«Διαλυμένη» αγορά εργασίας – Τα πρώτα δείγματα γραφής της κυβέρνησης, οι φόβοι των εργαζομένων

Η σπου­δή της κυ­βέρ­νη­σης να ανοί­ξει το φά­κε­λο των ερ­γα­σια­κών πριν καν συ­μπλη­ρώ­σει ένα μήνα δια­κυ­βέρ­νη­σης, και με τρο­πο­λο­γί­ες κυ­ριο­λε­κτι­κά της τε­λευ­ταί­ας στιγ­μής, αλλά και κά­ποια από τα επι­χει­ρή­μα­τα υψη­λό­βαθ­μων κυ­βερ­νη­τι­κών στε­λε­χών που πα­ρα­πέ­μπουν στη λο­γι­κή του «κάνω χα­τί­ρια στους ερ­γο­δό­τες για να μην απο­λύ­ουν και να αυ­ξή­σουν τις θέ­σεις ερ­γα­σί­ας», είναι που τρο­μά­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρο τους ερ­γα­ζό­με­νους και προ­βλη­μα­τί­ζουν για την επό­με­νη ημέρα στην αγορά ερ­γα­σί­ας

Αν έρ­θουν για έλεγ­χο θα κά­νεις τον πε­λά­τη, είναι η δια­τα­γή που δέ­χε­ται η πλειο­νό­τη­τα των –συ­νή­θως νέων σε ηλι­κία- ερ­γα­ζό­με­νων που δου­λεύ­ουν σε μπαρ, καφέ, ζα­χα­ρο­πλα­στεία, εστια­τό­ρια κτλ. Η πιο πο­λι­τι­σμέ­νη εκ­δο­χή της τα­κτι­κής σε κρύβω στην απο­θή­κη ή σε ψυ­γείο που επί­σης έχου­με δει. Ο λόγος; Δη­λώ­νο­νται για λι­γό­τε­ρες ώρες από αυτές που πραγ­μα­τι­κά δου­λεύ­ουν ή και κα­θό­λου, η λε­γό­με­νη «κα­τά­μαυ­ρη ερ­γα­σία».

Θα πά­ρεις το δώρο των Χρι­στου­γέν­νων (σ.σ. απει­λεί­ται με αυ­τό­φω­ρο ο ερ­γο­δό­της που δεν το κα­τα­βά­λει), αλλά το από­γευ­μα θα το βγά­λεις από την τρά­πε­ζα και θα μου το επι­στρέ­ψεις ατό­φιο, είναι επί­σης ένα από τα πολύ δια­δε­δο­μέ­να deals με­τα­ξύ ερ­γα­ζό­με­νου και ερ­γο­δό­τη στους πα­ρα­πά­νω κλά­δους και όχι μόνο.

Σε αυτά να προ­στε­θούν οι μι­σθοί πεί­νας -με το φαι­νό­με­νο των «φτω­χών ερ­γα­ζό­με­νων» (άν­θρω­ποι που ενώ έχουν δου­λειά φλερ­τά­ρουν ή βρί­σκο­νται στο όριο της φτώ­χειας) να έχει πάρει πια εκρη­κτι­κές δια­στά­σεις-, οι κακές συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας και οι απα­ρά­δε­κτες συ­μπε­ρι­φο­ρές, οι απλή­ρω­τες υπε­ρω­ρί­ες, η επί­σης απλή­ρω­τη ερ­γα­σία για αρ­γί­ες και Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κα.

Και όλα αυτά, με πάντα ανοι­χτό το εν­δε­χό­με­νο της από­λυ­σης, παρά την απο­δο­χή όλων τα πα­ρα­πά­νω, γιατί βρέ­θη­κε νε­ό­τε­ρος, φθη­νό­τε­ρος, και πιο «υπά­κουος».

Τα πα­ρα­πά­νω δί­νουν μια μικρή μόνο γεύση -και μάλ­λον ήπια, αφού κατά και­ρούς έχουν κα­ταγ­γελ­θεί φαι­νό­με­να ερ­γο­δο­τι­κής αυ­θαι­ρε­σί­ας που σο­κά­ρουν- για το τι επι­κρα­τεί στην αγορά ερ­γα­σί­ας σή­με­ρα και το τι κα­λεί­ται η νέα κυ­βέρ­νη­ση να αντι­με­τω­πί­σει και να εξα­λεί­ψει.

Για την επα­να­φο­ρά της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας σε μια βιώ­σι­μη και δί­καιη για τον ερ­γα­ζό­με­νο κα­νο­νι­κό­τη­τα η κυ­βέρ­νη­ση κα­λεί­ται να με­τρη­θεί με την «ευ­ρη­μα­τι­κό­τη­τα» των ερ­γο­δο­τών να βρί­σκουν τρό­πους για να πα­ρα­νο­μή­σουν, ώστε να κλεί­σει και την τε­λευ­ταία χα­ρα­μά­δα που τους το επι­τρέ­πει.

Να λάβει υπόψη την υπερ­βο­λι­κά υψηλή ακόμη ανερ­γία και κατ’ επέ­κτα­ση την έντο­νη ανα­σφά­λεια και έλ­λει­ψη δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής δύ­να­μης από τους ερ­γα­ζό­με­νους.

Να με­λε­τή­σει την νο­ο­τρο­πία και την έλ­λει­ψη κουλ­τού­ρας εται­ρι­κής και κοι­νω­νι­κής ευ­θύ­νης των ερ­γο­δο­τών που διοι­κούν πολύ μι­κρές ή μι­κρές επι­χει­ρή­σεις που ο με­γά­λος αριθ­μός τους μειώ­νει ση­μα­ντι­κά την πι­θα­νό­τη­τα να πια­στούν στη τσι­μπί­δα των ελεγ­κτών ερ­γα­σί­ας, ενώ όταν έχουν 2-3 άτομα προ­σω­πι­κό είναι σχε­δόν σί­γου­ροι ότι πολύ δύ­σκο­λα θα υπάρ­ξει κα­ταγ­γε­λία για αυ­τούς.

Είναι πα­ντού

Και καλώς ή κακώς πάνω από το 90% των επι­χει­ρή­σε­ων στην Ελ­λά­δα ανή­κουν σε αυτή την κα­τη­γο­ρία, οπότε τις δικές τους πρα­κτι­κές πρέ­πει να «πο­λε­μούν» οι προ­στα­τευ­τι­κές για τους ερ­γα­ζο­μέ­νους δια­τά­ξεις.

Όχι ότι στις με­γά­λες επι­χει­ρή­σεις με πο­λυά­ριθ­μο προ­σω­πι­κό -και εδώ και έξω από τα σύ­νο­ρα- δεν συμ­βαί­νουν πα­ρα­τυ­πί­ες, αλλά είναι πιο εύ­κο­λο να ελεγ­χθούν ακρι­βώς επει­δή στην Ελ­λά­δα είναι λίγες, αλλά και γιατί με πο­λυά­ριθ­μο προ­σω­πι­κό είναι δύ­σκο­λο να μην γίνει γνω­στό το τι συμ­βαί­νει, ώστε να επέμ­βουν οι αρ­μό­διες Αρχές. Εν­δει­κτι­κά ανα­φέ­ρε­ται, τη­ρου­μέ­νων φυ­σι­κά των ανα­λο­γιών, ότι την πρό­σφα­τη κα­ταγ­γε­λία για την Amazon και τις κακές συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας, με ερ­γα­ζό­με­νους στις απο­θή­κες να ανα­γκά­ζο­νται να ου­ρούν σε πλα­στι­κά μπου­κά­λια αντί να πάνε στη τουα­λέ­τα κατά τη διάρ­κεια της βάρ­διάς τους, προ­φα­νώς για να μην χά­νουν χρόνο, την έμαθε όλος ο πλα­νή­της.

