λο­γικό όφελος έκπτω­σης της ζημιάς από τα ακα­θά­ρι­στα έσοδά τους για δεκα­πέ­ντε χρόνια.

-Το δεύτερο σημείο αλλαγών έχει να κάνει με το σκέλος της ειδικής δια­χεί­ρι­σης των επι­χει­ρή­σεων όπου οι τρά­πε­ζες ειση­γού­νται τη δυνα­τό­τητα των πιστω­τών που εκπρο­σω­πούν το 60% του συνόλου των οφειλών, να επι­βά­λουν την αλλαγή της διοί­κη­σης.

-Το τρίτο πεδίο αφορά την επα­νε­ξέ­ταση της δυνα­τό­τη­τας να δια­γρά­φο­νται τόκοι και προ­σαυ­ξή­σεις επι­χει­ρη­μα­τι­κών οφειλών από το Δημόσιο σε συν­δυα­σμό με τις δια­γρα­φές μέρους των δανείων προς τις τρά­πε­ζες.

capital.gr