Επέστρεψε επιτέλους στην Αυστραλία ο ομογενής Τσάρλι Καθοπούλης που νοσηλευόταν στη ΜΕΘ ΤΟΥ ΓΝΡ μετά από επίθεση

Ο Ελλη­νο­αυ­στρα­λός Τσάρλι (Σακελ­λά­ρης) Καθο­πού­λης, 43 ετών, βρί­σκε­ται στην πατρίδα του στο Darwin εδώ και λίγες ημέρες, για να υπο­βλη­θεί στις χει­ρουρ­γι­κές επεμ­βα­σεις που χρειά­ζε­ται ώστε να μπο­ρέ­σει να αναρ­ρώ­σει, τρεις μήνες μετά την άγρια επίθεση που δέχτηκε από δύο άνδρες στη Ρόδο.

Μια επίθεση που τον “έστειλε” στη μονάδα εντα­τι­κής θερα­πείας του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου (ΓΝΡ) όπου χαρο­πά­λευε για 58 ημέρες.

“Τα κατα­φέ­ραμε. Τον φέραμε σπίτι!” είπε στον “Νέο Κόσμο” η αδελφή του Michelle Kathopoulis. “Βρί­σκε­ται στην μονάδα Εντα­τι­κής στο Darwin αυτή τη στιγμή. Δόξα τω Θεώ”.

Θυμί­ζουμε ότι η κα Kathopoulis μαζί με την αδελφή και τη μητέρα τους, έσπευ­σαν αμέσως από την Αυστρα­λία στη Ρόδο, για να βρεθούν στο πλευρό του άτυχου ομογενή, μετά την βίαιη επίθεση που δέχθηκε.

Ο 43χρονος είχε βρεθεί σοβαρά τραυ­μα­τι­σμέ­νος μέσα στον χώρο όπου διέμενε, το βράδυ της 30ής Μαΐου. Συγκε­κρι­μένα, ο άνδρας έφερε κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κές κακώ­σεις και τραύ­ματα στον άνω θώρακα και στον λαιμό, χτυ­πη­μέ­νος από δύο Ρομά που συνε­λή­φθη­σαν αργό­τερα από τις αστυ­νο­μι­κές αρχές και έχουν ήδη παρα­πεμ­φθεί στη δικαιο­σύνη.

Η οικο­γέ­νειά του, βλέ­πο­ντας ότι κανένα άλλο νοσο­κο­μείο στην Ελλάδα δεν ήθελε να τον εισάγει για να υπο­βλη­θεί στις σωτή­ριες χει­ρουρ­γι­κές επεμ­βά­σεις που χρεια­ζό­ταν, ξεκί­νησε έναν έρανο στις αρχές του Αυγού­στου, για να μπο­ρέ­σει να συγκε­ντρώ­σει το τερά­στιο ποσό για την αερο­δια­κο­μιδή του Τσάρλι στην Αυστρα­λία, τη στιγμή που το νοσο­κο­μείο του Darwin ενέ­κρινε την εισα­γωγή του και ήταν έτοιμο να τον υπο­δε­χθεί.

Όπως είχε εξη­γή­σει στον “Νέο Κόσμο” η Μ. Kathopoulis, το Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου (ΓΝΡ) δεν μπο­ρε­ούσε να προ­χω­ρή­σει στις περαι­τέρω επεμ­βά­σεις που ήταν ανα­γκαίες για τον αδερφό της, στην κατά­σταση στην οποία βρι­σκό­ταν. Και παρά το γεγονός ότι το νοσο­κο­μείο επι­κοι­νώ­νησε με τέσσερα άλλα νοσο­κο­μεία στην Ελλάδα για να γίνει εισα­γωγή του Charlie, οι απα­ντή­σεις τους ήταν αρνη­τι­κές, για λόγους μη κατα­νοη­τούς, του­λά­χι­στον στην ίδια.

Για την περι­πέ­τεια που έζησε ο 43χρονος, ο οποίος έμεινε 58 ολό­κλη­ρες μέρες στην εντα­τική του νοσο­κο­μείου στη Ρόδο, όταν δέχθηκε επίθεση από δύο Ρομά που τον τραυ­μά­τι­σαν ιδιαί­τερα σοβαρά, η «Ροδιακή» δημο­σί­ευσε μία επι­στολή που τους έστειλε ένας παι­δι­κός φίλος του ομογενή από το Darwin.

Ο παι­δι­κός του φίλος ανα­ρω­τιέ­ται για ποιο λόγο δεν επε­τράπη στον 43χρονο να μετα­φερ­θεί σε άλλο νοσο­κο­μείο της χώρας, προ­κει­μέ­νου να απο­κα­τα­στα­θεί πλήρως η υγεία του, την ίδια ώρα που του επε­τράπη να επι­στρέ­ψει πίσω στην Αυστρα­λία, μπαί­νο­ντας στη δια­δι­κα­σία ενός πολύ­ω­ρου ταξι­διού.

