ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η επίπτωση της κρίσης στον συναυλιακό τουρισμό στην Ελλάδα

news room 7 λεπτά ανάγνωση
συναυλία

Μεταξύ σφύρας και άκμονος έχει βρεθεί την τελευ­ταία εξαετία λόγω της οικο­νο­μι­κής κρίσης και των capital controls ο συναυ­λια­κός και πολι­τι­σμι­κός του­ρι­σμός στην Ελλάδα, με απο­τέ­λε­σμα να είναι πλέον ορατός ο κίν­δυ­νος τα μεγάλα ονόματα της παγκό­σμιας μου­σι­κής σκηνής να τη βγάλουν στα­διακά από τον χάρτη των παγκό­σμιων περιο­δειών τους.

Την ίδια στιγμή, ο αντα­γω­νι­σμός στη γεω­γρα­φική γει­το­νιά της Ελλάδας “τρέχει με χίλια”, καθώς οι παρα­γω­γοί πολι­τι­στι­κών εκδη­λώ­σεων υπο­στη­ρί­ζο­νται μεταξύ άλλων και από την πολι­τεία, ενώ καλού­νται να κατα­βά­λουν πολύ χαμη­λό­τε­ρους φόρους, με απο­τέ­λε­σμα τα εισι­τή­ρια των διά­φο­ρων εκδη­λώ­σεων να είναι πολύ φθη­νό­τερα κι άρα πιο ελκυ­στικά για το φιλο­θέ­α­μον κοινό. Ως απο­τέ­λε­σμα, ενώ μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι μεγάλες συναυ­λίες στην Ελλάδα προ­σέλ­κυαν συναυ­λιακό του­ρι­σμό από όλη τη νοτιο­α­να­το­λική Ευρώπη, οι ροές τείνουν πλέον να αντι­στρα­φούν και οι Έλληνες φιλό­μου­σοι ταξι­δεύ­ουν μέχρι τη Σόφια, τα Σκόπια ή το Βελι­γράδι για να απο­λαύ­σουν ένα σημα­ντικό “live” με συγκρι­τικά φθη­νό­τερο εισι­τή­ριο.

Τα παρα­πάνω επι­σή­μα­ναν μιλώ­ντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και το Πρα­κτο­ρείο 104,9 FM ο Γιώργος Μου­στά­κας, διευ­θυ­ντής της εται­ρείας ΛΑΒΡΥΣ ΕΠΕ, που μεταξύ άλλων έχει φέρει στην Ελλάδα τη Lady Gaga και το Cirque de Soleil και ο επι­χει­ρη­μα­τίας Νίκος Στε­φα­νί­δης, ένας από τους μεγα­λύ­τε­ρους διορ­γα­νω­τές πολι­τι­στι­κών εκδη­λώ­σεων στη Θεσ­σα­λο­νίκη.

“Έχει χαθεί η εμπι­στο­σύνη ακόμη και σε μακρο­χρό­νιες συνερ­γα­σίες”

“Φοβάμαι πως θα βλέ­πουμε σπα­νιό­τερα τα μεγάλα ονόματα στην Ελλάδα. Θα είναι πολύ πιο προ­σε­κτι­κές οι μετα­κλή­σεις τους […] Ο κόσμος δεν γεμίζει εύκολα πλέον ένα Ολυ­μπιακό Στάδιο και δεν υπάρ­χουν εύκολα χορη­γίες” σημειώ­νει ο κ.Μου­στά­κας και προ­σθέ­τει: “Πολλές φορές γνωστοί και φίλοι, όταν συζη­τάμε μεταξύ μας, μού λένε: “Μα δεν βλέπουν οι ξένοι καλ­λι­τέ­χνες τι τραβάμε εδώ στην Ελλάδα, να έρθουν με λιγό­τερα χρήματα”; Αυτά δεν υπάρ­χουν. Οι καλ­λι­τέ­χνες είναι επαγ­γελ­μα­τίες και γρα­νά­ζια στις μηχανές μεγάλων εται­ρειών, με τον δικό τους στρα­τη­γικό σχε­δια­σμό. Όταν μια χώρα έχει όλα αυτά τα προ­βλή­ματα που έχει η Ελλάδα, αυτά μετα­κυ­λί­ο­νται και στη δική μας δουλειά. Υπάρ­χουν σχήματα με τα οποία δουλεύω 10 χρόνια και είχαμε φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο εμπι­στο­σύ­νης, που θα μπο­ρού­σαν να έρθουν στην Ελλάδα χωρίς να εξο­φλη­θούν. Αυτή τη στιγμή, ακόμη και τέτοια σχήματα, ζητούν προ­ε­ξό­φληση […] Στα δε πολύ μεγάλα σχήματα […] κανένα δεν μπορείς πλέον να το ξεκι­νή­σεις, να το ανα­κοι­νώ­σεις στα μέσα ή να βγάλεις το πρώτο εισι­τή­ριο χωρίς να έχεις προη­γου­μέ­νως κάνει εξό­φληση”.

