B. Καλοπίτας : Ελλάδα, Τουρισμός, Ιστορία και Περιβάλλον έννοιες αλληλένδετες και αλληλοεξαρτώμενες.

Του­ρι­σμός είναι το ταξίδι ,  η περι­ή­γηση . Συνεκ­δο­χικά του­ρι­σμός είναι  το σύνολο των δρα­στη­ριο­τή­των που εξα­σφα­λί­ζουν την περι­ή­γηση .Ο του­ρι­σμός έχει τις ρίζες του στον αρχαίο ελλη­νικό κόσμο όπου σύμφωνα με τους  αρχαί­ους συγ­γρα­φείς η περι­ή­γηση ήταν η δια­δι­κα­σία με την οποία καθο­δη­γού­σαμε τους ξένους σε ενδια­φέ­ρο­ντες τόπους και αξιο­θέ­ατα μετά λεπτο­με­ρής ερμη­νείας  αυτών. Η τάση της γνω­ρι­μίας και  περι­γρα­φής του παλαιό­τε­ρου αρχαίου κόσμου συνε­χί­στηκε κατά τους ελλη­νο­ρω­μαϊ­κούς χρόνους και ανα­βί­ωσε κατά την ανα­γέν­νηση. Σήμερα μετά  και την τεχνο­λο­γική επα­νά­σταση στον τομέα των μετα­φο­ρών, απο­τε­λεί αυτο­τελή οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα αλλά και  την κύρια πηγή οικο­νο­μι­κών εσόδων για την χώρα μας η οποία είναι ένας από τους πιο δημο­φι­λείς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς παγκο­σμίως .

Σύμφωνα με την Ελλη­νική Στα­τι­στική Εται­ρεία το 2011 επι­σκέ­φτη­καν τη χώρα μας  16.427.247 του­ρί­στες, το 2012  15.517.622 και το 2013  17.919.580 αντί­στοιχα.

Η γεω­γρα­φική της ποι­κι­λο­μορ­φία, η πολι­τι­σμική της κλη­ρο­νο­μιά, το νησιω­τικό της σύμπλεγμα, ο φυσικός πλούτος, η πάνω από 4 χιλιε­τίες κατα­γε­γραμ­μένη ιστορία της απο­τε­λούν σημείο ανα­φο­ράς για τους ταξι­διώ­τες. Η χώρα μας μετράει 17 μνημεία «Παγκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς» και ανήκει στις πλου­σιό­τε­ρες χώρες της Ευρώπη ως προς την σπου­δαιό­τητα και το πλήθος των ιστο­ρι­κών της μνη­μείων. Έχει τοπο­θε­τεί μέσα στην πρώτη δεκάδα των προ­ο­ρι­σμών με ιστο­ρική και πολι­τι­σμική σημασία. Την του­ρι­στική περίοδο του 2013 πάνω από 2.500.000 του­ρί­στες επι­σκέ­φτη­καν αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους και μουσεία στην χώρα μας, ενώ στο νησί μας η επι­σκε­ψι­μό­τητα στο Παλάτι των Ιπποτών ανήλθε στους 217.329 του­ρί­στες, στα μουσεία τους 67.985, στην Ακρό­πολη της Λίνδου 497.647 και της Καμεί­ρου τους 163.878 αντί­στοιχα. Αξιο­ση­μεί­ωτο δε είναι ότι τα τελευ­ταία χρόνια  απο­τε­λεί πόλο έλξης για εναλ­λα­κτικό του­ρι­σμό χαρα­κτη­ρι­στικά του οποίου είναι η προ­στα­σία του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος, η δια­τή­ρηση των οικο­συ­στη­μά­των, η αλλη­λε­πί­δραση του ανθρώ­που με τα πολι­τι­στικά μνημεία κ.α.

Άλλωστε μετά από τη Δια­κή­ρυξη της Μαν­νί­λας για τον Παγκό­σμιο Του­ρι­σμό (1980), τη Διά­σκεψή του Ρίο για το Περι­βάλ­λον (1992), την Agenda 21, που ενσω­μα­τώ­θηκε στη Συνθήκη του Μάα­στριχτ και πρό­σφατα τον Παγκό­σμιο Κώδικα Δεο­ντο­λο­γίας για τον Του­ρι­σμό (1999), όπου σε όλα αυτά τα κείμενα, τα οποία δεσμεύ­ουν και την Ελλάδα, θεσπί­ζο­νται αρχές  «βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης» και ταυ­τό­χρονα η υπο­χρέ­ωση της παγκό­σμιας κοι­νό­τη­τας που εμπλέ­κε­ται με την του­ρι­στική ανά­πτυξη να προ­στα­τεύει το περι­βάλ­λον.

Πιο συγκε­κρι­μένα να προ­στα­τεύ­ετε το περι­βάλ­λον φυσικό και ανθρω­πο­γε­νές από την υπε­ρά­ντληση και μόλυνση της ποιό­τη­τας των υδάτων, τις αδυναµίες  στο σύστημα δια­χεί­ρι­σης στερεών απο­βλή­των από του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, την υπο­βάθ­μιση παρα­λια­κών κυρίως υγρο­τό­πων, την εποχική κυκλο­φο­ριακή συμ­φό­ρηση και την συναφή δημιουρ­γία αναγκών για νέα έργα συγκοι­νω­νια­κής κυρίως και µεταφορικής υποδοµής, την πρό­κληση πυρ­κα­γιών, την εγκα­τά­λειψη άλλων μορφών παρα­γω­γι­κών δρα­στη­ριο­τή­των , την εγκα­τά­λειψη  μνη­μείων και χώρων  πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς κ.α.

Αναμ­φι­σβή­τητα λοιπόν, θεμέ­λιος λίθος για την δια­σφά­λιση της κύριας πηγής εσόδων μας  , είναι η δια­φύ­λαξη της γενε­σιουρ­γούς  αιτίας του του­ρι­σμού. Δηλαδή η δια­φύ­λαξη , η ανά­δειξη και η αξιο­ποί­ηση του φυσικού και πολι­τι­στι­κού περι­βάλ­λο­ντος του τόπου μας. Ελλάδα,  Του­ρι­σμός,  Ιστορία και Περι­βάλ­λον είναι έννοιες αλλη­λέν­δε­τες και αλλη­λο­ε­ξαρ­τώ­με­νες.