Το νησί της Ρόδου βρίσκεται στην καρδιά του ενδιαφέροντος Εβραίων και Μωαμεθανών

Εορ­τά­σθηκε στη Ρόδο η έλευση του Εβραϊ­κού έτους a.m. 5776 8 Ανα­μέ­νο­νται την επόμενη εβδο­μάδα χιλιά­δες αφίξεις Τούρκων για τον εορ­τα­σμό του Κουρ­μπάν Μπαϊράμ

Ησυχα και χωρίς τυμπα­νο­κρου­σίες η εβραϊκή κοι­νό­τητα της Ρόδου γιόρ­τασε, το βράδυ της περα­σμέ­νης Κυρια­κής, την αλλαγή του έτους (Ros Hashana). Στη γιορτή, που διήρ­κεσε τρεις ημέρες, συμ­με­τεί­χαν τόσο τα μέλη της τοπικής κοι­νό­τη­τας, όσο και εκα­το­ντά­δες του­ρί­στες. Την ίδια στιγμή, χιλιά­δες μωα­με­θα­νοί ετοι­μά­ζουν ταξίδι προς τη Ρόδο για να γιορ­τά­σουν το μεγάλο μπαϊ­ράμι (Kurban Bayrami) που αρχίζει την προσεχή Τρίτη 22 Σεπτεμ­βρίου και θα διαρ­κέ­σει έξι ημέρες. Όλα αυτά, τη στιγμή που η Ορθο­δο­ξία γιόρ­ταζε την ύψωση του Τιμίου Σταυρού με εκδη­λώ­σεις σε αρκετά σημεία του νησιού. Η ανά­δειξη της πολυ­θρη­σκευ­τι­κό­τη­τας και πολυ­πο­λι­τι­σμι­κό­τη­τας της Ρόδου, μόνο οφέλη μπορεί να απο­φέ­ρει για τον τόπο.

Η Ρόδος είναι σήμερα ένα από τα ελά­χι­στα μέρη σε ολό­κληρο τον κόσμο, όπου σ’ ένα τόσο μικρό κομμάτι γης μπορούν και συνυ­πάρ­χουν αρμο­νικά τόσο οι μεγάλες θρη­σκείες του πλανήτη, όσο και τα ισχυρά άλλα δόγματα. Το γεγονός αυτό απο­τε­λεί μεγάλη κατά­κτηση που επε­τεύ­χθη με το πέρασμα των αιώνων και παρα­μέ­νει ως γνώση και σεβα­σμός στη δια­φο­ρε­τι­κό­τητα των ανθρώ­πων της τοπικής κοι­νω­νίας. Ο σεβα­σμός είναι το χαρα­κτη­ρι­στικό εκείνο που τρο­φο­δο­τεί κι ένα διαρκώς αυξα­νό­μενο ρεύμα του­ρι­στών, που με τη σειρά τους ενι­σχύ­ουν σημα­ντικά την τοπική οικο­νο­μία.

Παρόλα αυτά, ο θρη­σκευ­τι­κός του­ρι­σμός ως προϊόν ελά­χι­στα έχει καλ­λιερ­γη­θεί στην τοπική του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία, παρά τις κατά καιρούς μεγα­λό­στο­μες σχε­τι­κές εξαγ­γε­λίες πολι­τι­κών και στε­λε­χών της αυτο­διοί­κη­σης. Στις δεκα­ε­τίες που έχουν περάσει, είναι ελά­χι­στες οι πολι­τι­κές που έχουν υλο­ποι­η­θεί και μάλιστα στο σύνολό τους αφορούν μόνο έθιμα της Ορθο­δο­ξίας. Προ­φα­νώς, η Ορθο­δο­ξία απο­τε­λεί την πίστη της συντρι­πτι­κής πλειο­ψη­φίας των Ελλήνων, ωστόσο υπό το πρίσμα της του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νίας, είναι επι­τα­κτική η υιο­θέ­τηση σειράς πολι­τι­κών που θα καλύ­πτουν τις ανάγκες ενός ευρέως φάσμα­τος θρη­σκευ­τι­κών πεποι­θή­σεων.

