Προσφυγή της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων στο ΣτΕ για τα περιφερειακά αεροδρόμια

Αίτηση ακύ­ρω­σης των απο­φά­σεων που αφορούν τη σύμβαση παρα­χώ­ρη­σης, ανα­βάθ­μι­σης, συντή­ρη­σης, δια­χεί­ρι­σης και λει­τουρ­γίας περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων, κατά το μέρος που σχε­τί­ζε­ται τα περι­φε­ρειακά αερο­δρό­μια της Περι­φέ­ρειας Ιονίων Νήσων, κατέ­θεσε στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας η Περι­φέ­ρεια Ιονίων Νήσων.

Στην πολυ­σέ­λιδη προ­σφυγή συνο­ψί­ζο­νται οι λόγοι της αίτησης ακύ­ρω­σης των απο­φά­σεων στη σύμβαση παρα­χώ­ρη­σης των αερο­δρο­μίων και αφορούν, πρώτον, την αναρ­μο­διό­τητα του οργάνου για μία από τις εκδο­θεί­σες πράξεις, συνεπώς όπως τονί­ζε­ται, «τίθεται ζήτημα παρα­δε­κτού της εκδό­σεως, αναρ­μο­διό­τη­τας του οργάνου, ακύρου και ανυ­πό­στα­του της πράξεως αυτής» και δεύ­τε­ρον «την προ­σβολή του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, όπως αυτό προ­στα­τεύ­ε­ται από το Σύνταγμα, το ευρω­ε­νω­σιακό δίκαιο και το διεθνές δίκαιο».

Από την Περι­φέ­ρεια Ιονίων Νήσων επι­ση­μαί­νε­ται ότι «η παρα­χώ­ρηση της δια­χεί­ρι­σης και εκμε­τάλ­λευση των περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων, για 42 χρόνια, στην κοι­νο­πρα­ξία Fraport-Slentel παρα­βιά­ζει τη συνταγ­μα­τική προ­στα­σία των δημο­σίων ιδιο­χρή­στων πραγ­μά­των, τα οποία βρί­σκο­νται εντός των αερο­λι­μέ­νων, επί των οποίων η μετα­βί­βαση κυριό­τη­τας, αλλά και η μακρο­χρό­νια παρα­χώ­ρηση δικαιω­μά­των δια­χεί­ρι­σης και εκμε­τάλ­λευ­σης είναι ανε­πί­τρε­πτη. Το ίδιο ισχύει και για τους αερο­λι­μέ­νες συνο­λικά ως συστή­ματα δημο­σίων ιδιο­χρή­στων πραγ­μά­των.

Όπως έχει τονίσει, επα­νει­λημ­μένα, ο περι­φε­ρειάρ­χης Ιονίων Νήσων, Θόδωρος Γαλια­τσά­τος «η πολύ­χρονη παρα­χώ­ρηση των αερο­δρο­μίων, στον επεν­δυτή, και μάλιστα σε μία μόνο κοι­νο­πρα­ξία, της δια­χεί­ρι­σης και εκμε­τάλ­λευ­σης των περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων συνιστά υπο­βάθ­μιση, αλλοί­ωση και άρση του δημο­σίου σκοπού και της δημό­σιας περιου­σίας της αερο­με­τα­φο­ράς εμπο­ρευ­μά­των και επι­βα­τών, έναντι του καθαρά κερ­δο­σκο­πι­κού χαρα­κτήρα που θα απο­κτή­σει η αερο­με­τα­φορά. Επι­πλέον, οι συμ­βά­σεις παρα­χώ­ρη­σης, δεν περιέ­χουν όρους ελέγχου από το Δημόσιο επί του επεν­δυτή για την παροχή της δημό­σιας υπη­ρε­σίας».

Στην προ­σφυγή ανα­γρά­φε­ται ότι την ίδια ώρα, «με τη συγκε­κρι­μένη παρα­χώ­ρηση των περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων γίνεται παρα­βί­αση του ενω­σια­κού δικαίου του αντα­γω­νι­σμού και ειδι­κό­τερα η συμπε­ρί­ληψη της εται­ρείας Lufthansa στο μετο­χικό κεφά­λαιο της επι­λε­χθεί­σας κοι­νο­πρα­ξίας Fraport-Slentel είναι ασύμ­βατη, σύμφωνα με τους ευρω­ε­νω­σια­κούς και διε­θνείς κανόνες περί δια­φά­νειας, αμε­ρο­λη­ψίας και ελεύ­θε­ρου αντα­γω­νι­σμού, με τη λει­τουρ­γία της Lufthansa ως επεν­δυ­τι­κού συμ­βού­λου του ελλη­νι­κού Δημο­σίου στην υπόθεση της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης των περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων».

«Οι προ­σβαλ­λό­με­νες πράξεις παρα­βιά­ζουν γενι­κό­τερα το δίκαιο του αντα­γω­νι­σμού» τονί­ζε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά στην αίτηση ακύ­ρω­σης της από­φα­σης παρα­χώ­ρη­σης των αερο­δρο­μίων, ενώ σύμφωνα με τον περι­φε­ρειάρχη Ιονίων Νήσων είναι ανοικτό το ζήτημα της ενδε­χό­με­νης παρα­πο­μπής της παρού­σας υπό­θε­σης στο Δικα­στή­ριο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.