ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Aπό τη Pόδο στο Aουσβιτς… Πρεμιέρα του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Σ. Mοντιάνο

Μαίρη Φώτη 4 λεπτά ανάγνωση
σαμυ μοντιανο

Στις 21 Σεπτεμ­βρίου 2019, η ιστορία θα ξανα­ζω­ντα­νέ­ψει, μέσα από το ντο­κι­μα­ντέρ για τη ζωή του Σάμυ Μοντιάνο, ο οποίος όπως κι άλλοι Εβραίοι της Ρόδου έζησε τη φρίκη του Αου­σβιτς.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υπο­στη­ρί­ζουν πως οι λέξεις δεν επαρ­κούν για να περι­γρά­ψουν αυτά που έζησαν οι Εβραίοι στα στρα­τό­πεδα συγκέ­ντρω­σης. Ο Σάμυ Μοντιάνο, που γνώρισε από πολύ νωρίς στη ζωή του τον παρα­λο­γι­σμό των πολι­τι­κών του διχα­σμού, της μισαλ­λο­δο­ξίας και των δια­κρί­σεων, έμελλε, παιδί ακόμα, να ταξι­δέ­ψει μέρες ατέ­λειω­τες για να συνα­ντή­σει τον τρόμο, την φρίκη και τον όλεθρο μαζί με χιλιά­δες ομό­φυ­λούς του, να ζήσει τον χαμό του πατέρα και της αδελφής του, και να αντι­με­τω­πί­σει καθη­με­ρινά τον θάνατο στο Άου­σβιτς Μπιρ­κε­νάου. Στο μεταίχ­μιο εκείνο που η ζώσα εμπει­ρία σμίγει την τοπική και την προ­σω­πική ιστορία με την παγκό­σμια, η ταινία κατα­γρά­φει την μαρ­τυ­ρία ενός από τους τελευ­ταί­ους επι­ζώ­ντες Ροδεσλί (Εβραί­ους της Ρόδου) και πραγ­μα­τεύ­ε­ται το καθήκον της άσβε­στης μνήμης και την προ­ά­σπιση της ανθρω­πιάς και της αξιο­πρέ­πειας όχι πια μονάχα για όσους επέ­ζη­σαν αλλά ιδίως για τις επερ­χό­με­νες γενιές ενός κλυ­δω­νι­ζό­με­νου κόσμου.

Το 2008, ο Σάμυ Μοντιάνο και ο Δαβίδ Γκα­λά­ντε, δύο Εβραίοι της Ρόδου που τον Ιούλιο του 1944 πήραν το δρόμο για το Άου­σβιτς, ξανα­συ­να­ντή­θη­καν στο νησί μας, στο ίδιο κτήριο, όπου είχαν οδη­γή­σει οι Γερ­μα­νοί κατα­κτη­τές Ρόδιους Εβραί­ους, για να τους οδη­γή­σουν στο Αου­σβιτς. Φτά­νο­ντας στο Κολα­στή­ριο, περισ­σό­τε­ροι από 700 οδη­γή­θη­καν απευ­θείας στα Κρε­μα­τό­ρια.

Στις 18 Ιουλίου του 1944 οι Γερ­μα­νοί εκδί­δουν διαταγή και καλούν όλους τους άνδρες Εβραί­ους της Ρόδου να παρου­σια­στούν στο κτήριο της Αερο­πο­ρίας (σημε­ρινή Του­ρι­στική Σχολή) και την επομένη μέρα καλού­νται να παρου­σια­στούν και όλες οι γυναί­κες με τα μικρά παιδιά. Οι γυναί­κες ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νες να προ­σκο­μί­σουν όλα τα χρυ­σα­φικά και χρήματα, με ποινή θανάτου για όσες προ­σπα­θού­σαν να τα κρύψουν ή να τα δώσουν για φύλαξη σε ντό­πιους. Είχαν συγκε­ντρω­θεί εννέα βαλί­τσες με δια­μά­ντια, χρυ­σα­φικά και κοσμή­ματα, τα οποία αργό­τερα δύο αξιω­μα­τι­κοί των SS μετέ­φε­ραν στην Αθήνα και ο εκεί διοι­κη­τής τα πούλησε σε κοσμη­μα­το­πώλη των Αθηνών.

Ο τότε Τούρκος πρό­ξε­νος της Ρόδου Σελα­χε­τίν Ουλ­κου­μέν κατόρ­θωσε να σώσει 42 Εβραί­ους με το αιτιο­λο­γικό ότι είχαν τουρ­κική υπη­κο­ό­τητα και αφού η Τουρκία δεν μετείχε στον πόλεμο δεν μπο­ρού­σαν οι Γερ­μα­νοί να τους συλ­λά­βουν.

Γερ­μα­νοί συνο­δεύ­ουν την πομπή των 1.600 Εβραίων της Ρόδου προς το λιμάνι. Και για να μην τους δουν οι κάτοι­κοι του νησιού ήχησαν οι σει­ρή­νες για δήθεν αερο­πο­ρική επίθεση από τους Άγγλους στο νησί, ώστε να κρυ­φτούν όλοι στα σπίτια τους και στα κατα­φύ­για.

