Γ. Καββαθας: «Η Ελλάδα παραμένει μια χώρα υπό ελεγχόμενη πτώχευση»

Σύμφωνα με τα απο­τε­λέ­σματα της έρευνας που διε­νερ­γή­θηκε από το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ επη­ρε­ά­στη­καν σε πολύ μεγάλο βαθμό οι τζίροι των μικρών επι­χει­ρή­σεων από τα capital controls. Πόσες από αυτές θα κατα­φέ­ρουν να επι­βιώ­σουν στους επό­με­νους μήνες καθώς δεν γίνο­νται πλέον και προ­μή­θειες επί πιστώ­σει παρά μόνο τοις μετρη­τοίς;

Ο κύκλος εργα­σιών των επι­χει­ρή­σεων μειώ­θηκε κατά 48% μεσο­σταθ­μικά για όλες τις επι­χει­ρή­σεις εξαι­τίας των capital controls. Το ποσοστό αυτό είναι πρω­τό­γνωρο για μία οικο­νο­μία, όπως η ελλη­νική, που είναι ήδη καθη­μαγ­μένη. Σύμφωνα με εκτι­μή­σεις του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ περίπου το 25 % των επι­χει­ρή­σεων που έχουν απο­μεί­νει αντι­με­τω­πί­ζουν τη δυσοί­ωνη προ­ο­πτική των «λου­κέ­των». Και ο κίν­δυ­νος αυτός δεν έχει ως απο­κλει­στική αιτία την αδυ­να­μία εξα­σφά­λι­σης των προ­μη­θειών τους επί πιστώ­σει.

Υπο­λο­γί­ζε­ται πως 7 στους 10 επι­χει­ρη­μα­τίες δήλωσαν ότι δεν θα πάνε δια­κο­πές φέτος. Αυτό είναι το μεγα­λύ­τερο ποσοστό που έχει κατα­γρα­φεί ποτέ σε έρευνες του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ και υπο­γραμ­μί­ζει την απότομη πτώση του εσω­τε­ρι­κού του­ρι­σμού στην χώρα μας. Όμως και τα έσοδα από τον του­ρι­σμό είναι αρκετά για τις επι­χει­ρή­σεις;

Είναι πράγ­ματι γεγονός ότι το ποσοστό που κατα­γρά­φηκε στην πρό­σφατη έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ είναι το μεγα­λύ­τερο μέχρι τώρα. Ωστόσο, η πτωτική πορεία του εσω­τε­ρι­κού του­ρι­σμού διαρκεί εδώ και πέντε χρόνια περίπου. Και τούτο εξαι­τίας της από­το­μης μείωσης των εισο­δη­μά­των και ειδι­κό­τερα εκείνου του μέρους τους που δαπα­νά­ται για τις θερινές δια­κο­πές. Εκτι­μά­ται ότι εάν η πτώση των εισο­δη­μά­των τα τελευ­ταία πέντε χρόνια κινή­θηκε κατά μέσο όρο στο 30%, η μείωση του μέρους εκείνου του εισο­δή­μα­τος που δαπα­νά­ται για τις δια­κο­πές κυμαί­νε­ται στο 55 με 60 %. Εάν ληφθεί υπόψη ότι ο εσω­τε­ρι­κός του­ρι­σμός κατά κανόνα ενι­σχύει περισ­σό­τερο όχι μόνο τις αμιγώς του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις (ξενο­δο­χεία, κατα­λύ­ματα), αλλά κυρίως τις επι­χει­ρή­σεις γύρω από τον κλάδο του του­ρι­σμού, τότε τα έσοδα για τις επι­χει­ρή­σεις αυτές τόσο στις του­ρι­στικά ανε­πτυγ­μέ­νες όσο και στις λιγό­τερο ανε­πτυγ­μέ­νες περιο­χές θα είμαι μειω­μένα.

Έχει αντι­με­τω­πι­στεί το πρό­βλημα που είχε δημιουρ­γη­θεί με τις επι­τα­γές που εκδό­θη­καν κατά την τρα­πε­ζική αργία και τι θα πρέπει να γίνει με τα δάνεια και τις υπό­λοι­πες υπο­χρε­ώ­σεις των επι­χει­ρη­μα­τιών που έχουν καθυ­στε­ρή­σει να τακτο­ποι­η­θούν;

Για τις επι­τα­γές που εκδό­θη­καν κατά την περίοδο της «τρα­πε­ζι­κής αργίας» έχει δοθεί παρά­ταση εξό­φλη­σής τους μέχρι τις 30 Σεπτεμ­βρίου. Ωστόσο, με δεδο­μένη την απότομη πτώση του κύκλου εργα­σιών ένα μεγάλο ποσοστό τους εκτι­μά­ται ότι θα «σκάσει» μετά την παρέ­λευση αυτής της ημε­ρο­μη­νίας. Ως προς τις λοιπές υπο­χρε­ώ­σεις των επι­χει­ρή­σεων προς το Δημόσιο, τα ασφα­λι­στικά ταμεία και τις Τρά­πε­ζες πρέπει να εξε­τα­στεί το ενδε­χό­μενο στο­χευ­μέ­νων ρυθ­μί­σεων.

