Ελάφρυνση χρέους μόνο με τη συμμετοχή του ΔΝΤ

Αμε­τα­κί­νη­τοι στη θέση τους ότι το ΔΝΤ θα φύγει από το ελλη­νικό πρό­γραμμα μόνο αν το απο­φα­σί­σει το ίδιο το Ταμείο έμειναν οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών που έχει δει μέχρι στιγμής κατά την περιο­δεία του στην Ευρώπη ο κ. Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος.

Τελευ­ταίος, ο Φιν­λαν­δός υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών κ. Αλε­ξά­ντερ Στουμπ, ο οποίος ήταν ιδιαί­τερα θετικός μετά την συνά­ντηση του με τον Έλληνα ομόλογό του, δίνο­ντας εύσημα για την πορεία του ελλη­νι­κού προ­γράμ­μα­τος και μιλώ­ντας για καλή συνερ­γα­σία και εμπι­στο­σύνη με την Ελλάδα.

Πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν πως όταν στη συνά­ντηση των δύο αντρών,το θέμα ήρθε στο ενδε­χό­μενο στα­δια­κής απο­χώ­ρη­σης του ΔΝΤ από το ελλη­νικό πρό­γραμμα ο κ. Στουμπ εμφα­νί­στηκε ανέν­δο­τος, τονί­ζο­ντας ότι δεν υπάρχει περί­πτωση να συνε­χι­στεί το ελλη­νικό πρό­γραμμα χωρίς την παρου­σία των τεχνο­κρα­τών του Ταμείου.

Το θέμα της παρα­μο­νής του Διε­θνούς Οργα­νι­σμού ανα­μέ­νε­ται να τεθεί ακόμη πιο εμφα­τικά στον Έλληνα υπουργό Οικο­νο­μι­κών, κατά τη σημε­ρινή συνά­ντησή του με τον πρόεδρο του Eurogroup και υπουργό Οικο­νο­μι­κών της Ολλαν­δίας και πολύ περισ­σό­τερο αύριο από τον Γερμανό ομόλογό του κ. Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε.

Άλλωστε, η Γερ­μα­νία ήταν αυτή που επέβαλε την παρου­σία του ΔΝΤ στο πρώτο ελλη­νικό μνη­μό­νιο το 2010 και στη συνέ­χεια σε όλα τα ευρω­παϊκά προ­γράμ­ματα διά­σω­σης. Το βασικό επι­χεί­ρημα ήταν – και παρα­μέ­νει – ότι το Ταμείο είναι ο μόνος διεθνής οργα­νι­σμός με τεχνο­γνω­σία σε προ­γράμ­ματα διά­σω­σης, ανε­ξαρ­τή­τως των πολλών απο­τυ­χιών που είχε τα τελευ­ταία χρόνια.

Το πανευ­ρω­παϊκό μέτωπο υπέρ του ΔΝΤ βασί­ζε­ται σε τέσ­σε­ρις λόγους:

1. Η Ιρλαν­δία, η Ισπανία, η Πορ­το­γα­λία και πρό­σφατα η Κύπρος κατά­φε­ραν να βγουν στα­διακά από τα δικά τους μνη­μό­νια με το ΔΝΤ «παρών» τόσο στη δημιουρ­γία, όσο και στην εκτέ­λεσή τους.

2. Το ΔΝΤ θεω­ρεί­ται εγγύηση για την «τεχνο­κρα­τικά ορθή» υλο­ποί­ηση των ευρω­παϊ­κών προ­γραμ­μά­των διά­σω­σης. Συνεπώς η έξοδος του θα έχει ως συνέ­πεια τη μερική ή ολική «πολι­τι­κο­ποί­ηση» του προ­γράμ­μα­τος και τελικά την απο­τυ­χία του. Η Ελλάδα βρί­σκε­ται πλέον σε τρίτο μνη­μό­νιο επειδή καθυ­στέ­ρησε βασικές μεταρ­ρυθ­μί­σεις, όπως το ασφα­λι­στικό και οι απε­λευ­θε­ρώ­σεις των αγορών. Θέματα στα οποία το Ταμείο επι­μέ­νει ιδιαί­τερα.

3. Θεω­ρεί­ται πολι­τικό σφάλμα η Ευρώπη, η οποία κάλεσε το Ταμείο να βοη­θή­σει για πρώτη φορά ανε­πτυγ­μέ­νες χώρες και ειδικά την Ελλάδα να έχει δώσει το μεγα­λύ­τερο δάνειο στην ιστορία του και να του δείξουν ξαφνικά την πόρτα της εξόδου.

4. Το ίδιο το Ταμείο δεν πρό­κει­ται να απο­χω­ρή­σει τελείως από την επο­πτεία μιας χώρας την οποία έχει δανεί­σει και δεν έχει πάρει ακόμη πίσω τα χρήματα του.

Ωστόσο, η παρα­μονή του ΔΝΤ στο πρό­γραμμα σημαί­νει για την Ελλάδα ότι θα πρέπει να ξεχάσει οποια­δή­ποτε ιδέα για χαλά­ρωση της λιτό­τη­τας μόλις ο ρυθμός ανά­πτυ­ξης απο­κτή­σει και πάλι θετικό πρόσημο.

Ναι στην ελά­φρυνση του χρέους

Αντί­θετα όλοι οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών με τους οποίους συνα­ντή­θηκε ο κ. Τσα­κα­λώ­τος (πλην ίσως του κ. Στουμπ) ήταν θετικοί στην ιδέα της ελά­φρυν­σης του δημο­σίου χρέος της Ελλάδας.

Και εδώ όμως τέθηκαν προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Η βασική ήταν η Ελλάδα να τηρήσει τις δεσμεύ­σεις της όπως αυτές περι­γρά­φο­νται στο τρίτο μνη­μό­νιο. Η δεύτερη, η οποία έχει τεθεί κυρίως από την Γερ­μα­νία και στην οποία φαί­νε­ται να συμ­φω­νούν όλοι, είναι να μην υπάρξει σε καμία περί­πτωση κούρεμα, αλλά μόνο ελά­φρυνση των υπο­χρε­ώ­σεων, όπως ανα­φέ­ρε­ται σαφώς στο τρίτο μνη­μό­νιο.

enikonomia.gr