ΕΙΔΗΣΕΙΣ

WSJ: Γιατί η Ελλάδα χάνει τη διαπραγματευτική της ισχύ

news room 3 λεπτά ανάγνωση
WSJ

Παρά τα προ­βλή­ματα και την κρίση στην Ελλάδα, η ευρω­ζώνη ανα­κάμ­πτει, σημειώ­νει άρθρο της Wall Street Journal το οποίο υπο­γρά­φει ο γνωστός ανα­λυ­τής Simon Nixon. Στο άρθρο με τίτλο «Η Ελλάδα δεν είναι πια τόσο μεγάλο βάρος για την ευρω­ζώνη», ο κ. Nixon απο­τυ­πώ­νει την αλλαγή των δεδο­μέ­νων στη Γηραιά Ήπειρο κατά την τελευ­ταία διετία που έχουν οδη­γή­σει και σε σημα­ντική μείωση της δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής ισχύος της Αθήνας.

«Οι αξιω­μα­τού­χοι της ευρω­ζώ­νης ισχυ­ρί­ζο­νται ότι ανέ­χθη­καν κάποιο βαθμό ασά­φειας στην ελλη­νική λίστα δεσμεύ­σεων για μεταρ­ρυθ­μί­σεις ώστε να βοη­θή­σουν την Αθήνα να κρύψει από την κοινή γνώμη το μέγεθος της υπο­χώ­ρη­σης που έκανε. Η Αθήνα όμως, επι­μέ­νει ότι αυτή η απουσία λεπτο­με­ρειών είναι από­δειξη της «δημιουρ­γι­κής ασά­φειας» ώστε να βρί­σκο­νται ξανά σε δια­πραγ­μά­τευση όσα συμ­φω­νή­θη­καν. Κατά συνέ­πεια, η αβε­βαιό­τητα για τη μοίρα της Ελλάδας θα δια­τη­ρη­θεί» σχο­λιά­ζει το δημο­σί­ευμα.

«Είναι εξίσου σημα­ντικό όμως, να θυμό­μα­στε ότι υπάρ­χουν πολλές απο­δεί­ξεις για την ενί­σχυση της ανά­καμ­ψης στην ευρω­ζώνη» ανα­φέ­ρει το δημο­σί­ευμα επι­ση­μαί­νο­ντας την υπο­χώ­ρηση του ευρώ κατά 19% από τις αρχές του 2014, τη μείωση των τιμών του πετρε­λαίου, ότι η Κομι­σιόν προ­βλέ­πει θετικό ρυθμό ανά­πτυ­ξης για όλα τα μέλη της ευρω­ζώ­νης φέτος για πρώτη φορά μετά το 2017 και κυρίως το πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της ΕΚΤ. Επι­ση­μαί­νει μάλιστα τις μισθο­λο­γι­κές αυξή­σεις στη Γερ­μα­νία – κατά 3,7% που συμ­βά­λουν στην ενί­σχυση της εγχώ­ριας ζήτησης – αλλά και την ευρεία ανά­πτυξη που κατα­γρά­φε­ται στα άλλα μνη­μο­νιακά κράτη, δηλαδή την Ισπανία, την Πορ­το­γα­λία και την Ιρλαν­δία. «Ακόμη και στη Γαλλία και την Ιταλία, τις άλλες δύο χώρες που είχαν κατα­γρά­ψει τη μικρό­τερη πρόοδο στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις, οι προ­ο­πτι­κές βελ­τιώ­νο­νται» ανα­φέ­ρει.

«Πλέον είναι αυτο­νό­ητο να επι­ση­μά­νει κανείς ότι ο κίν­δυ­νος στην ανά­καμψη είναι πολι­τι­κός. Η Ελλάδα έχει δείξει πως μία διστα­κτική ανά­καμψη μπορεί γρήγορα να εξα­φα­νι­στεί από μία πολι­τική κρίση και από μία αλλαγή κυβέρ­νη­σης. Από τον προη­γού­μενο Δεκέμ­βριο, οι δρα­στη­ριό­τη­τες στην Ελλάδα επι­βρα­δύ­νο­νται, τα φορο­λο­γικά έσοδα κατέρ­ρευ­σαν και εκτι­μά­ται ότι έχουν φύγει από το τρα­πε­ζικό σύστημα της χώρας κατα­θέ­σεις 20 δισ. ευρώ, εντεί­νο­ντας τις ανη­συ­χίες για μία νέα πιστω­τική κρίση» ανα­φέ­ρει το δημο­σί­ευμα και συμπλη­ρώ­νει.