“Δεν μπορώ να φέρω στην Ελλάδα το ένα πόδι της Ζαχά­ροβα ούτε τους μισούς ακρο­βά­τες του Cirque de Soleil!”

Οι περιο­ρι­σμοί στην κίνηση κεφα­λαίων, η “εξα­φά­νιση” των χορη­γι­κών ενερ­γειών, αλλά και γενι­κό­τερα η ελλιπής ρευ­στό­τητα, ήρθαν σαν κερα­σάκι στην τούρτα. “Προ­ε­τοι­μά­ζο­μαι για τα Χρι­στού­γεννα και αντι­με­τω­πίζω απί­στευτα προ­βλή­ματα. Αιτού­μαι 400.000 ευρώ και μου εγκρί­νο­νται 50.000. Αν εισή­γαγα αλκοόλ, καπνικά ή ρύζι και μου εγκρι­νό­ταν ένα μικρό­τερο ποσό, θα έπαιρνα του­λά­χι­στον ένα υπο­σύ­νολο των προ­ϊ­ό­ντων αυτών. Εγώ όμως δεν μπορώ να φέρω το ένα πόδι της Ζαχά­ροβα ή τους 50 από τους 100 ακρο­βά­τες του Cirque de Soleil!” σημειώ­νει ο κ.Μου­στά­κας και προ­σθέ­τει ότι κάθε χρόνο γεν­νιού­νται στην πολι­τι­στική αγορά της Ελλάδας 5-10 εται­ρείες και κλεί­νουν άλλες τόσες. “Κάποιος που δεν ξέρει την αγορά από μέσα, όταν βλέπει 50000 θεατές στο ΟΑΚΑ στη Lady Gaga ή 120.000 στην “Alegria” ίσως είναι λογικό να σκεφτεί ότι ο διορ­γα­νω­τής μπορεί να βγάλει 1 εκατ. σε ένα βράδυ. Δεν είναι έτσι όμως. Βγάζεις ένα μικρό υπο­σύ­νολο των εισπρά­ξεων και το ρίσκο είναι 100% δικό σου. Σε αυτή τη δουλειά η επι­τυ­χία είναι απο­τέ­λε­σμα συμ­ψη­φι­σμού. Μόνο στο τέλος του έτους μπορώ να πω αν μια χρονιά πήγε καλά” εξηγεί ο κ.Μου­στά­κας.

Εισι­τή­ρια φορ­τω­μένα με φόρους και ακριβή ενοι­κί­αση χώρων

Κατά τον ίδιο, η βαλ­κα­νική γει­το­νιά της Ελλάδας κινεί­ται γοργά στο πεδίο του συναυ­λια­κού του­ρι­σμού. “Η Τουρκία έχει προ­χω­ρή­σει τρο­μα­χτικά. Η Κων­στα­ντι­νού­πολη έχει γίνει σημείο ανα­φο­ράς. Συναυ­λίες γίνο­νται στη Βουλ­γα­ρία ή τη Σερβία και αν δεν γίνουν εκεί θα γίνουν στη Σλο­βε­νία ή την Κροατία, όπου είναι ευκο­λό­τερο να πάνε οι Σέρβοι ή οι Βούλ­γα­ροι. Εμείς είμαστε μια αγορά με πιο υψηλό κόστος δια­μο­νής και μετα­κί­νη­σης, καθώς και με ένα εισι­τή­ριο φορ­τω­μένο με φόρους. Επίσης, για να κάνει κάποιος ένα μεγάλο event σε έναν μεγάλο χώρο σε οποια­δή­ποτε άλλη ευρω­παϊκή χώρα, νοι­κιά­ζει τον χώρο έναντι ποσού που ανέρ­χε­ται στο 5% των ακα­θά­ρι­στων εσόδων του, εδώ ξεκι­νάμε με 15%. Ο ΦΠΑ στις συναυ­λίες και θέατρα είναι από 3% έως 6,5% σε όλες τις διπλα­νές χώρες. Σε εμάς είναι 23%, ενώ υπάρ­χουν κι ένα σωρό άλλοι έμμεσοι φόροι” σημειώ­νει ο κ.Μου­στά­κας.

