“Ξέφραγο αμπέλι οι βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου Airbnb”

του Γρη­γό­ρη Τά­σιου (*)

Αυτή τη στιγ­μή στον κλάδο της φι­λο­ξε­νί­ας ζούμε το από­λυ­το θέ­α­τρο του πα­ρα­λό­γου. Από τη μια οι ξε­νο­δό­χοι που ση­κώ­νουν βάρη δυ­σα­νά­λο­γα των δυ­να­το­τή­των τους και από την άλλη, βρί­σκο­νται όσοι πα­ρι­στά­νουν τους ξε­νο­δό­χους χωρίς να είναι, χωρίς τις εγ­γυ­ή­σεις, τις πι­στο­ποι­ή­σεις αλλά και τις υπο­χρε­ώ­σεις των ξε­νο­δό­χων.

Για αυτό τον πα­ρα­λο­γι­σμό, οι ξε­νο­δό­χοι εί­χα­με προει­δο­ποι­ή­σει εγκαί­ρως πριν ακόμη από την έξαρ­ση του φαι­νο­μέ­νου. Σειρά έγκυ­ρων με­λε­τών, με πρώτη αυτή του Ξε­νο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου, τεκ­μη­ριώ­νουν με από­λυ­τα επι­στη­μο­νι­κό τρόπο πως οι βρα­χυ­χρό­νιες μι­σθώ­σεις ακι­νή­των συ­νι­στούν πρα­κτι­κή αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού και στρέ­βλω­σης. Σή­με­ρα τα ξε­νο­δο­χεια­κά κρε­βά­τια στην Αθήνα είναι λι­γό­τε­ρα από αυτά που δια­τί­θε­νται μέσω βρα­χυ­χρό­νιων μι­σθώ­σε­ων και πα­νελ­λα­δι­κά ενώ υπάρ­χουν 9.730 ξε­νο­δο­χεία, υπο­λο­γί­ζο­νται σε πάνω από 65.000 τα ακί­νη­τα βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης. Οι αριθ­μοί δεί­χνουν κα­θα­ρά που οδη­γεί τε­λι­κά η ασυ­δο­σία. Την ίδια στιγ­μή ωστό­σο το πρό­βλη­μα αφή­νει κι ένα βαθιά αρ­νη­τι­κό κοι­νω­νι­κό απο­τύ­πω­μα. Αυ­ξά­νουν τα ενοί­κια, πιέ­ζουν έτσι τα οι­κο­γε­νεια­κά ει­σο­δή­μα­τα των πιο αδύ­να­μων κοι­νω­νι­κών στρω­μά­των, αλ­λοιώ­νουν τη φυ­σιο­γνω­μία σε γει­το­νιές των πό­λε­ων, εγεί­ρουν μεί­ζο­να ζη­τή­μα­τα υγιει­νής κι ασφά­λειας εφό­σον κα­νείς δεν ελέγ­χει κα­νέ­να. Σε κά­ποιες πε­ριο­χές υπάρ­χει τε­ρά­στιο πρό­βλη­μα με τη στέ­γα­ση ει­δι­κών κα­τη­γο­ριών, όπως δά­σκα­λοι, κα­θη­γη­τές, για­τροί, αστυ­νο­μι­κοί. Λει­τουρ­γή­μα­τα απο­λύ­τως κα­θο­ρι­στι­κά για μια το­πι­κή κοι­νω­νία και εν τού­τοις πα­ρα­κω­λύ­ο­νται εξαι­τί­ας της χωρίς όρους και όρια επέ­κτα­σης των βρα­χυ­χρό­νιων μι­σθώ­σε­ων.

Αυτός ο πα­ρα­λο­γι­σμός της ασυ­δο­σί­ας πρέ­πει κά­ποια στιγ­μή να τε­λειώ­σει και αυτή η χώρα να πάψει επι­τέ­λους να είναι ένα ξέ­φρα­γο αμπέ­λι όπου ο κα­θέ­νας είναι ό,τι δη­λώ­σει. Δεν προ­τεί­νου­με να απα­γο­ρευ­τούν οι ψη­φια­κές πλατ­φόρ­μες. Ζούμε στην εποχή των ψη­φια­κών δι­κτύ­ων και αυτό αλ­λά­ζει τα δε­δο­μέ­να σε όλους τους το­μείς και κλά­δους της οι­κο­νο­μί­ας. Όμως, ο του­ρι­σμός έχει ανά­γκη από ευ­θύ­νη και σο­βα­ρό­τη­τα, για να μπο­ρέ­σει και να δώσει όλα αυτά που πραγ­μα­τι­κά μπο­ρεί και στην οι­κο­νο­μία και στην κοι­νω­νία. Αυτό ση­μαί­νει πως θα πρέ­πει επι­τέ­λους να εφαρ­μο­στούν κα­νό­νες από τους οποί­ους κα­νείς δεν θα εξαι­ρεί­ται. Κα­νό­νες θα πει πως όσοι δρα­στη­ριο­ποιού­νται με οποιον­δή­πο­τε τρόπο στον κλάδο της φι­λο­ξε­νί­ας να βά­ζουν το χέρι στην τσέπη και να συ­νει­σφέ­ρουν ανα­λο­γι­κά. Κα­νό­νες θα πει να προ­χω­ρή­σει άμεσα το «Μη­τρώο Ακι­νή­των Βρα­χυ­χρό­νιας Δια­μο­νής», ώστε όλοι να έχουν ονο­μα­τε­πώ­νυ­μο. Κα­νό­νες θα πει να μπουν οριο­θε­τή­σεις και πε­ριο­ρι­σμοί ανά­λο­γα με την ιδιαι­τε­ρό­τη­τα κάθε πε­ριο­χής, όπως κά­νουν όλοι οι με­γά­λοι ευ­ρω­παϊ­κοί του­ρι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί. Αλ­λιώς τρα­βά­με στο άγνω­στο και θα σκο­τώ­σου­με με τα ίδια μας τα χέρια τη με­γά­λη ελ­πί­δα για τη χώρα που είναι ο του­ρι­σμός, ει­δι­κά σε αυτή τη δύ­σκο­λη κι απαι­τη­τι­κή συ­γκυ­ρία που πα­σχί­ζου­με να επι­στρέ­ψου­με στην κα­νο­νι­κό­τη­τα και στην ανά­πτυ­ξη.

(*) Ο κ. Γρη­γό­ρης Τά­σιος είναι πρό­ε­δρος της ΠΟΞ

Πηγή money-tourism.gr