Η ελλη­νική οικο­νο­μία πιστεύ­ετε πως έχει δια­φύ­γει τους κιν­δύ­νους; Πόσο κοντά στην πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι αυτοί που δηλώ­νουν υπέρ­μα­χοι της δραχμής;

Ανε­ξάρ­τητα από το περιε­χό­μενο της νέας συμ­φω­νίας – για να είμαστε ακρι­βείς του Τρίτου Μνη­μο­νίου – η Ελλάδα παρα­μέ­νει μία χώρα υπό ελεγ­χό­μενη πτώ­χευση. Το «σενάριο» της επι­στρο­φής σε ένα εθνικό νόμισμα, προ­κει­μέ­νου να γίνει ρεα­λι­στικό, προ­ϋ­πο­θέ­τει τη συν­δρομή μιας σειράς όρων και συν­θη­κών που προς το παρόν δεν συντρέ­χουν.

Το θέμα των εκλογών έχει κλει­δώ­σει. Μπορεί όμως τόσο η χώρα και κυρίως η οικο­νο­μία να αντέξει κάτι τέτοιο;

Ανε­ξάρ­τητα από το εάν η οικο­νο­μία μπορεί ή όχι να αντέξει τις εκλογές, η κοι­νο­βου­λευ­τική δημο­κρα­τία διέ­πε­ται από κανόνες, τους οποίους οφεί­λουμε ως πολίτες να σεβό­μα­στε. Έτσι, προ­κει­μέ­νου μία κυβέρ­νηση να είναι σε θέση να υλο­ποι­ή­σει την πολι­τική της χρειά­ζε­ται πλειο­ψη­φία στο κοι­νο­βού­λιο. Εάν αυτό δεν είναι δυνατό υπό τις παρού­σες συν­θή­κες, τότε η προ­σφυγή στην εντολή των Ελλήνων πολιτών ήταν ανα­γκαία.

Μετά τα όσα έχουν γίνει στη χώρα θα υπάρ­ξουν και επι­χει­ρή­σεις που θα μετα­φέ­ρουν τις έδρες τους σε ξένες χώρες όπου το περι­βάλ­λον θα είναι πιο φιλό­ξενο και δεν θα υπάρ­χουν τόσες φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις;

Αυτός ο κίν­δυ­νος είναι υπαρ­κτός καθώς ήδη αρκετές είναι οι επι­χει­ρή­σεις εκείνες που έχουν προ­χω­ρή­σει σε μετα­φορά της έδρας τους και πολύ περισ­σό­τε­ρες εκείνες που το σκέ­φτο­νται σοβαρά. Εάν η τάση αυτή επα­λη­θευ­τεί, τότε θα μιλάμε για αφελ­λη­νι­σμό της οικο­νο­μίας μας και – γιατί όχι; – για οικο­νο­μική γενο­κτο­νία.

Πιστεύ­ετε πως τα μέτρα που περι­λαμ­βά­νο­νται στη συμ­φω­νία με τους θεσμούς μπορούν να δημιουρ­γή­σουν και ανά­πτυξη ή θα υπάρξει νέος κύκλος ύφεσης ακόμη πιο επώ­δυ­νος αυτή τη φορά;

Ήδη τα λεγό­μενα «προ­α­παι­τού­μενα» που έχουν ψηφι­στεί από το κοι­νο­βού­λιο έχουν χαρα­κτη­ρι­στεί από τον ίδιο τον Πρω­θυ­πουργό ως μέτρα υφε­σιακά. Το ερώτημα είναι αν θα υπάρ­ξουν ανα­πτυ­ξιακά «αντί­βαρα» που θα αντι­σταθ­μί­σουν την ύφεση. Σε κάθε περί­πτωση, όμως, η οποια­δή­ποτε τάση ανά­καμ­ψης – εφόσον υπάρξει – θα φανεί το νωρί­τερο από το 2016 και μετά. Το έτος 2015 θα είναι έτος ύφεσης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Μάλιστα, σύμφωνα με εκτι­μή­σεις του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, που δημο­σιεύ­τη­καν δύο μέρες πριν τις αντί­στοι­χες εκτι­μή­σεις της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, η ύφεση για το 2015 θα κυμαν­θεί στο 3,5 % του ΑΕΠ.