Σταύρος Παπασταύρου: Ηττήθηκε το παρακράτος που επιδίωξε την εξόντωσή μου

«Τα τελευ­ταία έξι χρόνια δαι­μο­νο­ποι­ή­θηκα και υπήρξα στόχος μιας επι­χεί­ρη­σης δολο­φο­νίας χαρα­κτήρα, λόγω της πολι­τι­κής μου δράσης με τη ΝΔ και της συνερ­γα­σίας μου με τον πρω­θυ­πουργό Αντώνη Σαμαρά»

«Το παρα­κρά­τος που επι­δί­ωξε συστη­μα­τικά την ηθική μου εξό­ντωση και την ποινική μου κατα­δίκη ηττή­θηκε ολο­κλη­ρω­τικά», σημειώ­νει σε ανα­κοί­νωσή του ο Σταύρος Παπα­σταύ­ρου με αφορμή το απαλ­λα­κτικό βού­λευμα 2723/2020, του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Αθηνών, το οποίο κατέστη αμε­τά­κλητο.

«Τα τελευ­ταία έξι χρόνια δαι­μο­νο­ποι­ή­θηκα και υπήρξα στόχος μιας επι­χεί­ρη­σης δολο­φο­νίας χαρα­κτήρα, λόγω της πολι­τι­κής μου δράσης με τη ΝΔ και της συνερ­γα­σίας μου με τον πρω­θυ­πουργό Αντώνη Σαμαρά», σημειώ­νει ο κ. Παπα­σταύ­ρου προ­σθέ­το­ντας: «Εκα­το­ντά­δες τα δημο­σιεύ­ματα λάσπης για τη λίστα Lagarde, τα Panama Papers, ακόμη και για συμ­με­τοχή μου σε εγκλη­μα­τική οργά­νωση ξεπλύ­μα­τος μαύρου χρή­μα­τος. Πρω­το­φα­νής η επα­νει­λημ­μένη συκο­φα­ντική αναφορά στο όνομά μου ακόμη και από τον Αλέξη Τσίπρα, μέχρι και προ­ε­κλο­γικό τηλε­ο­πτικό σποτ έβγαλαν σε βάρος μου και της Νέας Δημο­κρα­τίας για τις εθνικές εκλογές του Σεπτεμ­βρίου 2015. Ο ορισμός της πολι­τι­κής δίωξης δηλαδή, αλλά και ο ορισμός της σκευω­ρίας. Οι διώκτες μου ήταν αδί­στα­κτοι. Επι­χεί­ρη­σαν να χει­ρα­γω­γή­σουν τη Δικαιο­σύνη, εκβί­α­σαν, έφτασαν μέχρι να απο­κρύ­ψουν έγγραφο που απο­δεί­κνυε την αθω­ό­τητά μου. Έπρεπε να κατα­δι­κα­στώ και να παρα­μείνω αμαυ­ρω­μέ­νος εκτός και αν όπως ζητή­θηκε μιλούσα ενα­ντίον της Μαρέβας Γκρα­μπόφ­σκι Μητσο­τάκη. Τόσο απλά, τόσο αισχρά, τόσο δόλια».

Ωστόσο, όπως σημειώ­νει, «χρειά­στη­καν έξι ολό­κληρα, πολύ δύσκολα χρόνια ώστε να κατα­πέ­σει η σκευω­ρία ενα­ντίον μου. Με σειρά από αμε­τά­κλη­τες δικα­στι­κές απο­φά­σεις των φορο­λο­γι­κών δικα­στη­ρίων και της ποι­νι­κής δικαιο­σύ­νης δικαιώ­θηκα πανη­γυ­ρικά και το πολυ­δια­φη­μι­σμένο φορο­λο­γικό πρό­στιμο επι­στρά­φηκε επί κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ. Στάθηκα όρθιος σε αυτόν τον προ­σω­πικό Γολγοθά, με τη βοήθεια της οικο­γέ­νειάς μου, των αγα­πη­μέ­νων μου προ­σώ­πων και του Θεού».

Και κατα­λή­γει στην ανα­κοί­νωσή του ο Σταύρος Παπα­σταύ­ρου: «Στην υπόθεσή μου, την υπόθεση Παπα­σταύ­ρου, οι θεσμοί της Πολι­τείας μας απο­δεί­χτη­καν ασθε­νείς. Και αυτό μας αφορά όλους. Πολίτες, δημό­σιους λει­τουρ­γούς, πολι­τική ηγεσία. Οι στη­μέ­νες πολι­τι­κές διώξεις σε βάρος πολι­τι­κών αντι­πά­λων και ενίοτε σε βάρος των συζύγων, των οικο­γε­νειών και των συνερ­γα­τών τους, είναι χαρα­κτη­ρι­στικά αυταρ­χι­κών καθε­στώ­των. Όχι της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας. Και πρέπει να εκλεί­ψουν. Στη διάρ­κεια της συζή­τη­σης των πολι­τι­κών αρχηγών στις 15 Απρι­λίου 2016, ο τότε Πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας σε σχετική ερώτηση του Αρχηγού της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης, Κυριά­κου Μητσο­τάκη, είχε συμ­φω­νή­σει, ότι σε περί­πτωση αθώωσής μου, θα μου ζητούσε συγ­γνώμη. Δεν την επιζητώ σήμερα ως προ­σω­πική δικαί­ωση, την αναμένω όμως ως πρώτο βήμα, ώστε αυτό που βάναυσα έγινε σε βάρος μου να μην επα­να­λη­φθεί σε οποιον­δή­ποτε πολίτη, ανε­ξαρ­τή­τως της ιδε­ο­λο­γι­κής και πολι­τι­κής του ταυ­τό­τη­τας. Είναι θέμα Δημο­κρα­τίας».

