Στον …πάγο της συγκυβέρνησης οι πάγιες και διαρκείς ανάγκες καθαριότητας

Η κατα­γραφή των αναγκών του δημο­σίου για προ­σω­πικό καθα­ριό­τη­τας που καλύ­πτει πάγιες και διαρ­κείς ανάγκες εμφα­νί­ζε­ται από την συγκυ­βέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σαν το πρώτο βήμα για να διευ­θε­τη­θεί με πιο …μόνιμο τρόπο η υπόθεση των εργα­σια­κών σχέσεων των εργα­ζο­μέ­νων που καθα­ρί­ζουν τους χώρους κτι­ρια­κών εγκα­τα­στά­σεων.

Εδώ και καιρό, οι κυβερ­νή­σεις έχουν στείλει στο …πυρ το εξώτερο τη συνταγ­μα­τική επιταγή του άρθρου 103, που ορίζει ότι οι πάγιες και διαρ­κείς ανάγκες του δημο­σίου πρέπει να καλύ­πτο­νται από προ­σω­πικό με σχέση εργα­σίας αορί­στου και όχι ορι­σμέ­νου χρόνου. Η πολι­τική της εργα­σια­κής απο­ρύθ­μι­σης καλ­λιερ­γεί­ται συστη­μα­τικά. Το δεί­χνουν με σαφή­νεια μεταξύ άλλων η πρα­κτική με τον καθα­ρι­σμό δημό­σιων κτιρίων και τις εργα­σια­κές σχέσεις καθα­ρι­στριών και καθα­ρι­στών με μισθώ­σεις έργου στους ΟΤΑ και εν γένει στη δημοσία διοί­κηση.

Η σημε­ρινή κυβέρ­νηση, αν και εμφα­νί­ζε­ται να θέλει να επα­να­φέ­ρει σε ισχύ κατά την εφαρ­μογή των πολι­τι­κών της στη δημόσια διοί­κηση τη συνταγ­μα­τική πρό­βλεψη περί παγίων και διαρκών αναγκών, το μόνο που κάνει είναι να παρα­πέ­μπει σε μελ­λο­ντι­κές απο­φά­σεις την υλο­ποί­ηση των προ­θέ­σεών της ή της …ρητο­ρι­κής της. Κι αυτό λόγω της δημο­σιο­νο­μι­κής ασφυ­ξίας και των μνη­μο­νια­κών από­νε­ρων από εν ισχύι ρυθ­μί­σεις που συνε­χί­ζουν να πνίγουν τους Έλληνες, όπως επι­ση­μαί­νουν από το ηγετικό επι­τε­λείο της συγκυ­βέρ­νη­σης.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι το υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών και Διοι­κη­τι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης προ­βάλ­λει στη λογική του …«μη χείρον βέλ­τι­στον» την αποδοχή της πρό­σφα­της βου­λευ­τι­κής τρο­πο­λο­γίας, της οποίας σκοπός ήταν να ρυθ­μί­σει προ­σω­ρινά την κατά­σταση στον τομέα καθα­ριό­τη­τας των δημο­σίων υπη­ρε­σιών, με την παρά­ταση των υφι­στά­με­νων συμ­βά­σεων ή την επα­να­σύ­ναψη όσων έχουν λήξει πρό­σφατα. Σύμφωνα με την πολι­τική ηγεσία του υπουρ­γείου, όπως ανα­φέ­ρε­ται μάλιστα σε έγγραφο -εγκύκλιο (Αριθμ.Πρωτ.:ΔΙΠΑΑΔ/Φ.2.9/38/οικ.14652-14.5.2015) που δίνει διευ­κρι­νί­σεις για τη διάταξη του νόμου Κατρού­γκα­λου, η οποία αφορά την υπόθεση της καθα­ριό­τη­τας των δημό­σιων κτιρίων και τις συμ­βά­σεις, επελέγη μια «προ­σω­ρινή» λύση.

Έτσι, χαρα­κτη­ρί­ζει ουσια­στικά τη ρύθμιση στο άρθρο 49 του νόμου 4325/2015 για την καθα­ριό­τητα των κτιρίων των δημο­σίων υπη­ρε­σιών, των ανε­ξάρ­τη­των αρχών των Ν.Π.Δ.Δ., των Ν.Π.Ι.Δ. και των Ο.Τ.Α., καθώς και τις κάθε είδους υπη­ρε­σίες καθα­ριό­τη­τας των Ο.Τ.Α.. Εκεί προ­βλέ­φθηκε ότι μπορούν να παρα­τεί­νο­νται μέχρι την 31.12.2015 οι υπάρ­χου­σες συμ­βά­σεις ή να επα­να­συ­νά­πτο­νται με την ίδια ημε­ρο­μη­νία λήξης ατο­μι­κές συμ­βά­σεις μίσθω­σης έργου με ιδιώτες που απα­σχο­λού­νται ή απα­σχο­λού­νταν στον καθα­ρι­σμό των δημο­σίων κτιρίων και στις υπη­ρε­σίες καθα­ριό­τη­τας με οποια­δή­ποτε σχέση εργα­σίας, κατά παρέκ­κλιση κάθε άλλης διά­τα­ξης.

Αυτή η λύση επελέγη προ­κει­μέ­νου, σύμφωνα με το υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών και Διοι­κη­τι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης, να προσ­διο­ρι­σθούν ακριβώς οι ανάγκες του δημο­σίου για προ­σω­πικό καθα­ριό­τη­τας που καλύ­πτει πάγιες και διαρ­κείς ανάγκες, και «να μελε­τη­θεί, ενόψει και των δια­θέ­σι­μων πόρων, η καλύ­τερη μόνιμη λύση του θέματος».

Παράλ­ληλα, διευ­κρι­νί­ζε­ται ότι ρητά προ­βλέ­πε­ται πως «είναι δυνατή η επα­να­σύ­ναψη συμ­βά­σεων μίσθω­σης έργου με το προ­σω­πικό του οποίου όμοια συμ­βά­σεις έχουν πρό­σφατα λήξει και μέχρι το τέλος του έτους». Επίσης, το υπουρ­γείο ξεκα­θα­ρί­ζει επίσης ότι εξα­κο­λου­θεί να είναι δυνατή η σύναψη ατο­μι­κών συμ­βά­σεων καθα­ρι­σμού με βάση άλλες, ισχύ­ου­σες δια­τά­ξεις, ιδίως σε χώρους, όπως η εκπαί­δευση, όπου ο χρόνος διάρ­κειας της σύμ­βα­σης ακο­λου­θεί την διάρ­κεια του σχο­λι­κού έτους.

Το ΒΗΜΑ