“Έπεσαν οι μάσκες του … ‘success story’ “- Γράφει η Παρασκευή – Ελευθερία Φτακλάκη

Για άλλη μια φορά σε πολύ σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα βρε­θή­κα­με ως ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία να ακού­με δια στό­μα­τος πρω­θυ­πουρ­γού να μι­λά­ει για ‘success story’. Αρ­χι­κά, από τον Αλέξη Τσί­πρα, ο οποί­ος μι­λού­σε για το ‘success story’ της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας και τε­λι­κά βρε­θή­κα­με επί δια­κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ, με ένα νέο μνη­μό­νιο.

Σή­με­ρα, με­σού­σης μια πα­γκό­σμιας παν­δη­μι­κής κρί­σης, ακού­με τον νυν πρω­θυ­πουρ­γό, Κ. Μη­τσο­τά­κη και το επι­τε­λείο του, να μι­λούν για νέο ‘success story’, ανα­φο­ρι­κά με τη δια­χεί­ρι­ση της εξά­πλω­σης του κο­ρω­ναϊ­ού COVID19 στη χώρα μας. Σαφώς δεν θα δια­φω­νή­σω πως στην πρώτη φάση εξά­πλω­σης του ιού, η Ελ­λά­δα έλαβε έγκαι­ρα μέτρα, προ­κει­μέ­νου να ελα­χι­στο­ποι­ή­σει το βαθμό εξά­πλω­σης του.

Όμως για να βά­λου­με τα πράγ­μα­τα στη σωστή τους διά­στα­ση, η κυ­βέρ­νη­ση έπρα­ξε το αυ­το­νό­η­το. Βιώ­νο­ντας τις χι­λιά­δες -κα­θη­με­ρι­νά – απώ­λειες αν­θρώ­πι­νων ζωών ανά την υφή­λιο και ζώ­ντας το αν­θρώ­πι­νο δράμα στη γει­το­νι­κή μας χώρα, στην Ιτα­λία, οι Έλ­λη­νες επι­στή­μο­νες συ­νέ­στη­σαν στον πρω­θυ­πουρ­γό να λάβει αυ­στη­ρά μέτρα –απα­γό­ρευ­σης σε ένα πολύ με­γά­λο βαθμό της ‘κα­νο­νι­κό­τη­τας’- για να μην υπάρ­ξουν εστί­ες ανα­πα­ρα­γω­γής και διά­δο­σης του ιού. Και το έκανε. Και ορθώς έπρα­ξε. Δεν αμ­φι­σβη­τεί­ται αυτή η επι­λο­γή.

Να απο­δώ­σου­με τα εύ­ση­μα στην κυ­βέρ­νη­ση για τα γρή­γο­ρα αντα­να­κλα­στι­κά της ως προς την από­φα­ση της για τον κατ’ οίκον πε­ριο­ρι­σμό των Ελ­λή­νων για 2 ολό­κλη­ρους μήνες, όμως αλή­θεια, από πού προ­κύ­πτει το ‘success story’;

Από την εμ­φα­νή απου­σία ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου και συ­νε­κτι­κού σχε­δια­σμού για την επό­με­νη μέρα του εγκλει­σμού, η οποία θα έφθα­νε αργά ή γρή­γο­ρα καθώς καμία οι­κο­νο­μία δεν μπο­ρεί να στα­θεί όρθια σε κα­τα­στο­λή.

Άλ­λω­στε, η υπο­μο­νή και καρ­τε­ρία με την οποία αντι­με­τώ­πι­σαν οι Έλ­λη­νες την πε­ρί­ο­δο της συ­νο­λι­κής απα­γό­ρευ­σης ως κοι­νω­νία, ως συλ­λο­γι­κό­τη­τα, έχει φθά­σει στα όρια της. Η κοι­νω­νία απο­φά­σι­σε να στη­ρί­ξει με συ­νέ­πεια τα μέτρα πρό­λη­ψης-απα­γό­ρευ­σης, προσ­δο­κώ­ντας πως αυτό το διά­στη­μα η κυ­βέρ­νη­ση θα δού­λευε πυ­ρε­τω­δώς έναν οδικό χάρτη για την επό­με­νη μέρα.

