Βοήθησε ο φίλος (Νίκος Παπαδόπουλος) με τις σκέψεις του κάτω απ’ αυτή τη φωτογραφία.
Γιατί μερικές φορές δεν βρίσκεις τι να πεις.”Καίγεται” το κλισέ μια εικόνα χίλες λέξεις. Δεν σου φτάνουν. Γιατί κάθε μέρα νιώθεις όλο και πιο έντονα πως χαμένα πάνε τα λόγια των δακρύων…
« Νοιώθω πως «κάτι» προσφέρω κάνοντας πράγματα που θεωρώ σημαντικά, πράγματα που αγαπώ και με γεμίζουν. Αρκεί όμως μια μόνο ΕΙΚΟΝΑ για να νοιώσω «άδειος» , να νοιώσω ότι η ΑΝΘΡΩΠΙΑ χάνεται και κάπου πάμε λάθος.«Άγνωστο μικρό, άγνωστη μάνα». Ωστόσο γνωστοί οι υπεύθυνοι και εγώ νοιώθω τόσο αδύναμος να τους πολεμήσω ….»
Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.