Προς πώληση κόκκινων στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων σε funds

Ανοιχτό το ενδε­χό­μενο να που­λη­θούν τελικά και κόκκινα στε­γα­στικά και κατα­να­λω­τικά δάνεια νοι­κο­κυ­ριών καθώς και μικρών επι­χει­ρή­σεων σε ξένα funds, άφησε για πρώτη φορά ο υπουρ­γός Ανά­πτυ­ξης Γιώργος Στα­θά­κης ο οποίος το προη­γού­μενο διά­στημα είχε ήδη πει ότι το νέο πλαίσιο θα κινεί­ται ούτως ή άλλως προς την κατεύ­θυνση της ενερ­γη­τι­κής δια­χεί­ρι­σης των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων επι­χει­ρη­μα­τι­κών δανείων.

Παρότι η κυβέρ­νηση έχει υπο­στη­ρί­ξει σε όλους τους τόνους ότι κατα­βάλ­λει προ­σπά­θειες στο πλαίσιο της δια­πραγ­μά­τευ­σης με τους δανει­στές προ­κει­μέ­νου να απο­κλει­στεί η μέθοδος πώλησης κόκ­κι­νων δανείων για τα νοι­κο­κυ­ριά (σ.σ απο­τε­λούν το 35% των κόκ­κι­νων δανείων), εντού­τοις σήμερα δεν απέ­κλεισε με τον ίδιο κατη­γο­ρη­μα­τικό τρόπο αυτό το ενδε­χό­μενο, λέγο­ντας πως το ζήτημα είναι αντι­κεί­μενο δια­πραγ­μά­τευ­σης με τους Θεσμούς.

Ο ίδιος διευ­κρί­νισε πως δεν υπάρχει προ­γραμ­μα­τι­σμός για κατά­θεση νόμου σχε­τι­κού με τη δια­χεί­ριση των κόκ­κι­νων δανείων για το τέλος Οκτω­βρίου, αλλά θα υπάρξει νομο­σχέ­διο όταν ολο­κλη­ρω­θεί η δια­πραγ­μά­τευση με τους Θεσμούς.

Το άνοιγμα της θύρας προς την “ενερ­γη­τική δια­χεί­ριση” των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων τόσο για τα φυσικά πρόσωπα όσο και για τις επι­χει­ρή­σεις, έρχεται σε μια περίοδο που προ­ε­τοι­μά­ζε­ται η ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών και στο παρα­σκή­νιο έχει φου­ντώ­σει η συζή­τηση για το “ιδανικό μοντέλο” ώστε οι τρά­πε­ζες να απαλ­λα­γούν σε σύντομο χρονικό διά­στημα από το τερά­στιο βάρος των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων και καθυ­στε­ρού­με­νων δανείων τα οποία φτάνουν πλέον τα 100 δισ. ευρώ ή το 50% του συνόλου των χορη­γή­σεων. Από το με το μοντέλο που τελικά θα υιο­θε­τη­θεί, θα εξαρ­τη­θεί σε μεγάλο βαθμό και ο προσ­διο­ρι­σμός των τελικών κεφα­λαια­κών αναγκών των συστη­μι­κών τρα­πε­ζών και το ύψος των αυξή­σεων κεφα­λαίου που θα διε­νερ­γη­θούν.

Ήδη η Τράπεζα της Ελλάδας και το ΤΧΣ έχουν δεσμευ­τεί με βάση το κείμενο του μνη­μο­νίου να εντο­πί­σουν όλα εκείνα τα εμπόδια του θεσμι­κού πλαι­σίου ώστε να ανα­πτυ­χθεί “μια δυνα­μική αγορά μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων”.