«Τα λαϊ­κί­στικα κόμματα όπως το ΣΥΡΙΖΑ της Ελλάδας βρί­σκο­νται ψηλά στις δημο­σκο­πή­σεις σε πολλές χώρες της ευρω­ζώ­νης. Αυτό οφεί­λε­ται στην ανη­συ­χη­τικά υψηλή ανεργία και την οργή για τη δια­φθορά των παρα­δο­σια­κών κομ­μά­των. Στην Ισπανία οι Podemos προη­γού­νται με βάση τις δημο­σκο­πή­σεις και στην Ιρλαν­δία το Sinn Fein είναι πολύ ισχυρό. Και οι δύο χώρες έχουν εκλογές μέσα στους επό­με­νους 12 μήνες» σημειώ­νει ο κ. Nixon.

«Η πολι­τική κρίση όμως, έχει δύο πλευρές. Ο συν­δυα­σμός της κρίσης στην Ελλάδα με την ανά­καμψη στην υπό­λοιπη ευρω­ζώνη αλλάζει τους όρους της συζή­τη­σης. Το βασικό μάθημα από την ελλη­νική κρίση είναι πως καμία χώρα δεν μπορεί να είναι πραγ­μα­τικά ανε­ξάρ­τητη ή οικο­νο­μικά επι­τυ­χής εάν δεν έχει πρό­σβαση στις αγορές» σημειώ­νει και συμπλη­ρώ­νει: «Η αντί­θεση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ισπανία, την Πορ­το­γα­λία και την Ιρλαν­δία, όπου ρέει και πάλι χρη­μα­το­δό­τηση, είναι ολο­φά­νερη. Δεν προ­κα­λεί εντύ­πωση που οι κυβερ­νή­σεις αυτών των χωρών ήταν οι λιγό­τερο πρό­θυ­μες για υπο­χω­ρή­σεις στην Αθήνα που θα μπο­ρού­σαν να ενι­σχύ­σουν τους δικούς τους αντι­πά­λους».

«Πιο σημα­ντικό όμως, είναι το γεγονός ότι η ανά­καμψη έχει αλλάξει την ισορ­ρο­πία δυνά­μεων στην ευρω­ζώνη. Η Αθήνα ανα­κά­λυψε ότι έχει ακόμη μικρό­τερη δια­πραγ­μα­τευ­τική ισχύ με τους πιστω­τές της από ότι πίστευε. Από το 2010 μέχρι το 2013, ο φόβος της μετά­δο­σης που οδήγησε την ευρω­ζώνη στα δύο δια­δο­χικά προ­γράμ­ματα στή­ρι­ξης για την Ελλάδα. Αυτή τη φορά, δεν υπάρ­χουν πιέσεις από τις αγορές στην ευρω­ζώνη για να υπο­χω­ρή­σει στα ελλη­νικά αιτή­ματα. Ως απο­τέ­λε­σμα, η σύγκριση μεταξύ του κιν­δύ­νου για Grexit και της ζημίας που αυτό θα προ­κα­λούσε στην ψευ­δαί­σθηση της μη ανα­στρε­ψι­μό­τη­τας, έναντι του πολύ πραγ­μα­τι­κού κιν­δύ­νου υπο­νό­μευ­σης της νομικής και θεσμι­κής βάσης με βάση την οποία διοι­κεί­ται η νομι­σμα­τική ένωση, δείχνει πολύ πιο εξι­σορ­ρο­πη­μένη» σημειώ­νει.

«Η πολι­τική των άκρων που ακο­λου­θεί η Ελλάδα προς το παρόν δεν έχει πλήξει κανέναν άλλων πέρα από τους Έλληνες και αυτό μπορεί να απο­δει­χθεί η πιο απο­φα­σι­στική νέα πολι­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα που ανα­κύ­πτει από την τρέ­χουσα κρίση» κατα­λή­γει το άρθρο της Wall Street Journal.

Πηγή: Euro2day

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.