Μου­δια­σμέ­νος και φο­βι­σμέ­νος ο κό­σμος της ερ­γα­σί­ας

Υπό το πρί­σμα λοι­πόν αυτό, η επό­με­νη ημέρα της κα­τάρ­γη­σης από την κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ προ­στα­τευ­τι­κών δια­τά­ξε­ων για τους ερ­γα­ζό­με­νους βρί­σκει προ­βλη­μα­τι­σμέ­νο και μάλ­λον φο­βι­σμέ­νο τον κόσμο της ερ­γα­σί­ας, που πριν καλά-καλά συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει τι ση­μαί­νουν οι αλ­λα­γές αυτές και αν όντως πλήτ­τουν τη δυ­να­τό­τη­τά του να υπε­ρα­σπι­στεί τα δι­καιώ­μα­τά του, ενη­με­ρώ­θη­κε και για τις επι­κεί­με­νες τρο­πο­ποι­ή­σεις στον συν­δι­κα­λι­στι­κό νόμο.

Η σπου­δή της κυ­βέρ­νη­σης να ανοί­ξει το φά­κε­λο των ερ­γα­σια­κών πριν καν συ­μπλη­ρώ­σει ένα μήνα δια­κυ­βέρ­νη­σης, και με τρο­πο­λο­γί­ες κυ­ριο­λε­κτι­κά της τε­λευ­ταί­ας στιγ­μής, αλλά και κά­ποια από τα επι­χει­ρή­μα­τα υψη­λό­βαθ­μων κυ­βερ­νη­τι­κών στε­λε­χών που πα­ρα­πέ­μπουν στη λο­γι­κή του «κάνω χα­τί­ρια στους ερ­γο­δό­τες για να μην απο­λύ­ουν και να αυ­ξή­σουν τις θέ­σεις ερ­γα­σί­ας», είναι που τρο­μά­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρο τους ερ­γα­ζό­με­νους και προ­βλη­μα­τί­ζουν για την επό­με­νη ημέρα στην αγορά ερ­γα­σί­ας, που πα­ρα­μέ­νει βαθιά πλη­γω­μέ­νη και πλή­ρως απορ­ρυθ­μι­σμέ­νη παρά την έξοδο από τα μνη­μό­νια.

Η κα­τάρ­γη­ση κα­τα­κτή­σε­ων για τις οποί­ες απαι­τή­θη­καν χρό­νια αγώνα είναι το ισχυ­ρό­τε­ρο πλήγ­μα της κρί­σης, προει­δο­ποιού­σαν ήδη από την αρχή της κρί­σης και του «ξη­λώ­μα­τος» ση­μα­ντι­κών δια­τά­ξε­ων της ερ­γα­τι­κής νο­μο­θε­σί­ας οι ει­δι­κοί, προ­ε­ξο­φλώ­ντας ότι η επα­νά­κτη­σή τους δεν θα είναι κα­θό­λου εύ­κο­λο έργο.

Πόσο μάλ­λον εάν τα ερ­γα­σια­κά, θέμα που απο­τε­λεί κόκ­κι­νο πανί για τους δα­νει­στές, «θυ­σια­στούν» στο βωμό της μεί­ω­σης των πλε­ο­να­σμά­των ή άλλων διευ­κο­λύν­σε­ων, προ­σθέ­τουν με νόημα οι ίδιοι.

Είναι πολύ νωπές οι μνή­μες της αντι­με­τώ­πι­σης των θε­σμών σε κάθε φι­λερ­γα­τι­κή διά­τα­ξη. Ακόμη και οι αλ­λα­γές που έφερε η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση μετά το τέλος των μνη­μο­νί­ων αντι­με­τω­πί­στη­καν εχθρι­κά από τους εκ­προ­σώ­πους των δα­νει­στών, οι οποί­οι έχουν θέσει ως με­τα­μνη­μο­νια­κή υπο­χρέ­ω­ση τη μη ανα­τρο­πή «με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων» που συ­ντε­λέ­στη­καν κατά τη διάρ­κεια των μνη­μο­νί­ων στην αγορά ερ­γα­σί­ας.

Στο πλαί­σιο αυτό και με την κυ­βέρ­νη­ση να έχει ανα­γά­γει σε μέγα στόχο τη μεί­ω­ση των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των είναι πολύ πι­θα­νό οι δα­νει­στές να ζη­τή­σουν «ανταλ­λάγ­μα­τα» στον τομέα των ερ­γα­σια­κών.

Ο βά­σι­μος λόγος από­λυ­σης, ενώ ορ­γιά­ζουν τα φαι­νό­με­να ερ­γο­δο­τι­κής αυ­θαι­ρε­σί­ας

Η πρώτη πράξη της κυ­βέρ­νη­σης και μά­λι­στα μέσω τρο­πο­λο­γιών που κα­τέ­θε­σε τε­λευ­ταία στιγ­μή ο υπουρ­γός Ερ­γα­σί­ας, στο πο­λυ­νο­μο­σχέ­διο που αφο­ρού­σε, με­τα­ξύ άλλων, το πα­νε­πι­στη­μια­κό άσυλο, ήταν η κα­τάρ­γη­ση εμ­βλη­μα­τι­κών για την προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δια­τά­ξε­ων, γε­γο­νός που προ­κά­λε­σε την έκρη­ξη της Αντι­πο­λί­τευ­σης.

Το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας προ­χώ­ρη­σε στην κα­τάρ­γη­ση τριών δια­τά­ξε­ων της ερ­γα­τι­κής νο­μο­θε­σί­ας, που αφο­ρούν στη θε­σμο­θέ­τη­ση του βά­σι­μου λόγου από­λυ­σης στο εθνι­κό δί­καιο, τη συ­νυ­πευ­θυ­νό­τη­τα με­τα­ξύ ανα­θέ­το­ντος την εκτέ­λε­ση ερ­γα­σί­ας ή έργου και του ερ­γο­λά­βου ή υπερ­γο­λά­βου για την τή­ρη­ση της ερ­γα­τι­κής νο­μο­θε­σί­ας, καθώς και τις αλ­λα­γές στις ημε­ρο­μη­νί­ες στην πε­ρί­πτω­ση της συμ­φι­λιω­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας.

Για μνη­μο­νια­κές τρο­πο­λο­γί­ες χωρίς μνη­μό­νιο, κυ­βέρ­νη­ση συ­νερ­γα­σί­ας ΝΔ-ΣΕΒ και κα­τάρ­γη­ση του πυ­ρή­να της φι­λερ­γα­τι­κής πο­λι­τι­κής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, έσπευ­σε να μι­λή­σει η Αξιω­μα­τι­κή Αντι­πο­λί­τευ­ση, ενώ έντο­νες αντι­δρά­σεις υπήρ­ξαν και από την ελάσ­σο­να αντι­πο­λί­τευ­ση.

Με τον Έλ­λη­να ερ­γα­ζό­με­νο να νιώ­θει συ­νε­χώς τη δα­μό­κλειο σπάθη της από­λυ­σης να επι­κρέ­μα­ται το εν­δια­φέ­ρον επι­κε­ντρώ­θη­κε στην αι­τιο­λο­γη­μέ­νη από­λυ­ση.

