Πρόβα επιστροφής Τσίπρα; Στη «δ» μιλούν Χ. Ναβροζίδης, Μ. Λουλούς, Θ. Βυρίνης, Σπ. Σπυρόπουλος, Γ. Ζήρας και Β. Καρνάβας

Το έναυσμα για αντι­δρά­σεις και αντι­πα­ρα­θέ­σεις, φαί­νε­ται πως έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας, με όσα είπε προ­σφά­τως σε συνέ­ντευξή του στην εφη­με­ρίδα Le Monde, στην οποία, μεταξύ άλλων, ανέφερε πως του λείπει «η ενεργός πολι­τική και η επαφή με τους ψηφο­φό­ρους», προ­α­ναγ­γέλ­λο­ντας, ουσια­στικά, την επι­στροφή του.

Με κατα­κερ­μα­τι­σμένη την Κεντρο­α­ρι­στερά, πολλοί προ­ε­ξο­φλούν την επι­στροφή Τσίπρα εκτι­μώ­ντας ότι δεν χωρά αμφι­βο­λία στις πολι­τι­κές επι­διώ­ξεις του, επι­χει­ρώ­ντας να αξιο­ποι­ή­σει προς όφελος του σχε­δια­σμού του τη «γαλάζια» κυβερ­νη­τική φθορά και την αδυ­να­μία του ΠΑΣΟΚ να εμφα­νι­σθεί ως ο ισχυρός εναλ­λα­κτι­κός κεντρο­α­ρι­στε­ρός πόλος απέ­να­ντι στη Νέα Δημο­κρα­τία και τον Κυριάκο Μητσο­τάκη. Άλλωστε εμφα­νί­ζε­ται όλο και πιο συχνά και με παρεμ­βά­σεις μέσα από τα social media, επι­χει­ρώ­ντας να χτίσει εκείνο το προφίλ που μπορεί να πείσει στο να δια­μορ­φώ­σει όρους δυνα­μι­κής ανα­σύν­θε­σης της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Η πιθανή επι­στροφή Τσίπρα με την ίδρυση νέου κόμ­μα­τος εκτι­μά­ται ότι θα φέρει ανα­κα­τα­τά­ξεις στα μικρό­τερα κόμματα και θα δοκι­μά­σει τις αντοχές του ΠΑΣΟΚ.

Με αφορμή την πρό­σφατη συνέ­ντευξη του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού και πρ. προ­έ­δρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αλέξη Τσίπρα και τις συζη­τή­σεις για τη δημιουρ­γία νέου κόμ­μα­τος, σχο­λιά­ζουν στη «δ» πώς βλέπουν ενδε­χό­μενη επι­στροφή του στην ενεργό πολι­τική σκηνή κι αν εκτι­μούν ότι θα επη­ρε­ά­σει τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις, οι: Χαρά­λα­μπος Ναβρο­ζί­δης, Μιχάλης Λουλούς, Θανάσης Βυρίνης, Σπύρος Σπυ­ρό­που­λος, Γιώργος Ζήρας και Βασίλης Καρ­νά­βας.

O Χαρά­λα­μπος Ναβρο­ζί­δης, αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Ψηφια­κής Ανά­πτυ­ξης Νοτίου Αιγαίου και μέλος της ΔΗΜ.Τ.Ο ΝΔ Κω, στον σχο­λια­σμό του ανα­φέ­ρει: «Η ενδε­χό­μενη επι­στροφή του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσίπρα στην πολι­τική σκηνή, πιθανώς με τη δημιουρ­γία νέου κόμ­μα­τος, δεν θα συνι­στούσε ανα­νέ­ωση, αλλά μια επι­στροφή σ’ ένα σκο­τεινό κομμάτι της πρό­σφα­της πολι­τι­κής ιστο­ρίας. Μιλάμε για τον πρω­θυ­πουργό που επέβαλε capital controls, που μετέ­τρεψε το ηχηρό «όχι» του ελλη­νι­κού λαού σε «ναι», που δήλωσε πως «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» και που υπέ­γραψε τη Συμ­φω­νία των Πρεσπών, παρα­δί­δο­ντας μακε­δο­νική γλώσσα και ταυ­τό­τητα. Σε μια περίοδο που η χώρα έχει ανάγκη από καθαρό πολι­τικό λόγο, σχέδιο και πραγ­μα­τική ανα­νέ­ωση, η ανα­κύ­κλωση προ­σώ­πων και πρα­κτι­κών του παρελ­θό­ντος θα ήταν επι­κίν­δυνη και αχρεί­α­στη.

