Βαρουφάκης: «Δεν υπήρχε δυνατότητα άρνησης επιστροφής των €10,9 δισ.»

«Δεν υπήρ­χε καμία νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα, μετά την 20^η Φε­βρουα­ρί­ου, εμείς ή το ΤΧΣ να αρ­νη­θεί την επι­στρο­φή των ομο­λό­γων των 10,9 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων». Αυτό ανε­φε­ρε, με­τα­ξύ άλλων, ο Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών, κ.Γιά­νης Βα­ρου­φά­κης, στη Βουλή, απα­ντώ­ντας σε επί­και­ρη ερώ­τη­ση του Βου­λευ­τή των Ανε­ξαρ­τή­των Ελ­λή­νων, κ. Δη­μη­τρί­ου Καμ­μέ­νου, σχε­τι­κά με τον τρόπο και τη λο­γι­κή με την οποία επι­στρά­φη­καν τα 10,9 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια ομό­λο­γα προς τον EFSF από το Τα­μείο Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας.

Ει­δι­κό­τε­ρα, ο υπουρ­γός στην απά­ντη­σή του επι­ση­μαί­νει τα ακό­λου­θα:

«Όπως γνω­ρί­ζε­τε, είναι ένα ερώ­τη­μα, το οποίο με έχει απα­σχο­λή­σει, έχει απα­σχο­λή­σει την κοινή γνώμη. Η αντι­πο­λί­τευ­ση και ως κυ­βέρ­νη­ση είχε το θρά­σος να μας κα­τη­γο­ρή­σει ότι κά­να­με λάθος που επε­στρά­φη­σαν αυτά τα χρή­μα­τα, το 1,2 δισ. ευρώ και να μας εγκα­λέ­σει για απει­ρία.

Η ανα­κοί­νω­ση του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών είναι λε­πτο­με­ρέ­στα­τη. Σας δια­βε­βαιώ­νω ότι την έχω γρά­ψει εγώ ο ίδιος, ακρι­βώς επει­δή κρίνω ότι είναι πολύ ση­μα­ντι­κό. Είναι τρει­σή­μι­σι σε­λί­δες, την έχετε δια­βά­σει. Μπορώ να την κα­τα­θέ­σω και στα πρα­κτι­κά, κύριε Πρό­ε­δρε, σε πε­ρί­πτω­ση που δεν υπάρ­χει, αλλά για να μην χρο­νο­τρι­βή­σω να απα­ντή­σω συ­γκε­κρι­μέ­να: Είναι πράγ­μα­τι αλή­θεια, σύμ­φω­να με τον ΟΔΔΗΧ, ότι μετά την επι­στρο­φή των ομο­λό­γων των 10,9 το χρέος μειώ­θη­κε και δια­μορ­φώ­θη­κε στα 312,7 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια. Αυτό είναι στοι­χείο της 20^ης Απρι­λί­ου.

Τώρα, όσον αφορά τα πολύ ση­μα­ντι­κά ερω­τή­μα­τά σας, με ρω­τά­τε για ποιο λόγο δεν έγινε η χρήση των ομο­λό­γων, γιατί ου­σια­στι­κά χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν αυτά τα με­τρη­τά και δεν χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν τα ομό­λο­γα.

Κατ’ αρχάς, να ξε­κα­θα­ρί­σου­με ότι η από­φα­ση εκεί­νη, για να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν τα με­τρη­τά, ελή­φθη από την προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση, μετά από ει­σή­γη­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του Τα­μεί­ου Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας, με πλήρη συμ­φω­νία της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος και βε­βαί­ως της προη­γού­με­νης κυ­βέρ­νη­σης.

Ο λόγος για τον οποίο έγινε χρήση των με­τρη­τών αυτών –και αυτό είναι εύ­λο­γο κατ’ εμέ, όσον αφορά τη δια­χει­ρι­στι­κή δια­δι­κα­σία- είναι ότι τα ομό­λο­γα αυτά είχαν ένα επι­τό­κιο, το οποίο είναι πολύ με­γα­λύ­τε­ρο από τον τόκο, τον οποίο θα λάμ­βα­νε το ΤΧΣ από το 1,2 αν τα κρα­τού­σε σε με­τρη­τά. Οπότε το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο του Τα­μείο Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας θα το ελέγ­χα­με, αν δεν το είχε κάνει αυτό.

