Ν. Σαντορινιός: «Η κυβέρνηση θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της για την επένδυση στο Γκολφ Αφάντου»

Είναι τελικά ένα 4ο Μνη­μό­νιο αυτό που έρχεται κ. Σαντο­ρι­νιέ;

Τα μνη­μό­νια, αυτά που πολε­μή­σαμε και οι λογικές που τα ακο­λού­θη­σαν ανήκουν στο παρελ­θόν. Πέρσι το καλο­καίρι κάναμε τα πάντα, πολε­μη­θή­καμε παντα­χό­θεν, ρισκά­ραμε και αντι­στα­θή­καμε, ώστε να μην βιώσει η χώρα άλλο ένα επαχθές Μνη­μό­νιο. Εκβια­στή­καμε και εκβιά­στηκε και όλος ο ελλη­νι­κός λαός μαζί μας. Κατα­λή­ξαμε σε μια Συμ­φω­νία που, παρά τις αρνη­τι­κές πτυχές (περι­φε­ρειακά αερο­δρό­μια, κατάρ­γηση συντε­λε­στών ΦΠΑ, κα.) σε καμία περί­πτωση δεν ακο­λου­θεί την υφε­σιακή συνταγή και την κοι­νω­νική αφαί­μαξη, που είχαν τα προη­γού­μενα 3 Μνη­μό­νια. Σε ποια άλλη συμ­φω­νία ένα μεγάλο μέρος των χρη­μά­των από τις απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις θα πήγαινε για την τόνωση του ασφα­λι­στι­κού και την ανά­πτυξη; Ποια άλλη συμ­φω­νία δε θα προ­έ­βλεπε απο­λύ­σεις δημο­σίων υπαλ­λή­λων και περι­κο­πές σε μισθούς; Σε ποια άλλη συμ­φω­νία υπήρχε επεν­δυ­τικό πακέτο 35 δις; Ποια άλλη κυβέρ­νηση, εφαρ­μό­ζο­ντας συμ­φω­νία που προ­έ­βλεπε 25δις για ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση, τελικά έδωσε μόνο 5,7; Ποια άλλη συμ­φω­νία θα επέ­τρεπε στην κυβέρ­νηση να κάνει βήματα ενί­σχυ­σης με μόνιμο προ­σω­πικό της Δημό­σιας Υγείας, να απλώσει δίχτυ προ­στα­σίας για όσους συμπο­λί­τες μας είναι κάτω από το όριο της φτώχιας, όπως κάναμε εμείς;  Οι δανειστές- και συγκε­κρι­μένα το ΔΝΤ- ζητούν δυνη­τικά μέτρα εκτός της συμ­φω­νίας του καλο­και­ριού, παρόλο που φτάσαμε στο 0,7% το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα για το 2015, είμαστε δηλαδή εντός των στόχων και για την επόμενη χρονιά (σημ. η Συμ­φω­νία προ­έ­βλεπε 0,25 έλλειμμα για το 2015 και 0,5 πλε­ό­να­σμα για το 2016). Ακόμη και τώρα δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε σκληρά και αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται από την λύσσα που εξα­πο­λύ­ουν ενα­ντίων μας, τόσο οι διε­θνείς εταίροι μας, όσο και οι εγχώ­ριοι ενορ­χη­στρω­τές της εξά­ντλη­σης του λαού. Αυτοί που δια­χει­ρί­στη­καν με τον πιο αντι- εθνικό τρόπο την κρίση, ξανα­βγαί­νουν στην επι­φά­νεια και σαν Κασ­σάν­δρες μιλούν και πάλι για μαύρα σύννεφα. Οι υπο­στη­ρι­κτές του ντρο­πια­στι­κού «ναι», που τα ονόματά τους φιγου­ρά­ρουν στις λίστες της φορο­δια­φυ­γής μας κουνούν το δάχτυλο να υπο­γρά­ψουμε πάλι, όπως- όπως. Η κυβέρ­νηση αυτή δεν είναι παρέν­θεση. Μέχρι τέλους θα προ­σπα­θούμε για να απο­σεί­σουμε την πιθα­νό­τητα εφαρ­μο­γής νέων μέτρων που θα γονα­τί­σουν τον λαό και την χώρα, την ώρα που πάει να σηκώσει κεφάλι, ξανά, μετά από 6 χρόνια.