Ως προς το αν θα επη­ρε­ά­σει τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις, ναι, πιθανόν να συσπει­ρώ­σει τα πολλά μικρά κόμματα της αρι­στε­ράς και ίσως να απο­δυ­να­μώ­σει το ομο­λο­γου­μέ­νως μέτριο σημε­ρινό ΠΑΣΟΚ. Σε κάθε περί­πτωση όμως, μια τέτοια κίνηση δεν θα του δώσει ρόλο ανα­γεν­νητή αλλά απλώς ρόλο ρυθ­μι­στή, και τίποτα περισ­σό­τερο. Διότι ο ελλη­νι­κός λαός μπορεί να συγ­χω­ρεί, αλλά δεν ξεχνά».

Ο Μιχάλης Λουλούς, πρό­ε­δρος του Περι­φε­ρεια­κού Φυτω­ρίου Νοτίου Αιγαίου και υπεύ­θυ­νος του Τομέα Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και Περι­βάλ­λο­ντος της ΔΕΕΠ Δωδε­κα­νή­σου της Νέας Δημο­κρα­τίας, ανα­φέ­ρει τα εξής: «Ο Αλέξης Τσίπρας είχε την ευκαι­ρία να αφήσει το απο­τύ­πωμά του στην πολι­τική ζωή της χώρας, όμως το τελικό ισο­ζύ­γιο άφησε πίσω του περισ­σό­τερη απο­γο­ή­τευση παρά ελπίδα. Η επι­στροφή του δύσκολα θα σημα­το­δο­τούσε κάτι νέο, καθώς συν­δέ­ε­ται με μια περίοδο που οι πολίτες έχουν ήδη κρίνει. Αντί να προ­σφέ­ρει φρέσκες λύσεις, κιν­δυ­νεύει να ανα­κυ­κλώ­σει παλιά διλήμ­ματα και αδιέ­ξοδα. Η κοι­νω­νία σήμερα αναζητά νέα πρόσωπα και ιδέες, όχι μια ανα­βί­ωση του παρελ­θό­ντος. Η πολι­τική του δυνα­μική έχει πλέον εξα­σθε­νή­σει και δύσκολα θα μπο­ρέ­σει να εμπνεύ­σει με τον ίδιο τρόπο. Μια τέτοια επι­στροφή θα μπο­ρούσε να διχάσει τον προ­ο­δευ­τικό χώρο αντί να τον ενι­σχύ­σει».

Ο Θανάσης Βυρίνης, μέλος του κόμ­μα­τος Κίνημα Δημο­κρα­τίας, πρώην αντι­δή­μαρ­χος και μέλος της Νέας Αρχής Ρόδου, σχο­λιά­ζει στη «δ»: «O Αλέξης Τσίπρας απο­τέ­λεσε μια ηγετική μορφή και κατά­φερε να απορ­ρο­φή­σει τους κρα­δα­σμούς των μνη­μο­νια­κών πολι­τι­κών από τις προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις (άσχετα αν επω­μί­στηκε ο ίδιος ένα ακόμη μνη­μό­νιο). Θεω­ρη­τικά έβγαλε την Ελλάδα από τη χρε­ο­κο­πία (ουσια­στικά νομίζω ότι αυτό δεν έχει επι­τευ­χθεί μέχρι σήμερα). Αναμ­φί­βολα, χαρα­κτη­ρί­στηκε τίμιος και άσκησε μετριο­παθή κυβερ­νη­τική πολι­τική, πάντα υπό την πίεση των δανει­στών. Ωστόσο, δεν πραγ­μα­το­ποί­ησε τις ανα­γκαίες αλλαγές-μεταρρυθμίσεις που χρειά­ζε­ται η χώρα για να απαλ­λα­γεί, ή έστω να περιο­ρί­σει τις γνωστές παθο­γέ­νειες. Στη συνέ­χεια (2019-2023) ως αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση, δεν κατά­φερε να πείσει τον κόσμο, αλλά ούτε οργά­νωσε το κόμμα του, ώστε να επα­νέλ­θει στην εξουσία. Αντ΄ αυτού μετά την οδυνηρή ήττα του ’23 παραι­τή­θηκε, κρα­τώ­ντας ανε­ξή­γητη στάση στο δημο­κρα­τικά εκλεγ­μένο από τη βάση διάδοχό του (Στέφανο Κασ­σε­λάκη) κι εντέλει συναί­νεσε σιωπηρά στην παρά­τυπη καθαί­ρεσή του.

