Δικαστικό χαστούκι στο ελληνικό δημόσιο -Πλήρης ανατροπή των δεδομένων για χιλιάδες εργαζομένους

Πλήρης ανα­τροπή των δεδο­μέ­νων για χιλιά­δες εργα­ζο­μέ­νους που προ­σβλέ­πουν στην είσπραξη των χρεών τους, μέσω πλει­στη­ρια­σμών κινητών και ακι­νή­των στοι­χείων χρε­ο­κο­πη­μέ­νων εται­ρειών, φέρνει απόφαση του Πρω­το­δι­κείου Αθηνών που απο­κα­λύ­πτει σήμερα το Capital.gr. Γιατί η συγκε­κρι­μένη απόφαση είναι σημα­ντική για όσους έχουν λαμ­βά­νειν χρήματα από στοι­χεία ενερ­γη­τι­κού χρε­ο­κο­πη­μέ­νων επι­χει­ρή­σεων που «βγαί­νουν στο σφυρί»;

Σήμερα εάν μία εται­ρεία χρε­ο­κο­πή­σει και εκπλει­στη­ρια­στεί η κινητή και ακίνητη περιου­σία της με στόχο την ικα­νο­ποί­ηση των οφει­λε­τών της, στα χρήματα που θα συγκε­ντρω­θούν το Δημόσιο «βάζει χέρι», κατά προ­τε­ραιό­τητα. Αυτό προ­βλέ­πει το άρθρο 33 του ν.4141/2013 βάσει του οποίου το Δημόσιο ικα­νο­ποιεί­ται πρώτο κατά σειρά για τα χρήματα από ΦΠΑ που δεν έχει εισπρά­ξει από την χρε­ο­κο­πη­μένη εται­ρεία.

Η προ­σφυγή

Ωστόσο, το καθε­στώς αυτό ικα­νο­ποί­η­σης των οφειλών απο­δει­κνύ­ε­ται ότι είναι ιδιαί­τερα προ­βλη­μα­τικό. Και αυτό επειδή σε πολλές περι­πτώ­σεις, οι υπό­λοι­ποι πιστω­τές πέραν του Δημο­σίου κατα­λή­γουν να μην εισπράτ­τουν τίποτα από τη δια­δι­κα­σία του πλει­στη­ρια­σμού. Αυτή είναι η περί­πτωση εργα­ζο­μέ­νου με απαί­τηση 26.000 ευρώ (από δεδου­λευ­μέ­νες απο­δο­χές, άδειες κτλ) από το ποσό συνο­λι­κού ύψους 45.000 ευρώ που συγκε­ντρώ­θηκε μέσω πλει­στη­ρια­σμών περιου­σια­κών στοι­χείων της εται­ρείας όπου εργα­ζό­ταν. Ωστόσο, το Δημόσιο που είχε λαμ­βά­νειν 778.000 ευρώ (μετά και από τις προ­σαυ­ξή­σεις) από ανε­ξό­φλητο ΦΠΑ μπήκε πρώτο στην λίστα των προς ικα­νο­ποί­ηση πιστω­τών με απο­τέ­λε­σμα οι υπό­λοι­ποι πιστω­τές να παρα­μεί­νουν με… «φέσι».

Στο πλαίσιο αυτό, ο εργα­ζό­με­νος προ­σέ­φυγε στη δικαιο­σύνη ζητώ­ντας να μην ικα­νο­ποι­η­θούν κατά προ­τε­ραιό­τητα οι οφειλές του Δημο­σίου από ΦΠΑ, αίτημα που έγινε δεκτό.

«Το Πρω­το­δι­κείο Αθηνών έκρινε ότι σε καμία περί­πτωση η δια­σφά­λιση της επι­βί­ω­σης και της αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης των πολιτών δεν μπορεί να θεω­ρη­θεί αγαθό άξιο χαμη­λό­τε­ρης προ­στα­σίας από το ταμειακό συμ­φέ­ρον του Δημο­σίου έστω και σε καιρούς δημο­σιο­νο­μι­κής κρίσης» σημειώ­νει στο Capital.gr η δικη­γό­ρος Βάσω Αλι­μπέρτη του γρα­φείου «Δ-Ν Ανα­γνω­στό­που­λος & Συνερ­γά­τες» που χει­ρί­στηκε την υπόθεση.

