Αναζωπύρωση ενδιαφέροντος από ξένα funds για την Ελλάδα

Θα μπο­ρούσε το κανα­δικό fund Fairfax να συμ­με­τά­σχει στην αύξηση κεφα­λαίου της Eurobank, που θα γίνει στο πλαίσιο της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης και των τεσ­σά­ρων ελλη­νι­κών συστη­μι­κών τρα­πε­ζών έως το τέλος της χρονιάς; Η απά­ντηση είναι «ναι». Υπό τις γνωστές προ­ϋ­πο­θέ­σεις, βεβαίως, όπως η επι­στροφή στην ομα­λό­τητα, η αποφυγή των πρόωρων εκλογών κ.λπ. κ.λπ.

Το ίδιο ισχύει και για το fund του κ. Γουίλ­μπορ Ρος, αλλά και τα υπό­λοιπα, κυρίως αμε­ρι­κα­νικά, επεν­δυ­τικά κεφά­λαια, τα οποία ελέγ­χουν ήδη ένα μεγάλο ποσοστό της Eurobank. Εννο­εί­ται ότι η απά­ντηση στο ίδιο ερώτημα πριν από έξι ή οκτώ εβδο­μά­δες δεν θα ήταν αυτο­νό­ητα «ναι».

Αλλο ερώτημα, ανά­λο­γου ενδια­φέ­ρο­ντος; Θα μπο­ρούσε την περα­σμένη Πέμπτη και Παρα­σκευή μεγάλο κινε­ζικό fund να διε­ρευνά επεν­δυ­τι­κές ευκαι­ρίες στην Ελλάδα, αν προη­γου­μέ­νως η κυβέρ­νηση δεν είχε υπο­γρά­ψει τη συμ­φω­νία με τους δανει­στές της χώρας; Η απά­ντηση, εν προ­κει­μένω, είναι απε­ρί­φρα­στα «όχι».

Και τη δίνουν στελέχη μεγάλου ξένου οίκου, που λει­τούρ­γησε ως μεσο­λα­βη­τής για να βρεθούν οι Κινέζοι, το συγκε­κρι­μένο διήμερο, σε κεντρικό ξενο­δο­χείο της πλα­τείας Συντάγ­μα­τος. Για την ακρί­βεια, είναι από μόνη της σημα­ντική εξέλιξη ακόμα και η παρου­σία του εν λόγω οίκου στην Αθήνα, ύστερα από πολύ μεγάλο χρονικό διά­στημα, για να κάνει τη συγκε­κρι­μένη δουλειά, που μέχρι πριν από οκτώ με δέκα μήνες δεν ήταν παρά business as usual.

Το συμπέ­ρα­σμα που προ­κύ­πτει από τα δύο παρα­πάνω παρα­δείγ­ματα είναι προ­φα­νές: Αν οι πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις στην Ελλάδα, το επόμενο διά­στημα, δεν κρύβουν μεγάλες εκπλή­ξεις (δηλαδή, κάλπες), τότε η εικόνα της χώρας στο εξω­τε­ρικό μπορεί να αλλάξει. Βεβαίως, όχι από τη μια μέρα στην άλλη, ούτε με θεα­μα­τικό τρόπο. Αλλά η μετα­στροφή από κάπου μπορεί να αρχίσει.

«Μπορεί να ακού­γε­ται υπερ­βο­λικό, ωστόσο αντα­πο­κρί­νε­ται 100% στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Μετά τη συμ­φω­νία με τους δανει­στές σας υπάρ­χουν πολλοί εδώ στο Λονδίνο, αλλά και στη Νέα Υόρκη, που ξανα­βά­ζουν στο μόνιτορ και παρα­κο­λου­θούν την Ελλάδα. Ο λόγος είναι απλός: Αν υπο­γρα­φεί το τρίτο μνη­μό­νιο, η περί­πτωσή της μπορεί να απο­δει­χθεί εξαι­ρε­τική από πλευράς απο­δό­σεων, αλλά υπό όρους», έλεγε στην «K» μεσο­βδό­μαδα ανώτατο στέ­λε­χος αμε­ρι­κα­νι­κού οίκου.

Οι τρεις όροι

Ποιες και πόσες προ­ϋ­πο­θέ­σεις; Τις εξής τρεις, όπως περι­γρά­φο­νται στις περισ­σό­τε­ρες από τις εκθέ­σεις που βλέπουν το φως της δημο­σιό­τη­τας:

α) Να υπο­γρα­φτεί όντως το τρίτο μνη­μό­νιο και να μην κάνει πίσω η κυβέρ­νηση, υπό την πίεση ενδο­κυ­βερ­νη­τι­κών και εσω­κομ­μα­τι­κών προ­βλη­μά­των. Του­τέ­στιν, να μην τα τινάξει όλα στον αέρα, οδη­γώ­ντας τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Αν και κάτι τέτοιο θεω­ρεί­ται αντι­κει­με­νικά δύσκολο, ιδιαί­τερα από τη στιγμή που οι ξένοι εταίροι το απεύ­χο­νται και τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης είναι δια­τε­θει­μένα να ψηφί­σουν τα κρίσιμα και (πολύ) δύσκολα νομο­σχέ­δια.

β) Να ανα­διαρ­θρω­θεί το χρέος της χώρας, προ­κει­μέ­νου να κατα­στεί βιώσιμο. Οι πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν ότι κάτι τέτοιο είναι μέσα στις προ­θέ­σεις και του κ. Τσίπρα, υπό την έννοια ότι θα το επι­διώ­ξει από τώρα έως και τον προσεχή Νοέμ­βριο, για να απο­τε­λέ­σει το βασικό του «χαρτί», αν και όποτε απο­φα­σί­σει να προ­σφύ­γει στις κάλπες.

γ) Να ξεκι­νή­σει η εφαρ­μογή του QE από την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και στην περί­πτωση της Ελλάδας. Βεβαίως, όπως όλοι παρα­δέ­χο­νται, κάτι τέτοιο θα συνε­πα­γό­ταν ιδιαί­τερα «γενναία» στάση από την πλευρά του Μάριο Ντράγκι, αλλά σύμφωνα με τους ξένους επεν­δυ­τές θα απο­τε­λούσε το τρίτο κρίσιμο κομμάτι για τη συμπλή­ρωση του παζλ.

Αν εκπλη­ρω­θούν οι τρεις παρα­πάνω όροι, ή ακόμα και στην περί­πτωση που αρχίσει η στα­διακή υλο­ποί­ησή τους, τότε οι προ­ο­πτι­κές που δια­νοί­γο­νται για την Ελλάδα θα είναι κάτι παρα­πάνω από σημα­ντι­κές.

Αρχικά με την τοπο­θέ­τηση ξένων κεφα­λαίων στα ομόλογα και, σε δεύτερη φάση, ακόμα και με το άνοιγμα των αγορών.

Πάντως, το σενάριο παρα­εί­ναι αισιό­δοξο, για να είναι και ρεα­λι­στικό. Εχει, όμως, μια χρονική προ­ο­πτική: το τέλος του α΄ τρι­μή­νου του 2016. Υπό τον όρο, βεβαίως, ότι δεν θα μεσο­λα­βή­σουν νέες εκλογές και άλλα απρό­ο­πτα…

Καθη­με­ρινή