Τι «βλέπουν» οι δημοσκόποι για τις εκλογές της Νέας Δημοκρατίας;

Όσοι ισχυ­ρί­ζο­νται ότι οι μεγάλες εται­ρίες δεν κάνουν δημο­σκο­πή­σεις για τις εκλογές της Ν.Δ. κάνουν λάθος.

Οι περισ­σό­τε­ρες μεγάλες εται­ρίες κάνουν δημο­σκο­πή­σεις και μάλιστα κυλιό­με­νες, αλλά καμία δεν ανα­λαμ­βά­νει το ρίσκο να δημο­σιο­ποι­ή­σει.

Ο λόγος είναι ότι το περι­θώ­ριο σφάλ­μα­τος είναι τερά­στιο, κυρίως λόγω του ότι κανείς δεν γνω­ρί­ζει το εκλο­γικό σώμα που θα φτάσει τελικά στην κάλπη.

Αυτό που όμως μπορούν να ανι­χνεύ­σουν, είναι οι τάσεις που δια­μορ­φώ­νο­νται στην πορεία προς την κάλπη, και οι οποίες είναι ικανές να δια­μορ­φώ­σουν και το τελικό απο­τέ­λε­σμα.

Οι μέθοδοι που χρη­σι­μο­ποιούν οι δημο­σκό­ποι, για να έχουν μία αξιο­πρεπή ένδειξη, είναι δύο:

Η πρώτη μέθοδος αφορά την ανί­χνευση του συνόλου του εκλο­γι­κού σώματος. Δηλαδή οι εται­ρίες ρωτούν 200 ανθρώ­πους εκ των οποίων τους απα­ντούν οι 100. Από αυτούς τους 100 δημο­σκο­πικό ενδια­φέ­ρον έχουν οι 30 που έχουν ψηφίσει Ν.Δ. στις τελευ­ταίες ανα­με­τρή­σεις. Από τους 30 δηλώ­νουν ότι θα συμ­με­τέ­χουν στις εκλογές της ΝΔ περίπου οι 15.

Άρα για να διε­ρευ­νή­σουν το εκλο­γικό σώμα της προ­σε­χούς Κυρια­κής οι δημο­σκό­ποι θα πρέπει να ανι­χνεύ­σουν τη διάθεση περίπου 7.000 ανθρώ­πων, από τυχαίο δείγμα.

Όμως μια τέτοια δημο­σκό­πηση, εκτός από το υψηλό περι­θώ­ριο στα­τι­στι­κού λάθους, έχει τερά­στιο – απαγορευτικό- κόστος!

Οπότε κάποιοι επι­λέ­γουν την δεύτερη μέθοδο που είναι φτη­νό­τερη. Αυτήν της στο­χευ­μέ­νης διε­ρεύ­νη­σης των μελών και μόνο της Ν.Δ. Από την δεξα­μενή των 600.000 εγγε­γραμ­μέ­νων μελών του κόμ­μα­τος, επι­λέ­γουν ένα δείγμα περίπου 1000 ατόμων και προ­σπα­θούν να ανι­χνεύ­σουν τις συμπε­ρι­φο­ρές του. Αυτή η μέθοδος, στο παρελ­θόν άλλοτε είχε πετύχει και άλλοτε είχε απο­τύ­χει.

Σε κάθε περί­πτωση, πάντως όλες οι (υπαρ­κτές) εται­ρίες συγκλί­νουν σε τρία βασικά συμπε­ρά­σματα:

-Πρώτον, η συμ­με­τοχή θα κινηθεί πέριξ των 400.000 ψηφο­φό­ρων.

-Δεύτερον, δεν θα υπάρξει νικητής από τον πρώτο γύρο, οπότε θα χρεια­στεί και δεύ­τε­ρος εκλο­γι­κός γύρος.

– Τρίτον, οι τάσεις που παρα­τη­ρή­θη­καν πριν το φιάσκο, δεν έχουν καμία σχέση με τις τάσεις που παρα­τη­ρού­νται σήμερα.

Σε ό,τι αφορά τα πρόσωπα:

Ο Βαγ­γέ­λης Μεϊ­μα­ρά­κης, μετά τις 22 Νοεμ­βρίου παρου­σιά­ζει μια διαρκή κάμψη που ερμη­νεύ­ε­ται κυρίως λόγω της παραί­τη­σής του από την προ­ε­δρία του Κόμ­μα­τος. Αυτό δεν σημαί­νει όμως, ότι δεν παρα­μέ­νει ακόμα και σήμερα πρώτος. Προ­τι­μά­ται κυρίως από τους δια­χρο­νι­κούς ψηφο­φό­ρους της Ν.Δ., από τις πολύ μεγα­λύ­τε­ρες ηλικίες και από την πλειο­ψη­φία των λεγό­με­νων κομ­μα­τι­κών στε­λε­χών.

