Τις 10 εκκρεμότητες του νόμου για την ρύθμιση των 100 δόσεων του φορολογικού πλαισίου επισημαίνει η ΕΣΕΕ

Οι βασικές δια­τά­ξεις του Νομο­σχε­δίου για τη ρύθμιση των  ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών σε Δημόσιο και Ασφα­λι­στικά Ταμεία αλλά και οι παρα­τά­σεις που δόθηκαν στις αρχικά προ­βλε­πό­με­νες προ­θε­σμίες, κατα­δει­κνύ­ουν την πρόθεση της Κυβέρ­νη­σης για αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζει σήμερα ο κόσμος της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Αδιαμ­φι­σβή­τητα, οι νέες ρυθ­μί­σεις ανα­μέ­νε­ται να ανα­κου­φί­σουν εκα­τομ­μύ­ρια συμπο­λι­τών μας ενώ ταυ­τό­χρονα εκτι­μά­ται πως θα βελ­τιώ­σουν, του­λά­χι­στον έως ένα βαθμό, την υφι­στά­μενη και κοινώς απο­δε­κτή  δυσλει­τουρ­γία   της αγοράς.

Θα πρέπει όμως να τονι­στεί πως το θετικό περιε­χό­μενο που διέπει τη πλειο­ψη­φία των δια­τά­ξεων δεν αρκεί για την κατα­πο­λέ­μηση των χρόνιων παθο­γε­νειών της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας, οι οποίες έχουν επα­νει­λημ­μέ­νως εντο­πι­στεί και υπο­δει­χθεί από την πλευρά των παρα­γω­γι­κών φορέων. Η Ελλη­νική Συνο­μο­σπον­δία Εμπο­ρίου και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας αντα­πο­κρι­νό­μενη στο θεσμικό της ρόλο,  επι­ση­μαί­νει τις βασικές εκκρε­μό­τη­τες που συνι­στούν πάγια αιτή­ματα του εμπο­ρι­κού κόσμου και οι οποίες ευελ­πι­στούμε πως θα απο­τε­λέ­σουν άμεσες νομο­θε­τι­κές πρω­το­βου­λίες καθώς θα συμπλη­ρώ­σουν θετικά το υφι­στά­μενο πλαίσιο στην κατεύ­θυνση που όλοι πλέον επι­θυ­μούν: της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας και της δικαιο­σύ­νης.  Οι εκκρε­μό­τη­τες αυτές έχουν ως εξής:

Μη πρό­βλεψη επι­βρά­βευ­σης των συνεπών φορο­λο­γου­μέ­νων μέσω π.χ. ενός ποσο­στού απο­μεί­ω­σης (παροχής bonus) του επι­κεί­με­νου φόρου.  Προ­τεί­νουμε ότι επι­βάλ­λε­ται ως ποινή για τους μη συνε­πείς φορο­λο­γου­μέ­νους (πχ. 3% ετησίως για τις 100 δόσεις) να δίνεται αντί­στοιχα ως bonus έκπτω­σης στους συνε­πείς φορο­λο­γού­με­νους.

Πλήρης απουσία θέσπι­σης εισο­δη­μα­τι­κών κρι­τη­ρίων, όσον αφορά στο ανώτατο ποσό οφειλής που καλεί­ται να κατα­βάλ­λει ο υπό­χρεος. Θα έπρεπε να απο­τε­λεί βασική προ­τε­ραιό­τητα η κατο­χύ­ρωση του μηνιαίου εισο­δή­μα­τός τους (20% ή 30%).

Η επιβολή προ­λη­πτι­κού φόρου 26% στις συναλ­λα­γές των επι­χει­ρή­σεων με μη συνερ­γά­σιμα κράτη ή με κράτη που έχουν προ­νο­μιακό φορο­λο­γικό καθε­στώς (φορο­λο­γι­κός συντε­λε­στής χαμη­λό­τε­ρος του 13%) και η επι­στροφή του προ­κα­τε­λη­φθέ­ντος φόρου εντός τρι­μή­νου από το Κράτος σε περί­πτωση νομι­μό­τη­τας των συναλ­λα­γών, συνιστά μία διάταξη, η οποία επι­δει­νώ­νει περαι­τέρω την ήδη συρ­ρι­κνω­μένη ταμειακή ρευ­στό­τητα των επι­χει­ρή­σεων και δε συνάδει με το πνεύμα προ­ώ­θη­σης του εγχώ­ριου επι­χει­ρείν.

Τα ληφθέ­ντα δάνεια του ΤΕΜΠΜΕ με την εγγύηση του ελλη­νι­κού Δημο­σίου δεν μπορούν να εντα­χθούν στα «κόκκινα δάνεια», αλλά -υπό μία ευρεία αλλά βασική έννοια- δεν παύουν να απο­τε­λούν υπο­χρε­ώ­σεις προς το Δημόσιο, καθώς όταν καλυ­φθεί η εγγύηση, το Δημόσιο είναι αυτό που θα κληθεί να λάβει όλα τα ανα­γκα­στικά μέτρα κατά του επι­χει­ρη­μα­τία για την απο­πλη­ρωμή του δανείου.  Για το λόγο αυτό, προ­τεί­νε­ται η ένταξη των συγκε­κρι­μέ­νων δανείων στη ρύθμιση των 100 δόσεων, κατόπιν αίτησης του οφει­λέτη και συνερ­γα­σία των 3 μερών (Δημο­σίου, επι­χει­ρη­μα­τία, Τρά­πε­ζας), επι­τρέ­πο­ντας με αυτόν τον τρόπο την ομαλή απο­πλη­ρωμή τους από τους δανειο­λή­πτες.

