Θέλουν Grexit κι απ’ τη Σένγκεν σε περίπτωση εξόδου-Τι θα σημαίνει αυτό

Ένα Grexit πέρα από τις οικο­νο­μι­κές και κοι­νω­νι­κές επι­πτώ­σεις, ενδε­χο­μέ­νως να φέρει και ένα «τοίχος» στα σύνορά μας με τις άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες. Πρα­κτικά αυτό σημαί­νει ότι η Ελλάδα σε ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο θα υψώσει μετά από 23 χρόνια (το 1992 υπέ­γραψε τη Συμ­φω­νία) φράχτες προς τις χώρες της Ε.Ε. και οι Έλληνες θα υπό­κει­νται σε τελω­νειακό και δια­βα­τη­ριακό έλεγχο σε ταξίδια και εντός Ευρώπης.

Τι σημαί­νει πρα­κτικά η έξοδος από τη Συνθήκη του Σένγκεν

«Αρχικά πρέπει να τονι­στεί ότι δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακού­γε­ται το να βγούμε από τη Συνθήκη του Σένγκεν. Και αυτό γιατί όπως και με την έξοδο από το ευρώ έτσι και σε αυτή την περί­πτωση οι Ευρω­παίοι έφτια­ξαν μία συνθήκη για να βάζουν μέλη αλλά όχι για να βγάζουν. Ποιος θα μπο­ρούσε τότε να φαντα­στεί ότι θα φτά­σουμε στο σήμερα; Έτσι, μία αποβολή δεν είναι καθόλου εύκολη. Αυτό που θα μπο­ρούσε να γίνει είναι μία ανα­στολή της εφαρ­μο­γής της συν­θή­κης για μία χώρα για συγκε­κρι­μένη περίοδο που θα οριστεί από τους Ευρω­παί­ους», λέει στον «Ελεύ­θερο τύπο της Κυρια­κής» ο Άγγελος Συρίγος, καθη­γη­τής του διε­θνούς δικαίου και της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρω­παϊ­κών Σπουδών του Παντείου Πανε­πι­στη­μίου.

Ο κ. Συρίγος προ­σθέ­τει τις επι­πτώ­σεις που θα υπάρ­ξουν για τη χώρα μας: «Το πρα­κτικό απο­τέ­λε­σμα μίας ανα­στο­λής της Συν­θή­κης για την Ελλάδα θα αφορά κυρίως στις μετα­κι­νή­σεις των Ελλήνων προς χώρες της Ε.Ε. Σήμερα ένας πολίτης είτε πάει αερο­πο­ρι­κώς στη Θεσ­σα­λο­νίκη είτε στη Γερ­μα­νία, για παρά­δειγμα, υπό­κει­ται στον ίδιο έλεγχο. Αν δεν ισχύει η Συνθήκη θα γίνεται τελω­νεια­κός και δια­βα­τη­ρια­κός έλεγχος. Αυτό, όμως, είναι το τυπικό κομμάτι. Το ουσια­στικό είναι ότι σε ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο η Ελλάδα θα αρχίσει να παίρνει ένα δια­φο­ρε­τικό δρόμο, αντί­θετο από τον ευρω­παϊκό και σίγουρα θα βγει από την καρδιά της Ευρώπης που ανήκε μέχρι σήμερα».