Το πα­ρή­γο­ρο είναι ότι σύμ­φω­να με ερ­γα­το­λό­γους η κα­τάρ­γη­ση της διά­τα­ξης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν επι­φέ­ρει ου­σια­στι­κό πλήγ­μα στην προ­στα­σία του ερ­γα­ζο­μέ­νου σε πε­ρί­πτω­ση κα­τα­χρη­στι­κής από­λυ­σης.

Νο­μι­κοί κα­θη­συ­χά­ζουν επι­ση­μαί­νο­ντας ότι το ελ­λη­νι­κό δί­καιο προ­στα­σί­ας των ερ­γα­ζό­με­νων από τις απο­λύ­σεις, πριν από την διά­τα­ξη ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ήταν, ήδη, απο­λύ­τως συμ­βα­τό με τις επι­τα­γές του άρ­θρου 24 του Ανα­θε­ω­ρη­μέ­νου Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Χάρτη, ενώ ο συν­δυα­σμός νο­μο­λο­για­κής και νο­μο­θε­τι­κής προ­στα­σί­ας το είχε κα­τα­στή­σει και πλη­ρέ­στε­ρο από άποψη ου­σια­στι­κής προ­στα­σί­ας.

Τι λένε οι ερ­γα­το­λό­γοι

Όπως εξή­γη­σε στο in.gr o ερ­γα­το­λό­γος Γιάν­νης Κα­ρού­ζος «η διά­τα­ξη που κα­ταρ­γεί τον βά­σι­μο λόγο από­λυ­σης επα­να­φέ­ρει το κα­θε­στώς των απο­λύ­σε­ων που στην χώρα μας ίσχυε από το 1920. Οι απο­λύ­σεις στην χώρα μας ελέγ­χο­νταν από τα δι­κα­στή­ρια ως προς την κα­τα­χρη­στι­κό­τη­τά τους, δεν χρεια­ζό­ταν και ήταν πε­ριτ­τή η διά­τα­ξη για τον βά­σι­μο λόγο».

Σύμ­φω­να με τον κ. Κα­ρού­ζο «η διά­τα­ξη του βά­σι­μου λόγου γρα­φειο­κρα­τι­κο­ποιού­σε τις απο­λύ­σεις και στιγ­μά­τι­ζε τους ερ­γα­ζό­με­νους στην ανα­ζή­τη­ση επό­με­νης ερ­γα­σί­ας τους».

Σε αυτό ωστό­σο που δια­φω­νεί με την κυ­βέρ­νη­ση είναι η ανα­δρο­μι­κό­τη­τα της νέας διά­τα­ξης. «Η νέα διά­τα­ξη δεν θα πρέ­πει να έχει ανα­δρο­μι­κή ισχύ­ει αφού, αν αυτό ισχύ­σει εκα­το­ντά­δες απο­λύ­σεις που έχουν στο με­τα­ξύ με­σο­λα­βή­σει θα είναι στον αέρα, οι ερ­γα­ζό­με­νοι θα απο­λέ­σουν τα δι­καιώ­μα­τά τους και οι επι­χει­ρή­σεις θα βρε­θούν σε δι­κα­στι­κές πε­ρι­πέ­τειες».

«Η χώρα μας έχει προ­στα­τευ­τι­κό δί­καιο από­λυ­σης ισχυ­ρό για τους ερ­γα­ζό­με­νους και η ανα­φο­ρά του βά­σι­μου λόγου από την κα­ταρ­γη­θεί­σα διά­τα­ξη ουδέν πε­ρισ­σό­τε­ρο προ­σέ­θε­τε. Είναι ανα­γκαίο να απο­σα­φη­νι­σθεί με εγκύ­κλιο ότι η νέα διά­τα­ξη θα ισχύ­ει στο μέλ­λον και δεν θα κα­τα­λαμ­βά­νει τις εκ­κρε­μείς υπο­θέ­σεις δη­μιουρ­γώ­ντας ανα­σφά­λεια δι­καί­ου», κα­τα­λή­γει ο κ. Κα­ρού­ζος.

Ωστό­σο, όπως κα­θί­στα­ται σαφές και από τις δη­λώ­σεις των ερ­γο­δο­τι­κών φο­ρέ­ων που έσπευ­σαν να εκ­φρά­σουν την ικα­νο­ποί­η­σή τους για την κα­τάρ­γη­ση της αι­τιο­λο­γη­μέ­νης από­λυ­σης, αύ­ξα­νε -έστω και με λαν­θα­σμέ­νο τρόπο- τον βαθμό δυ­σκο­λί­ας για τον ερ­γο­δό­τη να προ­χω­ρή­σει σε μια από­λυ­ση.

Εξ ου και η το­πο­θέ­τη­ση του ερ­γα­το­λό­γου, Κώστα Τσου­κα­λά, μι­λώ­ντας στο News247, δεν είναι κα­θό­λου κα­θη­συ­χα­στι­κή.

«Σαφώς και θί­γο­νται τα δι­καιώ­μα­τα. Με την προη­γού­με­νη διά­τα­ξη είχε μπει μια ‘ασπί­δα’, καθώς ο ερ­γο­δό­της έπρε­πε να αι­τιο­λο­γή­σει την από­λυ­ση. Το ότι έπρε­πε να αι­τιο­λο­γεί­ται σπου­δαί­ος λόγος από­λυ­σης ήταν ένας φραγ­μός στην αυ­θαι­ρε­σία. Δεν το βιώ­σα­με στην πράξη καθώς κρά­τη­σε για πολύ λίγο καιρό», επι­ση­μαί­νει ο κ. Τσου­κα­λάς.

«Το βα­σι­κό», εξη­γεί ο ίδιος, «ήταν ότι πέρ­να­γε το βάρος να απο­δει­χθεί αν η από­λυ­ση ήταν έγκυ­ρη ή άκυρη στον ερ­γο­δό­τη. Τώρα, περ­νά­ει στον ερ­γα­ζό­με­νο. Η από­λυ­ση θε­ω­ρεί­ται έγκυ­ρη επί της αρχής και ο ερ­γα­ζό­με­νος πρέ­πει αυτό να το αμ­φι­σβη­τή­σει».

Μά­λι­στα προ­ε­ξο­φλεί ότι θα ακο­λου­θή­σουν και άλλες τέ­τοιες πα­ρεμ­βά­σεις. «Κατ’ εμέ είναι μόνο η αρχή αυτό που εί­δα­με. Υπάρ­χει όπως φαί­νε­ται μια άλλη φι­λο­σο­φία σε ό,τι αφορά τις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις. Οι εμ­βλη­μα­τι­κού τύπου αλ­λα­γές δεν θεωρώ πως θα κιν­δυ­νεύ­σουν, αλλά αυτές οι ου­σια­στι­κές πα­ρα­με­τρι­κές αλ­λα­γές θα έρ­θουν», ση­μειώ­νει.

Το «φα­κέ­λω­μα» του ερ­γα­ζο­μέ­νου

Σε ό,τι αφορά το «φα­κέ­λω­μα» του ερ­γα­ζό­με­νου στο πλη­ρο­φο­ρια­κό σύ­στη­μα «Ερ­γά­νη», ένα από τα ισχυ­ρά επι­χει­ρή­μα­τα που προ­έ­βα­λε η ΝΔ για την κα­τάρ­γη­ση της αι­τιο­λο­γη­μέ­νης από­λυ­σης, οι υπο­στη­ρι­κτές της διά­τα­ξης του βά­σι­μου λόγου από­λυ­σης το χα­ρα­κτη­ρί­ζουν προ­σχη­μα­τι­κό και απο­προ­σα­να­το­λι­στι­κό, εντασ­σό­με­νο στην προ­σπά­θεια της κυ­βέρ­νη­σης να πα­ρου­σιά­σει την κα­τάρ­γη­ση ως μέτρο φι­λερ­γα­τι­κό.