«Καμία μείωση σε κύριες και επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις» ήταν η ακριβής έκφραση του πρω­θυ­πουρ­γού» και των αρμό­διων υπουρ­γών μέχρι και πριν λίγες ημέρες. Βλέπετε αυτό να ισχύει μετά το νέο ασφα­λι­στικό που κατα­τέ­θηκε στη Βουλή;

Με αυτό το νομο­σχέ­διο «βλέπω» ότι εξα­σφα­λί­ζε­ται η αξιο­πρε­πής δια­βί­ωση και η κοι­νω­νική προ­στα­σία με όρους ισό­τη­τας, εγκα­θι­δρύ­ε­ται η κοι­νω­νική δικαιο­σύνη και η ανα­δια­νομή και αλλη­λεγ­γύη των γενεών. Μιλάμε για μία συνο­λική ασφα­λι­στική μεταρ­ρύθ­μιση η οποία δεν έρχεται από το πουθενά, ούτε είναι γραμ­μένη από άλλους, αλλά απο­τε­λεί παρέμ­βαση για λύση δια­χρο­νι­κών προ­βλη­μά­των του υφι­στά­με­νου, μη βιώ­σι­μου, ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος. Όταν ο Πρω­θυ­πουρ­γός εγγυού­νταν τις συντά­ξεις, δια­βε­βαί­ωνε τον ελλη­νικό λαό ότι εμείς δεν θα κάνουμε τα ίδια με τους άλλους. Δε θα μειώ­σουμε μεσο­σταθ­μικά τις συντά­ξεις μέχρι 41%- ο κόσμος ξέρει ότι η μέση σύνταξη το 2010 ήταν 1.480 ευρώ και τον Ιανουά­ριο του 2015 είχε φτάσει τα 863 ευρώ. Δεν ήμασταν εμείς που περι­κό­ψαμε τα επι­δό­ματα αδείας και τα δώρα. Δεν επι­βά­λαμε εμείς την ειδική εισφορά από 6% έως 10% στους συντα­ξιού­χους, ούτε την εισφορά αλλη­λεγ­γύης. Ο Πρω­θυ­πουρ­γός δια­βε­βαί­ωσε και δια­βε­βαιώ­νει ότι δεν θα υπάρξει και 13η περι­κοπή στις συντά­ξεις επι­βί­ω­σης, αλλά θα φρο­ντί­σουμε για τη βιω­σι­μό­τητα του ασφα­λι­στι­κού, ώστε να εγγυ­η­θούμε την αξιο­πρεπή δια­βί­ωση τόσο των νυν συντα­ξιού­χων, όσο και των επό­με­νων γενεών.

Με το σχέδιο νόμου για τη μεταρ­ρύθ­μιση στο ασφα­λι­στικό, εγγυό­μα­στε το άθροι­σμα κύριων και επι­κου­ρι­κών συντά­ξεων ως τα 1300 €, που σημαί­νει ότι εγγυό­μα­στε για το 90% των ασφα­λι­σμέ­νων ότι θα συνε­χί­σουν να παίρ­νουν τις ίδιες συντά­ξεις που παίρ­νανε μέχρι σήμερα και αυτό είναι το πλαφόν που μας ενδια­φέ­ρει.

Πιστεύ­ετε ότι η κοι­νω­νία, ήδη εξα­ντλη­μένη και φτω­χο­ποι­η­μένη, μπορεί να αντέξει το βάρος κι άλλων φόρων; Δεν σας ανη­συ­χεί,  που έχετε όλη την κοι­νω­νία απέ­να­ντι;

