Να τελειώνουμε επιτέλους, με τη ΔΕΗ!

Να τε­λειώ­νου­με, επι­τέ­λους, σ’ αυτό το νησί με το απύθ­με­νο θρά­σος της ΔΕΗ και με την εκτός πα­ντός συ­να­γω­νι­σμού ανευ­θυ­νό­τη­τά της.

Κά­ποιοι πρέ­πει να ανα­λά­βουν τις ευ­θύ­νες τους και να στεί­λουν στο σπίτι τους όλο αυτό το τσούρ­μο των ανί­κα­νων και δυ­να­στών των κα­τα­να­λω­τών.

Γιατί δεν πρέ­πει να έχουν προη­γού­με­νο και μά­λι­στα σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο οι κα­θη­με­ρι­νές δια­κο­πές ρεύ­μα­τος που κα­τα­στρέ­φουν μη­χα­νή­μα­τα και τι­νά­ζουν στον αέρα νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις.

Εχουν υπερ­βεί ΟΛΟΙ και τα πιο ακραία όρια ανο­χής, κρυ­πτό­με­νοι πίσω από το γε­λοίο επι­χεί­ρη­μα της… ανω­τέ­ρας βίας, για να κρύ­βουν συ­νε­χώς και αδια­λεί­πτως την ανε­πάρ­κεια και ανευ­θυ­νό­τη­τά τους κάτω από το χαλί.

Βρέ­χει, γί­νο­νται δια­κο­πές. Εχει ζέστη, φου­ντώ­νουν οι δια­κο­πές. Φυ­σά­ει αε­ρά­κι, στο σκο­τά­δι το νησί. Δεν φυ­σά­ει αε­ρά­κι, φταί­ει η… άπνοια.

Αν υπήρ­χε και λει­τουρ­γού­σε στοι­χειω­δώς κρά­τος σ’ αυτό το νησί κά­ποιοι θα είχαν πάει προ πολ­λού στο σπι­τά­κι τους και κά­ποιοι άλλοι θα είχαν κα­θί­σει στο σκα­μνί.

Δεν ξέ­ρου­με πραγ­μα­τι­κά, τι άλλο πρέ­πει να συμ­βεί για να λο­γο­δο­τή­σουν οι υπεύ­θυ­νοι, όποιοι κι αν είναι αυτοί. Γιατί κα­θί­στα­ται ηλίου φα­ει­νό­τε­ρον ότι όλα οφεί­λο­νται στην έλ­λει­ψη συ­ντή­ρη­σης και στην χεί­ρι­στη ορ­γά­νω­ση.

Οι κα­τα­να­λω­τές είναι συ­νε­χώς όμη­ροι της ανευ­θυ­νό­τη­τας της ΔΕΗ και ανα­ζη­τούν εις μάτην, κά­ποιον «αρ­μό­διο» σ’ αυτό το νησί για να βάλει τάξη και να θέσει τέρμα στην ασυ­δο­σία αυτή.

Ιδιαι­τέ­ρως οι κά­τοι­κοι των οδών Θεμ. Σο­φού­λη – Δια­γο­ρι­δών, ζουν κα­θη­με­ρι­νά σχε­δόν πραγ­μα­τι­κά δρά­μα­τα. Και αν… τολ­μή­σουν να ρω­τή­σουν για τα αίτια, τους στέλ­λουν από τον Αννα στον Καϊ­ά­φα. Κα­νέ­νας δεν είναι αρ­μό­διος, ούτε και γνω­ρί­ζει ποιος είναι. Είναι ζού­γκλα η ΔΕΗ και ανα­ζη­τεί­ται θη­ριο­δα­μα­στής.

Να ιδιω­τι­κο­ποι­η­θεί για να ησυ­χά­σου­με όλοι μια για πάντα.

Οπως συ­νέ­βη και με τον ΟΤΕ και όλα κυ­λά­νε έκτο­τε ρολόι και με τις επεν­δύ­σεις να γρά­φουν πραγ­μα­τι­κή ιστο­ρία.