Το σημα­ντι­κό­τερο όμως, είναι η αφωνία του στα δεινά του τόπου (ακρί­βεια, υπο­βάθ­μιση Υγείας, Παι­δείας, δια­φθορά σε θεσμούς, έλλειμα σε δικαιο­σύνη, σκάν­δαλα, Τέμπη, Πύλος, ΟΠΕΚΕΠΕ…). Ανα­γνω­ρίζω τα όποια θετικά έκανε, όμως τελικά απο­δεί­χθηκε ότι δεν είχε τη στόφα του ηγέτη, αφού δεν έδειξε πυγμή τόσο στη άσκηση της εξου­σίας και αντι­πο­λί­τευ­σης, όσο απέ­να­ντι και στους και­ρο­σκό­πους εντός του Σύριζα. Πέρα από τους νοσταλ­γούς του και όσους αρέ­σκο­νται σε “Μεσσίες”, θεωρώ ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να δώσει λύση στο σημε­ρινό πολι­τικό αδιέ­ξοδο, ούτε μπορεί να απο­κτή­σει την εμπι­στο­σύνη του 2015 (όσο και αν «ωθείται» από κάποιους). Μόνο ένας νέος άφθαρ­τος και τολ­μη­ρός πολι­τι­κός, χωρίς εξαρ­τή­σεις, μπορεί να απο­τε­λέ­σει ελπίδα στην υποτελή πολι­τική της χώρας σήμερα».

Ο Σπύρος Σπυ­ρό­που­λος, πρώην αντι­δή­μαρ­χος και μέλος της Νέας Αρχής Ρόδου, περιο­ρί­ζε­ται σε μία λιτή δήλωση και ανα­φέ­ρει από την πλευρά του τα εξής: Ο Αντόνιο Γκράμσι έλεγε πως «όταν το νέο δεν γεν­νή­θηκε ακόμη και το παλιό δεν έχει πεθάνει, ζούμε στην εποχή των τεράτων».

Ο Γιώργος Ζήρας, ταμίας της ΔΗΜ.Τ.Ο. Νέας Δημο­κρα­τίας Κω υπο­στη­ρί­ζει ότι «Μια ενδε­χό­μενη επι­στροφή του Αλέξη Τσίπρα στην ενεργό πολι­τική σκηνή, προ­σω­πικά, θα με άφηνε εντελώς αδιά­φορο… Δεν θεωρώ πως μπορεί να παίξει κάποιον ρόλο πρω­τα­γω­νι­στή… πλην να αρκε­στεί απλά στον ρόλο του ρυθ­μι­στή, ανάμεσα στα μικρό­τερα κόμματα της αρι­στε­ράς! Είχε την ευκαι­ρία να κυβερ­νή­σει, να απο­δεί­ξει τι μπορεί να κάνει, και το απο­τέ­λε­σμα το ζήσαμε όλοι. Το να επα­νεμ­φα­νι­στεί τώρα μοιάζει περισ­σό­τερο με προ­σπά­θεια ανα­κύ­κλω­σης του παλιού, παρά με κάτι νέο που μπορεί να αλλάξει τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις. Αν κάτι χρειά­ζε­ται η χώρα, είναι στα­θε­ρό­τητα και σωστή πολι­τική… και όχι την επι­στροφή όσων ήδη κρί­θη­καν στην πράξη».

Τέλος, ο Βασίλης Καρ­νά­βας, μέλος του ΠΑΣΟΚ, σχο­λιά­ζει το θέμα στη «δ» ως εξής: «Θα ξεκι­νήσω με μια παγιω­μένη άποψη πολλών πολιτών ότι έρχεται ένα πολύ καυτό φθι­νό­πωρο όσον αφορά στις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις… Η ενδε­χό­μενη πολι­τική επι­στροφή του Αλέξη Τσίπρα βρίσκω να αφήνει πολι­τικά το (πολι­τικό) σκηνικό αδιά­φορο και προ­σθέ­τει δυστυ­χώς στην ανα­κύ­κλωση πολλών δεινών που έχουν μείνει ως πολύ αρνη­τικά κατά­λοιπα στη συνεί­δηση του Έλληνα..

Δεν βρίσκω ότι έχει να προ­σφέ­ρει κάτι το θετικό, μιας και συνε­χί­ζει να λει­τουρ­γεί στο πολι­τικό παρα­σκή­νιο χωρίς να εκφρά­ζει ξεκά­θα­ρες απόψεις για τα μεγάλα προ­βλή­ματα του πολίτη από μια πολύ κακή κυβέρ­νηση.

Εμείς στο ΠΑΣΟΚ θα συνε­χί­σουμε με συνέ­πεια αυτό που μπορεί ευτυχώς ακόμα ο λαός μας να ελπίζει… Κυρία Παμπρή στην Ελλάδα μόνο συμ­βαί­νει αυτό το απί­στευτο. Κατά ομο­λο­γία κακοί πρω­θυ­πουρ­γοί που ταυ­τί­στη­καν με κακές περιό­δους της χώρας να φιλο­δο­ξούν να επα­νέλ­θουν! Φυσικά δεν ανα­φέ­ρο­μαι μόνο στον Αλέξη Τσίπρα».