Γ. Αγγελοπούλου: All we are saying, is give Greece a chance και παρεμβαίνει υπέρ της κυβέρνησης

Άλλη μια παρέμ­βαση υπέρ της κυβέρ­νη­σης και της δια­πραγ­μά­τευ­σης την οποία αυτή διε­ξά­γει, πραγ­μα­το­ποί­ησε η Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, με άρθρο της στη Huffington Post.

Η Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, επέλεξε μάλιστα να δώσει για τίτλο στο κείμενό της, παραλ­λαγ­μένο τον τίτλο του κομ­μα­τιού του Τζον Λένον «Give peace a chance» αντι­κα­θι­στώ­ντας τον, με το «Give Greece a chance», δηλαδή «Δώστε μια ευκαι­ρία στην Ελλάδα».

Δια­βά­στε ολό­κληρο το άρθρο

«Προς κάθε ενδια­φε­ρό­μενο και οι ενδια­φε­ρό­με­νοι είναι εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια… Πριν δύο εβδο­μά­δες, ο Ελλη­νι­κός Λαός με μια απο­φα­σι­στική του ψήφο ανέ­δειξε μια σειρά από επι­θυ­μίες που μπορούν να συνο­ψι­στούν σε μια λέξη: Αξιο­πρέ­πεια.

Σε τελική ανάλυση οι Έλληνες επέ­λε­ξαν αυτή την Κυβέρ­νηση, όχι λόγω από­γνω­σης αλλά από αισιο­δο­ξία και πεποί­θηση ότι μπορούν να αφήσουν πίσω τους τις προ­κλή­σεις των τελευ­ταίων χρόνων αν…

Αν τους δοθεί μια ευκαι­ρία.

Με απλά λόγια, οι Έλληνες δεν αισθά­νο­νται ότι τους δίνεται τώρα αυτή η ευκαι­ρία – και δικαίως.

Με όλα αυτά που λέγο­νται και γρά­φο­νται για την αύξηση του ΑΕΠ, τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα και τους χρόνους απο­πλη­ρω­μής του χρέους, αυτό που χάνεται είναι το συνεχές ανθρώ­πινο κόστος της λιτό­τη­τας.

Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα η ανεργία ανέρ­χε­ται στο 25,8%. Σαν μέτρο σύγκρι­σης, το ποσοστό της ανερ­γίας στην Ελλάδα ξεπερνά το υψη­λό­τερο ποσοστό ανερ­γίας που κατα­γρά­φηκε ποτέ στην ιστορία της Αμε­ρι­κής στον βαθύ­τερο σημείο της Μεγάλης Ύφεσης της δεκα­ε­τίας του ΄30. Η ανεργία των νέων είναι ακόμη υψη­λό­τερη – ξεπερ­νώ­ντας το 50%. Η οικο­γέ­νειά μου έχει την τύχη να ζει με ιδιαί­τερη άνεση αλλά ένας συγκλο­νι­στικά μεγάλος αριθμός Ελλη­νι­κών οικο­γε­νειών δυσκο­λεύ­ο­νται ακόμη και να καλύ­ψουν βασικές ανάγκες τους όπως η καθη­με­ρινή δια­τροφή, πόσο μάλλον να βοη­θή­σουν το μέλλον των παιδιών τους.

Μια πρό­σφατη έρευνα έδειξε ότι ο αριθμός των – σχε­τι­κών με τη λιτότητα- αυτο­κτο­νιών ανέρ­χε­ται σε 1 την ημέρα.

Για πολύ μεγάλο χρονικό διά­στημα –αδίκως – η Ελλάδα έχει απο­τε­λέ­σει στόχο. Έχουμε δει πολλά κράτη ανά την υφήλιο να μην αντα­πο­κρί­νο­νται στις οικο­νο­μι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις, αλλά εμείς καλού­μα­στε στο “ταμείο”. Λαοί ανά τον κόσμο εργά­ζο­νται λιγό­τερο από τους Έλληνες, αλλά εμείς αντι­με­τω­πί­ζουμε το στε­ρε­ό­τυπο του “τεμπέλη”.

