Έχασαν την «μάχη» με το ΣτΕ οι πρώην Δημοτικοί Αστυνομικοί για την διαθεσιμότητα

Κρίθηκε συνταγ­μα­τική τόσο η δια­θε­σι­μό­τητά τους, όσο και ο θεσμός της δια­θε­σι­μό­τη­τας γενι­κό­τερα, που επι­βλή­θηκε με μνη­μο­νια­κούς νόμους και υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις

Έχασαν την δικα­στική μάχη με την Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας  οι πρώην Δημο­τι­κοί Αστυ­νο­μι­κοί, καθώς κρίθηκε συνταγ­μα­τική τόσο η δια­θε­σι­μό­τητά τους, όσο και ο θεσμός της δια­θε­σι­μό­τη­τας γενι­κό­τερα, που επι­βλή­θηκε με μνη­μο­νια­κούς νόμους και υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις.

Η Ολο­μέ­λεια του Ανω­τά­του Ακυ­ρω­τι­κού Δικα­στη­ρίου με τρεις απο­φά­σεις της (15-17/2015) απέρ­ριψε ως αβά­σι­μους και απα­ρά­δε­κτους όλους τους νομι­κούς ισχυ­ρι­σμούς, τόσο της ΠΟΕ-ΟΤΑ, όσο και 461  πρώην Δημο­τι­κών  Αστυ­νο­μι­κών από διά­φο­ρους Δήμους της χώρας, οι οποίοι υπό μετέωρο καθε­στώς, άλλοι έχουν εντα­χθεί στην Ελλη­νική Αστυ­νο­μία και άλλοι στην δύναμη των φυλακών του υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης.

Σε εφαρ­μογή των μνη­μο­νια­κών νόμων 4093/2012 (έγκριση μεσο­πρό­θε­σμου πλαι­σίου  δημο­σιο­νο­μι­κής στρα­τη­γι­κής 2013-2016 –επεί­γο­ντα μέτρα εφαρ­μο­γής του νόμου  4046/2012, κ.λπ.) και 4172/2013, αλλά και υπουρ­γι­κών απο­φά­σεων,  καταρ­γή­θη­καν χιλιά­δες οργα­νι­κές θέσεις και τέθηκαν σε καθε­στώς δια­θε­σι­μό­τη­τας οι Δημο­τι­κοί Αστυ­νο­μι­κοί.

Η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ με πρόεδρο τον Σωτήρη Ρίζο και ειση­γητή τον σύμ­βουλο Επι­κρα­τείας Ευθύμιο Αντω­νό­πουλο, έκρινε ότι η δια­θε­σι­μό­τητα των πρώην Δημο­τι­κών Αστυ­νο­μι­κών δεν προ­σκρούει στα άρθρα 4, 26, 75, 91 102, 103 και 118 του Συντάγ­μα­τος, ούτε προ­σκρούει στις επι­τα­γές του Ευρω­παϊ­κού Χάρτη Τοπικής Αυτο­νο­μίας που έχει κυρωθεί με το νόμο 1850/1989. Ακόμη, δεν αντι­βαί­νει ούτε την Ευρω­παϊκή νομο­θε­σία (οδηγία 2000/78 για την ίση μετα­χεί­ριση στην απα­σχό­ληση), ούτε όμως και στον Υπαλ­λη­λικό Κώδικα και τον Κώδικά Κατά­στα­σης Δημο­τι­κών Υπαλ­λή­λων.

Ξεκα­θα­ρί­ζει επίσης η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ ότι «ο νομο­θέ­της δεν κωλύ­ε­ται εξ΄ απόψεως συνταγ­μα­τι­κής, να καταρ­γή­σει την Δημο­τική Αστυ­νο­μία και μάλιστα χωρίς παράλ­ληλη πρό­βλεψη απορ­ρο­φή­σεως του υπη­ρε­τού­ντος σε αυτή προ­σω­πι­κού».

Οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τείας, μεταξύ των άλλων, ανα­φέ­ρουν ότι ο νόμος 4172/2103 με τον οποίο καταρ­γή­θηκε η Δημο­τική Αστυ­νο­μία δεν προ­σκρούει στο άρθρο 103 του Συντάγ­μα­τος, καθώς η κατάρ­γηση αυτή «υπα­γο­ρεύ­θηκε από την μετα­βολή αντι­λή­ψεων του νομο­θέτη ως προς τον τρόπο οργα­νώ­σεως δημό­σιας υπη­ρε­σίας της οποίας οι αρμο­διό­τη­τες εντάσ­σο­νται στον πυρήνα της κρα­τι­κής λει­τουρ­γίας, αλλά και από επι­τα­κτι­κούς δημο­σιο­νο­μι­κούς λόγους, λαμ­βα­νο­μέ­νου υπόψη και του ότι οι υπη­ρε­τού­ντες στην Δημο­τική Αστυ­νο­μία τελού­σαν επίσης υπό ιδιαί­τερο καθε­στώς προ­σλή­ψεων, αλλά και υπό ιδιαί­τερο υπη­ρε­σιακό καθε­στώς εξαι­ρού­μενο κατ΄ αρχήν από τον έλεγχο του ΑΣΕΠ, ακριβώς λόγω της φύσεως των ασκου­μέ­νων από αυτούς καθη­κό­ντων».

Εξάλλου, ανα­φέ­ρουν οι δικα­στές στο σημείο αυτό, ένα μεγάλο μέρος των πρώην Δικα­στι­κών Αστυ­νο­μι­κών έχει απορ­ρο­φη­θεί σε υπη­ρε­σίες της ΕΛΑΣ και των κατα­στη­μά­των κρά­τη­σης του υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης.

Ακόμη, κατά τους συμ­βού­λους Επι­κρα­τείας δεν παρα­βιά­ζο­νται: 1) η συνταγ­μα­τική αρχή της Ορθο­λο­γι­κής οργά­νω­σης της δημό­σιας διοί­κη­σης, 2) η συνταγ­μα­τική αρχής της διά­κρι­σης των εξου­σιών,  3) η αρχή της διοι­κη­τι­κής αυτο­τέ­λειας των ΟΤΑ και 4) η αρχή της συνέ­χειας των δημο­σίων υπη­ρε­σιών.

http://www.protothema.gr