Το ολόγιομο φεγγάρι επηρεάζει τις στατιστικές των τροχαίων

Πού να το φαντα­στούμε; Τόσα χρόνια πιστεύ­αμε πως η παν­σέ­λη­νος κρύβει κιν­δύ­νους μόνον στα βιβλία με λυκαν­θρώ­πους και παρό­μοια νυκτό­βια όντα. Όπως φαί­νε­ται όμως, κρύβει πραγ­μα­τι­κούς κιν­δύ­νους και για όσους οδηγούν την ιδιαί­τερα αυτή μέρα κάθε μήνα.

Αυτό κατα­λά­βαμε του­λά­χι­στον, δια­βά­ζο­ντας την αναφορά μίας κανα­δι­κής έρευνας που δημο­σιεύ­τηκε στο The British Medical Journal (ιατρικό περιο­δικό). Η έρευνα δια­πι­στώ­νει πως οι απρό­σε­κτοι οδηγοί κι εκείνοι που ασχο­λού­νται με αλλό­τρια κατά την οδήγηση -στέλνοντας SMS για παράδειγμα- απο­τε­λούν κίνδυνο για τον εαυτό τους και τους άλλους χρήστες των δρόμων. Ακόμη και μια στιγ­μιαία ματιά εκτός πορείας μπορεί να αποβεί μοιραία.

Όλα αυτά τα γνω­ρί­ζαμε ήδη. Οπότε, γιατί ασχο­λή­θη­καν οι Καναδοί με ένα θέμα που έχει ήδη σχεδόν εξα­ντλη­θεί; Η απά­ντηση είναι: δεν ασχο­λή­θη­καν με αυτό, αλλά με το αν ένα συγκε­κρι­μένο «φυσικό φαι­νό­μενο» προ­κα­λεί από­σπαση της προ­σο­χής και άρα ενέχει κιν­δύ­νους.

Ανα­φε­ρό­μα­στε στην παν­σέ­ληνο, την οποία η μελέτη υπο­δει­κνύει σε θανα­τη­φόρο παρά­γο­ντα τρο­χαίων, τις 12 μέρες τον χρόνο που συμ­βαί­νει (κάθε 30 μήνες όμως συμ­βαί­νει μία επι­πλέον).

Το εύρημα δίνει μια απρό­σμενη απά­ντηση στο ερώτημα ορι­σμέ­νων, αφού όπως φαί­νε­ται δεν σκο­τώ­νουν οι λυκάν­θρω­ποι, αλλά το γιομάτο φεγγάρι. Οπότε ένα σωρό ταινίες όπως η τετρα­λο­γία Twilight Saga θα πρέπει να ξανα­γυ­ρι­στούν με το σωστό σενάριο –προς τέρψη και αγαλ­λί­αση των απα­ντα­χού εφήβων.

«Οι ερευ­νη­τές δια­πί­στω­σαν πως τις νύχτες με παν­σέ­ληνο τα θανα­τη­φόρα ατυ­χή­ματα με μοτο­συ­κλέ­τες αυξά­νουν κατά 5% σε σχέση με τις άλλες νύχτες», ανα­φέ­ρε­ται σχετικά. «Ακόμα, τις νύχτες με υπερ­παν­σέ­ληνο η αύξηση φθάνει το 32%».

Υπερ­παν­σέ­λη­νος ονο­μά­ζε­ται η παν­σέ­λη­νος που συμπί­πτει με την μικρό­τερη από­σταση της σελήνης από τη γη. Ευτυχώς αυτή η σύμ­πτωση δεν συμ­βαί­νει τακτικά. Το 2017 είχε μία υπερ­παν­σέ­ληνο, το 2018 θα έχει δύο που θα συμβούν Γενάρη και Φλεβάρη.

Η έρευνα περιέ­λαβε στοι­χεία από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασί­λειο, τον Καναδά και την Αυστρα­λία. Η σχέση μεταξύ παν­σε­λή­νου και ατυ­χη­μά­των δεν απο­δει­κνύ­ε­ται ακλό­νητα, διότι δεν έχει ελεγ­χθεί η συμ­με­τοχή άλλων παρα­γό­ντων, όπως π.χ. αυτός των και­ρι­κών συν­θη­κών.

Όπως δηλώνει ο ένας από τους συντά­κτες της, ο Eldar Shafir, καθη­γη­τής Συμπε­ρι­φο­ρι­κών Επι­στη­μών και Δημό­σιας Πολι­τι­κής, Ψυχο­λο­γίας και Δημο­σίων Σχέσεων στη Σχολή Δημο­σίων και Διεθνών Σχέσεων Γούντρο Ουίλσον. «Η έρευνά μας έρχεται να προ­στε­θεί στην υπάρ­χουσα βιβλιο­γρα­φία σχετικά με το πώς ακόμα και οι μικρό­τε­ροι περι­σπα­σμοί μπορούν να έχουν κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες για τη ζωή μας».

