Ο θρίαμβος των εφημερίδων !

Πολλά μας συνέ­βη­σαν είναι αλήθεια τα τελευ­ταία έξη χρόνια.

Μύθοι κατέ­πε­σαν, νέοι καλ­λιερ­γή­θη­καν για να κατα­πέ­σουν κι αυτοί με τη σειρά τους, ο κόσμος υπέστη ρωγμές και η Ελλάδα ως ασθενής κρίκος ρήμαξε στην κυριο­λε­ξία.

Και μαζί της υπο­χώ­ρη­σαν δυνά­μεις κι εξου­σίες.

Ηγε­τι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες κάηκαν στη φωτιά της κρίσης, κόμματα δοξα­σμένα απο­μειώ­θη­καν, οι πολίτες εντέλει υπέ­στη­σαν τα περισ­σό­τερα.

Ωστόσο, στα χρόνια της μεγάλης οικο­νο­μι­κής κρίσης που μετε­ξε­λί­χθηκε σε κοι­νω­νική και εθνική, αλλά και πριν απ’ αυτήν, υπήρξαν πρόσωπα και θεσμοί της Δημο­κρα­τίας,που παρ’ ότι συκο­φα­ντή­θη­καν και πολλές φορές λοι­δω­ρή­θη­καν ή έγιναν αντι­κεί­μενο επι­θέ­σεων, εγκαί­ρως προει­δο­ποί­η­σαν, απο­κά­λυ­ψαν και περιέ­γρα­ψαν τόσο τις συν­θή­κες, όσο και τις συνέ­πειες των επερ­χό­με­νων δεινών.

Ο Τύπος για παρά­δειγμα, ιδιαι­τέ­ρως οι εφη­με­ρί­δες, ημε­ρή­σιες και κυρια­κά­τι­κες, οι απο­κα­λού­με­νες με επι­κρι­τική και κατα­δι­κα­στική διάθεση «συστη­μι­κές» ήταν αυτές που περιέ­γρα­ψαν με ακρί­βεια τα επερ­χό­μενα κι αυτές που σε διά­φο­ρες φάσεις συγκρού­στη­καν με κυβερ­νή­τες, κόμματα, συν­δι­κάτα και με αυτό ακόμη το ανα­γνω­στικό τους κοινό στην προ­σπά­θειά τους να ενη­με­ρώ­σουν σφαι­ρικά και να κατα­δεί­ξουν ότι η κρίση δεν είναι απλή στη δια­χεί­ρισή της και να βεβαιώ­σουν τους πάντες ότι χωρίς κόπους και θυσίες δεν θα βγούμε απ’ αυτήν.

Κυρίως ήταν οι εφη­με­ρί­δες που συγκρού­στη­καν με το καθο­δη­γούν πνεύμα λαϊ­κι­σμού που επι­κρά­τησε και σάρωσε τα πάντα στο διάβα του.

Ιδιαι­τέ­ρως πριν από τις διπλές εκλογές του 2012, αλλά και πρό­σφατα, ήταν οι εφη­με­ρί­δες που παρου­σί­α­σαν τους κιν­δύ­νους, το πλήθος των αβε­βαιο­τή­των και προ­έ­βα­λαν ευθέως την αδυ­να­μία κατα­νό­η­σης των συν­θη­κών από σημα­ντική μερίδα των πολι­τι­κών δυνά­μεων της χώρας.

Η περι­γραφή των συνε­πειών υιο­θέ­τη­σης ανορ­θο­λο­γι­κών αντι­λή­ψεων από συγκε­κρι­μένα κόμματα αντι­με­τω­πί­σθηκε από ένα πλήθος προ­πα­γαν­δι­στών ως δήθεν επι­χεί­ρηση καλ­λιέρ­γειας φόβου και απο­δό­θηκε ως η απόλυτη συνω­μο­σία των «δια­πλε­κό­με­νων» Μέσων με τα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα, τα οποία παρε­μπι­πτό­ντως είχαν μετα­το­πι­σθεί και είχαν συντα­χθεί με τις δυνά­μεις της δραχμής.

Το τελευ­ταίο εξάμηνο μάλιστα της νέας εξου­σίας ήταν οι εφη­με­ρί­δες αυτές που χωρίς διακοπή, πριν από τις εκλογές του Ιανουα­ρίου και μετά από αυτές, προει­δο­ποιού­σαν τον Πρω­θυ­πουργό, την κυβέρ­νηση, τους υπουρ­γούς, τα στελέχη, αλλά και τους πολίτες για τις δρα­μα­τι­κές συνέ­πειες της ασχε­δί­α­στης, μακράς και εν πολλοίς άφρονος δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Ήταν οι δημο­σιο­γρά­φοι των εφη­με­ρί­δων κυρίως, οι οποίοι, αν και καθυ­βρι­ζό­με­νοι από τους πολλούς πρό­θυ­μους και ανό­η­τους προ­πα­γαν­δι­στές, προ­τί­μη­σαν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους και να πουν τα πράγ­ματα όπως ακριβώς ήταν και όχι όπως τα φαντά­ζο­νταν τα κομ­μα­τικά ενερ­γού­μενα.