«Η κυ­βέρ­νη­ση ανα­φέ­ρει πως η αλ­λα­γή γί­νε­ται για να μη στιγ­μα­τί­ζε­ται ο ερ­γα­ζό­με­νος, κάτι που όμως δεν απο­τε­λεί σο­βα­ρό επι­χεί­ρη­μα», ση­μειώ­νει ο κ. Τσου­κα­λάς.

Η αυ­θόρ­μη­τη δε απά­ντη­ση ερ­γα­ζο­μέ­νων είναι ότι με ή χωρίς βά­σι­μο λόγο η αγορά ερ­γα­σί­ας στην Ελ­λά­δα είναι μικρή και αν βγά­λεις κακό όνομα στην αγορά δεν ξα­να­βρί­σκεις δου­λειά, του­λά­χι­στον σε πα­ρεμ­φε­ρές αντι­κεί­με­νο ερ­γα­σί­ας.

Ο υπουρ­γός Ερ­γα­σί­ας, πά­ντως, επι­μέ­νει ότι η ανα­γρα­φή του λόγου από­λυ­σης στην Ερ­γά­νη θα είχε κα­τα­στρο­φι­κές συ­νέ­πειες για τη με­τέ­πει­τα επαγ­γελ­μα­τι­κή πο­ρεία του απο­λυ­μέ­νου.

«Υπέ­γρα­ψα την εγκύ­κλιο με την οποία κα­ταρ­γού­νται στην πράξη οι ανα­χρο­νι­στι­κού, με­σαιω­νι­κού θα έλεγα, χα­ρα­κτή­ρα προ­βλέ­ψεις για το ηλε­κτρο­νι­κό ‘φα­κέ­λω­μα’ των ερ­γα­ζο­μέ­νων που επι­χεί­ρη­σε, λίγες μέρες πριν από τις πρό­σφα­τες εκλο­γές, να κα­θιε­ρώ­σει η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση», δή­λω­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο υπουρ­γός Ερ­γα­σί­ας Γιάν­νης Βρού­τσης πριν από λίγες ημέ­ρες, προ­χω­ρώ­ντας μά­λι­στα και σε «απο­κα­λύ­ψεις» που απο­δει­κνύ­ουν την ορ­θό­τη­τα του ισχυ­ρι­σμού του.

«Ήδη, στο πλη­ρο­φο­ρια­κό σύ­στη­μα ΕΡ­ΓΑ­ΝΗ είχαν κα­τα­γρα­φεί πε­ρι­πτώ­σεις λόγων από­λυ­σης που με μα­θη­μα­τι­κή ακρί­βεια θα οδη­γού­σαν τους απο­λυ­μέ­νους σε αδυ­να­μί­ας εύ­ρε­σης δου­λειάς την επό­με­νη μέρα. Κά­ποια πα­ρα­δείγ­μα­τα: ‘’αργός και οκνη­ρός, ανε­παρ­κής, αδι­καιο­λό­γη­τες απου­σί­ες, ια­τρι­κοί λόγοι κ.λπ.’’. Όλα αυτά πλέον δια­γρά­φο­νται και οι ερ­γα­ζό­με­νοι απο­φεύ­γουν την υπο­νό­μευ­ση του επαγ­γελ­μα­τι­κού τους μέλ­λο­ντος».

Αξί­ζει ωστό­σο να ανα­φερ­θεί ότι γνω­ρί­ζο­ντες τα ερ­γα­σια­κά ξαφ­νιά­στη­καν με τη δή­λω­ση Βρού­τση και δή­λω­σαν άγνοια για το πού θα μπο­ρού­σαν να ανα­γρά­φο­νται στην Ερ­γά­νη τέ­τοιοι γλα­φυ­ροί χα­ρα­κτη­ρι­σμοί ως λόγος από­λυ­σης.

Εμπλε­κό­με­νοι στη δια­δι­κα­σία προ­σλή­ψε­ων-απο­λύ­σε­ων (φο­ρο­τε­χνι­κοί, λο­γι­στές, δι­κη­γό­ροι, ερ­γο­δό­τες, ερ­γα­ζό­με­νοι) επι­ση­μαί­νουν ότι το έντυ­πο Ε6 και μετά την εν­σω­μά­τω­ση του «βά­σι­μου λόγου από­λυ­σης» απλώς επέ­βαλ­λε «κλι­κά­ρι­σμα» σε μία από τρεις επι­λο­γές:

1. ικα­νό­τη­τα ερ­γα­ζο­μέ­νου κατά την εκτέ­λε­ση της ερ­γα­σί­ας,

2. συ­μπε­ρι­φο­ρά του ερ­γα­ζο­μέ­νου ή

3. λει­τουρ­γι­κές απαι­τή­σεις της επι­χεί­ρη­σης.

Όπως επι­σή­μα­νε στο άρθρο του (στην «Εφ.Συν.» 17/8/2019) ο κα­θη­γη­τής Ερ­γα­τι­κού Δι­καί­ου του ΑΠΘ Άρις Κα­ζά­κος, «η κα­ταρ­γη­θεί­σα ρύθ­μι­ση δεν επέ­βαλ­λε την ανα­φο­ρά του βά­σι­μου λόγου στο έγ­γρα­φο της κα­ταγ­γε­λί­ας (από­λυ­σης). Μόνο σε πε­ρί­πτω­ση που ο ερ­γα­ζό­με­νος αμ­φι­σβη­τού­σε την ύπαρ­ξη βά­σι­μου λόγου και προ­σέ­φευ­γε στο ΣΕΠΕ και κυ­ρί­ως στο αρ­μό­διο δι­κα­στή­ριο ο ερ­γο­δό­της έφερε το βάρος επί­κλη­σης και από­δει­ξης ότι συ­νέ­τρε­ξε πράγ­μα­τι βά­σι­μος λόγος από­λυ­σης».

Πά­ντως και ο ίδιος ο υπουρ­γός Ερ­γα­σί­ας δί­νο­ντας διευ­κρι­νί­σεις για το θέμα σε συ­νέ­ντευ­ξή του στον ΣΚΑΪ απο­δυ­νά­μω­σε εν μέρει το επι­χεί­ρη­μά του περί «στίγ­μα­τος» και «ηλε­κτρο­νι­κού φα­κε­λώ­μα­τος» του ερ­γα­ζο­μέ­νου ανα­φέ­ρο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά:

«Μπο­ρεί ο επό­με­νος ερ­γο­δό­της να μην έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να δει απευ­θεί­ας τον φά­κε­λο του ερ­γα­ζο­μέ­νου, επει­δή όμως ο ερ­γα­ζό­με­νος έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να δει τον φά­κε­λό του, είναι αυ­το­νό­η­το ότι ο επό­με­νος ερ­γο­δό­της θα ζη­τή­σει από τον ερ­γα­ζό­με­νο να δει τους λό­γους και τις αι­τί­ες που τον απέ­λυ­σε ο προη­γού­με­νος ερ­γο­δό­της του».

Οξύ­τε­ρη ήταν η αντί­δρα­ση του ΚΚΕ, που σε ανα­κοί­νω­ση του γρα­φεί­ου Τύπου ση­μειώ­νει ότι «όσα προ­κλη­τι­κά ισχυ­ρί­ζε­ται ο υπουρ­γός Ερ­γα­σί­ας, ότι με την κα­τάρ­γη­ση του βά­σι­μου λόγου από­λυ­σης μπαί­νει “τέλος στο ηλε­κτρο­νι­κό φα­κέ­λω­μα” για τους ερ­γα­ζό­με­νους, αλλά και ο ψευ­το­κα­βγάς με τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, επι­διώ­κουν να κρύ­ψουν τον φα­νε­ρό πόθο των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομί­λων που είναι η πλή­ρης κα­τάρ­γη­ση της απο­ζη­μί­ω­σης».