Να απα­ντή­σω και στο ερώ­τη­μά σας, όσον αφορά εκεί­νες τις ανα­κε­φα­λαιο­ποι­ή­σεις, ποια ποσά και σε ποιες τρά­πε­ζες πήγαν: New Proton Bank 450 εκα­τομ­μύ­ρια, σε δύο δό­σεις, στη δια­δι­κα­σία πώ­λη­σής της στη Eurobank. Probank, 563 εκα­τομ­μύ­ρια και αυτό δύο δό­σεις, δια­δι­κα­σία απορ­ρό­φη­σης της από την Εθνι­κή Τρά­πε­ζα. Τρεις συ­νε­ται­ρι­στι­κές τρά­πε­ζες που απορ­ρο­φή­θη­καν από την Alpha, στην οποία κα­τα­βλή­θη­καν από το ΤΧΣ 174 εκα­τομ­μύ­ρια τον Ιού­νιο του 2014.

Αυτή είναι η συ­γκε­κρι­μέ­νη απά­ντη­ση για το πώς χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε αυτό το ποσό των πε­ρί­που 1,2 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων.

Είναι ξε­κά­θα­ρο, κύριε συ­νά­δελ­φε, κύριε Πρό­ε­δρε, ότι χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε, όπως είπα, αυτό το ποσό για να είναι εντά­ξει το ΔΣ του Τα­μεί­ου Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας απέ­να­ντι στο ίδιο το κα­τα­στα­τι­κό που λέει πως όταν έχεις να επι­λέ­ξεις είτε τον α’ είτε το β’ τρόπο, θα πρέ­πει να επι­λέ­ξεις αυτόν που έχει με­γα­λύ­τε­ρο όφε­λος για το Δη­μό­σιο.

Τώρα σας φέρνω στη συμ­φω­νία της 20^ης Φε­βρουα­ρί­ου στο Eurogroup που ήταν, ου­σια­στι­κά, η συμ­φω­νία επέ­κτα­σης της δα­νεια­κής σύμ­βα­σης, ώστε να υπάρ­χει αυτή η πε­ρί­ο­δος δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων, αυτή η πε­ρί­ο­δος-γέ­φυ­ρα, που θα μας οδη­γή­σει, ευ­ελ­πι­στού­με, στη συμ­φω­νία του Ιου­νί­ου. Στο πλαί­σιο αυτής της συμ­φω­νί­ας η Ευ­ρω­παϊ­κή Κε­ντρι­κή Τρά­πε­ζα απαί­τη­σε μέσω του  κ. Ντρά­γκι την επι­στρο­φή αυτών των ομο­λό­γων από το ΤΧΣ στο EFSF, όσο διαρ­κεί η δια­πραγ­μά­τευ­ση με στόχο να επι­στρέ­ψουν για τη χρήση που ήταν αρ­χι­κά προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη για τις ανα­κε­φα­λαιο­ποι­ή­σεις και το resolution των τρα­πε­ζών.

Με άλλα λόγια, δεν έχει καμία απο­λύ­τως ση­μα­σία αν είναι στο ΤΧΣ ή στο EFSF, όσον αφορά τη χρήση τους. Η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν μπο­ρού­σε να τα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει αυτά τα χρή­μα­τα έτσι κι αλ­λιώς. Μόνο με σύμ­φω­νη γνώμη του Eurogroup μπο­ρού­σαν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν, ακόμα και να είχαν μεί­νει.

Όμως, το θέμα είναι ότι αυτό το 1,2 δισ., ου­σια­στι­κά,  χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε επί ημε­ρών της προη­γού­με­νης κυ­βέρ­νη­σης και δεν μπο­ρεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί σή­με­ρα επει­δή ακρι­βώς χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε τότε για repos. Αυτή είναι η ουσία.

