Δεν θα γίνει κατηγορία κατά του αρχιτέκτονα μηχανικού

Με το υπ’ αρίθμ. 8/2015 βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου απο­φα­σί­στη­κε να μην γίνει κα­τη­γο­ρία κατά του κα­τη­γο­ρού­με­νου κ. Εμ­μα­νου­ήλ Χρι­στο­δού­λου, αρ­χι­τέ­κτο­να μη­χα­νι­κού, για την πράξη της από­πει­ρας απά­της σε βάρος του Δη­μο­σί­ου  από την οποία το πε­ριου­σια­κό όφε­λος που επε­δί­ω­ξε ο δρά­στης και η απει­λη­θεί­σα για το Δη­μό­σιο ζημία υπερ­βαί­νουν το ποσό των 150.000 ευρώ.

Πρό­κει­ται για την γνω­στή υπό­θε­ση της αντι­δι­κί­ας του πρώην δη­μάρ­χου Ρο­δί­ων κ. Χατζή Χα­τζηευ­θυ­μί­ου με τον μη­χα­νι­κό, μετά από αξιώ­σεις του τε­λευ­ταί­ου για αμοι­βές από τη σύ­ντα­ξη με­λε­τών και την εκ­πό­νη­ση των σχε­δί­ων για την κα­τα­σκευή των υπό­γειων πάρ­κινγκ στην πόλη της Ρόδου.

Θυµίζουµε ότι ο κ. Χρι­στο­δού­λου ισχυ­ρί­στη­κε µεταξύ άλλων ότι είχε δε­χτεί τη­λε­φώ­νηµα την 5η Απρι­λί­ου 2007 του πρώην δηµάρχου Ρο­δί­ων κ. Χ. Χα­τζηευ­θυµίου προ­κειµένου να ανα­λά­βει τη γε­νι­κή µελέτη, γε­νι­κό σχε­διασµό και δια­χεί­ρι­ση σταθ­μών αυ­το­κι­νή­των στη Ρόδο γιατί οι τε­χνι­κές υπη­ρε­σί­ες του Δήµου ήταν ανε­παρ­κείς για την εκτέ­λε­ση έργων του εί­δους.

Ισχυ­ρί­στη­κε πα­ρα­πέ­ρα ότι προ­έ­βη στη χω­ρο­θέ­τη­ση των σηµείων δειγµατο­λη­πτι­κών γε­ω­τρή­σε­ων, στη γε­νι­κή τε­χνι­κή µελέτη στην πλα­τεία Ρίµινι, στον γε­νι­κό επι­χει­ρηµατικό σχε­διασµό, στη με­λέ­τη βιωσιµότη­τας, στη µελέτη επι­δο­τή­σε­ως και είχε γε­νι­κώς τη δια­χεί­ρι­ση και τα φόντα όλων των απαι­τούµενων υπη­ρε­σια­κών ενερ­γειών για την έκ­δο­ση άδειας χω­ρο­θέ­τη­σης του έργου, την άδεια εκ­σκα­φής κλπ.

Δια­τεί­νε­ται πιο πέρα ότι συ­νέ­τα­ξε την προ­κή­ρυ­ξη εκ­δή­λω­σης εν­δια­φέ­ρο­ντος στην οποία πα­ρα­πέµπο­νταν οι εν­δια­φε­ρόµενοι για πλη­ρο­φο­ρί­ες στον ίδιο.

Ο κ. Χρι­στο­δού­λου υπο­στή­ρι­ξε ακόµη ότι ο πρώην δήµαρχος την 3η Μαρ­τί­ου 2010 ενώ­πιον του δηµοτι­κού συµβου­λί­ου ισχυ­ρί­στη­κε ότι ενερ­γού­σε πα­ρα­τύ­πως για να εξα­σφα­λί­σει προ­σω­πι­κά οι­κο­νοµικά οφέλη επι­κα­λούµενος επι­στο­λές τις οποί­ες δεν του είχε απο­στεί­λει, όπως είχε πει δηµοσίως ένας µηχα­νι­κός, τον οποίο δεν κα­το­νόµασε, αλλά ο ίδιος ο µηνυ­τής.