Στην επι­στολή του ευχα­ρι­στεί καταρ­χάς “όλους τους για­τρούς του ΓΝΡ για τις τιτά­νιες προ­σπά­θειες που κατέ­βα­λαν για να σώσουν τη ζωή του Σακελ­λάρη, ο όποιος έτυχε να είναι και παι­δι­κός μου φίλος και γνωρίζω την οικο­γέ­νειά του που ήρθε εδώ”. Προ­σθέ­τει όμως, ότι θα ήθελε να σταθεί στη φράση: ‘Εξέρ­χε­ται με πλήρη συνεί­δηση και άριστη κινητικότητα’. “Δεν ξέρω αν υπάρχει δια­φο­ρε­τική ετυ­μο­λο­γία από ιατρι­κής άποψης, και ίσως κάνω λάθος, αλλά «άριστη κινη­τι­κό­τητα» σημαί­νει ότι μπορεί να περ­πα­τή­σει, να τρέξει, να κάνει οτι­δή­ποτε.

Σας πλη­ρο­φορώ λοιπόν, ότι κατά τη διάρ­κεια της νοση­λείας του, έπρεπε να μετα­φερ­θεί σε άλλο νοσο­κο­μείο για τις απα­ραί­τη­τες εγχει­ρή­σεις. Οι γιατροί της Ρόδου κατέ­βα­λαν κάθε δυνατή προ­σπά­θεια να μετα­φερ­θεί σε άλλο νοσο­κο­μείο της Ελλάδας χωρίς καμία επι­τυ­χία. Δυστυ­χώς, τους λόγους δεν τους γνωρίζω, αλλά και η οικο­γέ­νειά του, δεν μπορεί να κατα­λά­βει για ποιον λόγο δεν τον δέχθη­καν.

Ταυ­τό­χρονα με αυτές τις προ­σπά­θειες, η οικο­γέ­νεια άνοιξε σελίδα στο gofundme.com, για να συγκε­ντρώ­σει χρήματα για την ιατρική αερο­με­τα­φορά του πίσω στην Αυστρα­λία. Η αντα­πό­κριση από όλο τον κόσμο ήταν μεγάλη.

Τελικά, όταν καλυ­τέ­ρεψε λιγάκι, μαζεύ­τη­καν αρκετά χρήματα, όχι όμως όλα, και τώρα ο Σακελ­λά­ρης είναι πίσω στην Αυστρα­λία, όπου εκεί τον δέχτηκε το νοσο­κο­μείο.

Food for thought (μτφρ. τροφή για σκέψη), όπως λέμε στα Αγγλικά. Ας μας εξη­γή­σουν λοιπόν οι γιατροί των άλλων νοσο­κο­μείων στην Ελλάδα γιατί δεν τον δεχό­ντου­σαν, όταν ιατρικά μπο­ρούσε να πετάξει”.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΒΕΛΤΙΩΘΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ

Η αδερφή του Michelle Kathopoulis είναι αισιό­δοξη. “Η κατά­σταση του έχει βελ­τιω­θεί πάρα πολύ. Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, αλλά του­λά­χι­στον βλέ­πουμε ότι υπάρχει εξέλιξη”, δήλωσε τη Δευτέρα στον “Νέο Κόσμο”.

“Όποια επέμ­βαση δεν μπορούν να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν [στο νοσο­κο­μείο του Darwin] όπως το χει­ρουρ­γείο της τρα­χείας, σίγουρα μπορούν να την οργα­νώ­σουν εσω­τε­ρικά στην Αυστρα­λία”, είχε πει όταν έκανε ξεκί­νησε τον αγώνα για να τον φέρει πίσω στην Αυστρα­λία δηλώ­νο­ντας ότι ήταν πραγ­μα­τικά απο­καρ­διω­τικό να χάνεται τόσος χρόνος. “Αυτό που κάνουν (στο νοσο­κο­μείο της Ρόδου) είναι σπου­δαίο. Του έσωσαν τη ζωή. Τον φρο­ντί­ζουν, τον δια­τη­ρούν στη ζωή … αλλά είναι η γρα­φειο­κρα­τία και η όλη δια­δι­κα­σία για να τον μετα­φέ­ρουμε και να γίνει (νέα) χει­ρουρ­γική επέμ­βαση που παίρνει τόσο καιρό”.

Η χαρά και η ελπίδα ήταν ζωγρα­φι­σμένη στο πρόσωπο του Τσάρλι Καθο­πούλη, όταν είδε για πρώτη φορά ουρανό, μετά από τρεις μήνες, καθώς τον μετέ­φε­ραν στο αερο­πλάνο για το ταξίδι πίσω στην Αυστρα­λία.

Και οι δικοί του είναι ιδιαί­τερα συγκι­νη­μέ­νοι καθώς τώρα μπορούν να ελπί­ζουν ότι παρά το μακρύ δρόμο που έχει ακόμα μπροστά του, τα χει­ρουρ­γεία, και τη θερα­πεία για την απο­κα­τά­στασή του, ο νεαρός Ελλη­νο­αυ­στρα­λός θα κατα­φέ­ρει να σταθεί ξανά στα πόδια του.

Πηγή neoskosmos.com