Τσίπρας: Η καρδιά μου ήθελε να σηκωθώ, να χτυπήσω τη γροθιά στο τραπέζι και να φύγω

Το δημο­ψή­φι­σμα και τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους δανει­στές αναλύει σε εκτενή συνέ­ντευξή του προς την αρι­στερή εφη­με­ρίδα Neues Deutschland o πρω­θυ­πουρ­γός Τσίπρας.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός μιλάει για τις εν εξε­λί­ξει δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους δανει­στές αλλά και τους λόγους που τον οδή­γη­σαν στη διε­ξα­γωγή του δημο­ψη­φί­σμα­τος και ανα­φε­ρό­με­νος στη μαρα­θώ­νια έκτακτη Σύνοδο Κορυφής όπου απο­φα­σί­στηκε το τρίτο πακέτο στή­ρι­ξης, ο έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός τονίζει ότι «γνώριζα ότι εάν έκανα αυτό που ήθελε η καρδιά μου, δηλαδή να σηκωθώ, να χτυπήσω τη γροθιά στο τραπέζι και να φύγω, τότε τα υπο­κα­τα­στή­ματα των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών στο εξω­τε­ρικό θα κατέρ­ρεαν την ίδια μέρα. Παρόλα αυτά έδωσα αυτή τη μάχη και προ­σπά­θησα να εξι­σορ­ρο­πήσω τη λογική και το πάθος. Γνώριζα ότι εάν σηκω­νό­μουν και έφευγα, θα έπρεπε να ξανα­γυ­ρίσω και τότε θα ερχό­μουν αντι­μέ­τω­πος με ακόμη πιο δυσμε­νείς όρους. Ήμουν λοιπόν σε δίλημμα. (…) Ανα­τρέ­χο­ντας στα όσα έγιναν είμαι πεπει­σμέ­νος ότι η σωστή απόφαση ήταν να προ­στα­τεύσω το λαό. Από την άλλη πλευρά τα αυστη­ρό­τερα αντί­ποινα θα κατέ­στρε­φαν τη χώρα. Έλαβα μια υπεύ­θυνη απόφαση».

Πάντως ο Αλέξης Τσίπρας υπο­γραμ­μί­ζει ότι οι ευρω­παίοι εταίροι και πιστω­τές πέτυχαν μια πύρρειο νίκη, «η οποία όμως συνιστά παράλ­ληλα μεγάλη ηθική νίκη για την Ελλάδα και την αρι­στερή κυβέρ­νησή της. Είναι ένας επώ­δυ­νος συμ­βι­βα­σμός, τόσο σε οικο­νο­μικό όσο και σε πολι­τικό επίπεδο. Γνω­ρί­ζετε ότι οι συμ­βι­βα­σμοί απο­τε­λούν μέρος της πολι­τι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας αλλά και μέρος της επα­να­στα­τι­κής τακτι­κής».

Συνο­ψί­ζο­ντας τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις των τελευ­ταίων έξι μηνών, ο έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας κάνει λόγο για μια περίοδο εντά­σεων και έντονων συναι­σθη­μά­των, κατά την οποία εναλ­λάσ­σο­νταν «η χαρά, η περη­φά­νια, ο δυνα­μι­σμός, η απο­φα­σι­στι­κό­τητα αλλά και η θλίψη». Ο ίδιος πιστεύει όμως ότι «αν δει κανείς αντι­κει­με­νικά την όλη δια­δι­κα­σία, μπο­ρούμε να είμαστε μόνον περή­φα­νοι που δώσαμε αυτή τη μάχη» και προ­σθέ­τει πως «παρότι οι ισχυροί ήταν σε θέση να μας επι­βάλ­λουν τη βούλησή τους, εντού­τοις έχει γίνει σαφές σε διεθνές επίπεδο ότι η λιτό­τητα είναι αδιέ­ξοδη. Η δια­δι­κα­σία αυτή δημιούρ­γησε στην Ευρώπη ένα εξ΄ ολο­κλή­ρου νέο πολι­τικό τοπίο».

Σε επι­σή­μανση του δημο­σιο­γρά­φου ότι «όχι μόνον δεν σκί­στη­καν τα μνη­μό­νια, αλλά αντι­θέ­τως, τα μέτρα που επι­τάσ­σει η συμ­φω­νία είναι ιδιαί­τερα οδυνηρά», ο έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός απαντά ότι η εντολή που έλαβε η κυβέρ­νησή του από τον ελλη­νικό λαό ήταν να κάνει ό,τι είναι δυνατόν προ­κει­μέ­νου «να δημιουρ­γη­θούν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις που θα τερ­μα­τί­σουν την αιμορ­ρα­γία του ελλη­νι­κού λαού».