Συ­μπλη­ρώ­νει δε ότι «η ίδια η κυ­βέρ­νη­ση με το «ηλε­κτρο­νι­κό μη­τρώο των συν­δι­κά­των» και των «ηλε­κτρο­νι­κών ψη­φο­φο­ριών», που έχει εξαγ­γεί­λει, επι­διώ­κει το πλή­ρες «φα­κέ­λω­μα» των ερ­γα­ζο­μέ­νων που είναι συν­δι­κα­λι­σμέ­νοι και τον ασφυ­κτι­κό έλεγ­χο των συν­δι­κά­των. Το κε­φά­λαιο δεν ανέ­χε­ται, ακόμα και προ­σχη­μα­τι­κές δια­τά­ξεις, όπως αυτή για τη «δι­καιο­λό­γη­ση των απο­λύ­σε­ων», παρά το γε­γο­νός πως έχει στη διά­θε­σή του ένα ολό­κλη­ρο νο­μι­κό οπλο­στά­σιο, που ψή­φι­σαν μαζί ΝΔ, ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και τα άλλα κόμ­μα­τα των μνη­μο­νί­ων, για να μπο­ρεί να απο­λύ­ει ελεύ­θε­ρα».

Τα ισχυ­ρά όπλα των ερ­γο­δο­τών

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση σαφώς δη­μιουρ­γεί προ­βλη­μα­τι­σμό και κα­χυ­πο­ψία στους ερ­γα­ζο­μέ­νους το γε­γο­νός ότι οι ερ­γο­δο­τι­κοί φο­ρείς με αρ­χη­γό τον ΣΕΒ είχαν πο­λε­μή­σει τη διά­τα­ξη αυτή από την αρχή, εξ ου και έσπευ­σαν να επι­κρο­τή­σουν την κα­τάρ­γη­σή της.

Είχαν μά­λι­στα προ­βλέ­ψει -κά­ποιοι χρη­σι­μο­ποιούν και το ρήμα «απει­λή­σει»- ότι θα μειω­θούν οι προ­σλή­ψεις, ει­δι­κά αυτές με σύμ­βα­ση αο­ρί­στου χρό­νου, ευ­νο­ώ­ντας τις μη στα­θε­ρές μορ­φές ερ­γα­σί­ας (σύμ­βα­ση ορι­σμέ­νου χρό­νου, με­ρι­κή ή εκ πε­ρι­τρο­πής απα­σχό­λη­ση) και συμ­βάλ­λο­ντας στη στα­σι­μό­τη­τα της ανερ­γί­ας.

Εύ­λο­γα λοι­πόν γεν­νά­ται ένα ερώ­τη­μα: Πάντα οι ερ­γο­δό­τες θα έχουν το όπλο των μη προ­σλή­ψε­ων προ­κει­μέ­νου να αντι­δρά­σουν σε φι­λερ­γα­τι­κές δια­τά­ξεις. Και αν τώρα επρό­κει­το για μια «αχρεί­α­στη υπερ­βο­λή» που επέ­βα­λε για επι­κοι­νω­νια­κούς λό­γους ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, -όπως υπο­στη­ρί­ζει η κυ­βέρ­νη­ση- αύριο μπο­ρεί το ζή­τη­μα να αφορά κάτι ανα­γκαίο για την προ­στα­σία των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Η κυ­βέρ­νη­ση θα υπο­κύ­ψει γιατί το ισο­ζύ­γιο προ­σλή­ψε­ων-απο­λύ­σε­ων θα είναι αρ­νη­τι­κό;

Μην ξε­χνά­με ότι ο ΣΕΒ εντο­νό­τα­τες εν­στά­σεις με πα­ρό­μοιες ζο­φε­ρές προ­βλέ­ψεις για τις συ­νέ­πειες που θα έχει στην απα­σχό­λη­ση είχε εκ­φρά­σει και για την αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού που συν­δυά­στη­κε και με την κα­τάρ­γη­ση του υπο­κα­τώ­τα­του. Κιν­δυ­νεύ­ει άραγε να ξη­λω­θεί ή να αλ­λοιω­θεί και αυτή η διά­τα­ξη;

Μά­λι­στα για το ζή­τη­μα των αυ­ξή­σε­ων στις θε­σμο­θε­τη­μέ­νες τριε­τί­ες, ως επα­κό­λου­θο της αύ­ξη­σης του κα­τώ­τα­του μι­σθού, έχει προ­σφύ­γει και στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας και η υπό­θε­ση πρό­κει­ται να εκ­δι­κα­στεί στις 8 Οκτω­βρί­ου.

Η πλευ­ρά των ερ­γο­δο­τών ζητά ου­σια­στι­κά να κα­ταρ­γη­θεί η εγκύ­κλιος που εξέ­δω­σε το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας στις 18 Φε­βρουα­ρί­ου 2019, σύμ­φω­να με την οποία, κα­θο­ρί­ζει στο εξής τις αμοι­βές στον ιδιω­τι­κό τομέα. Η εγκύ­κλιος, όπως το­νί­ζει ο ΣΕΒ, είναι άκυρη επει­δή δεν πήρε ΦΕΚ, αλλά και γιατί ανα­προ­σαρ­μό­ζει τα ποσά στις τριε­τί­ες, από τα 650 ευρώ και άνω. Στο ση­μείο αυτό ο ΣΕΒ επι­ση­μαί­νει ότι με βάση μνη­μο­νια­κή νο­μο­θε­σία (ν.4172/2013 αρ. 103 και 4093/2012), ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός ορί­ζε­ται ως μο­να­διαία αξία (ποσό) ανα­φο­ράς. Συ­νε­πώς, οι τριε­τί­ες μέ­νουν «πα­γω­μέ­νες» και δεν πρέ­πει να αυ­ξη­θούν μέχρι η ανερ­γία να υπο­χω­ρή­σει σε μο­νο­ψή­φιο πο­σο­στό, όπως ορί­ζε­ται στον σχε­τι­κό νόμο.

Πέρα δε από τους τυ­πι­κούς λό­γους για τους οποί­ους ζητά κα­τάρ­γη­ση της εγκυ­κλί­ου η «ου­σια­στι­κή πα­ρα­τή­ρη­ση» του Συν­δέ­σμου των βιο­μη­χά­νων είναι ότι «το ύψος των μι­σθών που αντέ­χει να πλη­ρώ­νει μία οι­κο­νο­μία δεν μπο­ρεί να εξαρ­τά­ται από τις επι­θυ­μί­ες ή τις καλές προ­θέ­σεις της εκά­στο­τε κυ­βέρ­νη­σης, αλλά από την πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα και την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τά της οι­κο­νο­μί­ας, καθώς και το μέ­γε­θος της ανερ­γί­ας και της αδή­λω­της ερ­γα­σί­ας».