«Η εκτροπή του βλέμ­μα­τος ενός μοτο­συ­κλε­τι­στή από τον δρόμο προς την παν­σέ­ληνο μπορεί να προ­κα­λέ­σει απώλεια ελέγχου», βεβαιώ­νει και ο βασικός συγ­γρα­φέας της μελέτης Donald Redelmeier, καθη­γη­τής στο Τμήμα Ιατρι­κής του Πανε­πι­στη­μίου του Τορόντο.

Οι Redelmeier και Shafir ξεκί­νη­σαν κάνο­ντας την υπόθεση πως η προσοχή του ανθρώ­που στρέ­φε­ται ενστι­κτω­δώς προς την παν­σέ­ληνο, πράγμα που πιθανώς συμ­βάλ­λει στην πρό­κληση θανα­τη­φό­ρων ατυ­χη­μά­των. Για να απο­δεί­ξουν το αληθές ή όχι της υπό­θε­σής τους, ανέ­λυ­σαν τα στοι­χεία των ετών 1975 – 2014 από το αρχείο κατα­γρα­φής οδικών ατυ­χη­μά­των στις ΗΠΑ. Στο διά­στημα αυτών συνέ­βη­σαν 494 παν­σέ­λη­νοι και 65 υπερ­παν­σέ­λη­νοι.

Έπειτα κατέ­γρα­ψαν τον αριθμό των θανα­τη­φό­ρων ατυ­χη­μά­των κατά τις νύχτες με παν­σέ­ληνο και τον συνέ­κρι­ναν με τον αριθμό ατυ­χη­μά­των σε βραδιές με ημι­σέ­ληνο (πρώτο τέταρτο της σελήνης) –δηλαδή μια εβδο­μάδα πριν και μία μετά την παν­σέ­ληνο.

Βρήκαν ότι κατά τις νύχτες με παν­σέ­ληνο συνέ­βη­σαν 4.994 θανα­τη­φόρα, για ένα μέσο όρο 9,10 ατυ­χη­μά­των ανά παν­σέ­ληνο. Αντί­θετα τις νύχτες χωρίς παν­σέ­ληνο συνέ­βη­σαν 8,64 θανα­τη­φόρα κατά μέσο όρο, ενώ όταν είχε υπερ­παν­σέ­ληνο ο μέσος όρος εκτι­νά­χτηκε στο 10,82 (703 θανα­τη­φόρα συνο­λικά).

Η διαφορά υπονοεί πως κάθε δύο νύχτες με παν­σέ­ληνο συνέβη ένα επι­πλέον θανα­τη­φόρο, ενώ κάθε δύο νύχτες με υπερ­παν­σέ­ληνο το νούμερο διπλα­σιά­ζε­ται στα δύο επι­πλέον θανα­τη­φόρα.

Συνο­λικά καθ’ όλο το διά­στημα για το οποίο ανα­ζη­τή­θη­καν στοι­χεία, τα επι­πλέον  ατυ­χή­ματα με παν­σέ­ληνο ήταν 226. Το τυπικό “σετ” ενός τρο­χαίου όπως κατα­γρά­φηκε, απο­τε­λεί­ται από έναν μεσή­λικα αναβάτη που κινεί­ται σε επαρ­χιακό δρόμο με μία μοτο­συ­κλέτα μεγάλου κυβι­σμού και συγκρού­ε­ται μετω­πικά. Κράνος φορού­σαν λιγό­τερα από τα μισά θύματα.

Το 73% των δυστυ­χη­μά­των συνέβη σε προ­με­σο­νύ­κτιες ώρες και μόλις το 27% σε μετα­με­σο­νύ­κτιες.

Οι ερευ­νη­τές κατόπιν χρη­σι­μο­ποί­η­σαν στοι­χεία από το Ηνωμένο Βασί­λειο, τον Καναδά και την Αυστρα­λία με παρό­μοια απο­τε­λέ­σματα. Ωστόσο δεν ισχυ­ρί­ζο­νται το αλάθητο των ευρη­μά­των τους καθώς όπως λένε, η μελέτη δεν δια­χω­ρί­ζει τη συμ­με­τοχή παρα­γό­ντων όπως η από­σπαση προ­σο­χής από άλλες αιτίες, τα τυχόν τροχαία εμπόδια, οι και­ρι­κές συν­θή­κες και η ορα­τό­τητα της σελήνης ή όχι λόγω συν­νε­φιάς.

Επι­πλέον όπως βλέ­πουμε, δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται το πόσα ακριβώς τροχαία οφεί­λο­νται σε επι­θέ­σεις λυκαν­θρώ­πων ή πόσοι από τους οδηγούς ήταν τέτοιοι…

Πηγή newsbeast.gr