Υπο­στή­ρι­ξε ακόµη ότι προς απο­φυ­γή κα­τα­βο­λής της αµοιβής του για τις ερ­γα­σί­ες που έκανε τον δυσφήµισε, ενώ υπο­στη­ρί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι από τα πρα­κτι­κά του δηµοτι­κού συµβου­λί­ου έχει σβη­στεί (δεν έχει πε­ρι­λη­φθεί) ο αριθµός του φαξ από το οποίο είχε απο­στεί­λει ο ίδιος στον δή­μαρ­χο τις επίµαχες επι­στο­λές. Ο κ. Χρι­στο­δού­λου υπο­στή­ρι­ξε επι­πλέ­ον ότι έχει σβη­στεί το όνοµά του από την τε­χνι­κή έκ­θε­ση του έργου.

Η Ει­σαγ­γε­λία έκρι­νε στην πο­ρεία ότι από κα­νέ­να στοι­χείο δεν προ­έ­κυ­ψε οποια­δή­πο­τε γρα­πτή συµφωνία του πρώην Δήµου Ρο­δί­ων µαζί του και ότι ο κ. Χρι­στο­δού­λου ως συ­ντα­ξιού­χος δεν θα µπο­ρού­σε να εκ­δώ­σει φο­ρο­λο­γι­κό στοι­χείο πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών προς τον Δήµο.

Η υπό­θε­ση είχε ει­σα­χθεί αρ­χι­κώς σε δίκη στον πρώτο βαθμό δι­καιο­δο­σί­ας με απευ­θεί­ας κλήση της Ει­σαγ­γε­λί­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Κατά την εκ­δί­κα­ση της υπό­θε­σης κρί­θη­κε ωστό­σο ότι το οι­κο­νο­μι­κό αντι­κεί­με­νο της ήταν άνω των 120.000 ευρώ με απο­τέ­λε­σμα να επα­νε­ξε­τα­στεί η υπό­θε­ση από την Ει­σαγ­γε­λία Εφε­τών Δω­δε­ε­κα­νή­σου.

Ο κ. Χρι­στο­δού­λου φε­ρό­ταν συ­γκε­κρι­μέ­να να προ­σέγ­γι­σε τον τότε δήµαρχο Ρόδου Χατζή Χα­τζηευ­θυµίου, εκµεταλ­λευόµενος τη συγ­γε­νι­κή σχέση εξ αγ­χι­στεί­ας, που είχε στο πα­ρελ­θόν µε αυτόν, λόγω της πρώην συ­ζύ­γου του και του πα­ρέ­στη­σε πως επιθυµούσε να πα­ρέ­χει αφι­λο­κερ­δώς στο Δήµο Ρο­δί­ων και στην εται­ρεία “Πάρ­κινγκ ΑΕ” στην οποία µετεί­χε ο Δήµος Ρο­δί­ων, τις υπη­ρε­σί­ες και τις γνώ­σεις του, κα­θό­τι ήταν ει­δι­κός επί θεµάτων κα­τα­σκευ­ής υπο­γεί­ων χώρων στάθµευσης και έτσι έπει­σε το Χατζή Χα­τζηευ­θυµίου καθώς και τους τότε δηµοτι­κούς συµβού­λους να του επι­τρέ­ψουν να συ­νερ­γα­στεί µαζί τους, αφι­λο­κερ­δώς, για την κα­τα­σκευή υπο­γεί­ου χώρου στάθµευσης στη Ρόδο, στην πλα­τεία Ρίµινι.