Πρέπει να σημειω­θεί ότι οι μήνες Μάρτιος και Απρί­λιος πάντοτε συνο­δεύ­ο­νται από αφίξεις στη Ρόδο λόγω του Πάσχα των Καθο­λι­κών. Μάλιστα για την επόμενη σεζόν, ο εορ­τα­σμός ξεκι­νάει νωρίς (27 Μαρτίου 2016), συνεπώς και οι πρώτες αφίξεις θα γίνουν αισθη­τές από τις πρώτες κιόλας ημέρες της νέας του­ρι­στι­κής περιό­δου. Εκείνο που δεν είναι γνωστό, είναι πως νωρί­τερα τον Μάρτιο θα τιμηθεί το Πάσχα των Εβραίων, που επίσης θα συνο­δευ­τεί από αφίξεις αλλο­δα­πών του­ρι­στών, ενώ τον Απρίλιο με το Πάσχα των Ελλήνων η κίνηση θα συνε­χι­στεί προς τα νησιά μας. Το Ραμα­ζάνι στο μήνα Ιούλιο και το Κουρ­μπάν Μπαϊράμ του μηνός Σεπτεμ­βρίου συνο­δεύ­ε­ται πάντοτε από μεγάλο αριθμό αφίξεων Μωα­με­θα­νών στο νησί της Ρόδου. Εάν, δε, υπήρχε και σοβαρή προ­ώ­θηση της Ρόδου ως προ­ο­ρι­σμός για την περίοδο των Χρι­στου­γέν­νων, τότε αμέσως γίνεται αντι­λη­πτό ότι η τοπική οικο­νο­μία θα ήταν ακόμα πιο ανθηρή.

Για να επι­τευ­χθούν όλα αυτά χρειά­ζο­νται πρω­το­βου­λίες, πολι­τι­κές, αλλά κυρίως χρειά­ζε­ται γνώση για τα έθιμα των ανθρώ­πων εκείνων που συγκα­τοι­κούν στη Ρόδο ή απλώς την επι­σκέ­πτο­νται προ­κει­μέ­νου να συν­δυά­σουν την πίστη τους με τις δια­κο­πές τους.

Η πρω­το­χρο­νιά

του Σεπτεμ­βρίου για τους Εβραί­ους

Μπορεί για όλο τον κόσμο το ημε­ρο­λο­γιακό έτος να αλλάζει τα μεσά­νυ­χτα της 31ης Δεκεμ­βρίου, ωστόσο η Εβραϊκή θρη­σκεία ανα­γνω­ρί­ζει περισ­σό­τε­ρες πρω­το­χρο­νιές κι αυτές αφορούν στοι­χεία της πίστεως και της έλευσης των ανθρώ­πων στη γη. Το Ρος Ασσανα (Rosh Hashana) συμ­βο­λί­ζει το πέρασμα των ετών από την χρονιά κτίσεως του κόσμου (anno mundi). Το βράδυ της περα­σμέ­νης Κυρια­κής εορ­τά­σθηκε από τους Εβραί­ους της Ρόδου και από τους του­ρί­στες που είχαν βρεθεί στο νησί, η έλευση του έτους 5776.

Η τελετή ξεκί­νησε με τη δύση του ηλίου (διότι το εβραϊκό ημε­ρο­λό­γιο ξεκινά με τη δύση του ηλίου, σύμφωνα με τη Γέννεση «και έγινεν εσπέρα και έγινε πρωί, ημέρα πρώτη») και διήρ­κεσε συνο­λικά τρία 24ωρα. Ολες οι γιορτές έγιναν στην Συνα­γωγή Kahal Shalom της παλιάς πόλης της Ρόδου, που για τους απο­γό­νους του Αβραάμ απο­τε­λεί ένα από τα πιο σημα­ντικά μνημεία της ελλη­νι­κής επι­κρά­τειας. Για το λόγο αυτό και το κρουα­ζιε­ρό­πλοιο Golden Iris (που πάντα απο­πλέει από το Ισραήλ) δια­νυ­κτέ­ρευσε προχθές στη Ρόδο, δίνο­ντας έτσι στους επι­βά­τες του την ευκαι­ρία να συνε­ορ­τά­σουν με τα μέλη της Ισραη­λί­τι­κης Κοι­νό­τη­τας της Ρόδου.