Δί­νο­ντας δε και ένα χρο­νι­κό ορί­ζο­ντα για το πότε θα υπάρ­ξει ενί­σχυ­ση μι­σθών προ­σθέ­τει ότι «στο ση­με­ρι­νό ερ­γα­σια­κό και μι­σθο­λο­γι­κό πε­ρι­βάλ­λον απο­τε­λεί μεί­ζο­να προ­τε­ραιό­τη­τα η αύ­ξη­ση του δια­θέ­σι­μου ει­σο­δή­μα­τος των ερ­γα­ζο­μέ­νων με μεί­ω­ση στη φο­ρο­λο­γία της ερ­γα­σί­ας και μεί­ω­ση των ει­σφο­ρών […] Ο στό­χος για πολ­λές και κα­λο­πλη­ρω­μέ­νες δου­λειές στη χώρα συν­δέ­ε­ται άμεσα με τον πα­ρα­γω­γι­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό της οι­κο­νο­μί­ας της. Και εκεί πρέ­πει να δοθεί το βάρος κατά τα επό­με­να χρό­νια».

Οι «αμαρ­τω­λές» ερ­γο­λα­βί­ες

Οι ερ­γο­λα­βί­ες με τις επαί­σχυ­ντες «ενοι­κιά­σεις» ερ­γα­ζο­μέ­νων έχουν απα­σχο­λή­σει αρ­νη­τι­κά πολ­λές φορές την επι­και­ρό­τη­τα με κα­ταγ­γε­λί­ες για απα­ρά­δε­κτες συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας, εξα­πά­τη­ση και εκ­με­τάλ­λευ­ση του χει­ρί­στου εί­δους ερ­γα­ζο­μέ­νων. Το πρό­βλη­μα είναι υπαρ­κτό και σαφώς απαι­τεί λύση.

Η ΓΣΕΕ μι­λώ­ντας για τη «μά­στι­γα της ερ­γο­δο­τι­κής πα­ρα­βα­τι­κό­τη­τας στις ερ­γο­λα­βί­ες» είχε μά­λι­στα βρει ανε­παρ­κή και μάλ­λον λι­γό­τε­ρο αυ­στη­ρή από όσο απαι­τεί­ται τη σχε­τι­κή διά­τα­ξη που έφερε ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το 2018 και σή­με­ρα κα­τήρ­γη­σε η νέα κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ.

Όπως είχε επι­ση­μά­νει η Συ­νο­μο­σπον­δία, για την προ­στα­σία των ερ­γα­ζο­μέ­νων στις ερ­γο­λα­βι­κές ανα­θέ­σεις απαι­τεί­ται η ρητή απα­γό­ρευ­ση των ανα­θέ­σε­ων αυτών, στις πε­ρι­πτώ­σεις πα­ρο­χής ερ­γα­σί­ας απα­ραί­τη­της για τη λει­τουρ­γία μιας επι­χεί­ρη­σης. Μά­λι­στα η ΓΣΕΕ –που από κά­ποια στιγ­μή και μετά βρι­σκό­ταν σε ανοι­χτή κό­ντρα με την κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ- ση­μεί­ω­νε με νόημα ότι «η προ­στα­σία των ερ­γα­ζο­μέ­νων δεν είναι ένα επι­κοι­νω­νια­κό παι­χνί­δι».

Για την κα­τάρ­γη­ση της διά­τα­ξης που όριζε συ­νυ­πευ­θυ­νό­τη­τα της επι­χεί­ρη­σης που υπο­γρά­φει μια σύμ­βα­ση έργου με τον ερ­γο­λά­βο ή ακόμη και τον υπερ­γο­λά­βο σε πε­ρί­πτω­ση που ο τε­λευ­ταί­ος κα­τα­στρα­τη­γή­σει τη νο­μο­θε­σία (π.χ. μη κα­τα­βο­λή των οφει­λό­με­νων απο­δο­χών, των ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών καθώς και τυχόν απο­ζη­μιώ­σε­ων από­λυ­σης στους ερ­γα­ζό­με­νους), το βα­σι­κό επι­χεί­ρη­μα της κυ­βέρ­νη­σης της ΝΔ είναι ότι πε­ρι­πλέ­κει την κα­τά­στα­ση και επο­μέ­νως δεν προ­στα­τεύ­ει τους ερ­γα­ζό­με­νους.

Όπως ση­μειώ­νε­ται στην ει­ση­γη­τι­κή έκ­θε­ση, επι­χει­ρή­θη­κε ανε­πι­τυ­χώς να αντι­με­τω­πι­στούν προ­βλή­μα­τα ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων στις κάθε εί­δους συμ­βά­σεις εξω­τε­ρί­κευ­σης υπη­ρε­σιών μιας επι­χεί­ρη­σης προς τρί­τους (outsourcing).

Και κα­ταρ­γή­θη­κε, «ώστε να είναι σαφής η ευ­θύ­νη του ερ­γο­δό­τη ένα­ντι των ερ­γα­ζο­μέ­νων που αυτός απα­σχο­λεί, ανε­ξαρ­τή­τως των συμ­βα­τι­κών σχέ­σε­ων που ανα­πτύσ­σει ο ερ­γο­δό­της με τρί­τους ως επι­χει­ρη­μα­τί­ας».

Αμ­φι­σβη­τώ­ντας την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία αυτή ο ερ­γα­το­λό­γος Κώ­στας Τσου­κα­λάς επι­ση­μαί­νει ότι «η διά­τα­ξη για τις ερ­γο­λα­βι­κές εται­ρεί­ες έδινε δυ­να­τό­τη­τες διεκ­δί­κη­σης στους ερ­γα­ζο­μέ­νους όσον αφορά την ευ­θύ­νη ένα­ντι των δι­καιω­μά­των τους. Ου­σια­στι­κά η προη­γού­με­νη διά­τα­ξη έλεγε πως πέρα από τον άμεσο ερ­γο­δό­τη, μπο­ρού­σε κα­νείς να απευ­θυν­θεί και στον έμ­με­σο ερ­γο­δό­τη για τα κε­κτη­μέ­να του. Μέχρι πρό­τι­νος δη­λα­δή, αν κά­ποιος δού­λευε σε εμένα αλλά δεν είχε με εμένα σύμ­βα­ση, μπο­ρού­σε να ζη­τή­σει τα δι­καιώ­μα­τά του και σε εμένα, κάτι που παύει να ισχύ­ει».

»Στην πράξη βέ­βαια πολ­λές φορές ο έμ­με­σος ερ­γο­δό­της ήταν και άμε­σος, γιατί έστη­ναν μια εται­ρεία μαζί για να μην έχει ευ­θύ­νη ο πρώ­τος. Τώρα στην ουσία οι ερ­γο­λα­βι­κές εται­ρεί­ες φαί­νε­ται πως θα παί­ξουν πάλι ένα με­γά­λο ρόλο με το δη­μό­σιο και τις ανα­θέ­σεις έργων. Στα νο­σο­κο­μεία είχε αλ­λά­ξει αυτό και είχαν γίνει συμ­βά­σεις απ’ ευ­θεί­ας με τους ερ­γα­ζό­με­νους, κάτι που φαί­νε­ται να τρο­πο­ποιεί­ται ξανά».

Αντι­θέ­τως, και αυτή την κα­τάρ­γη­ση δέ­χθη­καν με ανα­κού­φι­ση και ικα­νο­ποί­η­ση οι ερ­γο­δο­τι­κοί φο­ρείς που από την πρώτη στιγ­μή είχαν επι­ση­μά­νει με κοινή επι­στο­λή των φο­ρέ­ων προς την κ. Αχτσιό­γλου, το υπέρ­με­τρο κό­στος για τις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις, ώστε κά­ποιος να ελέγ­χει τις συμ­βά­σεις με τους ερ­γο­λά­βους.

