Σε 4 επίπεδα η παρέμβαση του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου για τους Ρομά στο Κορακόνερο

Μηνυ­τή­ρια αναφορά ενώπιον της Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου και με κοι­νο­ποί­ηση στην Αστυ­νο­μική Διεύ­θυνση Δωδε­κα­νή­σου, στην Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σία Ρόδου, στον Δήμο Ρόδου και στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου υπο­βάλ­λει ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου για να δρο­μο­λο­γη­θούν άμεσες λύσεις στα περι­βαλ­λο­ντικά εγκλή­ματα των αθίγ­γα­νων στο Κορα­κό­νερο.

Ο χει­ρι­σμός του όλου ζητή­μα­τος έχει ανα­τε­θεί στους δικη­γό­ρους κ.κ. Στέργο Λεβέντη και Δημήτρη Βερβέρη και τελεί υπό την έγκριση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου.

Στόχος της μηνυ­τή­ριας ανα­φο­ράς είναι να σχε­δια­σθεί πρω­τό­κολλο αντι­με­τώ­πι­σης των πυρ­κα­γιών στον καταυ­λι­σμό ώστε να αντι­με­τω­πί­ζο­νται με ασφά­λεια άμεσα και απο­τε­λε­σμα­τικά.

Θα πρέπει να προ­βλέ­πε­ται, όπως προ­τεί­νει ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, η άμεση κατά­σβεση της πυρ­κα­γιάς και η κατά­σχεση και απο­μά­κρυνση όλων των μεταλ­λι­κών υλικών, τα οποία απο­τε­λούν το κίνητρο της καύσης των αντι­κει­μέ­νων που τα περιέ­χουν.

Η κατά­σχεση των υλικών αυτών λογί­ζε­ται ως ενέρ­γεια νόμιμη κατά τον ΚΠΔ και απο­τε­λεί δικο­νο­μική συνέ­πεια της αυτό­φω­ρης τέλεσης του αδι­κή­μα­τος του εμπρη­σμού και της ρύπαν­σης του περι­βάλ­λο­ντος που τελεί­ται την δεδο­μένη στιγμή.

Με την άμεση και συστη­μα­τική αφαί­ρεση των μεταλ­λι­κών υλικών μετά από κάθε φωτιά, οι εν λόγω παρα­βα­τι­κοί Ρομά θα παύσουν στα­διακά να ενερ­γούν κατά τον τρόπο αυτό, εφόσον θα γνω­ρί­ζουν ότι το απο­τέ­λε­σμα της καύσης των πολύ­τι­μων για αυτούς υλικών, θα είναι η αφαί­ρεση τους από τις αρχές.

Επι­πλέον θα ζητεί­ται οι συναρ­μό­διοι φορείς να ενερ­γή­σουν τα νόμιμα για την ανα­ζή­τηση των υπαι­τίων των ως άνω πράξεων με την παραγ­γε­λία προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης ή κύριας ανά­κρι­σης, ώστε επι­τέ­λους να τιμω­ρη­θούν οι διαρ­κείς και μόνιμοι υπαί­τιοι της ως άνω παρα­βα­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς αλλά και να ληφθεί μέριμνα για τον κολασμό των υπευ­θύ­νων των επι­χει­ρή­σεων που αγο­ρά­ζουν τα μεταλ­λικά αυτά υλικά, ως απο­τέ­λε­σμα της καύσης των αντι­κει­μέ­νων που τα περιέ­χουν, καθόσον αυτοί αγο­ρά­ζουν μεταλ­λικά υλικά που απο­τε­λούν προϊόν εγκλή­μα­τος (εμπρη­σμού, κλοπής και μόλυν­σης του περι­βάλ­λο­ντος).

Ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου επι­ση­μαί­νει ότι οι κάτοι­κοι του καταυ­λι­σμού, μεταξύ άλλων, επι­δί­δο­νται στην συγκέ­ντρωση δια­φό­ρων υλικών που περιέ­χουν μέταλλα, τα οποία συγκε­ντρώ­νουν από ολό­κληρο το νησί της Ρόδου, είτε βρί­σκο­ντάς τα εγκα­τα­λε­λειμ­μένα, είτε αφαι­ρώ­ντας τα παρά­νομα από τους κατό­χους τους, όπως γίνεται αντι­λη­πτό από διά­φο­ρες ποι­νι­κές δίκες που κατά καιρούς έχουν διε­ξα­χθεί.

Αφού τα συγκε­ντρώ­σουν εντός του καταυ­λι­σμού στη συνέ­χεια θέτουν φωτιά επί των υλικών αυτών, ώστε με τον τρόπο αυτό να απο­μα­κρυν­θούν από τα αντι­κεί­μενα αυτά τα υλικά που δεν έχουν αξία, όπως πλα­στικό, ύφασμα κλπ, και να παρα­μεί­νει μόνο το μέταλλο, το οποίο αφού σβήσει η φωτιά πωλούν στις επι­χει­ρή­σεις ανα­κύ­κλω­σης που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στη νησί, οι οποίες με τη σειρά τους μετα­πω­λούν αυτά τα υλικά σε επι­χει­ρή­σεις ανα­κύ­κλω­σης σιδήρου στην Αθήνα.

Επι­ση­μαί­νουν ακόμη ότι από τις φωτιές εξά­γο­νται τοξικοί καπνοί που κατα­κλύ­ζουν την πόλη δημιουρ­γώ­ντας ασφυ­κτική κατά­σταση.

Θεωρούν παρα­πέρα ότι οι αστυ­νο­μι­κές και πυρο­σβε­στι­κές αρχές περιο­ρί­ζο­νται κάθε φορά στην κατά­σβεση της πυρ­κα­γιάς, πολλές φορές με προ­σω­πικό κίνδυνο των ανδρών ασφα­λείας, αφού, συχνά δέχο­νται επι­θέ­σεις με πέτρες.

Ανε­ξαρ­τή­τως του αν ασκού­νται διώξεις κατά των κάθε φορά εμπρη­στών ή σχη­μα­τί­ζε­ται προ­κα­ταρ­κτική εξέταση για τον εντο­πι­σμό τους, η αντι­με­τώ­πιση της παρα­βα­τι­κής αυτής συμπε­ρι­φο­ράς τους από τις δικα­στι­κές και αστυ­νο­μι­κές αρχές όλα αυτά τα χρόνια, δυστυ­χώς δεν έχει κατα­φέ­ρει να στα­μα­τή­σει το φαι­νό­μενο αυτό, το οποίο συνε­χί­ζε­ται αμείωτο, με τερά­στιες συνέ­πειες για την υγεία των πολιτών της πόλης, τις οποίες καθένας μπορεί να φαντα­στεί και έχουν άλλωστε επι­ση­μαν­θεί και στο παρελ­θόν από σχετική μελέτη που έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επι­στη­μών «Δημό­κρι­τος».

Τονίζει δε ότι η αδυ­να­μία αντι­μέ­τω­πης του φαι­νο­μέ­νου αυτού δημιουρ­γεί στους πολίτες ένα αίσθημα ανομίας και καλ­λιερ­γεί στους παρα­βα­τι­κούς ενοί­κους του καταυ­λι­σμού την αίσθηση της ασυλίας και ως εκ τούτου αυτή η κατά­σταση θα πρέπει να λάβει άμεσα ένα τέλος.