Βερολίνο: Το χρέος μπορεί να περιμένει

Η ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους απο­τε­λεί τον επόμενο μεγάλο στόχο της κυβέρ­νη­σης και η συζή­τηση, που είχε προ­σω­ρινά ξεχα­στεί λόγω εκλογών, επι­στρέ­φει – αυτή τη φορά για να κλι­μα­κω­θεί και να κρίνει εν πολλοίς και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα της προ­σαρ­μο­γής.

Το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο έχει εξ αρχής ανα­δεί­ξει το ζήτημα της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέους ως κορυ­φαία προ­τε­ραιό­τητα, καθώς δεν μπορεί να δανεί­ζει μια χώρα, αν το χρέος της δεν κρί­νε­ται βιώσιμο.

Οι Ευρω­παίοι εταίροι από την πλευρά τους έχουν αλλερ­γία σε οτι­δή­ποτε θα μπο­ρούσε να οδη­γή­σει σε απώ­λειες για τους φορο­λο­γού­με­νους. Η λύση θα πρέπει να βρεθεί κάπου στη μέση, προ­κει­μέ­νου το ΔΝΤ να συμ­με­τά­σχει τελικά και στο τρίτο πρό­γραμμα διά­σω­σης.

Το Ταμείο ζητά από τους Ευρω­παί­ους δανει­στές της Ελλάδας ελά­φρυνση του χρέους κατά περίπου 100 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ προ­κει­μέ­νου να δώσει την συγκα­τά­θεσή του και να συμ­με­τά­σχει στο πρό­γραμμα.

Έχει, ωστόσο, υπα­να­χω­ρή­σει από την απαί­τηση για «κούρεμα» και δείχνει να συμ­βι­βά­ζε­ται με την επι­μή­κυνση του χρόνου ωρί­μαν­σης των δανείων, ενδε­χο­μέ­νως από τα 30 στα 50 χρόνια και με αναβολή της έναρξης απο­πλη­ρω­μής τους.

Σημείο τριβής ανα­μέ­νε­ται ωστόσο να είναι το ζήτημα του ύψους των επι­το­κίων, το οποίο η γερ­μα­νική κυβέρ­νηση θεωρεί ήδη εξαι­ρε­τικά χαμηλό.

Προ­βάλ­λει μάλιστα ως επι­χεί­ρημα την θέση του ίδιου του ESM ότι αν το επι­τό­κιο μειωθεί από το 1,35%, θα πέσει κάτω από το κόστος δανει­σμού του ίδιου του Μηχα­νι­σμού, προ­κα­λώ­ντας ζημία.

Επι­πλέον, θα πρό­κει­ται για έμμεσο «κούρεμα» χρέους, κάτι που αντί­κει­ται στους κανόνες λει­τουρ­γίας του. Δια­φο­ρε­τική ωστόσο είναι η εικόνα σε ό,τι αφορά τα διμερή δάνεια που έχει συνάψει η Ελλάδα και στα οποία υπάρχει, ενδε­χο­μέ­νως, περι­θώ­ριο δια­πραγ­μά­τευ­σης και μείωσης επι­το­κίου.

Σε κάθε περί­πτωση, το Βερο­λίνο δεν φαί­νε­ται να βιά­ζε­ται να φθάσει στην συζή­τηση της ελά­φρυν­σης του χρέους. Ούτως ή άλλως ως τον Μάρτιο του 2016 βρί­σκε­ται σε ισχύ το τρέχον πρό­γραμμα του ΔΝΤ.

Και μόνο το γεγονός ότι η όποια απόφαση για ελά­φρυνση του χρέους θα πρέπει να εγκρι­θεί από το γερ­μα­νικό Κοι­νο­βού­λιο προ­κα­λεί ακόμη μεγα­λύ­τερη επι­φυ­λα­κτι­κό­τητα στην Καγκε­λά­ριο, που στις τελευ­ταίες ψηφο­φο­ρίες για την Ελλάδα υπέστη σημα­ντι­κές απώ­λειες από το ίδιο της το κόμμα.