Εν­δια­φέ­ρον έχει η το­πο­θέ­τη­ση της ΕΣΕΕ που μιλά για «μία πα­ρά­λο­γη διά­τα­ξη, η οποία είχε σκοπό να κα­τα­στή­σει τον ερ­γο­δό­τη επί­ση­μο «ελεγ­κτή» του ερ­γο­λά­βου, στη θέση που κα­νο­νι­κά θα έπρε­πε να είχαν οι κρα­τι­κές υπη­ρε­σί­ες της Επι­θε­ώ­ρη­σης ερ­γα­σί­ας και του ΕΦΚΑ».

Είναι πρα­κτι­κά αδύ­να­το, ση­μειώ­νει η ΕΣΕΕ, να ελέγ­χει ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας αν, ο ερ­γο­λά­βος που χρη­σι­μο­ποιεί, τηρεί τις υπο­χρε­ώ­σεις του προς το προ­σω­πι­κό του.

Ωστό­σο, όταν όλοι πλέον στον σύγ­χρο­νο κόσμο -ακόμη και σε χώρες που έχουν «ευαγ­γέ­λιο» τους νό­μους και την αυ­τορ­ρύθ­μι­ση της αγο­ράς- μι­λούν για την ανα­γκαιό­τα­τα ενί­σχυ­σης της εται­ρι­κής κοι­νω­νι­κής ευ­θύ­νης αυτή η «απο­ποί­η­ση» ευ­θυ­νών δεν συ­νά­δει με το μο­ντέ­λο των επι­χει­ρή­σε­ων που έχει ανά­γκη η οι­κο­νο­μία και η κοι­νω­νία για να πάει μπρο­στά.

Συν­δι­κα­λι­στι­κός νόμος

Το δεύ­τε­ρο δείγ­μα γρα­φής για την αλ­λα­γή στη «φι­λο­σο­φία» που πρό­κει­ται να ακο­λου­θή­σει στα ερ­γα­σια­κά όλα δεί­χνουν ότι ετοι­μά­ζε­ται να δώσει η κυ­βέρ­νη­ση με τις αλ­λα­γές στον συν­δι­κα­λι­στι­κό νόμο.

Στο πλαί­σιο αυτών των αλ­λα­γών, θα επι­διώ­ξει -όπως υπο­στη­ρί­ζει- να επι­βά­λει κα­θε­στώς δια­φά­νειας στις συν­δι­κα­λι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις, να ξε­κα­θα­ρί­σει τα μη­τρώα αυτών και έτσι να επι­λύ­σει σειρά θε­μά­των που συν­δέ­ο­νται με τα δι­καιώ­μα­τα που πη­γά­ζουν από την ιδιό­τη­τα της συν­δι­κα­λι­στι­κής ορ­γά­νω­σης, ερ­γα­τι­κής ή ερ­γο­δο­τι­κής.

Αυτή τη φορά, των αλ­λα­γών θα προη­γη­θεί κοι­νω­νι­κή δια­βού­λευ­ση λένε από το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας.

Σύμ­φω­να πά­ντως με όσα έχουν γίνει γνω­στά για τον σχε­δια­σμό του υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας, με στόχο την «ανε­μπό­δι­στη και κα­θο­λι­κή συμ­με­το­χή των ερ­γα­ζό­με­νων στην άσκη­ση του δι­καιώ­μα­τός τους» θα θε­σμο­θε­τη­θεί η δυ­να­τό­τη­τα ηλε­κτρο­νι­κής, εξ απο­στά­σε­ως, ψη­φο­φο­ρί­ας, για την επι­λο­γή των συν­δι­κα­λι­στι­κών εκ­προ­σώ­πων σε ένα σω­μα­τείο ή ορ­γά­νω­ση, αλλά και για την προ­κή­ρυ­ξη απερ­γί­ας.

Πηγές από το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας ανα­φέ­ρουν πως η διά­τα­ξη που πέ­ρα­σε το 2018, υπό την επο­πτεία αλλά και τις πιέ­σεις της τρόι­κας των δα­νει­στών, και προ­βλέ­πει την πα­ρου­σία του 50%+1 των οι­κο­νο­μι­κά ενερ­γών μελών μιας πρω­το­βάθ­μιας συν­δι­κα­λι­στι­κής ορ­γά­νω­σης στη γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση, ώστε να τεκ­μαί­ρε­ται απαρ­τία και να λη­φθεί έγκυ­ρη από­φα­ση για απερ­γία, δεν θα αλ­λά­ξει. Απλώς, θα προ­στε­θεί η δυ­να­τό­τη­τα συμ­με­το­χής μελών, εξ απο­στά­σε­ως, μέσω ηλε­κτρο­νι­κής ψήφου.

Η δεύ­τε­ρη προ­ω­θού­με­νη πα­ρέμ­βα­ση αφορά τη δη­μιουρ­γία ηλε­κτρο­νι­κού μη­τρώ­ου για συν­δι­κα­λι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις ερ­γο­δο­τών κι ερ­γα­ζο­μέ­νων. Στό­χος αυτής της διά­τα­ξης, είναι η ορ­γά­νω­ση ενός μη­τρώ­ου μελών, για κάθε συν­δι­κα­λι­στι­κή ορ­γά­νω­ση με τον ακρι­βή αριθ­μό των συμ­με­τε­χό­ντων σε αυτήν και άρα δια­φά­νεια στη συμ­με­το­χή των συν­δι­κα­λι­στών σε όλες τις απο­φά­σεις που λαμ­βά­νει το σω­μα­τείο ή η ορ­γά­νω­ση.

Η κα­τα­γρα­φή των μελών θα ισχύ­ει τόσο για τις ορ­γα­νώ­σεις των ερ­γα­ζο­μέ­νων όσο και για των ερ­γο­δο­τών.

Μια τρίτη, άμεσα όμως συν­δε­δε­μέ­νη με τις δύο προη­γού­με­νες, πα­ρέμ­βα­ση που συ­ζη­τεί­ται στο υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας, αφορά την πρό­βλε­ψη για δη­μιουρ­γία ει­δι­κής ιστο­σε­λί­δας, από πλευ­ράς των ερ­γο­δο­τών, στην οποία θα μπο­ρούν οι συν­δι­κα­λι­στές ορ­γα­νώ­σεις να δη­μο­σιο­ποιούν τις ανα­κοι­νώ­σεις τους, ηλε­κτρο­νι­κά.

Όλα τα ερ­γα­σια­κά θέ­μα­τα στο τρα­πέ­ζι

Απο­κα­λυ­πτι­κές του σκε­πτι­κού της κυ­βέρ­νη­σης για τα ερ­γα­σια­κά είναι οι εκ­μυ­στη­ρεύ­σεις της γε­νι­κής γραμ­μα­τέ­ως του υπουρ­γεί­ου Απα­σχό­λη­σης κυρία Άννας Στρα­τι­νά­κη που φι­λο­ξε­νεί το Βήμα.

Όπως λέει η κυρία Στρα­τι­νά­κη, με το παρόν κα­θε­στώς τρεις ερ­γα­ζό­με­νοι και τρεις επι­χει­ρή­σεις μπο­ρούν να συ­γκρο­τούν συν­δι­κα­λι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις, να εκ­προ­σω­πούν σχε­δόν αυ­το­δί­καια ομά­δες συμ­φε­ρό­ντων, να δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται με­τα­ξύ τους συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις και να απο­λαμ­βά­νουν προ­νό­μια χωρίς κα­νείς να μπο­ρεί να ελέγ­ξει πό­σους και ποιους πραγ­μα­τι­κά εκ­προ­σω­πούν.