Το παρά­δειγμα της Ολλαν­δίας και η ευκαι­ρία για την Ελλάδα

Υπάρχει ελπίδα; Κατά τον κ.Μου­στάκα, με τις σωστές κινή­σεις, ναι. “Πέρα από τη γενι­κό­τερη στα­θε­ρο­ποί­ηση της χώρας, νομίζω πως το μονα­δικό πράγμα που θα μπο­ρούσε να ανα­τά­ξει λίγο τον πολι­τι­σμικό του­ρι­σμό στη Ελλάδα, θα ήταν η ταυ­τό­χρονη ανά­δειξη φυσικού περι­βάλ­λο­ντος και η παροχή πολι­τι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος, μέσα σε ένα ενιαίο πακέτο δια­μο­νής και περι­ή­γη­σης. Το να έρθει κάποιος στην Ελλάδα μόνο για ένα σημα­ντικό event και να φύγει αμέσως μετά είναι αρκετά ακριβό. Επίσης, στη σωστή κατεύ­θυνση θα ήταν τα πολλά θεμα­τικά φεστι­βάλ. Πάρτε το παρά­δειγμα της Ολλαν­δίας. Δεν είχε παρά­δοση στον χώρο της μου­σι­κής αλλά επέν­δυσε στον χορό και άλλες μορφές τέχνης. Τα Netherlands (σ.σ. ανα­φέ­ρε­ται στο Netherlands Dance Theater) είναι σήμερα, μετά από 30 χρόνια, ένα προ­σο­δο­φόρο σχήμα. Οι Ολλαν­δοί εκμε­ταλ­λεύ­τη­καν τη γεω­γρα­φική τους θέση και έστησαν μερικά τερά­στια φεστι­βάλ όπως το Lowlands Festival και το North Sea Jazz Festival, που πλέον μαζεύ­ουν εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες άτομα” σημειώ­νει και προ­σθέ­τει ότι η μεγάλη ροή θεατών συνε­πά­γε­ται μικρό­τερο κόστος και πιο φθηνό εισι­τή­ριο και για τους ντό­πιους, ενώ απο­φέ­ρει έσοδα από φόρους στο κράτος και αρκετά μεγάλα έσοδα στους επι­χει­ρη­μα­τίες και άρα και στους εργα­ζό­με­νους και τους καλ­λι­τέ­χνες.

“Μια χώρα με το φυσικό περι­βάλ­λον της Ελλάδας και ένα πεντάμηνο-εξάμηνο πλήρους ηλιο­φά­νειας, με τη θάλασσα και τα βουνά της, θα μπο­ρούσε να οργα­νώ­νει τέτοια θεμα­τικά events και να δημιουρ­γή­σει θεσμούς, με τη βοήθεια και της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης και κράτους όσον αφορά κυρίως τους δια­θέ­σι­μους χώρους, γιατί δεν πιστεύω στον κρα­τι­κο­δί­αιτο πολι­τι­σμό” κατα­λή­γει.

Όταν μέχρι και δύο στους δέκα θεατές ήταν ξένοι

Από την πλευρά του, ο κ.Στε­φα­νί­δης επι­ση­μαί­νει ότι κάποτε η Θεσ­σα­λο­νίκη προ­σέλ­κυε συναυ­λιακό του­ρι­σμό από διά­φο­ρες χώρες. “Πριν το 2008 είχαμε προ­πώ­ληση εισι­τη­ρίων και αυτό μας έδινε τη δυνα­τό­τητα να ξέρουμε από πού έρχο­νται οι επι­σκέ­πτες μας. Είχαμε θεατές από την Κων­στα­ντι­νού­πολη, τα Σκόπια, τη Σόφια και το Βελι­γράδι. Σε κάθε συναυ­λία, το ποσοστό των ξένων ήταν γύρω στο 10%-15% και έφτανε ακόμη και στο 20% σε ιδιαί­τε­ρες περι­πτώ­σεις […] Αυτό έχει πλέον αλλάξει και οι αιτίες είναι πολλές, με πρώτη και βασική ότι οι παρα­γω­γοί στα Βαλ­κά­νια θα έπρεπε να οργα­νω­θούν κι αυτοί και οργα­νώ­θη­καν. Αλλά εκεί η πολι­τεία και άλλοι φορείς στά­θη­καν χορηγοί και υπο­στη­ρι­κτές για αυτούς. Η πολι­τεία τους διέθεσε υπο­δο­μές και κατόρ­θω­σαν με αυτόν τον τρόπο να έχουν συναυ­λίες με πολύ χαμηλά εισι­τή­ρια […] Κάποτε φέρναμε τον ανθό των Βαλ­κα­νίων στη Θεσ­σα­λο­νίκη. Δεν ήταν απλά τα του­ρι­στικά γκρουπ, που έχουν τα καλά τους και τα κακά τους, ήταν το μέλλον των Βαλ­κα­νίων, νέοι από 18 μέχρι 25 και 30 ετών” σημειώ­νει.

