ΣτΕ: Το Δημόσιο υποχρεούται να ανταλλάσσει μη αξιοποιήσιμες δασικές εκτάσεις

Το Ε΄ Τμήμα του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας απο­φάν­θη­κε ότι το Δη­μό­σιο, υπο­χρε­ού­ται σύμ­φω­να με τις συ­νταγ­μα­τι­κές επι­τα­γές, την νο­μο­θε­σία και την Ευ­ρω­παϊ­κή Σύμ­βα­ση Δι­καιω­μά­των του Αν­θρώ­που (ΕΣΔΑ), να ανταλ­λάσ­σει ή να απαλ­λο­τριώ­νει δα­σι­κές εκτά­σεις οι­κο­δο­μι­κών συ­νε­ται­ρι­σμών και φυ­σι­κών προ­σώ­πων, από την στιγ­μή που αυτές δεν μπο­ρούν να αξιο­ποι­η­θούν, λόγω του δα­σι­κού τους χα­ρα­κτή­ρα.

Ει­δι­κό­τε­ρα, το Ανώ­τα­το Ακυ­ρω­τι­κό δι­κα­στή­ριο έκανε δεκτή αί­τη­ση του Πα­ρα­θε­ρι­στι­κού Οι­κο­δο­μι­κού Συ­νε­ται­ρι­σμού Ασφα­λι­στών και Προ­σω­πι­κού Ασφα­λι­στι­κών Επι­χει­ρή­σε­ων και 257 μελών του, που ζη­τού­σε να ακυ­ρω­θεί η άρ­νη­ση («πα­ρά­λει­ψη οφει­λό­με­νης νό­μι­μης ενέρ­γειας», όπως λέ­γε­ται) του υπουρ­γεί­ου Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλ­λα­γής να προ­βεί στις απαι­τού­με­νες ενέρ­γειες για την ανταλ­λα­γή της έκτα­σης των 345 στρεμ­μά­των, που έχει στην κα­το­χή του στη θέση Χα­μω­λιά Βρα­ώ­νας του δήμου Μαρ­κο­πού­λου Ατ­τι­κής, με ίσης αξίας έκτα­ση του Δη­μο­σί­ου ή την απαλ­λο­τρί­ω­ση της έκτα­σης αυτής.

Ο οι­κο­δο­μι­κός συ­νε­ται­ρι­σμός τον Ιού­λιο του 2010 είχε κα­τα­θέ­σει σχε­τι­κό αί­τη­μα στο επί­μα­χο υπουρ­γείο για ανταλ­λα­γή ή απαλ­λο­τρί­ω­ση της δα­σι­κής έκτα­σής του, καθώς τα δάση και οι δα­σι­κές εκτά­σεις δεν μπο­ρού­σαν να αξιο­ποι­η­θούν οι­κι­στι­κά, αλλά δεν έτυχε απα­ντή­σε­ως.

Όπως ανα­φέ­ρει το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας στην υπ’ αριθ. 3052/2015 από­φα­σή του η νο­μο­θε­σία (νόμοι 998/1979, 3208/2003 και 4280/2014) προ­βλέ­πει ότι με το Δη­μό­σιο μπο­ρεί να γίνει ανταλ­λα­γή εκτά­σε­ων οι­κο­δο­μι­κών συ­νε­ται­ρι­σμών, φυ­σι­κών ή νο­μι­κών προ­σώ­πων που είναι ιδιο­κτή­τες δασών ή δα­σι­κών εκτά­σε­ων ή εκτά­σε­ων όπου απα­γο­ρεύ­ε­ται η δό­μη­ση ή είναι κη­ρυγ­μέ­νοι αρ­χαιο­λο­γι­κοί χώροι ή απο­τε­λούν τμήμα γε­ωρ­γι­κής γης υψη­λής πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας. Για την ανταλ­λα­γή αυτή πρέ­πει να προη­γη­θεί σχε­τι­κό αί­τη­μα του οι­κο­δο­μι­κού συ­νε­ται­ρι­σμού, κ.λπ.

Οι δι­κα­στές του ΣτΕ ερ­μη­νεύ­ο­ντας το Σύ­νταγ­μα, το πρώτο πρό­σθε­το πρω­τό­κολ­λο την ΕΣΔΑ και την νο­μο­θε­σία έκρι­ναν ότι η Πο­λι­τεία όφει­λε «να προ­βεί στις απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες για την απαλ­λο­τρί­ω­ση ή την έγκρι­ση της ανταλ­λα­γής της δα­σι­κής έκτα­σης του εν λόγω συ­νε­ται­ρι­σμού» και για το λόγο αυτό ακύ­ρω­σε την άρ­νη­ση της διοί­κη­σης να προ­βεί στις απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες για την απαλ­λο­τρί­ω­ση ή την ανταλ­λα­γή της επί­μα­χης δα­σι­κής έκτα­σης.

Κα­θη­με­ρι­νή