Σύμφωνα με το σκε­πτικό της από­φα­σης, που μένει να κριθεί μόνο σε επίπεδο Εφε­τείου, ο νόμος αυτός (σημ.: για την κατά προ­τε­ραιό­τητα εξό­φληση του Δημο­σίου για οφειλές ΦΠΑ) είναι αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός, καθώς προ­σβάλ­λει θεμε­λιώδη ατομικά δικαιώ­ματα, όπως το δικαί­ωμα ελεύ­θε­ρης ανά­πτυ­ξης της προ­σω­πι­κό­τη­τας και συμ­με­το­χής στην κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μική ζωή ή το δικαί­ωμα της ισό­τη­τας.

Επίσης, η συγκε­κρι­μένη διάταξη είναι αντι­συ­νταγ­μα­τική διότι επι­βάλ­λει την κατά προ­τε­ραιό­τητα πρώτη ικα­νο­ποί­ηση του Δημο­σίου, χωρίς όμως, να προσ­διο­ρί­ζει κανένα χρονικό ή ποσο­τικό περιο­ρι­σμό. Ταυ­τό­χρονα, απο­κλείει τις προ­νο­μια­κές απαι­τή­σεις από εξαρ­τη­μένη εργασία, σύμφωνα με την απόφαση. Το Δημόσιο, δηλαδή, «βάζει χέρι» στα χρήματα που συγκεντρώθηκαν-μέσω πλειστηριασμών- για οφειλές ΦΠΑ που μπορεί να εκτεί­νο­νται σε βάθος δεκα­ε­τίας ή περισ­σό­τερο.

«Επι­βρα­βεύει την αδρά­νεια του Δημο­σίου»

Η διάταξη αυτή, όπως ανα­φέ­ρουν οι δικα­στές, «επι­βρα­βεύει την αδρά­νεια των αρμό­διων δημό­σιων υπη­ρε­σιών, οι οποίες αν και έχουν ένα πλήρες νομικό οπλο­στά­σιο το οποίο τους παρέχει τη δυνα­τό­τητα με ποι­κί­λους τρόπους και μέσα, και μάλιστα ατελώς, να επι­διώ­ξουν άμεσα την είσπραξη του φόρου προ­στι­θέ­με­νης αξίας, ο οποίος πρέπει να απο­δί­δε­ται στο Δημόσιο ανά τρίμηνο από έκαστο επι­τη­δευ­μα­τία, και ενώ δια­θέ­τουν το κατάλ­ληλο ανθρώ­πινο δυνα­μικό, αδρα­νούν, με απο­τέ­λε­σμα να συσ­σω­ρεύ­ο­νται επί σειρά ετών και να διο­γκώ­νο­νται οι οφειλές εκάστου επι­τη­δευ­μα­τίας από Φ.Π.Α.».

Τέλος, η απόφαση σημειώ­νει ότι νομο­θέ­της έκρινε ως σημα­ντι­κό­τερο το δικαί­ωμα του Δημο­σίου προς είσπραξη του Φ.Π.Α. με το δικαί­ωμα των εργα­ζο­μέ­νων προς είσπραξη των δεδου­λευ­μέ­νων απο­δο­χών τους της τελευ­ταίας διετίας πριν από την ημε­ρο­μη­νία κήρυξης της πτώ­χευ­σης ή διε­νέρ­γειας του πλει­στη­ρια­σμού καθώς και της απο­ζη­μί­ω­σης από­λυ­σής τους.

Ωστόσο, με τον τρόπο αυτό «δια­κυ­βεύ­ε­ται η επι­βί­ωση των εργα­ζο­μέ­νων, οι οποίοι συνήθως στε­ρού­νται άλλων οικο­νο­μι­κών πόρων και ανα­μέ­νουν από την ικα­νο­ποί­ησή τους κατά τη δια­δι­κα­σία της ατο­μι­κής ή συλ­λο­γι­κής εκτέ­λε­σης να δια­σφα­λί­σουν τα απα­ραί­τητα προς το ζην.

Η δια­κιν­δύ­νευση της είσπρα­ξης των απαι­τή­σεων των εργα­ζο­μέ­νων, οι οποίοι τα τελευ­ταία έτη έχουν ήδη υποστεί δρα­μα­τι­κές μειώ­σεις στους μισθούς τους, σε συν­δυα­σμό με την αλλε­πάλ­ληλη επιβολή νέων φόρων και εισφο­ρών έχει ως συνέ­πεια τη δια­κιν­δύ­νευση της αξιο­πρε­πούς δια­βιώ­σεως των ιδίων και των οικο­γε­νειών τους, η οποία έχει τεθεί ως συνταγ­μα­τικό όριο των δημο­σιο­νο­μι­κών επι­λο­γών του νομο­θέτη».

Πηγή:capital.gr