Αμεση λύση προβλημάτων του Εκαβ και την επιστροφή του στον Εμπωνα ζήτησε ο Στ. Δράκος

Κύριε Υπουργέ,

Το ΕΚΑΒ Ρόδου, αντι­με­τω­πί­ζει πάγια και διαρκή προ­βλή­ματα, τα οποία ουδείς δια­χρο­νικά δεν έχει ενδια­φερ­θεί να επι­λύ­σει, με απο­τέ­λε­σμα η κατά­σταση να επι­δει­νώ­νε­ται διαρκώς, θέτο­ντας σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών, καθώς και το αξιό­μαχο των εργα­ζο­μέ­νων που δίδουν τον καλύ­τερό τους εαυτό, παρά τις αντι­ξο­ό­τη­τες. Οι εργα­ζό­με­νοι στο ΕΚΑΒ, με τους οποίους και συνα­ντή­θηκε η Διοί­κησή του πριν από μερικές ημέρες στη Ρόδο, έχουν φθάσει στα όριά τους και θέτουν προ του ευθυνών τους, τους αρμο­δί­ους.

Σήμερα στο Παράρ­τημα του ΕΚΑΒ Ρόδου, υπη­ρε­τούν 48 πλη­ρώ­ματα ασθε­νο­φό­ρων, 2 διοι­κη­τι­κοί και 1 ιατρός. Το ΕΚΑΒ Ρόδου δια­θέ­τει 39 πλη­ρώ­ματα, 3 ασθε­νο­φόρα για επεί­γο­ντα περι­στα­τικά και 1 ασθε­νο­φόρο για τακτικά περι­στα­τικά, 3 εξ’ αυτών είναι στις αερο­δια­κο­μι­δές και 6 σε μακρο­χρό­νιες άδειες, οι οποίες συνεχώς ανα­νε­ώ­νο­νται. Το προ­σω­πικό που υπάρχει μπορεί σήμερα να στε­λε­χώ­σει μόλις 3 ασθε­νο­φόρα για όλο τη Ρόδο, όταν θα έπρεπε να μπορεί να στε­λε­χώ­σει του­λά­χι­στον 5 ασθε­νο­φόρα, μόνο για την αντι­με­τώ­πιση έκτα­κτων περι­στα­τι­κών, με δεδο­μένο ότι ο πλη­θυ­σμός του νησιού αγγίζει τους 150.000 κατοί­κους τη χει­με­ρινή και τους 300.000 κατοί­κους τη θερινή περίοδο.

Βάσει των όσων ξεκά­θαρα απο­τυ­πώ­νο­νται από τα στοι­χεία των εργα­ζο­μέ­νων στο ΕΚΑΒ Ρόδου, για τα καλυ­φθούν τα Κέντρα Υγείας (Κ.Υ.) στο νησί της Ρόδου, χρειά­ζο­νται 22 πλη­ρώ­ματα, όταν το 2005 η δύναμη αυξή­θηκε κατά μόλις 6 άτομα, παρότι το ΕΚΑΒ ανέλαβε στους τομείς ευθύνης του και τα Κ.Υ. Νωρί­τερα δε, πριν δηλαδή από την ένταξη στους τομείς ευθύνης και των Κ.Υ., στη Ρόδο λει­τουρ­γού­σαν επί 24ώρου βάσεως 6 ασθε­νο­φόρα, ενώ σήμερα μετά βίας λει­τουρ­γούν 3. Είναι άλλωστε γνωστό, ότι τα δύο Κ.Υ., στον Αρχάγ­γελο και στον Έμπωνα, τα περι­φε­ρειακά ιατρεία, αλλά ακόμη και το Διεθνές Αερο­δρό­μιο Ρόδου, έχουν μείνει με μόλις έναν ή και κανέναν ιατρό, με απο­τέ­λε­σμα να αυξά­νε­ται το έργο που πρέπει να επι­τε­λέ­σει το ΕΚΑΒ.

Πάγιο αίτημα των εργα­ζο­μέ­νων, που παρα­με­ρί­ζουν τα προ­σω­πικά τους εργα­σιακά αιτή­ματα, είναι να εξυ­πη­ρε­τούν την πόλη της Ρόδου 2 ασθε­νο­φόρα, 1 να υπάρχει στον Αρχάγ­γελο, 1 στη Νότια Ρόδο και 1 να επι­στρέ­ψει άμεσα στον Έμπωνα. Το παράρ­τημα του ΕΚΑΒ στη Ρόδο χρειά­ζε­ται του­λά­χι­στον 20 πλη­ρώ­ματα, 1 ιατρό, 1 διοι­κη­τικό και 3 ασθε­νο­φόρα, εκ των οποίων το ένα σε μικρό­τερο μέγεθος, ώστε να μπορεί να εξυ­πη­ρε­τεί τη Μεσαιω­νική πόλη, εκτός της ανάγκης ανα­νέ­ω­σης του στόλου…

