Πουλάει ο θάνατος

Όσο τρα­γι­κός ήταν ο τρόπος που αυτό το νεαρό παιδί έφυγε, άλλο τόσο τρα­γι­κός είναι ο τρόπος που πέσαμε πάνω στο θέμα και το ανα­πα­ρά­γουμε. Ρεπορ­τάζ από τον τόπο του δυστυ­χή­μα­τος, από την κηδεία, από τους συνα­δέλ­φους του, από τη γει­το­νιά του, φωτο­γρα­φίες όταν ήταν παιδί… Θα το τρα­βή­ξουν όσο δεν πάει. Λάστιχο θα το κάνουν. Για το καλό του «ρεπορ­τάζ» μέχρι και ξύλο έφαγε κάποιος «ρεπόρ­τερ». Κάποιοι λένε πως προ­σπά­θησε να βγάλει φωτο­γρα­φίες μέσα στο νεκρο­το­μείο! Για να είναι στο αρχείο της γνωστής κιτρι­νο­φυλ­λά­δας, μαζί με εκείνη του νεκρού Παύλου Φύσσα, ως εύσημο της κατά­πτυ­στης δημο­σιο­γρα­φίας. Ο ίδιος υπο­στη­ρί­ζει πως τράβηξε μόνο τη… μητέρα του καλ­λι­τέ­χνη που σπάραζε η γυναίκα από τον πόνο της.

Ο θάνατος πουλάει πολύ. Όσο πιο ξαφ­νι­κός, βίαιος και φρικτός, τόσο μεγα­λύ­τερο το μερίδιο. Ο θάνατος ενός νέου, αγα­πη­τού, διά­ση­μου ανθρώ­που τινάζει την ανα­γνω­σι­μό­τητα και την τηλε­θέ­αση στα ύψη. Τίποτα δεν μετράει μπροστά στα φύλλα και τα μηχα­νά­κια της AGB. Ούτε η αξιο­πρέ­πεια του νεκρού ούτε ο σεβα­σμός στον πόνο των δικών του ανθρώ­πων. Όλα βορά στο τέρας. Τι θλίψη!Για τον νέο άνθρωπο που έφυγε στη στροφή. Για την απώλεια που ζει η οικο­γέ­νειά του. Για τη θανα­το­λα­γνεία που έχει ενσκή­ψει στα ΜΜΕ .

Υ.Γ. Πέρα πάντως απ’ αυτή την ύβριν και τις υπερ­βο­λές που είδαμε, ο θάνατος αυτός, μας έκανε για λίγες ώρες να νιώ­σουμε πιο εύθραυ­στοι με την επί­γνωση της θνη­τό­τη­τάς μας, για μια ακόμη φορά. Μία θλιβερή ιστορία που εξηγεί πώς είναι η ζωή…