Τελευ­ταία μάλιστα ήταν οι εφη­με­ρί­δες εκείνες που δεν έκρυψαν, αλλά αντι­θέ­τως προ­έ­βα­λαν την ανη­συ­χία τους για τις συνέ­πειες του δημο­ψη­φί­σμα­τος και για την δυσμε­νέ­στατη εξέλιξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με τους εταί­ρους, ερχό­με­νες σε σύγκρουση ακόμη και με το κοινό τους.

Το προη­γού­μενο διά­στημα μάλιστα, οι λοι­δω­ρού­με­νες, από τον κ. Φίλη και άλλους που δια­κρί­νο­νται τελευ­ταίως στην πολ­λα­πλή κυβί­στηση, εφη­με­ρί­δες, ανέ­δει­ξαν την προ­βλη­μα­τι­κό­τητα του ανα­χω­ρητή της Αίγινας πρώην υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, οι δημο­σιο­γρά­φοι των εφη­με­ρί­δων κυρίως φανέ­ρω­σαν τον plan B του κ. Βαρου­φάκη, το «ριφιφί» του κ. Λαφα­ζάνη στην Τράπεζα της Ελλάδος, οι εφη­με­ρί­δες απο­κά­λυ­ψαν τα σχέδια συντρι­βής της χώρας που ετοί­μα­ζαν εν κρυπτώ παρά­φρο­νες και ιδε­ο­λη­πτι­κοί της πολι­τι­κής, οι οποίοι, όπως απε­δεί­χθη, δεν είχαν κατα­νο­ή­σει ότι ο κόσμος έχει αλλάξει, ότι η Ρωσία του Πούτιν είναι μια ακραία οικο­νο­μικά νεο­φι­λε­λεύ­θερη χώρα και ουδεμία σχέση με τη πάλαι ποτέ Σοβιε­τική Ένωση, ότι η Κίνα έχει θριαμ­βεύ­σει οικο­νο­μικά επειδή φρο­ντί­ζει πάνω από όλα τα συμ­φέ­ρο­ντά της και ότι η Τεχε­ράνη, στην οποία προ­σέ­βλε­παν, έχτιζε το μεγα­λύ­τερο deal των τελευ­ταίων 40 χρόνων με τη Δύση και δεν επρό­κειτο να θυσιά­σει ούτε ένα δολάριο για την Αθήνα.

Ήταν λοιπόν οι εφη­με­ρί­δες εκείνες που σε αντί­ξοες συν­θή­κες, οικο­νο­μι­κές, κοι­νω­νι­κές και πολι­τι­κές, κατέ­δει­ξαν το αληθές και ανέ­δει­ξαν πραγ­μα­τικά το εθνικό συμ­φέ­ρον.

Όσοι παρα­κο­λου­θούν την ενη­μέ­ρωση στη χώρα αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι οι εφη­με­ρί­δες ανέ­δει­ξαν το ελλη­νικό πρό­βλημα σε όλες του τις δια­στά­σεις.

Πρω­τα­γω­νί­στη­σαν και πρω­τα­γω­νι­στούν στην ενη­μέ­ρωση του ελλη­νι­κού λαού, τις απο­κα­λύ­ψεις των εφη­με­ρί­δων ακο­λου­θούν η Τηλε­ό­ραση και το ραδιό­φωνο – μια περι­ή­γηση στα δελτία ειδή­σεων θα πείσει τον καθένα – απ’ αυτές αντλούν περιε­χό­μενο τα νέα ηλε­κτρο­νικά μέσα, απ’ αυτές ορί­ζο­νται και τα social media.

Δεν θα ήταν υπερ­βολή να πει κανείς ότι τα προη­γού­μενα χρόνια, αλλά ιδιαι­τέ­ρως τούτο το σκο­τεινό και δύσκολο καλο­καίρι, κατε­γράφη ο θρί­αμ­βος των εφη­με­ρί­δων!

Και θα συνε­χί­σει επειδή απλού­στατα γρά­φο­νται και ορί­ζο­νται από ελεύ­θε­ρους κι ανε­ξάρ­τη­τους επαγ­γελ­μα­τίες, από υπε­ρα­σπι­στές της ελευ­θε­ρο­τυ­πίας και της ελευ­θε­ρο­γνω­μίας.

Το ΒΗΜΑ Καρα­κού­σης Αντώνης