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η δήλωση του Σταύρου Παπα­σταύ­ρου:

«Με το απαλ­λα­κτικό βού­λευμα 2723/2020 του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Αθηνών, το οποίο κατέστη αμε­τά­κλητο, ηττή­θηκε ολο­κλη­ρω­τικά το παρα­κρά­τος που επι­δί­ωξε συστη­μα­τικά την ηθική μου εξό­ντωση και την ποινική μου κατα­δίκη.

Τα τελευ­ταία έξι χρόνια δαι­μο­νο­ποι­ή­θηκα και υπήρξα στόχος μιας επι­χεί­ρη­σης δολο­φο­νίας χαρα­κτήρα λόγω της πολι­τι­κής μου δράσης με τη Νέα Δημο­κρα­τία και της στενής συνερ­γα­σίας μου με τον ΠΘ Αντώνη Σαμαρά. Εκα­το­ντά­δες τα δημο­σιεύ­ματα λάσπης για τη λίστα Lagarde, τα Panama Papers, ακόμη και για συμ­με­τοχή μου σε εγκλη­μα­τική οργά­νωση ξεπλύ­μα­τος μαύρου χρή­μα­τος. Πρω­το­φα­νής η επα­νει­λημ­μένη συκο­φα­ντική αναφορά στο όνομά μου ακόμη και από τον Αλέξη Τσίπρα, μέχρι και προ­ε­κλο­γικό τηλε­ο­πτικό σποτ έβγαλαν σε βάρος μου και της Νέας Δημο­κρα­τίας για τις εθνικές εκλογές του Σεπτεμ­βρίου 2015.

Ο ορισμός της πολι­τι­κής δίωξης δηλαδή, αλλά και ο ορισμός της σκευω­ρίας. Οι διώκτες μου ήταν αδί­στα­κτοι. Επι­χεί­ρη­σαν να χει­ρα­γω­γή­σουν τη Δικαιο­σύνη, εκβί­α­σαν, έφτασαν μέχρι να απο­κρύ­ψουν έγγραφο που απο­δεί­κνυε την αθω­ό­τητά μου.

Έπρεπε να κατα­δι­κα­στώ και να παρα­μείνω αμαυ­ρω­μέ­νος εκτός και αν όπως ζητή­θηκε μιλούσα ενα­ντίον της Μαρέβας Γκρα­μπόφ­σκι Μητσο­τάκη. Τόσο απλά, τόσο αισχρά, τόσο δόλια.

Χρειά­στη­καν 6 ολό­κληρα, πολύ δύσκολα χρόνια ώστε να κατα­πέ­σει η σκευω­ρία ενα­ντίον μου. Με σειρά από αμε­τά­κλη­τες δικα­στι­κές απο­φά­σεις των φορο­λο­γι­κών δικα­στη­ρίων και της ποι­νι­κής δικαιο­σύ­νης δικαιώ­θηκα πανη­γυ­ρικά για όλα όσα με κατη­γό­ρη­σαν και το πολυ­δια­φη­μι­σμένο φορο­λο­γικό πρό­στιμο επι­στρά­φηκε επί κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ.

Στάθηκα όρθιος σε αυτόν τον προ­σω­πικό Γολγοθά, με τη βοήθεια της οικο­γέ­νειάς μου, των αγα­πη­μέ­νων μου προ­σώ­πων και του Θεού.

Στην υπόθεσή μου, την υπόθεση Παπα­σταύ­ρου, οι θεσμοί της Πολι­τείας μας απο­δεί­χτη­καν αρχικά ασθε­νείς. Και αυτό μας αφορά όλους. Πολίτες, δημό­σιους λει­τουρ­γούς, πολι­τική ηγεσία. Οι στη­μέ­νες πολι­τι­κές διώξεις σε βάρος πολι­τι­κών αντι­πά­λων και ενίοτε σε βάρος των συζύγων, των οικο­γε­νειών και των συνερ­γα­τών τους, είναι χαρα­κτη­ρι­στικά αυταρ­χι­κών καθε­στώ­των. Όχι της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας. Και πρέπει να εκλεί­ψουν.

Στη διάρ­κεια της συζή­τη­σης των πολι­τι­κών αρχηγών στις 15 Απρι­λίου 2016, ο τότε Πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας σε σχετική ερώτηση του Αρχηγού της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης Κυριά­κου Μητσο­τάκη, είχε συμ­φω­νή­σει, ότι σε περί­πτωση αθώωσής μου, θα ζητούσε συγνώμη. Δεν την επιζητώ σήμερα ως προ­σω­πική δικαί­ωση, την αναμένω όμως ως πρώτο βήμα ώστε αυτό που βάναυσα έγινε σε βάρος μου να μην επα­να­λη­φθεί σε οποιον­δή­ποτε αθώο πολίτη, ανε­ξαρ­τή­τως της ιδε­ο­λο­γι­κής και πολι­τι­κής του ταυ­τό­τη­τας. Είναι θέμα Δημο­κρα­τίας».