Έφθα­σε αυτή η πο­λυ­πό­θη­τη ημέρα και έντρο­μοι αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε από τις εξαγ­γε­λί­ες του πρω­θυ­πουρ­γού πως τα νέα μέτρα επι­στρο­φής στην ‘κα­νο­νι­κό­τη­τα’ και της επα­νεκ­κί­νη­σης της οι­κο­νο­μί­ας, χω­λαί­νουν από πα­ντού. Ξαφ­νι­κά, οι πο­λι­τι­κές προ­στα­σί­ας που είχαν ανα­κοι­νω­θεί την πε­ρί­ο­δο της κα­ρα­ντί­νας, κα­ταρ­ρί­πτο­νται από τους ίδιους που τις επέ­βα­λαν. Η πο­λυ­φω­νία και η ασά­φεια είναι έκ­δη­λη σε κάθε εξαγ­γε­λία. Ανοί­γουν, δεν ανοί­γουν τα σχο­λεία. Με­τα­δί­δουν, δεν με­τα­δί­δουν τα παι­διά τον ιό, οι μά­σκες προ­στα­τεύ­ουν, δεν προ­στα­τεύ­ουν, και άλλα πολλά.

Τε­λι­κά, δεν ξέρω αν οι μά­σκες προ­στα­τεύ­ουν ή όχι. Αυτό που βλέπω είναι πως οι μά­σκες έπε­σαν, ανα­δει­κνύ­ο­ντας τη γύ­μνια και την απου­σία ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου σχε­δια­σμού για την επι­στρο­φή στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα θα πω και όχι στην ‘κα­νο­νι­κό­τη­τα’ του Κ. Μη­τσο­τά­κη. Γιατί οι όροι αυτής της ‘κα­νο­νι­κό­τη­τας’ καθώς ανα­δει­κνύ­ουν το πρό­σω­πο μιας αυ­ταρ­χι­κής κυ­βέρ­νη­σης που πι­στεύ­ει πως με την εν­δυ­νά­μω­ση του φόβου μέσα από τα κα­λο­πλη­ρω­μέ­να και ελεγ­χό­με­να ΜΜΕ, οι Έλ­λη­νες θα συ­νε­χί­σουν να πει­θαρ­χούν ως

πρό­βα­τα σε οτι­δή­πο­τε ανα­κοι­νώ­νε­ται από το κυ­βερ­νη­τι­κό επι­τε­λείο. Από πότε η κα­νο­νι­κό­τη­τα ση­μαί­νει αυ­ταρ­χι­κό­τη­τα;

Οι Έλ­λη­νες όμως γνω­ρί­ζουν πολύ καλά τι κά­νουν. Έδω­σαν τον απαι­τού­με­νο χρόνο που χρεια­ζό­ταν η κυ­βέρ­νη­ση για να αξιο­λο­γή­σει και να προ­σαρ­μό­σει τη δια­κυ­βέρ­νη­ση της και τη λει­τουρ­γία της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας στις νέες συν­θή­κες. Όμως σε καμία πε­ρί­πτω­ση , αυτό δεν με­τα­φρά­ζε­ται ως μια ανοι­χτή , λευκή επι­τα­γή.

Το ‘success story’ απο­δει­κνύ­ε­ται μια επι­κοι­νω­νια­κή φού­σκα που πολύ στή­θη­κε καλά από την ΝΔ με τα εκα­τομ­μύ­ρια που δια­τέ­θη­καν στα ΜΜΕ, μια πομ­φό­λυ­γα που πολύ γρή­γο­ρα ξε­φού­σκω­σε.

Θα μι­λή­σου­με για ‘success story’ όταν οι πο­λι­τι­κές που λαμ­βά­νο­νται θα κρα­τή­σουν την κοι­νω­νία ζω­ντα­νή και την οι­κο­νο­μία όρθια. Ο κό­σμος έδωσε απλό­χε­ρα και με αυ­το­θυ­σία το απαι­τού­με­νο χρόνο που χρεια­ζό­ταν η κυ­βέρ­νη­ση για να ορ­γα­νώ­σει και να θω­ρα­κί­σει την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία μέσα από μια νέα κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα και να επαν­νε­κι­νή­σει την οι­κο­νο­μία με την ενερ­γό στή­ρι­ξη του κρά­τους μέσα από τη χο­ρή­γη­ση πόρων και την εφαρ­μο­γή ‘έξυ­πνων’ πο­λι­τι­κών που θα κρα­τή­σουν όρθια την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία. Προς το παρόν αυτό δεν δια­φαί­νε­ται. Το μόνο που δια­πι­στώ­νου­με είναι οι αυ­το­α­ναι­ρέ­σεις και οι ‘κο­λω­τού­μπες’ ως προς τα μέτρα προ­φύ­λα­ξης από τον ιό – χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή πε­ρί­πτω­ση η χρήση της μά­σκας- και σαφώς τα τσου­χτε­ρά πρό­στι­μα που έχουν ανα­κοι­νω­θεί.