Γνωρίζω, έχω δει και ζήσει μια δια­φο­ρε­τική Ελλάδα. Τη χώρα που είδα στην πορεία της προς τους Ολυ­μπια­κούς Αγώνες που μπο­ρούσε και ήθελε όχι μόνο να αντα­πο­κρι­θεί σε διεθνή πρότυπα αλλά να τα ξεπε­ρά­σει. Ως υπο­στη­ρι­κτής των Ελλήνων υπο­τρό­φων φοι­τη­τών στο Clinton Global Initiative University – έχω ζήσει από κοντά την ενέρ­γεια και τις προ­ο­πτι­κές των νέων Ελλήνων. Και ως Ιδρυ­τικό Μέλος του Clinton Global Initiative Συνε­δρίου για τη Μεσό­γειο, προ­σβλέπω να υπο­δε­χθώ ηγέτες στην Αθήνα τον ερχό­μενο Ιούνιο ώστε να συζη­τή­σουμε, εργα­στούμε και να βρούμε λύσεις σε πολλά προ­κλή­σεις που απα­σχο­λούν την Ελλάδα και την ευρύ­τερη περιοχή.

Κάθε κίνηση που εμπνέει και ανα­δει­κνύει τις δυνα­τό­τη­τες των ανθρώ­πων απαιτεί χρόνο, όπως απαιτεί και ηγεσία.

Ως μέλος του Ελλη­νι­κού Κοι­νο­βου­λίου, είχα εκλεγεί με Κεντρο­δε­ξιό Κόμμα. Ο νέος Πρω­θυ­πουρ­γός της Ελλάδας, αντι­προ­σω­πεύει την Αρι­στερά.

Μπορεί κάποιος να πιστέ­ψει ότι –λόγω αντανακλαστικών- θα δια­φω­νούσα μαζί του, ενώ εγώ πιστεύω ότι αντι­προ­σω­πεύει την νέα εκείνη ηγεσία που χρειά­ζε­ται σήμερα η Ελλάδα. Εκείνο που χρειά­ζε­ται τώρα, είναι χρόνος.

Προτού προ­λά­βει να ορκι­στεί ο νέος Πρω­θυ­πουρ­γός υπέστη άνευ προη­γού­με­νου επι­θέ­σεις από ηγέτες ανά την Ευρώπη. Τα ΜΜΕ αμέσως ξεκί­νη­σαν να τυπώ­νουν πρω­το­σέ­λιδα με ξεπε­ρα­σμέ­νους τίτλους που περιέ­γρα­φαν το σενάριο του παρελ­θό­ντος της Ελλάδας, σαν να ήταν – κατ’ ανάγκη – το σενάριο του μέλ­λο­ντός μας.

Οι Έλληνες ψήφισαν συνο­λικά για μια νέα αρχή. Αλλά ο Πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας, δε μπορεί να εξα­σφα­λί­σει μόνος του αυτή τη νέα αρχή. Ανα­γκαία είναι η συνερ­γα­σία και η βοήθεια από τους ηγέτες του Κόσμου, τους ηγέτες της Ευρώπης και τους αντί­στοι­χους αξιω­μα­τού­χους της Ευρω­ζώ­νης, ώστε να γίνουν βιώ­σι­μοι οι αυστη­ροί – και μη-εφαρμόσιμοι – κανόνες που έχουν επι­βλη­θεί στον Ελλη­νικό λαό.

Και πιστεύω ότι εάν οι ηγέτες ανά τον κόσμο και στην Ευρώπη βοη­θή­σουν τον Τσίπρα να απο­δώ­σει στους Ελληνες πολίτες την αξιο­πρέ­πεια, τότε και οι Έλληνες πολίτες- θα αντα­πο­κρι­θούν στην πρό­κληση – για τον εαυτό τους και για τον κόσμο».

Πήγη: huffingtonpost.com