Το Ρος Ασσανά, ως εορτή, είναι άρρηκτα συν­δε­δε­μένο με το Γιομ Κιππούρ, (Ημέρα Εξι­λέ­ω­σης, 23 Σεπτεμ­βρίου 2015 – η ιερό­τερη γιορτή του Ιου­δαϊ­σμού) και απο­τε­λούν τις λεγό­με­νες Υψηλές Εορτές, ενώ οι ημέρες μεταξύ Ρος Ασσανά και Κιππούρ ονο­μά­ζο­νται Γιαμίμ Νοραϊμ (Ημέρες του Δέους) λόγω του υψηλού βαθμού θρη­σκευ­τι­κό­τη­τάς τους.

Όλα αυτά για τη Ρόδο θα έχουν ως θρη­σκευ­τικό επί­κε­ντρο τη Συνα­γωγή Kahal Shalom (Εκκλη­σί­α­σμα της Ειρήνης). Η τελευ­ταία είναι η πιο παλιά Συνα­γωγή στην Ελλάδα και η μονα­δική σε λει­τουρ­γία που απέ­μεινε στο νησί της Ρόδου από τις έξι Συνα­γω­γές που υπήρχαν στην Εβραική συνοι­κία , «La Juderia» (=Εβραϊκή.).

Κτί­στηκε το έτος 1577 και σήμερα χρη­σι­μο­ποιεί­ται τόσο ως ναός για τις μεγάλες Εβραϊ­κές γιορτές, όσο και ως μουσείο που δείχνει την πορεία των Εβραίων της Ρόδου στο διάβα του χρόνου. Στους ίδιους χώρους είναι αναρ­τη­μέ­νοι πίνακες με τα ονόματα όλων εκείνων που μετα­φέρ­θη­καν και χάθηκαν στα κολα­στή­ρια των ναζι­στών, στη διάρ­κεια του β’ παγκο­σμίου πολέμου.

Γάμοι Εβραίων

στη Ρόδο

Η ιστο­ρι­κό­τητα της Συνα­γω­γής της Ρόδου έχει προ­κα­λέ­σει το ενδια­φέ­ρον αρκετών νεαρών ζευ­γα­ριών από το Ισραήλ που προ­γραμ­μα­τί­ζουν την τέλεση των γάμων τους. Πρό­κει­ται για μια εντελώς και­νούρ­για πρω­το­βου­λία που υπο­στη­ρί­ζε­ται από την Ισραη­λί­τικη Κοι­νό­τητα της Ρόδου. Τα μέλη της προ­βάλ­λουν διαρκώς το νησί μας με σκοπό να προ­κα­λέ­σουν το ενδια­φέ­ρον για την τέλεση γάμων. Δεν είναι  κάτι το εύκολο, καθώς δεν πρό­κει­ται για μια απλή τελετή, αλλά με μεθο­δι­κό­τητα και εργασία ίσως μπο­ρέ­σουν να επι­τύ­χουν το στόχο αυτό.

Χιλιά­δες Μωα­με­θα­νοί

στο νησί για το

Kurban Bayrami

Απο­τε­λεί παρά­δοση για τους Τούρ­κους να έρχο­νται το μήνα Σεπτέμ­βριο στη Ρόδο για να εορ­τά­σουν το Κουρ­μπάν Μπαϊράμ (Kurban Bayrami), δηλαδή τη γιορτή της θυσίας, τη μία από τις δύο πιο μεγάλες γιορτές του ισλα­μι­κού κόσμου. Οι αφίξεις στη Ρόδο θα ξεκι­νή­σουν από την προσεχή Τρίτη 22 Σεπτεμ­βρίου και θα συνε­χι­στούν μέχρι το τέλος της εβδο­μά­δας, οι ημέρες της οποίας για τους Μωα­με­θα­νούς είναι ημέρες αργίας. Οι αφίξεις θα γίνουν τόσο με το πλοίο κατα­μα­ράν King Saron που καθη­με­ρινά θα συνδέει τη Ρόδο με το Μαρ­μα­ρίς, όσο και με το κρουα­ζιε­ρό­πλοιο Aegean Paradise.  Το τελευ­ταίο τις ημέρες εκείνες θα είναι γεμάτο.