Οι πο­λι­τι­κές επι­λο­γές κρί­νο­νται εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος και όχι στο εκ­κί­νη­ση τους. Θα μι­λή­σου­με για ‘success story’ όταν και όποτε πε­ρά­σει αυτή η κρίση και το δια­κύ­βευ­μα της επι­στρο­φής στην κα­νο­νι­κό­τη­τα έχει θε­τι­κό ισο­ζύ­γιο.

Τώρα απαι­τού­νται γεν­ναί­ες πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις, απο­κέ­ντρω­σης αρ­μο­διο­τή­των για ένα ευ­έ­λι­κτο μο­ντέ­λο πο­λυ­ε­πί­πε­δης δια­κυ­βέρ­νη­σης, ένα ολο­κλη­ρω­μέ­νο πρό­γραμ­μα επι­χο­ρη­γή­σε­ων και δα­νει­σμού με την ανά­πτυ­ξης νέων χρη­μα­το­δο­τι­κών ερ­γα­λεί­ων για την ενί­σχυ­ση της οι­κο­νο­μί­ας, ενί­σχυ­ση και στε­λέ­χω­ση των υπαρ­χου­σών υγειο­νο­μι­κών δομών και δη­μιουρ­γία νέων, ανά­πτυ­ξη tailor made προ­γραμ­μά­των για την ανα­κού­φι­ση των ευ­πα­θών ομά­δων, εφαρ­μο­γή ει­δι­κών πο­λι­τι­κών για την αντι­με­τώ­πι­ση της νέας μορ­φής ανερ­γί­ας- της «κο­ρω­νο­α­νερ­γί­ας» – που απει­λεί να αφή­σει εκτός ερ­γα­σί­ας χι­λιά­δες ερ­γα­ζό­με­νους, με πρώ­τους τους απα­σχο­λού­με­νους στον κλάδο του του­ρι­σμού.

Λήψη μέ­τρων προ­στα­σί­ας για την πρώτη κα­τοι­κία, κί­νη­τρα στους αγρό­τες για την ενί­σχυ­ση της αγρο­τι­κής πα­ρα­γω­γής, στή­ρι­ξη με κάθε δυ­να­τό τρόπο του επι­χει­ρη­μα­τι­κού κό­σμου που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον του­ρι­σμό και βιώ­νει την με­γα­λύ­τε­ρη κρίση στη με­τα­πο­λι­τευ­τι­κή πε­ρί­ο­δο. Ας μην ξε­χνά­με πως ο του­ρι­σμός απο­τε­λού­σε έως σή­με­ρα έναν από τους με­γα­λύ­τε­ρους ‘αι­μο­δό­τες’ της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας και σή­με­ρα χρειά­ζε­ται ‘με­τάγ­γι­ση’ από το κρά­τος. Καλό θα είναι αυτό να πρά­ξει το κρά­τος με το όποιο κό­στος. Ο σχε­δια­σμός πρέ­πει να λαμ­βά­νει υπόψη του όχι μόνο το τώρα αλλά και το μέλ­λον. Αν οι του­ρι­στι­κοί μας προ­ο­ρι­σμοί πλη­γούν ανε­πα­νόρ­θω­τα στη φάση αυτή από την κρίση, αυτό υπο­θη­κεύ­ει και τη μελ­λο­ντι­κή τους επι­βί­ω­ση.