Στη συ­νέ­χεια εφέ­ρε­το να απέ­στει­λε µέσω fax επι­στο­λή µε ηµεροµηνία 15.06.2007 προς τον Ψα­λί­δα Κων/νο της εται­ρεί­ας ΕΔΡΑ­ΣΗ ΑΤΕ καθώς και προς τον Τίγκα Θε­ο­φά­νη της εται­ρεί­ας ΤΑΡΣ ΑΕ αφού τους πα­ρέ­στη­σε πως συ­νέ­τα­ξε το κα­τα­στα­τι­κό και ίδρυ­σε την Δηµοτική Επι­χεί­ρη­ση Στάθµευσης Ρόδου και ήρθε σε συ­νεν­νό­η­ση και δια­πραγµάτευ­ση µαζί τους εµφα­νι­ζόµενος ως εκ­πρό­σω­πος του Δήµου Ρο­δί­ων στο πλαί­σιο δηµιουρ­γί­ας υπο­γεί­ου χώρου στάθµευσης στη Ρόδο, δη­λώ­νο­ντας πως είχε γίνει από τον ίδιο σηµαντι­κή προ­ερ­γα­σία επί του έργου και ζη­τώ­ντας από τις πα­ρα­πά­νω εται­ρεί­ες, σε πε­ρί­πτω­ση που αναλάµβαναν το έργο, αµοιβή 0,5% επί του προ­ϋ­πο­λο­γισµού του έργου πλέον εξό­δων καθώς και την τε­χνι­κή στή­ρι­ξη του έργου. Μη έχο­ντας επι­τύ­χει την ανω­τέ­ρω αµοιβή και ισχυ­ρι­ζόµενος ότι υφί­στα­ται σύµβαση πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών µεταξύ του ιδίου και του Δήµου Ρο­δί­ων, απαί­τη­σε την κα­τα­βο­λή αµοιβής προς αυτόν από το Δήµο Ρο­δί­ων.

Σηµειώ­νε­ται ότι η µήνυση που είχε υπο­βά­λει την 9η Ιου­νί­ου 2010 ο κα­τη­γο­ρούµενος σε βάρος του κ. Χα­τζηευ­θυµίου, ζη­τώ­ντας την άσκη­ση ποι­νι­κής δί­ω­ξης σε βάρος του για τα αδικήµατα της απλής συ­κο­φα­ντι­κής δυσφήµησης, της συ­κο­φα­ντι­κής δυ­σφή­μη­σης δια του τύπου, της νό­θευ­σης εγ­γρά­φου και της ψευ­δούς βε­βαί­ω­σης, αρ­χειο­θε­τή­θη­κε αµετα­κλή­τως.

Το Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου με το βού­λευ­μα που εξέ­δω­σε έκρι­νε ωστό­σο ότι δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται το αδί­κη­μα που απο­δί­δε­ται στον κ. Χρι­στο­δού­λου και επι­πλέ­ον πρό­κει­ται για μια κα­θα­ρά αστι­κή δια­φο­ρά με­τα­ξύ του Δήμου Ρο­δί­ων και του κα­τη­γο­ρού­με­νου, που θα κρι­θεί από τα πο­λι­τι­κά δι­κα­στή­ρια.

Με­τα­ξύ άλλων στο βού­λευ­μα το­νί­ζε­ται ότι λαν­θα­σμέ­να υπο­λο­γί­στη­κε σε 1.674.033,50 ευρώ το ποσό που φέ­ρε­ται να είχε επι­χει­ρή­σει να απο­κο­μί­σει πα­ρά­νο­μα ο κα­τη­γο­ρού­με­νος κα­θό­σον απαί­τη­σε να ει­σπρά­ξει ως αμοι­βή ποσό ύψους 64.033,50 ευρώ από μια εκ των δύο εται­ρειών που θα ανε­λάμ­βα­νε να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει το έργο της κα­τα­σκευ­ής του πάρ­κινγκ στην οδό Ρί­μι­νι και όχι από το Δήμο Ρο­δί­ων.

Επι­πλέ­ον προ­έ­κυ­ψε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος διεκ­δί­κη­σε νό­μι­μα κα­τα­θέ­το­ντας σχε­τι­κή αγωγή ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου την αμοι­βή που ο ίδιος προσ­διό­ρι­σε στο ποσό των 394.696 ευρώ και επι­κου­ρι­κά στο ποσό των 411.800 ευρώ. Η αγωγή του απορ­ρί­φθη­κε και αυτό δεν μπο­ρεί να ερ­μη­νευ­τεί ως αξιό­ποι­νη συ­μπε­ρι­φο­ρά από μέ­ρους του, διότι προ­έ­βη στην άσκη­ση νό­μι­μου δι­καιώ­μα­τός του.