Ακρως επιβαρυντική η έκθεση για τους δημάρχους Ρόδου και πρ. Ιαλυσού

Ακρως επι­βα­ρυ­ντική για τον δήμαρχο Ρόδου κ. Στάθη Κου­σουρνά, τον πρώην δήμαρχο Ιαλυσού κ. Στέργο Στάγκα αλλά και για το σύνολο των μελών των διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λίων της ΔΕΥΑ Ρόδου και της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού είναι η έκθεση ελέγχου για τη νομι­μό­τητα των συμ­βά­σεων 57 υπαλ­λή­λων, που φέρνει σήμερα στο φως της δημο­σιό­τη­τας η “δημο­κρα­τική”.

Τα δια­λαμ­βα­νό­μενα στην έκθεση προ­κά­λε­σαν ήδη τη διε­νέρ­γεια κατε­πεί­γου­σας προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης για τη δια­πί­στωση τυχόν τελέ­σεως των αδι­κη­μά­των της απι­στίας σχετική με την υπη­ρε­σία κατ΄ε­ξα­κο­λού­θηση, το αντι­κεί­μενο της οποίας υπερ­βαί­νει τα 120.000 ευρώ και της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος από μέλη των διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λίων της ΔΕΥΑ Ρόδου και της ΔΕΥΑ Ιαλυσού.

Η έκθεση, όπως έγραψε χθες η “δημο­κρα­τική”, κοι­νο­ποι­ή­θηκε στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, στην Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου και στο Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο, από τον ομότιμο Καθη­γητή του Εθνικού Μετσο­βίου Πολυ­τε­χνείου και πρόεδρο του ΑΣΕΠ κ. Γεώργιο Βέη.

Σύμφωνα με την έκθεση ελέγχου, που διε­νήρ­γησε ο Σύμ­βου­λος Επι­θε­ω­ρη­τής του ΑΣΕΠ κ. Κ. Σιδέρης το έτος 2010, υπάλ­λη­λοι που προ­σλή­φθη­καν στη ΔΕΥΑΙ και οι συμ­βά­σεις τους μετα­τρά­πη­καν σε συμ­βά­σεις ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου, άσκησαν ανα­γνω­ρι­στι­κές αγωγές στο Μονο­με­λές (Πολι­τικό) Πρω­το­δι­κείο Ρόδου (δια­δι­κα­σία εργα­τι­κών δια­φο­ρών) κατά της επι­χεί­ρη­σης, με αίτημα να ανα­γνω­ρι­στεί ότι υπη­ρε­τού­σαν στη δημο­τική επι­χεί­ρηση αυτή με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου.

Εκδό­θη­καν σχετικά οι υπ’ αριθμ. 198/29-11-2010, 199/30-11-2010, 204/17-12-2010, 3/7-1-2011 απο­φά­σεις του δικα­στη­ρίου αυτού, με τις οποίες απορ­ρί­φθη­καν οι αγωγές (2+9+45+1=) 57 υπαλ­λή­λων.

Όπως τονί­ζε­ται στην έκθεση μάρ­τυ­ρας υπέρ των ενα­γό­ντων υπαλ­λή­λων κατέ­θεσε ο κ. Στέργος Στάγκας, δήμαρ­χος Ιαλυσού και πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑ Ιαλυσού. Η ειδική, εμπε­ρι­στα­τω­μένη και εκτε­τα­μένη αιτιο­λο­γία της απόρ­ρι­ψης, συνο­ψί­ζε­ται στο ό,τι η πρό­σληψη των υπαλ­λή­λων αυτών, καθώς και η μετα­τροπή των συμ­βά­σεών τους σε αορί­στου χρόνου έγινε κατά παρά­βαση των δια­τά­ξεων του άρθρου 103 του Συντάγ­μα­τος και των άρθρων 14,18 και 21 του νόμου 2190/1994, γιατί παρα­κάμ­φθηκε το ΑΣΕΠ, ανε­ξαρ­τή­τως της ρύθ­μι­σης του Οργα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής υπη­ρε­σίας, η οποία δεν βρίσκει έρεισμα στην οδηγία 99/70/ΕΚ.

Ο επι­θε­ω­ρη­τής συμπε­ραί­νει ότι υπάρχει παρά­βαση του νόμου από τον πρόεδρο και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑ Ιαλυσού (μεταξύ των οποίων και δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι).