Στο λιμάνι τούς περί­με­ναν τρία παμπά­λαια φορτηγά πλοία. Κυριο­λε­κτικά στοι­βαγ­μέ­νοι σαν τα ζώα μέσα στα πλοία, ξεκι­νούν για την Κω, όπου επι­βι­βά­ζο­νται άλλοι 50 Εβραίοι, ενώ ένα από τα πλοία περνά και από τη Λέρο για να παρα­λά­βει τον μονα­δικό Εβραίο του νησιού!

Τα πλοία φτάνουν στον Πειραιά. Οι Γερ­μα­νοί φορ­τώ­νουν τους Εβραί­ους σε καμιό­νια και τους μετα­φέ­ρουν σε στρα­τό­πεδα στο Χαϊδάρι.

Στις 3 Αυγού­στου οι 1.650 Εβραίοι της Ρόδου και της Κω μετα­φέ­ρο­νται στο σιδη­ρο­δρο­μικό σταθμό Αθηνών και ξεκινά το ταξίδι με προ­ο­ρι­σμό το Άου­σβιτς.

Το ταξίδι κράτησε 13 μέρες. Στη διάρ­κειά του πέθαναν περίπου 100 άτομα και οι Γερ­μα­νοί πετού­σαν τα πτώματά τους από το τρένο στα χωράφια! Από αυτούς ελά­χι­στοι κατά­φε­ραν να επι­ζή­σουν μετά το τέλος του δεύ­τε­ρου παγκο­σμίου πολέμου.

Ο Σάμυ Μοντιάνο, έχασε όλους του τους συγ­γε­νείς στο Αου­σβιτς. Σε παλαιό­τε­ρες δηλώ­σεις του τόνισε πως «πιστεύω ότι εμείς επι­ζή­σαμε γιατί ίσως ο θεός μάς επέλεξε σαν μάρ­τυ­ρες για να μάθει ο κόσμος τι συνέβη και να μην ξανα­ζή­σει η ανθρω­πό­τητα τέτοιες φρι­κα­λε­ό­τη­τες».

Στις 28 Ιανουα­ρίου 1945 όταν οι Ρώσοι στρα­τιώ­τες μπήκαν στο στρα­τό­πεδο συγκέ­ντρω­σης, βρήκαν τους δύο Ρόδιους Εβραί­ους σχεδόν ετοι­μο­θά­να­τους από τις κακου­χίες και τα βασα­νι­στή­ρια και τους μετέ­φε­ραν στο Νοσο­κο­μείο. Η δεύτερη ευκαι­ρία για τη ζωή, μόλις τους είχε δοθεί.

Η πρε­μιέρα του συγκλο­νι­στι­κού ντο­κι­μα­ντέρ για την συγκι­νη­τική δια­δρομή της ζωής του Σάμυ Μοντιάνο, που θα ζωντα­νέ­ψει μνήμες από την ματω­μένη ιστορία των Εβραίων της Ρόδου, έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί στις 21 Σεπτεμ­βρίου στις 20:00 στο Δημο­τικό Θέατρο της Ρόδου με ελεύ­θερη είσοδο για το κοινό.

Στο ντο­κι­μα­ντέρ μιλά ο 89 ετών σήμερα Σάμυ Μοντιάνο και η αφήγησή του είναι καθη­λω­τική. Την σκη­νο­θε­σία υπο­γρά­φουν οι Δέσποινα Μαζα­ράκη, Γιώργος Τζε­δά­κης, Δημή­τρης Κόκ­κι­νος και την μουσική ο Αντώνης Κυζού­λης

Να σημειω­θεί ότι το ντο­κι­μα­ντέρ “Σάμουελ Μοντιάνο – Η Αποστολή- από τη Ρόδο στο Άου­σβιτς” εντάσ­σε­ται στο πλαίσιο της προ­σπά­θειας δημιουρ­γίας της λεγό­με­νης “ΡΟΔΙΑΚΗΣ ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗΣ” από το εργα­στήρι κινη­μα­το­γρά­φου Cine Chevalier του Ιδρύ­μα­τος Υπο­τρο­φιών Ε.&Μ Στα­μα­τίου, διευ­θυ­ντής του οποίου είναι ο κ. Γιώργος Τζε­δά­κης, δικη­γό­ρος/ οικο­γε­νεια­κός δια­με­σο­λα­βη­τής.

Ηδη στο στάδιο του μοντάζ βρί­σκο­νται άλλες δύο ταινίες (για το Concentramento της Ρόδου και για το πέρασμα από τη Ρόδο του Φώτη Κόντο­γλου), ενώ έχει προη­γη­θεί ταινία με τίτλο “Ο Γιώργος Σεφέρης στα χνάρια της Δωρικής Κρήνης”.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.