Δεν κρύ­βει ότι «αντι­με­τω­πί­ζου­με δο­μι­κά προ­βλή­μα­τα της ερ­γα­τι­κής νο­μο­θε­σί­ας», διευ­κρι­νί­ζο­ντας ότι «θα απαι­τη­θούν πρω­το­βου­λί­ες εκ­συγ­χρο­νι­σμού των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων, των μη­χα­νι­σμών δια­με­σο­λά­βη­σης, της διαι­τη­σί­ας και της συμ­φι­λιω­τι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης».

Σή­με­ρα επι­μέ­νει ότι «δια­τη­ρού­νται στρε­βλω­τι­κές ρυθ­μί­σεις, οι οποί­ες συ­γκρο­τή­θη­καν σε ψη­φο­θη­ρι­κή βάση και κρί­νου­με ότι χρή­ζουν ανα­θε­ώ­ρη­σης, όπως συ­νέ­βη με την αι­τιο­λο­γη­μέ­νη από­λυ­ση, η οποία εφαρ­μο­ζό­με­νη θα κα­τέ­λη­γε σε πρω­το­φα­νή αδιέ­ξο­δα, θα κα­τέ­τει­νε σε εξευ­τε­λι­σμό των ερ­γα­ζο­μέ­νων στα δι­κα­στή­ρια και εντέ­λει σε μό­νι­μη ανερ­γία».

Στην ερώ­τη­ση ποιες άλλες ρυθ­μί­σεις χρή­ζουν αλ­λα­γής η Αννα Στρα­τι­νά­κη ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά μια τρο­πο­λο­γία του 2017 που κα­τέ­θε­σε το ΚΚΕ και συμ­φώ­νη­σε η τότε κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, η οποία προ­έ­βλε­πε ότι η κα­θυ­στέ­ρη­ση κα­τα­βο­λής δε­δου­λευ­μέ­νων υπέ­χει θέση κα­ταγ­γε­λί­ας της σύμ­βα­σης.

Χωρίς, όπως εξη­γεί, να προσ­διο­ρί­ζε­ται ο χρό­νος μη κα­τα­βο­λής των δε­δου­λευ­μέ­νων. Το μέτρο, στον βαθμό που δεν ορί­ζε­ται η διάρ­κεια, το τρί­μη­νο ή το εξά­μη­νο, που συ­μπί­πτει με τον χρόνο π.χ. κα­ταγ­γε­λί­ας των δα­νεί­ων μιας επι­χεί­ρη­σης, προ­κα­λεί απί­θα­νες στρε­βλώ­σεις.

Χωρίς να δια­σταυ­ρώ­νε­ται αν η κα­θυ­στέ­ρη­ση δια­τη­ρή­θη­κε στον χρόνο, οι ερ­γα­ζό­με­νοι δύ­να­νται να κα­ταγ­γεί­λουν τη σύμ­βα­ση και να λά­βουν επί εξά­μη­νο επι­δό­μα­τα ανερ­γί­ας, ακόμη και αν την επο­μέ­νη κα­τε­βλή­θη­σαν τα δε­δου­λευ­μέ­να ή οι ερ­γα­ζό­με­νοι βρή­καν άλλη ερ­γα­σία.

Στην πε­ρί­πτω­ση αυτή «οφεί­λου­με να προσ­διο­ρί­σου­με τον εύ­λο­γο χρόνο μη κα­τα­βο­λής των δε­δου­λευ­μέ­νων».

«Όπως και είναι απα­ραί­τη­το», υπο­γραμ­μί­ζει η κυρία Στρα­τι­νά­κη, «να δια­σταυ­ρώ­νε­ται στην πε­ρί­πτω­ση επέ­κτα­σης των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων αν οι υπο­γρά­φο­ντες αυτές εκ­προ­σω­πούν το 51% του κλά­δου».

Για δε την από­φα­ση για την απερ­γία να επι­βε­βαιώ­νε­ται μέσω και ηλε­κτρο­νι­κών ψη­φο­φο­ριών η βού­λη­ση του 51% των ερ­γα­ζο­μέ­νων – εξη­γεί ότι όλοι έχου­με δει να προ­κη­ρύσ­σο­νται απερ­γί­ες από μειο­ψη­φί­ες που δεν αντι­προ­σω­πεύ­ουν τη θέ­λη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων και πως το μη­τρώο, όπως και συ­νο­λι­κά η ανα­θε­ώ­ρη­ση του συν­δι­κα­λι­στι­κού νόμου, θα εκτε­θούν σε κοι­νω­νι­κό διά­λο­γο.

Ήδη από τη δη­μο­σιο­ποί­η­ση των προ­θέ­σε­ων της κυ­βέρ­νη­σης σε ό,τι αφορά τον συν­δι­κα­λι­στι­κό νόμο, συν­δι­κά­τα και Αντι­πο­λί­τευ­ση έχουν πάρει θέ­σεις μάχης προ­μη­νύ­ο­ντας ότι δεν θα είναι κάτι εύ­κο­λο και ανώ­δυ­νο για την κυ­βέρ­νη­ση να εφαρ­μό­σει αλ­λα­γές.

Οι προει­δο­ποι­ή­σεις προς την κυ­βέρ­νη­ση για έντο­νες αντι­δρά­σεις και αγώ­νες, αλλά και προς τον κόσμο της ερ­γα­σί­ας να βρί­σκε­ται σε επα­γρύ­πνη­ση γιατί έρ­χο­νται νέες βί­αιες ανα­τρο­πές είναι ηχη­ρές, δη­μιουρ­γώ­ντας κλίμα ανα­σφά­λειας και φόβου.

Και πλέον μετά από δέκα χρό­νια οι­κο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής κρί­σης τα πε­ρι­θώ­ρια αντο­χής και ανο­χής του κό­σμου της ερ­γα­σί­ας έχουν εξα­ντλη­θεί, ό,τι αυτό ση­μαί­νει για τις δια­στά­σεις που μπο­ρεί να πάρει η όποια αντί­δρα­ση. Επί­σης, μετά την πλη­θώ­ρα των βί­αιων αλ­λα­γών που έφε­ραν τα μνη­μό­νια στα ερ­γα­σια­κά, τα αντα­να­κλα­στι­κά είναι αυ­ξη­μέ­να και η κα­χυ­πο­ψία διά­χυ­τη για να την κα­θη­συ­χά­σει μια νέα υπό­σχε­ση για αυ­στη­ρούς ελέγ­χους και τσου­χτε­ρά πρό­στι­μα.

Και αυτά πρέ­πει να τα λάβει σο­βα­ρά υπόψη της η κυ­βέρ­νη­ση στην κα­τάρ­τι­ση των σχε­δί­ων της για τα ερ­γα­σια­κά, που μαζί με το Ασφα­λι­στι­κό, απο­τε­λούν, όπως έχει απο­δει­χθεί, πολύ κρί­σι­μα και ευαί­σθη­τα για την κοι­νω­νία ζη­τή­μα­τα. Επι­ζή­μιες για τους ερ­γα­ζο­μέ­νους επι­λο­γές και κακοί χει­ρι­σμοί τι­μω­ρού­νται αυ­στη­ρά, ακόμη και από αυ­τούς που χει­ρο­κρο­τού­σαν ως «γε­νι­κή ιδέα» τα περί αντα­γω­νι­στι­κής αγο­ράς ερ­γα­σί­ας και βιώ­σι­μου ασφα­λι­στι­κού. Γιατί όλα κρί­νο­νται στην πράξη και οι επι­λο­γές και οι απο­φά­σεις αλ­λά­ζουν όταν κά­νουν τε­λι­κό τα­μείο.

πηγή in.gr