Το πρό­βλημα που υπάρχει, έχει γνω­στο­ποι­η­θεί εγγρά­φως από το Εργα­σιακό Σωμα­τείο του ΕΚΑΒ Ρόδου και στην Εισαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Ρόδου, στην οποία και περι­γρά­φε­ται ότι «καθί­στα­νται υπεύ­θυ­νοι για όλη αυτή την κατά­σταση που επι­κρα­τεί και θα επι­κρα­τή­σει από εδώ και στο εξής στο νησί της Ρόδου, όλοι εκείνοι που πρω­το­στα­τούν στη μη ενί­σχυση του τομέα του ΕΚΑΒ Ρόδου και οι οποίοι σύντομα θα βρεθούν υπό­λο­γοι για τις πράξεις τους». Βάσει αυτού, νομίζω ότι γίνεται εύκολα αντι­λη­πτό, ότι η κατά­σταση έχει ξεπε­ρά­σει κάθε όριο και ότι θα πρέπει άμεσα να γίνουν όλες οι απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες για την αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος.

Δεδο­μένη είναι και η αύξηση των περι­στα­τι­κών που καλεί­ται να διεκ­πε­ραιώ­σει το ΕΚΑΒ Ρόδου, αφού κατά το έτος 2014, τους μήνες Ιανουά­ριο και Φεβρουά­ριο, αντι­με­τω­πί­στη­καν 660 περι­στα­τικά, ενώ τους ίδιους μήνες του έτους 2015, κλή­θη­καν να αντι­με­τω­πί­σουν 1360 περι­στα­τικά. Περι­στα­τικά στα οποία περι­λαμ­βά­νο­νταν 70 τροχαία, για την αντι­με­τώ­πιση των οποίων – πέραν όλων των άλλων – θα πρέπει να υπάρχει και να λει­τουρ­γεί άρτιος δια­σω­στι­κός μηχα­νι­σμός, όπως είναι αυτός του ΕΚΑΒ. Όταν ο τομέας της διά­σω­σης και της αντι­με­τώ­πι­σης επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών μένει ανο­χύ­ρω­τος, ειδι­κό­τερα στο θέμα της εκδή­λω­σης τρο­χαίων ατυ­χη­μά­των και παρά τις φιλό­τι­μες προ­σπά­θειες που κατα­βάλ­λει η ΕΥΘΥΤΑ Ρόδου, δρώντας προ­λη­πτικά, τότε ο κίν­δυ­νος απώ­λειας ανθρω­πί­νων ζωών αυξά­νε­ται.

Όταν οι εργα­ζό­με­νοι στο ΕΚΑΒ Ρόδου έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν ένα περι­στα­τικό στον Μονό­λιθο και θέλουν 1,5 ώρα να φτάσουν στον προ­ο­ρι­σμό που έχει εκδη­λω­θεί το περι­στα­τικό και άλλη 1,5 ώρα για να το μετα­φέ­ρουν στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, τότε το περι­στα­τικό δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως επείγον, ακόμη και εάν είναι. Όταν ένα ασθε­νο­φόρο δεν χωράει να εισέλ­θει (εξαι­τίας του μεγέ­θους του) στα σοκάκια της Μεσαιω­νι­κής πόλης ή στη Λίνδο, τότε ο χρόνος που απαι­τεί­ται για την εξυ­πη­ρέ­τησή του υπερ­βαί­νει τον χρόνο αντι­με­τώ­πι­σης ενός επεί­γο­ντος περι­στα­τι­κού. Όταν επι­χει­ρεί­ται η αντι­με­τώ­πιση του θέματος ευκαι­ριακά και πρό­χειρα, δεν επι­λύ­ε­ται.

Κύριε Υπουργέ,

Σε ανάλογη παρέμ­βασή μου, στις 23 Απρι­λίου 2015, ζητούσα να χορη­γη­θεί άμεσα ιατρικό και φαρ­μα­κευ­τικό υλικό στο Κ.Υ. Έμπωνα και να επι­στρα­φεί το ασθε­νο­φόρο του ΕΚΑΒ στην περιοχή. Η οργή και η αγα­νά­κτηση των κατοί­κων που δια­μέ­νουν σε απο­μα­κρυ­σμένα χωριά της Ρόδου, είναι δικαιο­λο­γη­μένη και λογική. Οι κάτοι­κοι σε Έμπωνα, Σιάννα, Μονό­λιθο, Άγιο Ισίδωρο, Κρη­τη­νία, Μαν­δρικό, Σάλακο και Απόλ­λωνα, δεν είναι πολίτες δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρίας. Είναι ισό­τι­μοι κάτοι­κοι αυτού του νησιού και το δικαί­ωμά τους στην υγεία είναι ανα­φθαί­ρετο.

