Στον απόηχο της Συμφωνίας

Της Νεκτα­ρίας Μπίλλη

Η κυβέρ­νηση με συνο­πτι­κές δια­δι­κα­σίες και σχετική πλειο­ψη­φία έκλεισε ένα θέμα χρο­νί­ζον, ένα θέμα μεί­ζο­νος εθνικής σημα­σίας, ένα θέμα που πολλές κυβερ­νή­σεις και πρω­θυ­πουρ­γοί δια­χει­ρί­στη­καν αλλά που κανείς δεν τόλμησε να προ­χω­ρή­σει στην επίλυση του. Η επόμενη μέρα της ψήφισης της περι­βό­η­της Συμ­φω­νίας των Πρεσπών βρίσκει τους Έλληνες πλη­γω­μέ­νους, θυμω­μέ­νους και απο­γοη­τευ­μέ­νους. Τα γεμάτα παλμό και πάνδημα συλ­λα­λη­τή­ρια όπως επίσης και οι δημο­σκο­πή­σεις που διε­νερ­γού­νται αυτό κατα­γρά­φουν και απο­τυ­πώ­νουν. Εθνική διπλω­μα­τική επι­τυ­χία χαρα­κτη­ρί­ζουν την ανα­φε­ρό­μενη συμ­φω­νία ο Πρω­θυ­πουρ­γός και ο πρώην ΥΠΕΞ, για εθνική ήττα κάνει λόγο ο Πρό­ε­δρος της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης, και ο ιστο­ρι­κός του μέλ­λο­ντος κατα­γρά­φει.

Το γεγονός ότι εκχω­ρή­σαμε στους κατοί­κους των Σκοπίων μακε­δο­νική γλώσσα, και εθνό­τητα στοι­χεία που συν­θέ­τουν την συλ­λο­γική εθνική ταυ­τό­τητα ενός κράτους δεν είναι ούτε εύληπτο ούτε και τόσο εύπεπτο για την πλειο­νό­τητα των Ελλήνων και δη των Μακε­δό­νων. Δεν το αντέχει ο Μακε­δό­νας να ακούει τον Πρω­θυ­πουργό των Σκοπίων να ανα­φέ­ρε­ται σε Μακε­δό­νες, σε μακε­δο­νικό λαό και μακε­δο­νική γλώσσα. Δεν το αντέ­χουν οι Έλληνες οι οποίοι έχουν γαλου­χη­θεί με τα λόγια του Εθνάρχη Κ. Καρα­μανλή που δακρυ­σμέ­νος ανέφερε ότι «η Μακε­δο­νία είναι μία και είναι ελλη­νική» όπως και του αεί­μνη­στου Α. Παπαν­δρέου ο οποίος ανέφερε «ότι και μόνο η χρήση του ονό­μα­τος Μακε­δο­νία από τη γείτονα χώρα είναι όχημα αλυ­τρω­τι­σμού» να εκχω­ρού­νται αυτά που εκείνοι δεν τόλ­μη­σαν να ακου­μπή­σουν διαμιάς και με την Ελλάδα ως επι­σπεύ­δουσα αρχή.

Τα ερω­τή­ματα που τίθε­νται είναι πολλά και χρήζουν απα­ντή­σεων. Κατά αρχάς γιατί να είμαστε η επι­σπεύ­δουσα χώρα για ένα ζήτημα που άλλοι καί­γο­νται και πρέπει να επι­λύ­σουν. Και ανα­φέ­ρο­μαι στις εντα­ξια­κές δια­δι­κα­σίες του κράτους των Σκοπίων σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Κατά δεύτερο και σύμφωνα με τα λεγό­μενα του π. ΥΠΕΞ κ. Κοτζιά οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις των δύο μερών άρχισαν δύο χρόνια πριν από το 2017. Γιατί λοιπόν δεν κλήθηκε το Συμ­βού­λιο των πολι­τι­κών αρχηγών για ένα εθνικό θέμα; Δεν ματά­γινε στην πολι­τική μας ιστορία. Άραγε η δια­πραγ­μα­τευ­τική διπλω­μα­τική μας ομάδα συμ­βου­λεύ­τηκε τις προη­γού­με­νες; Του­λά­χι­στον την τελευ­ταία, τους διπλω­μά­τες, δηλαδή που δια­χει­ρί­στη­καν αρμο­δίως το θέμα το 2008. Και εν πάση περι­πτώ­σει μια χώρα που εξέρ­χε­ται μιας πολυ­ε­τούς κρίσης και είναι ευάλωτη σε πολλούς τομείς είναι δόκιμο να ανοίγει και να επι­σπεύ­δει εθνικά θέματα;

