«Ασπιλοι»

Όσα περισ­σό­τερο δια­βά­ζει κανείς για την άνοδο των κατα­θέ­σεων (αστρο­νο­μική) του κ. Πάτση, τόσο αντι­λαμ­βά­νε­ται πως είναι αδύνατο με νόμιμα μέσα να περνά κανείς από την κλίμακα των δυο χιλιά­δων στο εκα­τομ­μύ­ριο. Είναι προ­σβολή και υπο­τί­μηση της νοη­μο­σύ­νης μας. Τι σκοπό εξυ­πη­ρε­τούν τελικά, οι δηλώ­σεις «πόθεν έσχες» και ο έλεγχος των οικο­νο­μι­κών δρα­στη­ριο­τή­των που ασκούν οι βου­λευ­τές; Η περί­πτωση Πάτση μας δείχνει ότι αυτές οι δηλώ­σεις δεν έχουν την παρα­μι­κρή αξία ή τέλος πάντων, δεν υπάρχει περί­πτωση να σε «τσι­μπή­σουν» από εκεί .Το μόνο νόημα που έχει είναι το κου­τσο­μπο­λιό για τις δηλώ­σεις των πολι­τι­κών και το πώς πάει το real estate , από το αν αυξή­θη­καν ή μειώ­θη­καν τα δια­με­ρί­σματα των πολι­τι­κών. Η υπόθεση του βου­λευτή Πάτση  φαί­νε­ται αν μη τι άλλο πως ανα­δει­κνύ­ουν ένα σοβαρό ζήτημα. Ποιος, πώς και πόσο ελέγχει τους υπο­ψη­φί­ους ενός κόμ­μα­τος; Υπο­τί­θε­ται ότι ο έλεγχός τους είναι μια δια­δι­κα­σία δια­φά­νειας και λογο­δο­σίας του πολι­τι­κού συστή­μα­τος, απα­ραί­τητη για τη δημο­κρα­τία. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα όμως, κανένας έλεγχος δεν γίνεται, ούτε για το πόθεν ούτε για το έσχες. Το απο­τέ­λε­σμα είναι οι πολι­τι­κοί να «παρα­δί­δο­νται άσπιλοι» στην κοι­νω­νία, χωρίς να έχουν ελεγ­χθεί ουσια­στικά.