Αντικρίζοντας για πρώτη φορά, την Ελληνική Σημαία…

Αγα­πη­μέ­νοι μου φίλοι,

31-3-1947, υψώ­θη­κε για πρώτη φορά στη Ρόδο, η Ελ­λη­νι­κή Ση­μαία, κατά την τε­λε­τή πα­ρά­δο­σης της Δω­δε­κα­νή­σου, από την Βρε­τα­νι­κή, στην Ελ­λη­νι­κή Διοί­κη­ση. Είναι πα­σί­γνω­στη, η φω­το­γρα­φία με τον Δή­μαρ­χο και το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο, γο­να­τι­στούς, να της απο­δί­δουν τιμές.

Ως ένα μικρό αφιέ­ρω­μα, για την σπου­δαία εκεί­νη ημέρα, σκέ­φτη­κα να μοι­ρα­στώ μαζί σας, ένα από­σπα­σμα, από μια μα­γνη­το­φω­νη­μέ­νη συ­νο­μι­λία, που είχα πριν λίγα χρό­νια, με την συγ­χω­ρια­νή μου, κυρία Ευ­φη­μία Βε­νέ­τη-Πα­πα­μα­νώ­λη. Μου πε­ρι­γρά­φει, ένα πε­ρι­στα­τι­κό, που συ­νέ­βη στο χωριό μας το Πα­ρα­δεί­σι(Βιλ­λα­νό­βα το έλε­γαν τότε ).

Ο εμπνευ­στής του γε­γο­νό­τος, ήταν ο φουρ­νά­ρης Σταύ­ρος Τσα­μπί­κου-Στέρ­γα­ρου, ιδιο­κτή­της του πα­λαιό­τε­ρου επαγ­γελ­μα­τι­κού ξυ­λό­φουρ­νου της Βιλ­λα­νό­βας.

Εκεί, μέσα στον φούρ­νο του, με μύ­στες τον ίδιο και όλη την γει­το­νιά του, μια νύχτα της Γερ­μα­νι­κής κα­το­χής, έλαβε χώρα μια ιε­ρο­τε­λε­στία, όχι απλά από­δο­σης τιμής, αλλά λα­τρεί­ας προς την Ελ­λη­νι­κή Ση­μαία !!!

Εκεί­νη την νύχτα της κα­το­χής, για πρώτη φορά στην ζωή τους, εκεί­νοι οι Σκλά­βοι, την αντί­κρι­ζαν από κοντά, και όχι πια στα όνει­ρά τους, την Ελ­λη­νι­κή Ση­μαία !!!

Και έψαλ­λαν τον Εθνι­κό Ύμνο, γο­να­τι­στοί !!!

Σας πα­ρα­θέ­τω αυ­τού­σιο το από­σπα­σμα της αφή­γη­σης :

“….Εί­μα­σταν στην κα­το­χή, τότε που ερ­χό­ταν τ’ αε­ρο­πλά­να ‘που πάνω κι εβομ­βαρ­δί­ζαν, κι εμείς εκά­θου­μά­σταν κλει­σμέ­νοι μέσα στα σπί­τια μας με την λα­μπί­τσα, γιατί υπήρ­χε και το coprifuoco (=συ­σκό­τη­ση), κι αυτή, (εν­νο­εί : η λα­μπί­τσα), σκε­πα­σμέ­νη από πάνω !

‘Ενα βράδυ λοι­πόν, εκεί που κα­θό­μα­σταν στο σπίτι μας, ακού­μεν την πόρτα “τακ-τακ-τακ !”, “Ποιός είναι ;” Ήταν ο Σταυ­ρής του Ζω­γιού!… Είχαν τον φούρ­νο ‘που δίπλα από το σπίτι μας, ένας τοί­χος… Λέει : ” Ελένη ! Ελάτε που σας θέλω ! ”

Εγύ­ρι­σεν όλην την γει­το­νιάν, εμάς,… την Κα­θο­λι­κήν της Κώ­στε­νας, την Στα­μα­τούλ­λαν του Ψι­μό­ρι­φου…, “Ελάτε που σας θέλω !”.

Πάμεν κι εμείς, μπαίν­νου­μεν μέσα στον φούρ­νο, και τί να δούμε ;;!!

Βλέ­που­με στον έναν τοίχο, μιά τε­ρά­στια Ελ­λη­νι­κή Ση­μαία, και με τον σταυ­ρό, παννί, καρ­φω­μέ­νη στον τοίχο !!…, και να τρέ­χουν πιόν τα δά­κρυά μας !!.τόσον !!…

“Πα­να­γί­τσα μου !, Χρι­στέ μου !, εί­δα­μεν επι­τέ­λους την Ελ­λη­νι­κή Ση­μαία !!!”…

Κι όταν εμα­ζευ­τή­κα­μεν όλη η γει­το­νιά, λέει : “Γο­να­τί­στε όλοι κάτω !”.

Εγο­να­τί­σα­μεν, κι αρ­χί­σα­μεν όλοι σιγά-σιγά : “Σε γνω­ρί­ζω από την κόψη, του σπα­θιού την τρο­με­ρή…!!!”

Κι ετρα­γου­δού­σα­μεν τον Εθνι­κό Ύμνο σιγά-σιγά, να μην μας ακού­σουν, γιατί ήταν coprifuoco, κι αλοί­μο­νο, τί θα πα­θαί­να­με !!…

Έ !, αυτό, θα μου μεί­νει στην μνήμη μου, μέχρι να πε­θά­νω, δεν θα φύγει από το μυαλό μου !!

Ήταν τόση η λα­χτά­ρα μας, να δού­μεν την Ελ­λη­νι­κή Ση­μαία !!!….”

Κομ­μά­τι-κομ­μά­τι, ελευ­θε­ρώ­θη­κε από τους λογής-λογής κα­τα­κτη­τές, η Ελ­λη­νι­κή Γη…

Από την Ρού­με­λη και τον Μωριά το 1821, ως τα Δω­δε­κά­νη­σα, το 1948…

Με αίμα…Με θυ­σί­ες…

Κι η προ­σμο­νή της Λευ­τε­ριάς, κι η λα­χτά­ρα της Ελ­λά­δας, εν­σαρ­κω­μέ­νη σε ένα Ιερό Λά­βα­ρο, μέσα στην ψυχή του Έλ­λη­να !!! Πα­ντού και πάντα !!!…

Ας έχου­με στον νου μας, αυτές τις ιστο­ρί­ες, κάθε στιγ­μή που σ’ αυτόν τον Τόπο κυ­μα­τί­ζει ελεύ­θε­ρα η Ελ­λη­νι­κή Ση­μαία, Αγα­πη­μέ­νοι μου Φίλοι !

Ευαγ­γε­λία Παναή

Δη­μο­τι­κή Σύμ­βου­λος Ρόδου