Επι­βάλ­λε­ται σκλη­ρή γραμ­μή στους Ευ­ρω­παί­ους εταί­ρους μας προ­κει­μέ­νου να λει­τουρ­γή­σει η Ένωση στην πράξη με όρους αλ­λη­λεγ­γύ­ης και στή­ρι­ξης των κρα­τών μελών (Κ Μ) στο

σύ­νο­λο τους. Οι κυ­βερ­νη­τι­κές οδη­γί­ες της Γερ­μα­νί­ας για τον πε­ριο­ρι­σμό των δια­κο­πών των Γερ­μα­νών εντός γερ­μα­νι­κής επι­κρά­τειας, π.χ. δεν απο­τε­λούν σε καμία πε­ρί­πτω­ση έν­δει­ξη αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Οι ανα­κοι­νώ­σεις της Γερ­μα­νί­δας Επι­τρό­που, Ursula Von De Leyen, για την μη με­τα­κί­νη­ση των του­ρι­στών από τις χώρες τους σε άλλες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, μόνο πνεύ­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης δεν εκ­φρά­ζει. Η Ένωση, οφεί­λει να ανα­λά­βει πρω­το­βου­λί­ες για την αντι­με­τώ­πι­ση της κρί­σης σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο και όχι να προ­βαί­νει σε εξαγ­γε­λί­ες πε­ριο­ρι­σμών – που δυ­στυ­χώς είναι συ­νυ­φα­σμέ­νες με τα συμ­φέ­ρο­ντα συ­γκε­κρι­μέ­νων Κ Μ.

Η Ένωση οφεί­λει άμεσα να προ­βεί στην υιο­θέ­τη­ση ενός «Ευ­ρω­παϊ­κού Υγειο­νο­μι­κού Πρω­το­κόλ­λου» για την με­τα­κί­νη­ση των Ευ­ρω­παί­ων εντός της Ένω­σης, να δη­μιουρ­γή­σει ένα ενιαίο «Ευ­ρω­παϊ­κό Υγειο­νο­μι­κό Δια­βα­τή­ριο», καθώς και ένα κοινό «Υγειο­νο­μι­κό Πρω­τό­κολ­λο Λει­τουρ­γί­ας των Ευ­ρω­παϊ­κών Του­ρι­στι­κών Προ­ο­ρι­σμών» και όχι να απο­μο­νώ­νει τα Κ Μ, θυ­μί­ζο­ντας άλλες μα­κρι­νές επο­χές. Όπως και πολλά άλλα ευ­τρά­πε­λα και μη-αλ­λη­λέγ­γυα, όπως πχ οι συμ­βι­βα­σμοί του Ευ­ρω­παϊ­κού Συμ­βου­λί­ου ως προς τις δη­μο­σιο­νο­μι­κές πο­λι­τι­κές αντι­με­τώ­πι­σης της κρί­σης που δυ­στυ­χώς η κυ­βέρ­νη­ση πα­ρα­κο­λου­θεί πα­θη­τι­κά χωρίς να υψώ­νει τα ανά­στη­μα της και να θέτει τα όρια της ανο­χής της.

Εν κα­τα­κλεί­δι, η κρίση ανα­δει­κνύ­ει τους ηγέ­τες της και ο απο­λο­γι­σμός γί­νε­ται στο τέλος και όχι στην αρχή! «Κι αν μας αντέ­ξει το σκοι­νί θα φανεί στο χει­ρο­κρό­τη­μα», όπως μας λέει και η Άλ­κη­στις Πρω­το­ψάλ­τη, που απο­τέ­λε­σε κι αυτή μέρος του ‘success story’ της κυ­βέρ­νη­σης!

ΥΓ: Αλή­θεια, τι έχει γίνει με την απο­συμ­φό­ρη­ση των νη­σιών από τους πα­ρά­νο­μους με­τα­νά­στες; Η συ­ναί­νε­ση της λήψης απο­φά­σε­ων με τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες για τη δη­μιουρ­γία νέων ΚΥΤ στα νησιά; Το τουρ­κο-λι­βυ­κό μνη­μό­νιο σε τι φάση βρί­σκε­ται και πολλά φλέ­γο­ντα ζη­τή­μα­τα που απαι­τούν λύ­σεις. Απο­τε­λούν κι αυτά μέρος του ‘success story’;

Πα­ρα­σκευή – Ελευ­θε­ρία Φτα­κλά­κη

Πο­λι­τι­κός Επι­στή­μων/ Διε­θνο­λό­γος –

Γραμ­μα­τέ­ας Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής ΚΙΝΑΛ