Ανησυχία στην Αθήνα από τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι-Ποια η μεγαλύτερη

Τα αχαρ­το­γρά­φητα νερά στα οποία καλεί­ται να πλεύσει η ΕΕ και η χώρα καλεί­ται να δια­γνώ­σει η ελλη­νική πολι­τική ηγεσία, η οποία βρί­σκε­ται σε διαρκή σύσκεψη.

Στις 18.30 ο Πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας εχει συνά­ντηση με τον υπουργό άμυνας Πάνος Καμμένο ενώ νωρί­τερα είχε σύσκεψη με τους πολι­τι­κούς προϊ­στα­μέ­νους των υπη­ρε­σιών ασφα­λείας, τον Ανα­πλη­ρωτή Υπουργό Προ­στα­σίας του Πολίτη Νικόλαο Τόσκα, τον Ανα­πλη­ρωτή Υπουργό Μετα­να­στευ­τι­κής Πολι­τι­κής Ιωάννη Μουζάλα και τον διοι­κητή της ΕΥΠ Ιωάννη Ρου­μπάτη, προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρω­θεί για την κατά­σταση ασφα­λείας στη χώρα και τα επι­πλέον μέτρα που απαι­τού­νται να ληφθούν , μετά το τρο­μο­κρα­τικό χτύπημα στο Παρίσι.

Η μεγάλη ανη­συ­χία της Ελλη­νι­κής πλευράς εστιά­ζε­ται στο ενδε­χό­μενο να κλεί­σουν τα σύνορά τους πολλά κράτη μέλη με απο­τέ­λε­σμα να βρεθεί η Ελλάδα ενώπιον αδιε­ξό­δου. Η απειλή για υπο­νό­μευση της Ζώνης Σένγκεν με ανόρ­θωση φρακτών ακυ­ρώ­νει μια βασική ενω­σιακή δια­δι­κα­σία και βάζει σε αμφι­σβή­τηση τη λει­τουρ­γία του ενιαίου οικο­νο­μι­κού χώρου. Ουσια­στικά γυρίζει την ΕΕ πίσω την ώρα που ο άλλος ενω­σια­κός πυλώνας, το ευρώ βρί­σκε­ται σε απόλυτη αμφι­σβή­τηση λόγων των μακρο­οι­κο­νο­μι­κών ανι­σορ­ρο­πιών.

Όλα τα θέματα αυτά ανα­μέ­νε­ται να τεθούν στα προ­γραμ­μα­τι­σμένα Συμ­βού­λια Υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών και Γενικών Υπο­θέ­σεων όπου μετα­βαί­νει τη Δευτέρα ο αν. Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Νίκος Ξυδάκης.

Πάντως ειναι κοινή δια­πί­στωση σε διπλω­μα­τι­κούς κύκλους οτι:

Η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να είναι παρα­κο­λού­θημα των ΗΠΑ στο ρόλο της απο­κα­τά­στα­σης της διε­θνούς τάξης. Απει­λεί­ται περισ­σό­τερο από τις ΗΠΑ λόγω εγγύ­τη­τας με τις εστίες έντασης. Παράλ­ληλα δια­κυ­βεύ­ο­νται ζωτικά της συμ­φέ­ρο­ντα. Κι αυτό εκτεί­νε­ται πέρα από τη Γαλλία που λόγω Συρίας και Λιβύης που πλέον παίζει ενεργό ρόλο. Είναι προ­φα­νές επίσης οτι ο ηγε­τι­κός ρόλος της Γερ­μα­νίας θα τεθεί επί τάπητος εφόσον τα όπλα πάρουν το πρώτο λόγο.Η Γερ­μα­νία καλεί­ται να πάρει θέση είτε μετέ­χο­ντας στις πολύ πιθανές πολε­μι­κές επι­χει­ρή­σεις είτε στη­ρί­ζο­ντας τις οικο­νο­μικά εκτα­μιεύ­ο­ντας σημα­ντικά ποσά από τα πλε­ο­νά­σματα της, είτε χαλα­ρώ­νο­ντας τη συνταγή της ύφεσης που δημιουρ­γεί πολι­τική απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση σε όλη την Ευρώπη. Παράλ­ληλα ως δεύτερη χώρα – παρα­γω­γός όπλων θα πρέπει να ελέγξει τις ροές και τα δίκτυα δια­νο­μής, κάτι που αναμ­φι­σβή­τητα έχει βαρύ κόστος για τη βιο­μη­χα­νία της.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται από γνώστες το αίτημα για κοινή πολι­τική άμυνας, ασφά­λειας μπαίνει και πάλι. Ωστόσο λόγω της δια­κυ­βερ­νη­τι­κής υφής της ΕΕ η ανά­δειξη ενός αιτή­μα­τος για κοινή εξω­τε­ρική πολι­τική και πολι­τική άμυνας θα δοκι­μά­σει αντοχές όπως και το 2003. Έστω κι αν τώρα οι εποχές έχουν αλλάξει.

Η Ελλάδα πάντως καλεί­ται να χαράξει με νέα δεδο­μένα πολι­τική. Η ανα­βάθ­μιση του ρόλου της Τουρ­κίας, όντας σε εγγύ­τητα με τις περιο­χές έντασης βάζει νέες δυσκο­λίες στην ούτως ή άλλως δύσκολη σχέση με τη γείτονα χώρα. Ταυ­τό­χρονα η πολι­τική της λιτό­τη­τας και η παρου­σία της χώρας σε πρό­γραμμα (εκτός δηλαδή QE) θέτει επι­πλέον βάρη σε περί­πτωση κορύ­φω­σης της κρίσης. Απαι­τεί­ται προ­φα­νώς αξιο­ποί­ηση του όποιου μομέ­ντουμ για να χαλα­ρώ­σει μια πολι­τική που υπο­νο­μεύει την κοι­νω­νική στα­θε­ρό­τητα. Το παρά­δειγμα της Ιταλίας όπου ο Ρέντσι προχωρά σε γεν­ναίες μειώ­σεις φόρων το 2016 είναι οδηγός και μπορεί να αξιο­ποι­η­θεί.

Γιώργος Αλε­ξά­κης

Πηγή: reporter.gr