Επι­ση­μαί­νει συγκε­κρι­μένα ότι μετέ­τρε­ψαν τις συμ­βά­σεις των 57 υπαλ­λή­λων σε συμ­βά­σεις αορί­στου χρόνου, κατά παρά­βαση των προ­ε­κτι­θέ­με­νων δια­τά­ξεων του Συντάγ­μα­τος και των νόμων 2190/1994 και 2527/1997. Επί πλέον δια­βλέ­πει ότι υφί­στα­ται και παρά­βαση καθή­κο­ντος (άρθρο 259 του ΠΚ), για τον ίδιο λόγο και γιατί, παρά το ό,τι ακυ­ρώ­θη­καν οι υπ’ αριθμ. 50/30-6-2006 και 87/14-9-2006 απο­φά­σεις μετα­τρο­πής των συμ­βά­σεων σε αορί­στου χρόνου, με τις απο­φά­σεις 12858/14-9-2006 και 13443/27-9-2006 του Γενικού Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και με τις τελευ­ταίες παραγ­γέλ­θηκε η λύση των συμ­βά­σεων, ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του, διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑ Ιαλυσού… “κώφευ­σαν, παρα­βαί­νο­ντας έτσι το καθήκον τους προς συμ­μόρ­φωση. Παρα­βί­α­σαν την αρχή της νομι­μό­τη­τας και αδια­φό­ρη­σαν για τις οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες εις βάρος της ΔΕΥΑΙ, που κατέ­βαλε μισθούς για μη νόμιμη αιτία. Το γεγονός ότι ασκή­θη­καν αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως δεν είχε ως συνέ­πεια την ανα­στολή της εκτέ­λε­σης των προ­σβαλ­λό­με­νων ακυ­ρω­τι­κών απο­φά­σεων, οι οποίες φέρουν πλήρες το τεκ­μή­ριο της νομι­μό­τη­τάς τους και όφειλαν οι ανωτέρω να τις εκτε­λέ­σουν. Η ίδια συμπε­ρι­φορά των ως άνω οργάνων της ΔΕΥΑΙ συνε­χί­στηκε, παρά την έκδοση των προ­α­να­φε­ρό­με­νων απο­φά­σεων του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΙ και δήμαρχο Ιαλυσού να παρί­στα­ται στο Δικα­στή­ριο ως μάρ­τυ­ρας υπέρ των υπαλ­λή­λων”.

Σε ό,τι αφορά τη ΔΕΥΑ Ρόδου ο επι­θε­ω­ρη­τής κάνει αρχικώς μνεία στο άρθρο 109 του ν. 3852/2010 για τον Καλ­λι­κράτη και επι­ση­μαί­νει ότι κοι­νω­φε­λείς επι­χει­ρή­σεις των ΟΤΑ πρώτου βαθμού, που συνε­νώ­νο­νται σε ένα νέο δήμο, συγ­χω­νεύ­ο­νται υπο­χρε­ω­τικά σε μία κοι­νω­φελή επι­χεί­ρηση.

Αφού αναλύει τις δια­τά­ξεις του νόμου, ο επι­θε­ω­ρη­τής κατα­λή­γει ότι:

“Ο πρό­ε­δρος (δήμαρ­χος Ρόδου) και το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑ Ρόδου (μεταξύ των οποίων δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι) παρέ­λαβε και ενσω­μά­τωσε στο προ­σω­πικό της, τους ως άνω υπαλ­λή­λους της ΔΕΥΑ Ιαλυσού, εν γνώσει τους ότι υπήρξε μη νόμιμη μετα­τροπή των συμ­βά­σεων σε αορί­στου χρόνου και εν γνώσει του προ­έ­δρου και των μελών του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου ότι υπήρξε μη νόμιμη μετα­τροπή των συμ­βά­σεων σε αορί­στου χρόνου και εν γνώσει όλων των λοιπών πραγ­μα­τι­κών δεδο­μέ­νων που εκτέ­θη­καν ως άνω”.

Προ­σθέ­τει παρα­πέρα πως “Παρά ταύτα όμως, ενέταξε τους υπαλ­λή­λους αυτούς στο προ­σω­πικό της νέας ΔΕΥΑ Ρόδου, δια­τυ­πώ­νο­ντας την επι­φύ­λαξη να απο­φα­σί­σει ορι­στικά, μετά την τελε­σί­δικη κρίση των δικα­στη­ρίων, ενόψει της προ­α­να­φε­ρό­με­νης εκκρε­μο­δι­κίας. Ωστόσο, αφού δεν απέλυσε τους υπαλ­λή­λους αυτούς αλλά τους ενέταξε στο προ­σω­πικό της, φρονώ ότι υπέ­πε­σαν οι ως άνω αρμό­διοι της ΔΕΥΑ Ρόδου στο αδίκημα της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος, μη νομίμως δε (κατά παρά­βαση του Συντάγ­μα­τος, του ν. 2527/1997 και του ν. 2190/1994) απα­σχο­λούν και μισθο­δο­τούν ακόμη, χωρίς νόμιμη αιτία, τους υπαλ­λή­λους που θα έπρεπε να είχαν απο­λυ­θεί αν είχε τηρηθεί η νομι­μό­τητα και είχαν εκτε­λε­στεί ο ακυ­ρω­τι­κές απο­φά­σεις του Γενικού Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας , ενόψει και των ως ανωτέρω απο­φά­σεων του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου”.