Στη δε επι­σή­μανση ότι προ­ε­κλο­γικά είχε υπο­σχε­θεί ότι τα μνη­μό­νια θα καταρ­γού­νταν με μόλις ένα νόμο, ο Αλ. Τσίπρας απαντά: «Πριν τις εκλογές δεν είπα ότι τα μνη­μό­νια θα μπο­ρού­σαν να καταρ­γη­θούν με μόλις έναν νόμο. Κανείς δεν το είπε αυτό. Ποτέ δεν υπο­σχε­θή­καμε στον ελλη­νικό λαό έναν περί­πατο στο πάρκο. Αυτός είναι ο λόγος που (ο λαός) έχει επί­γνωση των δυσκο­λιών με τις οποίες ήρθαμε αντι­μέ­τω­ποι και τις οποίες και οι ίδιοι οι πολίτες αντι­με­τω­πί­ζουν τόσο ψύχραιμα». Στη συνέ­χεια ο κ. Τσίπρας επι­ση­μαί­νει ότι τους τελευ­ταί­ους έξι μήνες και εν μέσω διαρ­κούς ανη­συ­χίας για την έγκαιρη πληρωμή μισθών και συντά­ξεων, η κυβέρ­νηση υλο­ποί­ησε ένα «μεγάλο μέρος του προ­ε­κλο­γι­κού της προ­γράμ­μα­τος». Μεταξύ άλλων ανα­φέ­ρε­ται στη νομο­θε­σία για την αντι­με­τώ­πιση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης, στην επα­να­πρό­σληψη των καθα­ρι­στριών και των σχο­λι­κών φυλάκων αλλά και στην επα­να­λει­τουρ­γία της ΕΡΤ.

Όπως ανα­με­τα­δί­δει η Deutsche Welle, κληθείς να απα­ντή­σει στο ερώτημα γιατί απο­φά­σισε τη διε­ξα­γωγή του δημο­ψη­φί­σμα­τος, ο έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός τονίζει ότι δεν είχε άλλη επιλογή. «Θα πρέπει να δείτε με τι βρε­θή­καμε αντι­μέ­τω­ποι εγώ και η κυβέρ­νησή μου, η συμ­φω­νία την οποία μας πρό­τει­ναν. Πρέπει να παρα­δε­χτώ ότι ήταν μια ιδιαί­τερα ριψο­κίν­δυνη απόφαση».

Το κύριο πολι­τικό πρό­βλημα των κυβερ­νή­σεων των χωρών της βόρειας Ευρώπης, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν ότι ήθελαν πάση θυσία να απο­τρέ­ψουν το γεγονός να εμφα­νι­στούν ενώπιον των κοι­νο­βου­λίων τους και να ψηφί­σουν «ακόμη και για ένα μόλις πρό­σθετο ευρώ για την Ελλάδα. Είναι αιχ­μά­λω­τοι του λαϊ­κί­στι­κου κλί­μα­τος, το οποίο οι ίδιοι δημιούρ­γη­σαν, κάνο­ντας τους πολίτες τους να πιστέ­ψουν ότι θα πλή­ρω­ναν για τους τεμπέ­λη­δες Έλληνες. (…) Αυτοί που είπαν ‘ούτε σεντ παρα­πάνω για την Ελλάδα έδωσαν πρό­σφατα τη συγκα­τά­θεσή τους όχι απλώς σε ένα ευρώ, αλλά σε 83 δισ ευρώ. Έτσι φτάσαμε από τα 10,6 δισ. πριν από 5 μήνες στα 83 δισ. ευρώ για τρία χρόνια, με την επι­προ­σθέ­τως σημα­ντική υπό­σχεση για μια απο­μεί­ωση του χρέους, η οποία ανα­μέ­νε­ται να συζη­τη­θεί τον Νοέμ­βριο. Αυτό είναι το ερώτημα κλειδί, το οποίο απο­φα­σί­ζει εάν η Ελλάδα μπορεί να διαβεί έναν δρόμο ο οποίος θα βγάλει τη χώρα από την κρίση».

Σε ερώτηση εάν το όχι στο δημο­ψή­φι­σμα ισο­δυ­να­μεί με όχι στη λιτό­τητα, ο έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός απαντά: «Το ερώτημα του δημο­ψη­φί­σμα­τος απο­τε­λού­νταν από δυο μέρη: το πρώτο μέρος αφο­ρούσε τα μέτρα που μας ζητού­σαν παλαιό­τερα και το δεύτερο μέρος το χρη­μα­το­δο­τικό πλάνο. Για να είμαι ειλι­κρι­νής και να μην εξω­ραϊζω κατα­στά­σεις: η συμ­φω­νία που ακο­λού­θησε το δημο­ψή­φι­σμα, όσον αφορά του­λά­χι­στον το πρώτο μέρος, μοιάζει με εκείνη που απέρ­ριψε ο ελλη­νι­κός λαός. Από την άλλη πλευρά θα πρέπει να είμαστε ειλι­κρι­νείς και όσον αφορά το δεύτερο μέρος και ως προς αυτό υπάρχει μια διαφορά όπως έχει η μέρα με τη νύχτα. Πριν είχαμε 10,6 δις για πέντε μήνες. Τώρα έχουμε 83 δις –τα οποία αντα­πο­κρί­νο­νται σε μια μεσο­πρό­θε­σμη χρηματοδότηση- από τα οποία τα 47 δις προ­βλέ­πο­νται για την απο­πλη­ρωμή χρέους προς το εξω­τε­ρικό, 4,5 δις για οφειλές του δημο­σίου και 20 δις για την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών. (…) Το δημο­ψή­φι­σμα εκπλή­ρωσε ένα ρόλο».

Πηγή: newsbeast.gr