H ώρα της κοστολόγησης των μεταρρυθμίσεων

Μετά από τρεις εβδο­μά­δες μαχών για τις λέ­ξεις και την πο­λι­τι­κή διά­στα­ση της δια­πραγ­μά­τευ­σης, είναι προ­φα­νές ότι έρ­χε­ται για την κυ­βέρ­νη­ση η πιο δύ­σκο­λη ώρα, αυτή των αριθ­μών.

Όπως γνω­στο­ποι­ή­θη­κε χθες στο πλαί­σιο του Eurogroup, η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση κα­λεί­ται σε συ­νερ­γα­σία με τους θε­σμούς όχι απλώς να πα­ρου­σιά­σει τις νέες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που έχει προ­τεί­νει ή ορα­μα­τί­ζε­ται, αλλά και να τις εντά­ξει στο πλαί­σιο του συ­νο­λι­κού προ­γράμ­μα­τος, και να απο­δεί­ξει ότι κα­λύ­πτο­νται οι απαι­τή­σεις σε ό,τι αφορά το δη­μο­σιο­νο­μι­κό κενό (που ασφα­λώς έχει με­γα­λώ­σει τους τε­λευ­ταί­ους μήνες) και τους στό­χους που θα τε­θούν για το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα, του­λά­χι­στον του 2015.

Κάθε αλ­λα­γή σε σχέση με το υφι­στά­με­νο μνη­μό­νιο πρέ­πει να είναι πλή­ρως κο­στο­λο­γη­μέ­νη και να κα­λύ­πτε­ται από ισο­δύ­να­μα, ενώ για να υπάρ­ξει έστω και με­ρι­κή εκτα­μί­ευ­ση της τε­λευ­ταί­ας δόσης, θα πρέ­πει να έχει ξε­κι­νή­σει και η εφαρ­μο­γή των προ­τει­νό­με­νων με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων.

Κοι­νώς, μπο­ρεί οι ελ­λη­νι­κές προ­τά­σεις να έγι­ναν «πο­λι­τι­κά απο­δε­κτές» όπως λέει το Μα­ξί­μου (ση­μειώ­νο­ντας ότι θα υπάρ­ξουν κι άλλες πολ­λές), πλην όμως για να γί­νουν ου­σια­στι­κά απο­δε­κτές, στην πράξη, θα πρέ­πει να βγαί­νουν οι αριθ­μοί.

Η δια­δι­κα­σία αυτή, που θα μπο­ρού­σε να πε­ρι­γρα­φεί «πρώτα συμ­φω­νία για όλο το πα­κέ­το, μετά με­ρι­κή εφαρ­μο­γή και μετά δόση της… δόσης», ξε­κι­νά αύριο, αλλά ου­δείς γνω­ρί­ζει πότε θα ολο­κλη­ρω­θεί, ενώ την ίδια ώρα η χώρα βρί­σκε­ται σε κα­θε­στώς ασφυ­κτι­κής έλ­λει­ψης ρευ­στό­τη­τας.

Ο κ. Βα­ρου­φά­κης είπε χθες ότι θα γίνει αγώ­νας ώστε να ολο­κλη­ρω­θεί πριν από την κα­τα­λη­κτι­κή ημε­ρο­μη­νία της 20ής Απρι­λί­ου, ενώ το ερώ­τη­μα που προ­κύ­πτει είναι πώς θα αντέ­ξει ως τότε χρη­μα­το­δο­τι­κά η χώρα.

Το κλει­δί της ελ­λη­νι­κής ρευ­στό­τη­τας (με δε­δο­μέ­νο ότι δεν θα υπάρ­ξει σύ­ντο­μα εκτα­μί­ευ­ση έστω και μέ­ρους της τε­λευ­ταί­ας δόσης) το κρατά ο κ. Ντρά­γκι της ΕΚΤ, η οποία ελέγ­χει τη στρό­φιγ­γα του ELA, το waiver για τα ελ­λη­νι­κά ομό­λο­γα, αλλά και το εν­δε­χό­με­νο αύ­ξη­σης του πλα­φόν για τις αγο­ρές ελ­λη­νι­κών εντό­κων γραμ­μα­τί­ων από τις τρά­πε­ζες. Όμως ου­δείς, πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του λα­λί­στα­του συ­νή­θως Γιάνη Βα­ρου­φά­κη, έδωσε σαφή απά­ντη­ση για το πότε και με ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις θα μπο­ρού­σε η ΕΚΤ να δώσει ανάσα στην Ελ­λά­δα.

Ορι­σμέ­νοι πα­ρα­τη­ρη­τές εκτι­μούν ότι εφό­σον οι επα­φές με τους θε­σμούς μπουν σε καλό δρόμο, η ΕΚΤ θα μπο­ρού­σε να τεί­νει χείρα βοη­θεί­ας, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τα πα­ρα­πά­νω όπλα, ωστό­σο πρό­κει­ται για εκτί­μη­ση και όχι για βε­βαιό­τη­τα.

Το βέ­βαιο είναι ότι η απει­λή της χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κής ασφυ­ξί­ας θα συ­νο­δεύ­ει την κυ­βέρ­νη­ση για όσο διά­στη­μα κρί­νουν οι εταί­ροι ότι πρέ­πει το λουρί να είναι σφι­κτό, προ­ξε­νώ­ντας σο­βα­ρές πα­ρε­νέρ­γειες στην οι­κο­νο­μία και σύ­ρο­ντάς τη σε νέες δε­σμεύ­σεις.

Πα­ρά­γο­ντες δε της αγο­ράς εκτι­μούν ότι παρά τις προ­σπά­θειες της κυ­βέρ­νη­σης να δώσει έμ­φα­ση σε με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που δεν έχουν πο­λι­τι­κές επι­πτώ­σεις στο εσω­τε­ρι­κό (φο­ρο­δια­φυ­γή, φο­ρο­α­πο­φυ­γή, τζό­γος κ.λπ.) πάρα πολύ σύ­ντο­μα θα υπο­χρε­ω­θεί να δε­σμευ­τεί και σε άλ­λους πε­ρισ­σό­τε­ρο επώ­δυ­νους για εκεί­νη το­μείς (όπως οι απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις, οι αυ­ξή­σεις στο ΦΠΑ κ.ά.), λαμ­βά­νο­ντας εν­δε­χο­μέ­νως και πρό­σθε­τα μέτρα, προ­κει­μέ­νου να πια­στούν οι στό­χοι της νέας εκ­δο­χής του ελ­λη­νι­κού προ­γράμ­μα­τος.

Και τότε θα προ­κύ­ψει εκ νέου το θέμα του εσω­τε­ρι­κού με­τώ­που, για τα δύο κόμ­μα­τα της συ­γκυ­βέρ­νη­σης, με τον πρώτο λόγο στην αρι­στε­ρή πτέ­ρυ­γα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

euro2day.gr