Κ. Σαρρής: «Το Ασφαλιστικό οδηγεί σε εξουθένωση τους δικηγόρους»

Κύριε Σαρρή, θα ήθελα να μας μιλή­σετε κατ’αρχήν για τις κινη­το­ποι­ή­σεις των δικη­γό­ρων, που έχουν ξεκι­νή­σει εδώ και καιρό. Ποια είναι τα αιτή­ματά σας ανα­λυ­τικά; Πώς θίγεται ο κλάδος από τα νέα μέτρα;

Από τις αρχές του 2016 οι δικη­γό­ροι πανελ­λή­νια βρί­σκο­νται σε αποχή από τα καθή­κο­ντά τους, τόσο για δικα­στι­κές όσο και για εξω­δι­κα­στι­κές ενέρ­γειες, με απο­τέ­λε­σμα να μην γίνο­νται οι δίκες και συνα­κό­λουθα να ταλαι­πω­ρού­νται οι πολίτες οι οποίοι τυγ­χά­νει να έχουν εμπλοκή με τα Δικα­στή­ρια και ζητούμε ειλι­κρινά την υπομονή και την κατα­νό­ηση τους. Ο λόγος της αποχής μας είναι το επο­νο­μα­ζό­μενο ασφαλιστικό-φορολογικό νομο­σχέ­διο το οποίο σε εποχή οικο­νο­μι­κής κρίσεως επι­φέ­ρει την εξου­θέ­νωση των δικη­γό­ρων αδια­κρί­τως ηλικίας και χρόνου ασφά­λι­σης, αφού τα προ­βλε­πό­μενα ασφά­λι­στρα επέχουν θέση φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος και όχι κατα­βο­λής ασφα­λί­στρων, τα οποία από τη φύση τους είναι αντα­πο­δο­τικά.

Δηλαδή όσο μεγα­λύ­τερα ασφά­λι­στρα κατα­βάλ­λεις, τόσο μεγα­λύ­τερη σύνταξη θα ‘πρεπε να παίρ­νεις. Η αλό­γι­στη αυτή ανα­ζή­τηση εσόδων χωρίς καμία προς τούτο ανα­λο­γι­στική μελέτη για την βιω­σι­μό­τητα του εγχει­ρή­μα­τος, θα οδη­γή­σει μεγάλο αριθμό δικη­γό­ρων ή να παραι­τη­θούν, ή να συντα­ξιο­δο­τη­θούν με απο­τέ­λε­σμα αντί να αυξη­θούν οι εισφο­ρές να μειω­θούν κατά πολύ με απρό­βλε­πτα απο­τε­λέ­σματα. Η προ­τει­νό­μενη ασφα­λι­στική μεταρ­ρύθ­μιση πλήττει κυρίως τους δικη­γό­ρους κάτω της 5ετίας, αλλά και όλους εκεί­νους που έχουν μέσο όρο εισο­δή­μα­τος πάνω από 12.000€. Το εισό­δημα το οποίο απο­μέ­νει μετά τις φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις είναι τόσο ισχνό που δεν μπορεί να καλύψει ούτε τα έξοδα του γρα­φείου, αν δε έχει κανείς  και οικο­γέ­νεια τότε θα πρέπει να ανα­ζη­τή­σει άλλο επάγ­γελμα ή άλλες διε­ξό­δους.

Είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι να μην επι­στρέ­ψουμε στα Δικα­στή­ρια αν δεν λυθεί το τερά­στιο αυτό πρό­βλημα το οποίο έχει δημιουρ­γη­θεί όταν μάλιστα η δικη­γο­ρική ύλη συνεχώς συρ­ρι­κνώ­νε­ται. Να σημειω­θεί ότι στα ποινικά δικα­στή­ρια παρου­σιά­ζε­ται το θλιβερό φαι­νό­μενο ο κύρος όγκος των υπο­θέ­σεων να είναι οι οφειλές στο Δημόσιο και στους Ασφα­λι­στι­κούς Οργα­νι­σμούς (ΙΚΑ, ΤΕΒΕ κλπ).

Αν εφαρ­μο­στεί αυτό το σχέδιο νόμου όλοι θα ‘μαστε πλέον κατη­γο­ρού­με­νοι για τα παρα­πάνω αδι­κή­ματα, αφού «δεν μπορείς να εισπρά­ξεις από τον μη έχοντα».