Σήμερα, η κατά­σταση στο εσω­τε­ρικό της χώρας είναι επι­βα­ρυ­μένη και περί­πλοκη. Η προ­σφυ­γική κρίση, στην δια­χεί­ριση της οποίας έχει επεν­δύ­σει σημα­ντικό προ­σω­πικό πολι­τικό κεφά­λαιο, για την ώρα απο­βαί­νει προ­σω­πικά σε βάρος της.

Η δημο­τι­κό­τητά της πέφτει, η κριτική έρχεται πρώτα από τους υπουρ­γούς και τους εταί­ρους της και τα γερ­μα­νικά ΜΜΕ μιλούν ήδη για το σημείο καμπής στην «εποχή Μέρκελ».

Σαν να μην έφτανε αυτό, το σκάν­δαλο της Volkswagen, ενός κολοσ­σού με 600.000 εργα­ζό­με­νους, ταλα­νί­ζει την οικο­νο­μία και το πολι­τικό σύστημα, θέτο­ντας υπό αμφι­σβή­τηση ακόμη και το μεγάλο ατού της γερ­μα­νι­κής βιο­μη­χα­νίας, την ταμπέλα «Made in Germany».

Η Άνγκελα Μέρκελ δεν έχει λοιπόν πολλούς λόγους να δείξει ιδιαί­τερη προ­θυ­μία την επόμενη φορά που θα χρεια­στεί να βρεθεί αντι­μέ­τωπη με τους βου­λευ­τές και την κοινή της γνώμη.

«Η Καγκε­λά­ριος επέβαλε τις απο­φά­σεις της στην κυβέρ­νηση, το κόμμα και τους πολίτες με τον αέρα της από­λυ­της κυριαρ­χίας της», λέει στο Real.gr στέ­λε­χος των Γερ­μα­νών Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τών (SPD) που εκφρά­ζει ανη­συ­χία για τους επό­με­νους μήνες. «Αν η κατά­σταση με τους πρό­σφυ­γες δεν τεθεί υπό έλεγχο ή αν κιν­δυ­νεύ­σει η δημο­σιο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα, η Καγκε­λά­ριος ούτε που θα σκεφτεί για νέα θητεία», εκτιμά ο ίδιος.

Το ελλη­νικό ζήτημα, αν και για την ώρα παρα­μέ­νει χαμηλά στην ατζέντα της κυβέρ­νη­σης, δεν έπαψε ποτέ να απα­σχο­λεί το επι­τε­λείο ειδικά του Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε, ενώ ήδη το καλο­καίρι η Καγκε­λά­ριος εισή­γαγε στην συζή­τηση την παρά­με­τρο της εξυ­πη­ρε­τη­σι­μό­τη­τας του χρέους.

Βιώσιμο θεω­ρεί­ται λοιπόν όταν δεν χρειά­ζε­ται να δαπα­νη­θεί πάνω από το 15% του ΑΕΠ για την εξυ­πη­ρέ­τησή του. Αυτό θα τεθεί ως προ­ϋ­πό­θεση. Η όποια συζή­τηση όμως θα πρέπει να γίνει, λένε, μετά την κρίσιμη ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών και την πρώτη αξιο­λό­γηση, η οποία, από τα μέσα Οκτω­βρίου έχει μετα­τε­θεί ανε­πι­σή­μως για τον Δεκέμ­βριο, καθώς, λόγω των εκλογών, έχει μείνει πίσω η εφαρ­μογή των μεταρ­ρυθ­μί­σεων.

Από την μεταρ­ρυθ­μι­στική πρόοδο θα εξαρ­τη­θούν πολλά, επι­μέ­νει το Βερο­λίνο και δείχνει ασυ­γκί­νητο στις υπε­ρα­τλα­ντι­κές πιέσεις για το θέμα του χρέους.

Βασικό μέλημα όμως τόσο του κ. Σόιμπλε όσο και της κυρίας Μέρκελ είναι η συζή­τηση για την ελά­φρυνση να διε­ξα­χθεί… χαμη­λο­φώ­νως, χωρίς εντά­σεις και νέες διεκ­δι­κή­σεις από μια Αθήνα, η οποία θα έχει προη­γου­μέ­νως οπωσ­δή­ποτε επι­δεί­ξει άριστες επι­δό­σεις στην εφαρ­μογή του προ­γράμ­μα­τος.

real.gr