Ο καρκίνος του δρόμου

Μέσα σε ένα χρόνο είχαμε 1.600 νεκρούς και 20.000 τραυ­μα­τίες σε τροχαία ατυ­χή­ματα. Κάθε ημέρα έχουμε πέντε νεκρούς, πέντε τετρα­πλη­γι­κούς, 10 παρα­πλη­γι­κούς, 60 τραυ­μα­τίες, ενώ δεκάδες χιλιά­δες ευρώ είναι το κόστος σε υλικές ζημιές. Είναι σαν να πέφτει κάθε μέρα σε μια κατοι­κη­μένη περιοχή, ένα μικρό αερο­σκά­φος της αερο­πλο­ΐας με 20 επι­βά­τες. Τα πιο πολλά τροχαία ατυ­χή­ματα συμ­βαί­νουν σε κατοι­κη­μέ­νες περιο­χές με ταχύ­τη­τες κάτω από 45 χλμ. την ώρα. Και τα περισ­σό­τερα θύματα που αφήνουν την τελευ­ταία τους πνοή στην άσφαλτο, είναι κάτω των 30 ετών. Σύμφωνα μάλιστα με τα τελευ­ταία στοι­χεία, το 60 με 70% των θυμάτων από τροχαία ατυ­χή­ματα, είναι ηλικίας 15 – 29. Αυτά τα συγκλο­νι­στικά στοι­χεία παρου­σί­ασε στην Μόνιμη Επι­τροπή Οδικής Ασφά­λειας στη Βουλή ο Ανα­στά­σιος Μαρ­κουί­ζος, γνωστός ως Ιαβέρης.

Και η κοινή παρα­δοχή όλων των μελών της ήταν ότι στους ελλη­νι­κούς δρόμους γίνεται καθη­με­ρινά μια γενο­κτο­νία. Αιτία; Οι τρα­γι­κοί δρόμοι και οι επι­κίν­δυ­νοι οδηγοί που σε συν­δυα­σμό με την άγνοια και την αδια­φο­ρία οδηγούν σε ένα εγκλη­μα­τικό απο­τέ­λε­σμα, όπως εξήγησε ο Ιαβέρης. Και αυτά μας κατα­τάσ­σουν στην 7η χει­ρό­τερη θέση στην ΕΕ.«Τον καρκίνο του δρόμου στη χώρα μας τον αντι­με­τω­πί­ζουμε με παυ­σί­πονο αντί χει­ρουρ­γείου», είπε και έφερε ως παρά­δειγμα το γεγονός ότι, ενώ σε όλες τις χώρες έχουν μειωθεί τα τροχαία ατυ­χή­ματα από 20% – 99,5%, όπως η Σουηδία, στην Ελλάδα είχαμε αύξηση ως και 60%.

«Το αυτο­κί­νητο γίνεται όπλο, όταν μπαίνει ένα βλήμα» είπε χαρα­κτη­ρι­στικά ο Ιαβέρης και εξήγησε: «Μέσα στα τελευ­ταία 100 χρόνια, στην Ελλάδα που πέρασε και δύο πολέ­μους, έχασαν την ζωή τους σε ώρα μάχης 70.000 ελλη­νό­πουλα. Στα 60 τελευ­ταία χρόνια με το αυτο­κί­νητο έχασαν τη ζωή τους 140.000 άνθρω­ποι, δηλαδή τα θύματα ήταν τετρα­πλά­σια, ενώ 350.000 έμειναν ανά­πη­ροι».

Ο Ιαβέρης, έθεσε και μια άλλη σημα­ντική παρά­με­τρο, την οικο­νο­μική καθώς όπως είπε, «το 40% του κόστους στην υγεία, είναι από τροχαία».«Τα τροχαία ατυ­χή­ματα κοστί­ζουν 600.000 ευρώ κάθε χρόνο. Στα 60 χρόνια σημαί­νει 12 δισ. ευρώ πετα­μένα ματω­μένα, στην άσφαλτο. Και μετά λέμε πώς να εξοι­κο­νο­μή­σουμε λεφτά και βάζουμε ισο­δύ­ναμα, όταν όλα αυτά τα χρήματα πετιού­νται άδικα στο δρόμο», επε­σή­μανε ο Ιαβέρης.

Ο γνωστός οδηγός αγώνων ήταν απο­κα­λυ­πτι­κός, σε ότι αφορά την εγκλη­μα­τική άγνοια που επι­δει­κνύ­ουν οι γονείς, απέ­να­ντι στα παιδιά τους.

«Ένας γονιός που οδηγεί με πάνω από 10 χλμ την ώρα το αυτο­κί­νητο και αφήνει το παιδί του να κάθεται στη μέση των πίσω καθι­σμά­των και δεν το δένει κανο­νικά στο παιδικό κάθισμα είναι σαν το προ­ο­ρί­ζει για ανα­πη­ρικό καρο­τσάκι που θα το σπρώ­χνει σε όλη του τη ζωή, αν συμβεί ένα βίαιο φρε­νά­ρι­σμα», τόνισε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ιδιαί­τερη έμφαση ο Ιαβέρης έδωσε στην παρα­βί­αση του ερυθρού σημα­το­δότη, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι «είναι από­πειρα φόνου, είναι από­πειρα αυτο­κτο­νίας».

Υπο­γράμ­μισε ακόμα, ότι, μόνο αν ανα­λη­φθεί πρω­το­βου­λία σε υψηλό πολι­τικό επίπεδο, μπορεί το εθνικό αυτό πρό­βλημα να πάρει σοβαρές δια­στά­σεις.

Κλεί­νο­ντας ο Ιαβέρης την ενη­μέ­ρωση του, έδωσε μια συμ­βουλή σε όλους τους οδηγούς λέγο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά: «Η λύση του προ­βλή­μα­τος είναι η αυτο­ε­κτί­μηση. Καθένας, πρέπει να ξέρει πόσο ανε­κτί­μη­τος και λατρε­μέ­νος είναι, και πόσο θα λείψει από τα παιδιά ή τους γονείς του, αν εμπλα­κεί σε μια ανόητη σύγκρουση, επειδή τα μυαλό του είναι στα κάγκελα. Αν θέλουμε άμεσα να μειώ­σουμε το οδικό έγκλημα, κάθε πρωί ας κοντο­στα­θούμε και ας σκε­φτούμε πόσες αγκα­λιές μας περι­μέ­νουν το από­γευμα».