Ο Από­στο­λος Τζι­τζι­κώ­στας εμφα­νί­στηκε από την ανα­κοί­νωση της υπο­ψη­φιό­τη­τάς του μέχρι και σήμερα στα­θε­ρός σε ποσοστά που κυμαί­νο­νται κοντά στο 20% τα οποία αυξο­μειώ­νο­νται ελαφρώς ανάλογα με τις δημό­σιες παρου­σίες του. Φαί­νε­ται ότι τον προτιμά κυρίως το λεγό­μενο “αντι­μνη­μο­νιακό” σώμα των ψηφο­φό­ρων της Ν.Δ., προ­ερ­χό­μενο κυρίως από τη “λαική δεξιά” αλλά και ψηφο­φό­ροι που στις δύο τελευ­ταίες ανα­με­τρή­σεις επέ­λε­ξαν να ψηφί­σουν Χ.Α., ΑΝΕΛ, ακόμα και ΣΥΡΙΖΑ. Γι αυτό τον λόγο οι δημο­κό­ποι είναι επι­φυ­λα­κτι­κοί με τον κ. Τζι­τζι­κώ­στα, αφού βρί­σκουν εν δυνάμει ψηφο­φό­ρους του που δεν μπορούν εύκολα να ανι­χνεύ­σουν. Ο κ. Τζι­τζι­κώ­στας αντλεί τη δύναμή του κυρίως από νομούς της Μακε­δο­νίας, ενώ εμφα­νί­ζε­ται πολύ “ασθενής στην υπό­λοιπη Ελλάδα.

Ο Άδωνις Γεωρ­γιά­δης, φαί­νε­ται ότι προ­τι­μά­ται από ένα ιδιαί­τερο -συμπαγές- κοινό, που δια­περνά όλες τις ηλικίες, όλες τις κοι­νω­νι­κές τάξεις σε ολό­κληρη την επι­κρά­τεια. Αντλεί τη δύναμή του κυρίως από το Λεκα­νο­πέ­διο, ενώ δείχνει ότι θα είναι ο αστάθ­μη­τος παρά­γο­ντας των εκλογών.

Οι δημο­σκό­ποι συμ­φω­νούν ότι ο κ. Γεωρ­γιά­δης έκανε ένα εντυ­πω­σιακό φίνις στις εκλογές της 22ας Νοεμ­βρίου, αλλά μετά το φιάσκο της ανα­βο­λής των εκλογών, η δυνα­μική του περιο­ρί­στηκε και τα ποσοστά του αυξο­μειώ­νο­νται ανάλογα με την επι­και­ρό­τητα και τον δημόσιο λόγο του. Ο κ. Γεωρ­γιά­δης λαμ­βά­νει ψήφο που αντα­να­κλά κυρίως το “πλη­γω­μένο συναί­σθημα” των δεξιών ψηφο­φό­ρων, ενώ κάποιοι παρα­δέ­χο­νται ότι δημο­σκο­πικά δεν μπορεί να ανι­χνευ­τεί “κρυμ­μένη ψήφος” προς τον κ. Γεωρ­γιάδη.

Αντί­θετα με τον κ. Γεωρ­γιάδη, ο κ. Μητσο­τά­κης αντλεί δυνά­μεις κυρίως από τη λεγό­μενη ψήφο της “λογικής” και όχι τη συναι­σθη­μα­τική ψήφο. Γι αυτό και η καμπά­νια του στο­χεύει στο να ανα­δεί­ξει τα χαρα­κτη­ρι­στικά του εν δυνάμει πρω­θυ­πουρ­γού, γεγονός που του δίνει πλε­ο­νέ­κτημα σε σχέση με τους αντι­πά­λους του. Σε όλες τις τελευ­ταίες δημο­σκο­πή­σεις ο κ. Μητσο­τά­κης εμφα­νί­ζε­ται καθαρά δεύ­τε­ρος, με τη δυνα­μική πλέον να είναι με το μέρος του. Το κρίσιμο στοί­χημα για τον κ. Μητσο­τάκη θα είναι τελικά η σύνθεση του εκλο­γι­κού σώματος, αφού το κοινό που τον επι­λέ­γει φαί­νε­ται λιγό­τερο πρόθυμο (σε σχέση με τα κοινά των συνυ­πο­ψη­φίων του) στο να φτάσει στην κάλπη. Ο κ. Μητσο­τά­κης φαί­νε­ται πάντως να ευνο­εί­ται περισ­σό­τερο από τους υπό­λοι­πους από το αρχικό φιάσκο των εκλογών, ενώ οι ψηφο­φό­ροι του σε συντρι­πτική πλειο­ψη­φία ανήκουν στη λεγό­μενη “μεσαία τάξη”.

Με αυτές τις στα­θε­ρές, επα­να­λαμ­βά­νουμε ότι η κρίσιμη παρά­με­τρος είναι η σύνθεση του εκλο­γι­κού σώματος που τελικά θα φτάσει στην κάλπη. Η μεγα­λύ­τερη συμ­με­τοχή φαί­νε­ται να ευνοεί τους κ.κ. Μητσο­τάκη και Γεωρ­γιάδη, ενώ η μικρό­τερη τους κ.κ. Τζι­τζι­κώ­στα και Μεϊ­μα­ράκη.

Αυτά βρί­σκουν σήμερα οι δημο­σκό­ποι, αλλά ας μην τους δίνουμε και μεγάλη αξία αφού μας έχουν απο­γοη­τεύ­σει ιδιαί­τερα σε όλες τις τελευ­ταίες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις.

Γι αυτό, Κυριακή, κοντή γιορτή!

liberal.gr