Αφού πιθα­νο­λο­γεί ότι δεν θα ευδο­κι­μή­σει καμία προ­σφυγή των υπαλ­λή­λων ενώπιον των Διοι­κη­τι­κών Δικα­στη­ρίων, ο επι­θε­ω­ρη­τής κατα­λή­γει στην έκθεσή του ως εξής:

“ΩΣ ΠΡΟΣ ΔΕΥΑ ΙΑΛΥΣΟΥ

Ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ ευθύ­νο­νται για παρα­βί­αση του άρθρου 103 του Συντάγ­μα­τος άρθρων 14,18 και 21 του ν. 2190/1994 και του άρθρου 6 του ν. 2527/1997, ανα­φο­ρικά με τη μετα­τροπή των συμ­βά­σεων σε συμ­βά­σεις αορί­στου χρόνου πενήντα επτά υπαλ­λή­λων. Υπάρχει μάλιστα και ευθύνη τους για παρά­βαση του άρθρου 259 του ΠΚ, ενόψει και της μη συμ­μόρ­φω­σής τους προς τις ως άνω ακυ­ρω­τι­κές απο­φά­σεις, ήτοι για συμπε­ρι­φορά που είχε ως απο­τέ­λε­σμα την μη απόλυση των υπαλ­λή­λων αυτών και την εφεξής οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση της ΔΕΥΑΙ για μη νόμιμη αιτία. Υπάρχει επίσης και πει­θαρ­χική ευθύνη, κατά τις δια­τά­ξεις του Δημο­τι­κού και Κοι­νο­τι­κού Κώδικα, ως εκ του ό,τι πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου ήταν ο δήμαρ­χος Ιαλυσού και μέλη του συμ­βου­λίου αυτού δημο­τι­κοί σύβου­λοι.

ΩΣ ΠΡΟΣ ΔΕΥΑ ΡΟΔΟΥ:

Ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ ευθύ­νο­νται ποινικά για παρά­βαση καθή­κο­ντος, λόγω του ό,τι ενέ­τα­ξαν στο προ­σω­πικό της ΔΕΥΑΡ τους ως άνω πενήντα επτά υπαλ­λή­λους, παρά το ό,τι είχαν είχαν ακυ­ρω­θεί οι απο­φά­σεις της ΔΕΑΙ που μετέ­τρε­ψαν τις συμ­βά­σεις τους σε αορί­στου χρόνου και παρά το ό,τι μη νομίμως απα­σχο­λού­νται αυτοί, με απο­τέ­λε­σμα την εφεξής κατα­βολή απο­δο­χών τους χωρίς νόμιμη αιτία. Υπάρχει επίσης και πει­θαρ­χική ευθύνη, κατά τις δια­τά­ξεις του Δημο­τι­κού και Κοι­νο­τι­κού Κώδικα, ως εκ του ό,τι πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου είναι ο δήμαρ­χος Ρόδου και μέλη δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι. Κατ’ εμέ, δεν αίρεται η ευθύνη αυτή από το γεγονός ότι στις απο­φά­σεις ένταξης των υπαλ­λή­λων δια­τυ­πώ­θηκε η επι­φύ­λαξη να επα­νέλ­θει το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ μετά την άρση της εκκρε­μό­τη­τας, ύστερα από την έκδοση τελε­σί­δι­κων δικα­στι­κών απο­φά­σεων, ούτε από το γεγονός η απόλυσή τους ενδε­χο­μέ­νως να προ­κα­λούσε δυσλει­τουρ­γία στην εκτέ­λεση του έργου της επι­χεί­ρη­σης, όπως υπο­στη­ρί­ζει η ΔΕΥΑΡ. Η θέση μου αυτή εδρά­ζε­ται στην αρχή ότι και το δημόσιο συμ­φέ­ρον υπο­τάσ­σε­ται στην αρχή της νομι­μό­τη­τας”.

Ειση­γεί­ται τέλος να δια­βι­βα­σθεί αντί­γραφο της έκθεσης, μαζί με τον συνημ­μένο φάκελο, για την πει­θαρ­χική αρμο­διό­τητα, κατά τον Δημο­τικό Κώδικα, και την αρμο­διό­τητα της τυχόν έκδοσης πράξεων κατα­λο­γι­σμού στην αρμόδια Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου και στον Γενικό Επί­τροπο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, ενώ για το ποινικό σκέλος της, στον αρμόδιο Εισαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Ρόδου.

Θυμί­ζουμε ότι την 24η Ιανουα­ρίου 2014 έχουν προ­σκλη­θεί για να δώσουν ενώπιον της κ. Πται­σμα­το­δίκη εξη­γή­σεις, γύρω από τις δια­δι­κα­σίες που ακο­λου­θή­θη­καν για την κατα­βολή της μισθο­δο­σίας σε 57 υπαλ­λή­λους της ΔΕΥΑΡ, τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της επι­χεί­ρη­σης.

Θυμί­ζουμε ότι ο δήμαρ­χος Ρόδου και πρό­ε­δρος της επι­χεί­ρη­σης κ. Στ. Κου­σουρ­νάς, έχει ανα­λά­βει την ευθύνη της κατα­βο­λής της μισθο­δο­σίας των συγκε­κρι­μέ­νων υπαλ­λή­λων με εντάλ­ματα τύπου A’, που δεν υπό­κει­νται σε έλεγχο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου παρά τις σαφέ­στα­τες αντιρ­ρή­σεις διευ­θυ­ντι­κών υπαλ­λή­λων και προϊ­στά­με­νων της ΔΕΥΑΡ.