Μεγάλος θα είναι επίσης ο αριθμός των αφίξεων πολυ­τε­λών σκαφών ανα­ψυ­χής, που θα προ­σεγ­γί­σουν και θα δέσουν στο λιμάνι της Κολόνας, αλλά και στη νέα μαρίνα Ρόδου. Την τιμη­τική τους θα έχουν και τα μικρά νησιά του νομού, με τη Σύμη και τη Λέρο να λαμ­βά­νουν τη «μερίδα του λέοντος» από τις αφίξεις των Τούρκων.

Στο Κοράνι, η λέξη «kurban» είναι συνώ­νυμη της λέξης kurbiyyet (κουρ­μπι­γιέτ) που σημαί­νει εγγύ­τητα ή προ­σέγ­γιση. Θα πει πλη­σιάζω κάτι. Με την θρη­σκευ­τική έννοια οι Μωα­με­θα­νοί με το Κουρ­μπάν Μπαϊράμ «πλη­σιά­ζουν τον Allah». Ο εορ­τα­σμός περι­λαμ­βά­νει μια θυσία (όπως η σφαγή των αμνών στη Χρι­στια­νο­σύνη) και γίνεται για να δοξα­στεί ο Allah. Μία από τις παρα­δό­σεις που συνο­δεύ­ουν την αιτία της θυσίας βρί­σκε­ται στο Κοράνι, όπου ο Ιbrahim, είναι ένας προ­φή­της. Το όνομά του ανα­φέ­ρε­ται σε πολλά εδάφια. Ο Allah τον είχε επι­λέ­ξει ως προφήτη και του είχε δώσει το επίθετο Halil που σημαί­νει φίλος επειδή ήταν ειλι­κρι­νής. Για πολλά χρόνια ήταν άτεκνος. Μια μέρα, ενώ προ­σευ­χό­ταν στον Θεό, του είχε υπο­σχε­θεί να του θυσιά­σει το πιο αγα­πη­μένο του πρόσωπο, εάν του δώσει έναν γιο και ο Αllah εισά­κουσε την προ­σευχή του.

Το «Κουρ­μπάν» για τους Τούρ­κους είναι ένα μέσο κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύης που προ­σφέ­ρει το Ισλάμ στην ανθρω­πό­τητα. Οι φτωχοί χαμο­γε­λούν, τα μίση και τα πάθη ξεχνιού­νται και αντι­κα­θι­στού­νται από τη φιλία και την ειρήνη.

Η Γιορτή της Θυσίας σημαί­νει και τετρα­ή­μερη αργία για τους μου­σουλ­μά­νους.

Η πίστη είναι τρόπος ζωής

Το ρεπορ­τάζ της «Δημο­κρα­τι­κής» έχει στόχο να ανα­δεί­ξει ότι η Ρόδος δεν απο­τε­λεί απλώς και μόνο ένα του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό, με πολυ­τελή ξενο­δο­χεία και όμορφη φύση. Είναι ένας τόπος που δια­χρο­νικά απο­τε­λούσε σταυ­ρο­δρόμι πολι­τι­σμών και ως τέτοιο παρα­μέ­νει ως σήμερα.

Ισως η εξέλιξη της τεχνο­λο­γίας να έχει απο­μα­κρύ­νει τους πιστούς όλων των θρη­σκειών μακριά από τους ναούς και τα διδάγ­ματά τους, ωστόσο οι παρα­δό­σεις των λαών παρα­μέ­νουν αναλ­λοί­ω­τες. Οι ίδιες αυτές παρα­δό­σεις είναι που φέρνουν στο νησί χιλιά­δες κόσμου. Αυτές τις χιλιά­δες του κόσμου έχουμε υπο­χρέ­ωση να υπο­δε­χθούμε σωστά και να τους παρέ­χουμε όλες τις δυνα­τό­τη­τες ώστε να λει­τουρ­γή­σουν τα πιο ειλι­κρινή και ειρη­νικά τους έθιμα. Μόνο με τον τρόπο αυτό και με ανά­λο­γες πολι­τι­κές, θα μπο­ρέ­σει η Ρόδος να δια­τη­ρη­θεί στο παγκό­σμιο του­ρι­στικό γίγνε­σθαι ως ένας προ­ο­ρι­σμός αξιώ­σεων, που θα βρί­σκε­ται πάντα πάνω από τον αντα­γω­νι­σμό.