Οι ιατροί που υπη­ρε­τούν στο Κ.Υ. Έμπωνα, (όταν δεν απο­σπώ­νται για να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τη λει­τουρ­γία άλλων δομών υγείας), προ­σπα­θούν να προ­μη­θευ­τούν εδώ και δύο μήνες, τα απα­ραί­τητα ιατρικά υλικά και φάρμακα, αλλά μάταια… Υπο­βάλ­λουν το σχετικό αίτημα προς τους αρμο­δί­ους και εκείνοι με τη σειρά τους, τους απα­ντούν απευ­θύ­νο­ντάς τους νέο ερώτημα για το τι χρειά­ζο­νται(!) Ήδη δε, βάσει των καταγ­γε­λιών που έχουν περιέλ­θει σε γνώση μας, τέσ­σε­ρις ιατροί, από το Κ.Υ. Έμπωνα, υπη­ρε­τούν στο Νοσο­κο­μείο Ρόδου.

Οι αρμό­διοι δυστυ­χώς, δια­χρο­νικά κωφεύ­ουν.

Το Κ.Υ. Έμπωνα είναι το μονα­δικό σε όλη την Ελλάδα, που δεν δια­θέ­τει αυτό­ματο αναλυτή γενικής αίματος, ενώ το ασθε­νο­φόρο του ΕΚΑΒ, έφυγε από την περιοχή πριν από δύο χρόνια και από τότε μέχρι σήμερα, επι­στρέ­φει μόνο σε εξαι­ρε­τικά ιδιά­ζου­σες περι­πτώ­σεις… Συγκε­κρι­μένα, το ασθε­νο­φόρο που έδρευε στον Έμπωνα, για την εξυ­πη­ρέ­τηση των δια­με­ρι­σμά­των Έμπωνα, Σιάννα, Μονο­λί­θου, Αγίου Ισι­δώ­ρου, Κρη­τη­νίας, Μαν­δρι­κού, Σαλάκου και Απολ­λώ­νων, είναι σταθ­μευ­μένο (ουσια­στικά εκτός λει­τουρ­γίας) στην περιοχή της Σορωνής. Όταν κάποιος ασθενής νοσήσει και χρεια­στεί να μετα­φερ­θεί στο Νοσο­κο­μείο της Ρόδου, θα πρέπει να περι­μέ­νει από 1 ώρα και 15 λεπτά (εάν για παρά­δειγμα πρέπει να πάει στον Έμπωνα) μέχρι και 2 ώρες (εάν κατευ­θύ­νε­ται στον Μονό­λιθο), για να έρθει το ασθε­νο­φόρο από τη Ρόδο (!)

Με τις ζωές των πολιτών δεν παί­ζουμε και δεν πρέπει να παί­ζουμε.

Θα πρέπει άμεσα να επαν­δρω­θεί ασθε­νο­φόρο του ΕΚΑΒ και να σταθ­μεύει στον Έμπωνα. Θα πρέπει άμεσα να δοθεί ιατρικό και φαρ­μα­κευ­τικό υλικό στο Κέντρο Υγείας και να ενι­σχυ­θεί η στε­λέ­χωσή του.

Κατα­νο­ούμε το πρό­βλημα της έλλει­ψης προ­σω­πι­κού που αντι­με­τω­πί­σει το ΕΚΑΒ και εξαι­τίας αυτού είναι λογικό να δυσχε­ραί­νε­ται και η στε­λέ­χωση ασθε­νο­φό­ρου στο νησί της Ρόδου, αλλά θα πρέπει άμεσα το Υπουρ­γείο Υγείας να προ­χω­ρή­σει στην έγκριση του προ­σω­πι­κού που έχει ζητήσει το ΕΚΑΒ, ώστε να αντι­με­τω­πι­στεί εδώ και τώρα το πρό­βλημα.

Κύριε Υπουργέ,

Αιτού­μαι, πάνω απ’ όλα ως πολίτης αυτού του νησιού, να πράξετε άμεσα τα δέοντα. Με αυτό τον τρόπο άλλωστε, θα απο­δεί­ξετε στην πράξη ότι δια­φέ­ρετε από τις μέχρι σήμερα κυβερ­νή­σεις, όπως ευαγ­γε­λι­ζό­σα­σταν.

Με εκτί­μηση,

Στέ­φα­νος Δράκος

Πολι­τευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ΝΔ

Δημο­τι­κός Σύμ­βου­λος Ρόδου