Δεν υπήρ­χε καμία νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα, μετά την 20^η Φε­βρουα­ρί­ου, εμείς ή το ΤΧΣ να αρ­νη­θεί την επι­στρο­φή των ομο­λό­γων των 10,9 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων. Καμία! Η από­φα­ση ήταν αυτή και έπρε­πε άμεσα να επι­στρα­φούν τα 10,9 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια. Δεν υπήρ­χε, δη­λα­δή, κά­ποιο λάθος.

Πού βρί­σκε­ται το λάθος; Το λάθος βρί­σκε­ται στο ότι οι προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις απο­δέ­χθη­καν όρους λει­τουρ­γί­ας του ΤΧΣ, που ου­σια­στι­κά στε­ρούν την κυ­ριαρ­χία του ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου επί των χρη­μά­των του. Αυτά συ­νέ­βη­σαν το 2012, ξανά μετά το 2013 και ξανά μετά το 2014, με τις ανα­θε­ω­ρή­σεις αυτής της δα­νεια­κής συμ­φω­νί­ας.

Εμείς, μαζί με το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο του ΤΧΣ, προ­σπα­θή­σα­με να σώ­σου­με ό,τι μπο­ρού­σα­με και χρη­σι­μο­ποι­ή­σα­με έναν τε­χνι­κό όρο. Εί­πα­με ότι από τη στιγ­μή που δεν μπο­ρού­σα­με νο­μι­κά να αρ­νη­θού­με το δι­καί­ω­μα του EFSF να ζη­τή­σει αυτά τα ομό­λο­γα πίσω, χρη­σι­μο­ποι­ή­σα­με τον τε­χνι­κό όρο του «unintended consequence». Με άλλα λόγια, υπήρ­ξε μία επί­πτω­ση στα απο­θε­μα­τι­κά του Τα­μεί­ου Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας που δεν ήταν αυτή που είχε στόχο η χρήση των 1,2 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων το 2014.

Διεκ­δι­κη­τι­κά γρά­ψα­με την επι­στο­λή στο ΤΧΣ. Και θέλω να σας πω ότι αν το EFSF-ESM, απο­φαι­νό­ταν καλή τη πί­στει, θα επέ­στρε­φε αυτό το ποσόν, θα είχε ήδη επι­στρα­φεί.

Πι­στεύ­ου­με ακρά­δα­ντα ότι αυτή η επι­στρο­φή δεν έγινε -νό­μι­μα, είναι κα­λυμ­μέ­νοι που δεν έγινε- αλλά θεωρώ ότι η ουσία έγκει­ται στην προ­σπά­θεια με­γι­στο­ποί­η­σης της πί­ε­σης σε αυτήν την κυ­βέρ­νη­ση, για να υπο­χω­ρή­σει όπως υπο­χω­ρού­σαν οι προη­γού­με­νες, κάτι το οποίο, κυ­ρί­ες και κύ­ριοι συ­νά­δελ­φοι, σας δια­βε­βαιώ ότι δεν θα συμ­βεί.

Κλεί­νω, λοι­πόν, λέ­γο­ντας συ­μπε­ρα­σμα­τι­κά ότι το Τα­μείο Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας και το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών, στο πλαί­σιο των ισχυό­ντων νόμων και της από­φα­σης του Eurogroup της 20^ης Φε­βρουα­ρί­ου, έδρα­σαν άμεσα και διεκ­δι­κη­τι­κά, με σκοπό τη βελ­τι­στο­ποί­η­ση του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, το οποίο υπέ­σκα­ψαν οι συμ­φω­νί­ες των προη­γού­με­νων κυ­βερ­νή­σε­ων με τους δα­νει­στές και πάνω στις οποί­ες στη­ρί­χθη­κε η απαί­τη­ση για επι­στρο­φή του συ­νό­λου των ομο­λό­γων του EFSF».

tovima.gr