Ο Manu Chao δείχνει τον δρόμο αλλά ο δρόμος είναι μακρύς

Έχουμε χάσει ορι­στικά την ευκαι­ρία να δημιουρ­γή­σουμε κάτι καλό σε αυτό το πεδίο; Όχι, αλλά ο δρόμος είναι δύσκο­λος, δεδο­μέ­νου ότι και η πολι­τεία δεν βοηθάει. “Πέρυσι με τον Manu Chao υπήρχε προ­σέ­λευση 35000 ατόμων, συν άλλα 5000 που μπήκαν στον χώρο με ντου. Είχαμε 2000 θεατές από Ισραήλ, 5000 από Βαλ­κά­νια και 7000 από Αθήνα. Άρα σίγουρα υπάρχει η δυνα­τό­τητα και ο δρόμος. Ποια ήταν όμως η στάση της πολι­τείας; Τραγική” επι­ση­μαί­νει ο κ.Στε­φα­νί­δης και προ­σθέ­τει ότι η πολι­τεία δια­χρο­νικά επεν­δύει σε αυτό το κομμάτι κατά προ­τε­ραιό­τητα στο Λεκα­νο­πέ­διο. “Αν θα παρα­κο­λου­θή­σετε τις επι­δο­τή­σεις, τις χορη­γίες κτλ, στο Λεκα­νο­πέ­διο, ακόμη και τώρα, όπως αυτές εκδη­λώ­νο­νται μέσω υπο­στή­ρι­ξης από ιδρύ­ματα ή ιδιώτες, θα δούμε ότι η ψαλίδα με την περι­φέ­ρεια είναι τερά­στια”, σημειώ­νει.

Ο “κανι­βα­λι­σμός” της αγοράς νυχτε­ρι­νής δια­σκέ­δα­σης

Πιέσεις δέχεται εξαι­τίας της κρίσης -αλλά και της …αταξίας, όπως χαρα­κτη­ρι­στικά λέει ο κ.Στεφανίδης- και η αγορά της νυχτε­ρι­νής ζωής της Θεσ­σα­λο­νί­κης. “Των έξι χρόνων της κρίσης έχουν προη­γη­θεί άλλα έξι του­λά­χι­στον συλ­λο­γι­κής αταξίας. […] Έχουν εξα­φα­νι­στεί τα μεγάλα κλαμπ και έχουν εμφα­νι­στεί ένα σωρό μικρά. Κάθε μαγα­ζάκι που μπορεί να κρε­μά­σει δύο ηχεία και έναν μικρό ενι­σχυτή έχει μετα­τρα­πεί σε κλαμπ. Αυτό έχει κατα­στή­σει τα μεγάλα κλαμπ μη βιώσιμα με απο­τέ­λε­σμα να μην υπάρ­χουν μεγάλες μετα­κλή­σεις [καλ­λι­τε­χνών] στην πόλη. Τα δε μικρά επι­βιώ­νουν με κανι­βα­λι­σμό. Το 90% στη­ρί­ζε­ται στην παρά­νομη λει­τουρ­γία η οποία έχει κατα­στρέ­ψει οτι­δή­ποτε οργα­νω­μένο. Κανο­νικά υπάρχει άδεια για να μπορείς να παίζεις με ανοιχτή πόρτα, ώστε να μην ενο­χλείς τους γύρω. Εδώ έχουμε δημιουρ­γή­σει και­νούρ­για γενιά ακρο­α­τών, που ακούν ταυ­τό­χρονα από δύο δια­φο­ρε­τικά ηχεία… Σίγουρα Θα δούμε κι άλλα λουκέτα σε μεγά­λους πολι­τι­στι­κούς χώρους της Θεσ­σα­λο­νί­κης” κατα­λή­γει ο κ.Στε­φα­νί­δης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.