H ώρα της κοστολόγησης των μεταρρυθμίσεων

Μετά από τρεις εβδο­μά­δες μαχών για τις λέξεις και την πολι­τική διά­σταση της δια­πραγ­μά­τευ­σης, είναι προ­φα­νές ότι έρχεται για την κυβέρ­νηση η πιο δύσκολη ώρα, αυτή των αριθμών.

Όπως γνω­στο­ποι­ή­θηκε χθες στο πλαίσιο του Eurogroup, η ελλη­νική κυβέρ­νηση καλεί­ται σε συνερ­γα­σία με τους θεσμούς όχι απλώς να παρου­σιά­σει τις νέες μεταρ­ρυθ­μί­σεις που έχει προ­τεί­νει ή ορα­μα­τί­ζε­ται, αλλά και να τις εντάξει στο πλαίσιο του συνο­λι­κού προ­γράμ­μα­τος, και να απο­δεί­ξει ότι καλύ­πτο­νται οι απαι­τή­σεις σε ό,τι αφορά το δημο­σιο­νο­μικό κενό (που ασφαλώς έχει μεγα­λώ­σει τους τελευ­ταί­ους μήνες) και τους στόχους που θα τεθούν για το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα, του­λά­χι­στον του 2015.

Κάθε αλλαγή σε σχέση με το υφι­στά­μενο μνη­μό­νιο πρέπει να είναι πλήρως κοστο­λο­γη­μένη και να καλύ­πτε­ται από ισο­δύ­ναμα, ενώ για να υπάρξει έστω και μερική εκτα­μί­ευση της τελευ­ταίας δόσης, θα πρέπει να έχει ξεκι­νή­σει και η εφαρ­μογή των προ­τει­νό­με­νων μεταρ­ρυθ­μί­σεων.

Κοινώς, μπορεί οι ελλη­νι­κές προ­τά­σεις να έγιναν «πολι­τικά απο­δε­κτές» όπως λέει το Μαξίμου (σημειώ­νο­ντας ότι θα υπάρ­ξουν κι άλλες πολλές), πλην όμως για να γίνουν ουσια­στικά απο­δε­κτές, στην πράξη, θα πρέπει να βγαί­νουν οι αριθμοί.

Η δια­δι­κα­σία αυτή, που θα μπο­ρούσε να περι­γρα­φεί «πρώτα συμ­φω­νία για όλο το πακέτο, μετά μερική εφαρ­μογή και μετά δόση της… δόσης», ξεκινά αύριο, αλλά ουδείς γνω­ρί­ζει πότε θα ολο­κλη­ρω­θεί, ενώ την ίδια ώρα η χώρα βρί­σκε­ται σε καθε­στώς ασφυ­κτι­κής έλλει­ψης ρευ­στό­τη­τας.

Ο κ. Βαρου­φά­κης είπε χθες ότι θα γίνει αγώνας ώστε να ολο­κλη­ρω­θεί πριν από την κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία της 20ής Απρι­λίου, ενώ το ερώτημα που προ­κύ­πτει είναι πώς θα αντέξει ως τότε χρη­μα­το­δο­τικά η χώρα.

Το κλειδί της ελλη­νι­κής ρευ­στό­τη­τας (με δεδο­μένο ότι δεν θα υπάρξει σύντομα εκτα­μί­ευση έστω και μέρους της τελευ­ταίας δόσης) το κρατά ο κ. Ντράγκι της ΕΚΤ, η οποία ελέγχει τη στρό­φιγγα του ELA, το waiver για τα ελλη­νικά ομόλογα, αλλά και το ενδε­χό­μενο αύξησης του πλαφόν για τις αγορές ελλη­νι­κών εντόκων γραμ­μα­τίων από τις τρά­πε­ζες. Όμως ουδείς, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του λαλί­στα­του συνήθως Γιάνη Βαρου­φάκη, έδωσε σαφή απά­ντηση για το πότε και με ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις θα μπο­ρούσε η ΕΚΤ να δώσει ανάσα στην Ελλάδα.

Ορι­σμέ­νοι παρα­τη­ρη­τές εκτι­μούν ότι εφόσον οι επαφές με τους θεσμούς μπουν σε καλό δρόμο, η ΕΚΤ θα μπο­ρούσε να τείνει χείρα βοη­θείας, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τα παρα­πάνω όπλα, ωστόσο πρό­κει­ται για εκτί­μηση και όχι για βεβαιό­τητα.

Το βέβαιο είναι ότι η απειλή της χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κής ασφυ­ξίας θα συνο­δεύει την κυβέρ­νηση για όσο διά­στημα κρίνουν οι εταίροι ότι πρέπει το λουρί να είναι σφικτό, προ­ξε­νώ­ντας σοβαρές παρε­νέρ­γειες στην οικο­νο­μία και σύρο­ντάς τη σε νέες δεσμεύ­σεις.

Παρά­γο­ντες δε της αγοράς εκτι­μούν ότι παρά τις προ­σπά­θειες της κυβέρ­νη­σης να δώσει έμφαση σε μεταρ­ρυθ­μί­σεις που δεν έχουν πολι­τι­κές επι­πτώ­σεις στο εσω­τε­ρικό (φορο­δια­φυγή, φορο­α­πο­φυγή, τζόγος κ.λπ.) πάρα πολύ σύντομα θα υπο­χρε­ω­θεί να δεσμευ­τεί και σε άλλους περισ­σό­τερο επώ­δυ­νους για εκείνη τομείς (όπως οι απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις, οι αυξή­σεις στο ΦΠΑ κ.ά.), λαμ­βά­νο­ντας ενδε­χο­μέ­νως και πρό­σθετα μέτρα, προ­κει­μέ­νου να πια­στούν οι στόχοι της νέας εκδοχής του ελλη­νι­κού προ­γράμ­μα­τος.

Και τότε θα προ­κύ­ψει εκ νέου το θέμα του εσω­τε­ρι­κού μετώπου, για τα δύο κόμματα της συγκυ­βέρ­νη­σης, με τον πρώτο λόγο στην αρι­στερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ.

euro2day.gr