Στις ευρύ­τε­ρες επι­πτώ­σεις για την Ελλάδα και όχι στο τυπικό μέρος της δια­δι­κα­σίας στέ­κε­ται και ο νομικός-ειδικός στη μετα­να­στευ­τική πολιτική- κ. Βασίλης Χρο­νό­που­λος, ο οποίος εκτιμά ότι μία έξοδος από τη Σένγκεν θα άνοιγε το δρόμο και για άλλες αρνη­τι­κές εξε­λί­ξεις. «Σε βάθος χρόνου μπορεί να ανοί­ξουν και άλλα ζητή­ματα. Πως για παρά­δειγμα χώρες της Ε.Ε. θα αντι­με­τω­πί­σουν το δικαί­ωμα της ελεύ­θε­ρης κινη­τι­κό­τη­τας εντός Ε.Ε., όπως και το θέμα των αδειών δια­μο­νής και εργα­σίας. Και αυτό σε μία περίοδο που όλο και περισ­σό­τε­ροι Έλληνες βγαί­νουν έξω για μία θέσης εργα­σίας. Δικαιώ­ματα που σήμερα είναι κεκτη­μένα σιγά σιγά μπορεί να αμφι­σβη­τη­θούν, κάτι που έχει αρχίσει ήδη να γίνεται κυρίως από τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης αρκετών κρατών-μελών. Η Δανία είναι μία από τις χώρες που έχει αρχίσει να συζητά το θέμα των περιο­ρι­σμών», δηλώνει ο κ. Χρο­νό­που­λος.

Προ­σθέ­τει δε πως «οι Ευρω­παίοι ηγέτες θέλουν να ικα­νο­ποι­ή­σουν και το ακρο­α­τή­ριο της χώρας τους. Και πολλές φορές λαϊ­κί­ζουν στο πλαίσιο αυτό. Λένε για παρά­δειγμα γιατί εμείς να δίνουμε επι­δό­ματα που δίνουμε στους πολίτες μας και σε Ευρω­παί­ους οικο­νο­μι­κούς μετα­νά­στες που έρχο­νται στη χώρα μας (όπως προ­βλέ­πει η ευρω­παϊκή νομο­θε­σία). Θυμό­μα­στε ότι πριν λίγα χρόνια ο Σαρκοζί απέλασε από τη Γαλλία Ρομά που ήταν υπήκοοι Πολω­νίας, Βουλ­γα­ρίας και Πολω­νίας».

Τι προ­βλέ­πει η Συνθήκη

Η Συμ­φω­νία του Σένγκεν υπε­γράφη στις 14 Ιουνίου 1985 στην κωμό­πολη Σένγκεν του Λου­ξεμ­βούρ­γου ανάμεσα σε πέντε κράτη μέλη των Ευρω­παϊ­κών Κοι­νο­τή­των (Βέλγιο, Γερ­μα­νία, Γαλλία, Λου­ξεμ­βούργο και Ολλαν­δία). Στόχος της ήταν η προ­ο­δευ­τική κατάρ­γηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα, η καθιέ­ρωση της ελεύ­θε­ρης κυκλο­φο­ρίας για όλα τα πρόσωπα, υπη­κό­ους των κρατών που υπέ­γρα­ψαν τη Συμ­φω­νία, καθώς και η αστυ­νο­μική και δικα­στική συνερ­γα­σία.

Στις 19 Ιουνίου 1990 υπε­γράφη εκ νέου στο Σένγκεν η Σύμβαση Εφαρ­μο­γής της Συμ­φω­νίας του Σένγκεν που συμπλή­ρωνε και εξει­δί­κευε την αρχική Συμ­φω­νία. Η συνερ­γα­σία κινού­νταν σε καθαρά δια­κυ­βερ­νη­τικό επίπεδο και εκτός του θεσμι­κού πλαι­σίου των Ευρω­παι­κών Κοι­νο­τή­των, μέχρι τη θέση σε ισχύ της Συν­θή­κης του Άμστερ­νταμ.

Άλλα κράτη μέλη των ΕΚ και της ΕΕ που μετα­γε­νέ­στερα υπέ­γρα­ψαν Πρω­τό­κολλα και Συμ­φω­νίες προ­σχώ­ρη­σης στα δύο ανωτέρω διεθνή κείμενα ήταν η Ιταλία το 1990, η Ισπανία και η Πορ­το­γα­λία το 1991, η Ελλάδα το 1992, η Αυστρία το 1995 και η Δανία, η Φιν­λαν­δία και η Σουηδία το 1996.

thetoc.gr