Το «σχέδιο Β» του 2012 με πρότυπο την Κύπρο-Τι προέβλεπε το σχέδιο της ΤτΕ

Ένα σενάριο Κύπρου χωρίς το κούρεμα είχε έτοιμο στα συρ­τά­ρια του 2012 ο διοι­κη­τής της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος. Οι κατα­θέ­σεις θα έμεναν άθικτες, αλλά θα επι­βαλ­λό­ταν μια δέσμη ασφυ­κτι­κών περιο­ρι­σμών στην κίνηση κεφα­λαίων.

Η Φραν­κφούρτη είχε προει­δο­ποι­ή­σει ότι θα τρα­βούσε την πρίζα του ELA αν η φυγή κατα­θέ­σεων συνε­χι­ζό­ταν με τον ίδιο φρενήρη ρυθμό και μετά τις κάλπες της 17ης Ιουνίου. Το ερώτημα είναι τι προ­έ­βλεπε και πως καταρ­τί­στηκε εκείνο το σχέδιο, που δεν υπο­γρά­φηκε ποτέ αλλά απο­τύ­πωσε την πιο οριακή στιγμή της ελλη­νι­κής κρίσης. Το σχέδιο είχε παρα­δο­θεί προς υπο­γραφή στον Γιώργο Προ­βό­πουλο, από το μεση­μέρι του Σαβ­βά­του 16 Ιουνίου.

Συγκε­κρι­μένα, θα επι­βαλ­λό­ταν ημε­ρή­σιο όριο ανα­λή­ψεων 200 ευρώ ανά κατα­θέτη. Οι συναλ­λα­γές θα πραγ­μα­το­ποιού­νταν μόνο μέσω των αυτό­μα­των μηχα­νη­μά­των ανά­λη­ψης. Τα κατα­στή­ματα των τρα­πε­ζών θα λει­τουρ­γού­σαν αλλά με τα ρολά πιθανώς κατε­βα­σμένα. Τα μέτρα θα ίσχυαν για δέκα μέρες αφού τόσο υπο­λο­γι­ζό­ταν ότι θα άντεχε η οικο­νο­μία σε κατά­σταση τρα­πε­ζι­κού «παγετού».

Πλαφόν θα έμπαινε και στα εμβά­σματα στο εξω­τε­ρικό. Θα απα­γο­ρευό­ταν να στείλει κανείς χρήματα στο εξω­τε­ρικό, πάνω από όριο που συζη­τιό­ταν να είναι στις 3.000 ευρώ. Από την απα­γό­ρευση θα προ­βλέ­πο­νταν εξαι­ρέ­σεις, για λόγους υγείας ή για την εξυ­πη­ρέ­τηση ανα­γκαίων φοι­τη­τών που σπου­δά­ζουν στο εξω­τε­ρικό.

Για την έγκριση των εξαι­ρέ­σεων θα στη­νό­ταν στην Τράπεζα της Ελλάδος ειδικός μηχα­νι­σμός. Αυτός ο μηχα­νι­σμός θα εξέταζε και αιτή­ματα εμβα­σμά­των, πάνω από το πλαφόν από τις επι­χει­ρή­σεις, με στόχο να μπουν και να κάνουν εισα­γω­γές πρώτων υλών και προ­ϊ­ό­ντων και να μην νεκρώ­σουν τελείως οι εισα­γω­γές. Η απόφαση έμεινε τελικώς ανυ­πό­γραφη. Ο κεντρι­κός τρα­πε­ζί­της δεν χρειά­στηκε να πατήσει το κόκκινο κουμπί, καθώς η αιμορ­ρα­γία στα­μά­τησε στα­διακά μετά τις εκλογές.

Οι συμ­με­τέ­χο­ντες στις μυστι­κές συσκέ­ψεις εκείνης της περιό­δου περι­γρά­φουν μια πυρε­τική προ­ε­τοι­μα­σία απέ­να­ντι σε έναν κίνδυνο που δεν θα ήταν βέβαιο ότι μπο­ρούσε να ελεγ­χθεί.

«Όσο το συζη­τού­σαμε τόσο ανα­κα­λύ­πταμε νέα προ­βλή­ματα. Τι θα κάναμε, ας πούμε, με τους του­ρί­στες που βρί­σκο­νταν εδώ; Ήταν Ιούνιος, αρχές της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Θα τους μαζεύ­αμε να τους κοι­μί­σουμε στην Ομόνοια; Η λύση που είχε τότε προ­τα­θεί ήταν να επι­τρε­πό­ταν για αυτούς υψη­λό­τερο όριο ημε­ρη­σίων εκτα­μιεύ­σεων» θυμάται πρόσωπο που συμ­με­τείχε στις συσκέ­ψεις.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