Η ένταξη του υπό­χρεου σε προη­γού­μενη ρύθμιση τον απο­κό­πτει από την ρύθμιση των 100 δόσεων, όταν υπάρχει δέσμευση λογα­ρια­σμού.  Οι Τρά­πε­ζες αρνού­νται να ανα­προ­σαρ­μό­σουν το ποσό της δέσμευ­σης στο νέο (χαμη­λό­τερο) επίπεδο, επι­κα­λού­με­νες ΠΟΛ και υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις που ίσχυαν για τις προη­γού­με­νες ρυθ­μί­σεις.  Πρέπει άμεσα να ανα­προ­σαρ­μο­στεί το υφι­στά­μενο πλαίσιο προ­κει­μέ­νου να επι­τρα­πεί στις Τρά­πε­ζες ο περιο­ρι­σμός της δέσμευ­σης λογα­ρια­σμού στο νέο ποσό δόσης που προ­κύ­πτει, ώστε να μπορούν οι επι­χει­ρή­σεις να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν απρό­σκο­πτα την ρύθμιση των 100 δόσεων.

Δεν εισα­κού­στηκε η προ­σφά­τως κατα­τε­θείσα πρόταση της Συνο­μο­σπον­δίας για επα­νε­νερ­γο­ποί­ηση των περίπου 240.000 ανε­νερ­γών οφει­λε­τών του ΟΑΕΕ, μέσω της υπα­γω­γής τους στη χαμη­λό­τερη ασφα­λι­στική κατη­γο­ρία με την ταυ­τό­χρονη υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής των τρε­χου­σών εισφο­ρών.

Δεν έχει προ­χω­ρή­σει καθόλου η καθιέ­ρωση μίας «πραγ­μα­τι­κής» κεφα­λαιο­ποί­η­σης των μέχρι σήμερα – ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών των ασφα­λι­σμέ­νων,  η οποία θα περι­λαμ­βά­νει και οφειλές που υπερ­βαί­νουν τα 20.000 € (κύρια οφειλή + προ­σαυ­ξή­σεις). Ταυ­τό­χρονα, η απουσία πρό­βλε­ψης για την  επέ­κταση των μηνιαίων δόσεων-παρακρατήσεων απο­πλη­ρω­μής, οι οποίες με βάση το υφι­στά­μενο καθε­στώς ανέρ­χο­νται στις 40, στερεί την προ­ο­πτική διε­ξό­δου σε ασφα­λι­σμέ­νους, που παρότι πληρούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις δεν μπορούν, λόγω υψηλών οφειλών, να συντα­ξιο­δο­τη­θούν.

Παράλ­ληλα με την κεφα­λαιο­ποί­ηση, επίσης δεν έχει προ­χω­ρή­σει η μετα­τροπή της διαρ­κούς οφειλής σε πραγ­μα­τικό ασφα­λι­στικό χρόνο, η οποία ενώ δεν συνε­πά­γε­ται κόστος για τον ΟΑΕΕ είναι ευερ­γε­τική για τον ασφα­λι­σμένο, καθώς θα εισπρά­ξει την ανα­λο­γία των εισφο­ρών που έχει κατα­βάλ­λει στον ΟΑΕΕ, ενώ τα οφει­λό­μενα θα συνυ­πο­λο­γι­στούν στις απο­λα­βές της σύντα­ξης.

Χρήζει ριζικής ανα­διάρ­θρω­σης ή ακόμη και ολικής απα­λοι­φής το άρθρο 31 του κει­μέ­νου του Νομο­σχε­δίου περί αλλη­λέγ­γυας, προ­σω­πι­κής και εις ολό­κλη­ρον ευθύνη των εκπρο­σώ­πων και των λοιπών νομικών προ­σώ­πων των ΑΕ και ΕΠΕ που χρω­στάνε ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές, πρό­σθετα τέλη, προ­σαυ­ξή­σεις και λοιπές επι­βα­ρύν­σεις στους φορείς Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης. Η συγκε­κρι­μένη πρό­βλεψη συνιστά έναν έντονα απο­τρε­πτικό παρά­γο­ντα ανά­λη­ψης οποιασ­δή­ποτε επεν­δυ­τι­κής και επι­χει­ρη­μα­τι­κής πρω­το­βου­λίας.

Τέλος και μέσα στο κλίμα των ημερών για περισ­σό­τερο απο­δο­τικά μέτρα, η ΕΣΕΕ έρχεται να προ­τεί­νει ένα μέτρο το οποίο θα κατα­στή­σει επι­τέ­λους απο­τε­λε­σμα­τική την συλλογή απο­δεί­ξεων: την έκπτωση του ΦΠΑ της κάθε από­δει­ξης από το εισό­δημα, δίνο­ντας ένα πανί­σχυρο κίνητρο στους κατα­να­λω­τές των προ­ϊ­ό­ντων και των υπη­ρε­σιών, ώστε να συγκε­ντρώ­νουν όσο το δυνατόν περισ­σό­τε­ρες απο­δεί­ξεις.