Με το μοντέλο της Bad Bank ή του δημό­σιου ή ιδιω­τι­κού οχή­μα­τος ειδικού σκοπού να έχει –προ­σω­ρινά;- απο­κλει­στεί και τη συζή­τηση σε ότι αφορά τα επι­χει­ρη­μα­τικά δάνεια που απο­τε­λούν και το σημα­ντι­κό­τερο πρό­βλημα για τις τρά­πε­ζες, να περι­στρέ­φε­ται γύρω από τη ανά τράπεζα δια­χεί­ριση του προ­βλή­μα­τος σε συνερ­γα­σία με ξένες εται­ρείες δια­χεί­ρι­σης, όλα δεί­χνουν ότι η κυβέρ­νηση αντι­με­τω­πί­ζει σημα­ντι­κές δυσκο­λίες ώστε να πείσει τους δανει­στές πως τα στε­γα­στικά και μικρο-εταιρικά δάνεια είναι σκόπιμο να απο­κλει­στούν από την δυνα­τό­τητα “ενερ­γη­τι­κής δια­χεί­ρι­σής” τους, ήτοι ακόμη και της δυνα­τό­τη­τας να πωλού­νται σε χαμηλές τιμές σε ξένα χαρ­το­φυ­λά­κια.

Μέχρι σήμερα η κυβέρ­νηση κινεί­ται προς την κατεύ­θυνση της δια­χεί­ρι­σης αυτού του τύπου των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων βασι­ζό­μενη στις αλλαγές που έγιναν στο Νόμο Κατσέλη (σ.σ καλύ­πτει πλέον και οφειλές προς το δημόσιο ενώ προ­βλέ­πε­ται επι­τά­χυνση των δικών κ.α), στον νόμο Δένδια (ν.4307) που δίνει τη δυνα­τό­τητα ρύθ­μι­σης ή δια­γρα­φής οφειλών έως 500.000 ευρώ ανά τράπεζα για μικρο­με­σαί­ους και ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες, και στις δυνα­τό­τη­τες ρυθ­μί­σεων που δίνει ο Κώδικας Δεο­ντο­λο­γίας της ΤτΕ, ο οποίος τελεί υπό ανα­θε­ώ­ρηση.

Στον αντί­ποδα, για τα επι­χει­ρη­μα­τικά δάνεια το τοπίο έχει αρχίσει να ξεκα­θα­ρί­ζει καθώς είναι σαφές ότι η κυβέρ­νηση έχει απο­δε­χτεί την ενερ­γη­τική τους δια­χεί­ριση (πώληση δανείων, ανα­διαρ­θρώ­σεις εται­ρειών κλπ) με στόχο να εισπρα­χθούν το συντο­μό­τερο δυνατό χρήματα από τις τρά­πε­ζες.

Πρό­σφατη μελέτη της ΤτΕ έδειξε ότι σε δείγμα 16.500 επι­χει­ρή­σεων με συνο­λικά τρα­πε­ζικά χρέη 98,5 δισ. ευρώ, περίπου 6.000 εμφα­νί­ζουν καθυ­στέ­ρηση στην απο­πλη­ρωμή των υπο­χρε­ώ­σεών τους, με το ύψος των καθυ­στε­ρή­σεων να προ­σεγ­γί­ζει τα 28,5 δισ. ευρώ. Όμως το 1/3 των δανείων σε καθυ­στέ­ρηση είναι συγκε­ντρω­μένα σε περίπου 800 επι­χει­ρή­σεις οι οποίες οφεί­λουν περίπου 11 δισ. ευρώ στις τρά­πε­ζες. Τα μισά περίπου από τα δάνεια σε καθυ­στέ­ρηση βρί­σκο­νται σε αυτή την κατά­σταση για διά­στημα άνω των 3 ετών, και εντο­πί­ζο­νται σε λίγους κλάδους, κυρίως στους κλάδους κατα­σκευών, χον­δρι­κού και λια­νι­κού εμπο­ρίου, ξενο­δο­χείων, δια­χεί­ρι­σης ακί­νη­της περιου­σίας, έργων πολι­τι­κού μηχα­νι­κού, βιο­μη­χα­νίας τρο­φί­μων, υγείας, κλω­στο­ϋ­φα­ντουρ­γίας κ.α

capital.gr