Το επι­χεί­ρημα που τίθεται ότι 140 χώρες ανα­γνω­ρί­ζουν τα Σκόπια Μακε­δο­νία είναι εντελώς έωλο και δεν απο­τε­λεί κίνητρο για να πρά­ξουμε και εμείς το ίδιο. Η ανα­γνώ­ριση αυτή αφο­ρούσε τις μεταξύ τους σχέσεις σε διμερές επίπεδο. Η Ελλάδα ήταν ο καθο­ρι­στι­κός παρά­γο­ντας με το δικαί­ωμα της αρνη­σι­κυ­ρίας που κατείχε, τώρα το έχασε. Έχουμε ανα­φερ­θεί σε προη­γού­μενο άρθρο για την ανα­γνώ­ριση των δίκαιων αιτη­μά­των της Ελλάδας από τον ΟΗΕ ο οποίος δέχτηκε κατά παρέκ­κλιση κράτος στους κόλπους του με προ­σω­ρινή συνταγ­μα­τική ονο­μα­σία. Και σχετικά με την ανα­γνώ­ριση της μακε­δο­νι­κής γλώσσας από τον ΟΗΕ νισάφι πια. Μια τεχνική δια­δι­κα­σία μετα­γρα­φής από το κυρι­λικό στο λατι­νικό αλφά­βητο τη θεω­ρούμε ανα­γνώ­ριση. Ο ίδιος ο κ. Μπα­μπι­νιώ­της που παρί­στατο στη συγκε­κρι­μένη διά­σκεψη δια­ψεύ­δει τον όποιο σχετικό ισχυ­ρι­σμό. Εμείς γιατί να πιστέ­ψουμε αυτά που μας σερ­βί­ρο­νται προς επίρ­ρωση επι­χει­ρή­ματα. Ακόμη και τον αεί­μνη­στο ευπα­τρίδη Αβέρωφ (του οποίου τα κόκκαλα πρέπει να τρίζουν) επι­στρά­τευ­σαν κάποιοι για να πείσουν για την ανα­γνώ­ριση και ύπαρξη μακε­δο­νι­κής γλώσσας. Ο Αβέρωφ μίλησε για τιτοϊκό συνο­θυ­λευ­μα­τικό γλωσ­σικό ιδίωμα. Καλό είναι πριν ερμη­νεύ­ουμε κάποιον πρώτα να τον μελε­τούμε κυρίως όταν πρό­κει­ται για εμβλη­μα­τική ιστο­ρική προ­σω­πι­κό­τητα.

Συμ­φω­νή­σαμε στη σύγκληση επι­στη­μο­νι­κών επι­τρο­πών για να μελε­τή­σουν τα βιβλία των δύο χωρών για τυχόν ανα­φο­ρές αλυ­τρω­τι­σμού. Αλήθεια η Ελλάδα είναι αλύ­τρωτη χώρα; Τα απο­τε­λέ­σματα της συμ­φω­νίας αυτής θα φανούν πρω­τί­στως μέσα από τις σχο­λι­κές αίθου­σες στις επό­με­νες γενιές όταν θα δέχο­νται ιστο­ρι­κές προ­κλή­σεις για τη Βυζα­ντινή περίοδο και τη Χρι­στια­νική ιστορία από τους κατοί­κους των Σκοπίων… Ήδη άρχισαν τα όργανα με τις ανα­φο­ρές στον Κύριλλο και τον Μεθόδιο.

Κριτές θα μας δικά­σουν οι αγέν­νη­τοι, οι νεκροί.