Ποιες είναι οι επό­με­νες κινή­σεις και πρω­το­βου­λίες σας ως πρό­ε­δρος του ΔΣΡ;

Οι πρω­το­βου­λίες  υπα­γο­ρεύ­ο­νται κυρίως από τις συγκυ­ρίες οι οποίες σου δίνουν και τα ανάλογα ερε­θί­σματα. Εκείνο το οποίο απο­τε­λεί  μέριμνα μας είναι η συνεχής επι­μόρ­φωση των συνα­δέλ­φων μας. Τον Ιούνιο τ.ε πραγ­μα­το­ποιεί­ται στην πόλη μας με δική μας πρω­το­βου­λία Πανελ­λή­νιο Συνέ­δριο Αστι­κο­λό­γων με ένα πολύ ενδια­φέ­ρον θέμα : «Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου και Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο», το οποίο βέβαια απο­σπα­σμα­τικά και μόνο σε ορι­σμέ­νες πόλεις λει­τουρ­γεί. Να υπεν­θυ­μί­σουμε εδώ ότι το 1998 έγινε μια προ­σπά­θεια εκ μέρους της τότε πολι­τι­κής ηγεσίας να εντα­χθεί το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου στο παντε­λώς ανύ­παρ­κτο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο, φυσικά για λόγους χρη­μα­το­δό­τη­σης εκ μέρους της Ε.Ε. εγχεί­ρημα το οποίο απε­τράπη εξαι­τίας της πει­σμα­τι­κής αντί­δρα­σης του Συλ­λό­γου μας. Ο εκσυγ­χρο­νι­σμός του Κτη­μα­το­λο­γίου μας απο­τε­λεί συνεχή μέριμνα του Συλ­λό­γου , εξαι­τίας δε των ενερ­γειών μας έχει τοπο­θε­τη­θεί με σχεδόν πλήρη απα­σχό­ληση κτη­μα­το­λο­γι­κός Δικα­στής, ο οποίος και θα προ­χω­ρή­σει στην κατα­χώ­ρηση των πράξεων που εκκρε­μούν.

Τι εξε­λί­ξεις υπάρ­χουν με το Δικα­στικό Μέγαρο;

Το πρό­βλημα της ανε­πάρ­κειας των χώρων απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί προ­τε­ραιό­τητα μας παρά τις συνε­χείς και επί­μο­νες προ­σπά­θειες του Συλ­λό­γου μας. Η κατά­σταση δε αυτή δεν περι­ποιεί σε κανέναν μας τιμή και κυρίως σε όσους κατά καιρούς αντι­δρούν για ανε­ξή­γη­τους λόγους και για σκοπούς που δεν πρό­κει­ται να υλο­ποι­η­θούν, στην προ­σπά­θεια τους δε αυτή η τότε πολι­τική ηγεσία του αντί­στοι­χου Υπουρ­γείου επε­δεί­κνυε συμπε­ρι­φορά Πόντιου Πιλάτου. Ούτε βέβαια πιστεύω ότι η δια­φαι­νό­μενη κατάρ­ρευση ενός κτιρίου πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς θα χαρο­ποι­ή­σει τον οποιον­δή­ποτε είτε συμ­φω­νεί είτε δια­φω­νεί με την συγκε­κρι­μένη επέ­κταση.

Παρά ταύτα πιστεύω ότι σύντομα θα δοθεί λύση στο πρό­βλημα αυτό της Δικαιο­σύ­νης, όπως άλλωστε ανέφερε ο αγα­πη­τός συνά­δελ­φος και Δήμαρ­χος Φώτης Χατζη­διά­κος στο σύντομο χαι­ρε­τι­σμό του στην κοπή της πίτας του Συλ­λό­γου μας.

Σε ποιες ενέρ­γειες έχει προβεί ο ΔΣΡ για το θέμα με τις κατα­πα­τη­μέ­νες εκτά­σεις;

Ο Σύλ­λο­γος μας με τη στήριξη του Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Νεκτά­ριου Σαντο­ρι­νιού, έχει προβεί σε ενέρ­γειες για την επίλυση των προ­βλη­μά­των τα οποία έχουν ανα­κύ­ψει εξαι­τίας είτε των αυθαί­ρε­των επί σειρά ετών κατα­πα­τή­σεων, είτε εξαι­τίας της απο­κτή­σεως ακι­νή­των από τρίτους καλό­πι­στους αγο­ρα­στές. Λόγω όμως των σοβαρών προ­βλη­μά­των τα οποία και εξαι­τίας του ασφαλιστικού-φορολογικού ζητή­μα­τος έχουν ανα­κύ­ψει, καθυ­στε­ρεί η υλο­ποί­ηση των ρυθ­μί­σεων που έχουμε προ­τεί­νει.

Είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος με την ποιό­τητα απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης, σε τοπικό επίπεδο; Κατά την άποψή σας σε ποιους λόγους οφεί­λε­ται η καθυ­στέ­ρηση απο­νο­μής; Παίζει ρόλο και το κτι­ριακό;

Το δια­κρι­τικό γνώ­ρι­σμα της Ελλη­νι­κής Δικαιο­σύ­νης είναι η βρα­δύ­τητα στην απονομή της και ανα­φέ­ρο­μαι σ’όλο το φάσμα της. Η βρα­δύ­τητα αυτή οφεί­λε­ται κυρίως στις υπάρ­χου­σες χρο­νο­βό­ρες δια­δι­κα­σίες και στις εύκολες ανα­βο­λές. Τολμώ να πω ότι ο νέος Κώδικας Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας παρά τις προ­βλη­μα­τι­κές θέσεις τις οποίες έχει στο θέμα της από­δει­ξης μόνο με  ένορκες βεβαιώ­σεις των μαρ­τύ­ρων σε συμ­βο­λαιο­γράφο και κατ’εξαίρεση στο Δικα­στή­ριο, ως επίσης και στο θέμα των πλει­στη­ρια­σμών, δίνει λύση και απο­φεύ­γο­νται πλέον οι ανα­βο­λές και οι χρο­νο­βό­ρες δια­δι­κα­σίες, αφού μέσα σε έξι μήνες από την κατά­θεση της τακτι­κής αγωγής, θα πρέπει να βγει και η απόφαση. Το περί­εργο όμως είναι ότι για να εφαρ­μο­στεί ο νέος Κώδικας είναι απα­ραί­τητη η ύπαρξη της απαι­τού­με­νης υπο­δο­μής η οποία και δεν υπάρχει κατά το γνωστό ελλη­νικό πρότυπο «πρώτα αγο­ρά­ζουμε το σχοινί και μετά την αγελάδα».

Είστε ευχα­ρι­στη­μέ­νος γενικά από την λει­τουρ­γία του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου και σκέ­πτε­στε νέα εκλο­γική θητεία και πως βλέπετε το μέλλον της Δικη­γο­ρίας;

Έχουν γίνει πολλά στο Σύλλογο μας και το επί­τευγμα αυτό οφεί­λε­ται στην συμβολή όλων των μελών του Δ.Σ. αλλά και στα μέλη γενικά τα οποία απαρ­τί­ζουν τις επι­τρο­πές και είμαστε όλοι πραγ­μα­τικά περή­φα­νοι για την δράση και την προ­σφορά τους. Δεν είναι ανάγκη να απα­ριθ­μήσω τις σχε­τι­κές  δρα­στη­ριό­τη­τες, διότι η παρου­σία του Συλ­λό­γου είναι έντονη στην κοι­νω­νία της Ρόδου.

Εκείνα όμως τα οποία ήθελα να γίνουν ήταν πολύ περισ­σό­τερα από αυτά που έγιναν, όμως δεν μπο­ρέ­σαμε παρά τις προ­σπά­θειες όλων των μελών του Δ.Σ., λόγω των αντί­ξοων συν­θη­κών, να υλο­ποι­ή­σουμε όλους τους σχε­δια­σμούς ή και τους ορα­μα­τι­σμούς μας.

Παρά το γεγονός ότι το κώλυμα επα­νε­κλο­γής μου λόγω των έξι θητειών μου θα αρθεί, θέλω να πιστεύω ότι δεν θα είμαι υπο­ψή­φιος πλέον Πρό­ε­δρος διότι υπάρ­χουν άξιοι διά­δο­χοι οι οποίοι και θα συνε­χί­σουν το έργο μας. Άλλωστε το ζήτημα δεν είναι και τόσο επί­καιρο, αφού μέχρι τις εκλογές απο­μέ­νει διά­στημα δύο ετών περίπου.

Το μέλλον της δικη­γο­ρίας είναι δυσοί­ωνο και η δικη­γο­ρία απ’ότι φαί­νε­ται χάνει πλέον την προ­σω­πική γοητεία του δικη­γό­ρου, διότι η δικη­γο­ρία στην Ευρώπη, αλλά και στις μεγάλες δικές μας πόλεις, ασκεί­ται σε εται­ρική βάση. Η συμ­βουλή μου στους νέους συνα­δέλ­φους είναι η συνερ­γα­σία μεταξύ τους είτε σε ισότιμη εται­ρική βάση, είτε η συστέ­γαση σε ενιαίο χώρο και τον δια­χω­ρι­σμό τους σε ειδι­κεύ­σεις σε τομείς του δικαίου ούτως ώστε να ανα­λαμ­βά­νουν κάθε υπόθεση η οποία θα εμφα­νι­στεί στο γραφείο τους. Πιστεύω δε ότι έχουν τις προς τούτο προ­ϋ­πο­θέ­σεις αφού δια­θέ­τουν άριστες γνώσεις, αλλά έχουν και μεταξύ τους μια σύμπνοια και  αγάπη η οποία εκ του ασφα­λούς θα τους οδη­γή­σει σε μία έντιμη και ειλι­κρινή συνερ­γα­σία.