Πράγ­ματι η κοι­νω­νία, τα τελευ­ταία 6 χρόνια έχει γονα­τί­σει, ιδίως τα χαμηλά στρώ­ματα. Εγώ θα πρό­σθετα και το γεγονός ότι οι έμμεσοι φόροι είναι άδικοι, εξ ορισμού, και δεν μπορεί να παρα­χθεί κοι­νω­νική οικο­νο­μία με την επιβολή και άλλων έμμεσων φόρων. Οι προ­σπά­θειες που γίνο­νται από το Οικο­νο­μικό Επι­τε­λείο είναι σε δια­φο­ρε­τική κατεύ­θυνση. Εμείς έχουμε μια εντελώς δια­φο­ρε­τική λογική που απο­τυ­πώ­θηκε και στο φορο­λο­γικό σχέδιο νόμου μας. Άμεσοι φόροι με κοι­νω­νική δικαιο­σύνη και με προ­ο­δευ­τική κλίμακα, συνυ­πο­λο­γί­ζο­ντας το σύνολο των εισο­δη­μά­των κάποιου και με έμφαση για ελά­φρυνση σε όσους, μέχρι τώρα, ήταν τα απο­κλει­στικά υπο­ζύ­για. Η προ­σπά­θεια όμως για άσκηση μιας δίκαιας φορο­λο­γι­κής πολι­τι­κής συγκρούει στα σχέδια των δανει­στών και δη, του ΔΝΤ. Γι΄αυτό και δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε σκληρά. Γι΄αυτό και παλεύ­ουμε μέχρι την τελευ­ταία στιγμή, με κάθε τρόπο, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι κάθε δυνατή συμ­μα­χία μέσα στην Ευρώπη, και ας μας κατη­γο­ρεί η αντι­πο­λί­τευση ότι δεν λέμε σε όλα ναι και ότι δεν υπα­κούμε στα κελεύ­σματα του ΔΝΤ- όπως προ­φα­νώς θα έκαναν οι ίδιοι. Κατα­λή­γο­ντας, δεν συμ­με­ρί­ζο­μαι την άποψη ότι η κοι­νω­νία είναι απέ­να­ντι μας. Σίγουρα δεν είναι απέ­να­ντι μας το συντρι­πτικό ποσοστό των μισθω­τών και συντα­ξιού­χων, της τάξεως του 99,8%, που θα έχει μηδε­νική επι­βά­ρυνση ή ακόμη και μείωση φόρου, χάρη στην προ­ο­δευ­τι­κό­τητα την οποία εξα­σφά­λισε η νέα φορο­λο­γική κλίμακα. Και πάλι, σίγουρα δεν είναι απέ­να­ντί μας το 92% των επι­χει­ρή­σεων που θα πλη­ρώ­νει λιγό­τερο φόρο ή το 72% αυτών που έχουν εισο­δή­ματα και από μισθω­τές υπη­ρε­σίες και από επι­χει­ρή­σεις και που θα πλη­ρώ­νει λιγό­τερο φόρο. Για μένα είναι ανα­δια­νομή και κοι­νω­νική δικαιο­σύνη το γεγονός ότι αυτοί που είναι μισθω­τοί, για εισο­δή­ματα 17.000 € θα πλη­ρώ­σουν 91 € παρα­πάνω, αυτοί που έχουν 30.000 € από μισθω­τές υπη­ρε­σίες, θα πλη­ρώ­σουν λιγό­τερα 244 €, για τις επι­χει­ρή­σεις που έχουν 17.000 € καθαρό εισό­δημα, θα πλη­ρώ­σουν λιγό­τερα 689 € και αυτοί που έχουν 30.000 € καθαρό εισό­δημα, θα πλη­ρώ­σουν 244 €. Ενώ, η όποια επι­βά­ρυνση, προ­κύ­πτει για μεγάλα εισο­δή­ματα, άνω των 50.000 ευρώ. Έτσι, απο­δει­κνύ­ε­ται ότι η πολι­τική μας έχει κοι­νω­νικό πρόσημο και αυτό γίνεται κατα­νοητό στον κόσμο που ξέρει τι πλήρωνε μέχρι τώρα.

Βλέπετε φως σε  όσα έχουν ακου­σθεί -και από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό- περί επα­νε­ξέ­τα­σης της κατάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών στα νησιά ή φορο­α­παλ­λα­γές στους νησιώ­τες;

Το ζήτημα της συμπε­ρί­λη­ψης ισορ­ρο­πη­τι­κών μέτρων για την νησιω­τι­κό­τητα στο φορο­λο­γικό νομο­σχέ­διο ήταν αίτημα πολλών βου­λευ­τών της συμπο­λί­τευ­σης. Είχαν γίνει και αρκετές συζη­τή­σεις με το οικο­νο­μικό επι­τε­λείο. Αυτή τη στιγμή το νομο­σχέ­διο είναι σε δια­βού­λευση. Υπάρ­χουν προ­τά­σεις και επε­ξερ­γα­σμέ­νες θέσεις, που έχουν κατα­τε­θεί και από φορείς και από εμάς τους ίδιους. Με δεδο­μένη την κατά­σταση στο μέτωπο της δια­πραγ­μά­τευ­σης, θα πρέπει να δούμε τι μπορεί να συμπε­ρι­λη­φθεί στο παρόν σχέδιο νόμου ή αν θα χρεια­στεί να έρθει ένα επι­πλέον νομο­θε­τικό πλαίσιο που θα στο­χεύει στην εξι­σορ­ρό­πηση της νησιω­τι­κό­τη­τας και των δυσκο­λιών των παρα­με­θό­ριων περιο­χών.

Φοβάστε διαρ­ροές από την Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί υπάρχει διάχυτη η εκτί­μηση ότι τα πράγ­ματα δεν είναι εύκολα. Κάποιοι βλέπουν εκλογές ή οικου­με­νική κυβέρ­νηση εντός του 2016. Υφί­στα­νται αντί­στοιχα ενδε­χό­μενα;

Όχι δε βλέπω τίποτα από αυτά στον ορί­ζο­ντα. Η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ είναι σε τροχιά πραγ­μα­τι­σμού. Έχουμε εμπι­στο­σύνη στο κυβερ­νη­τικό επι­τε­λείο και τώρα πια, γνω­ρί­ζουμε όλοι, πολύ καλά, ότι δεν υπάρ­χουν αυτα­πά­τες. Ο δρόμος είναι ανη­φο­ρι­κός αλλά το κοινό σχέδιο που εγκρί­θηκε από το λαό στις πρό­σφα­τες εκλογές, μας δεσμεύει και μας ενώνει όλους. Ανα­φο­ρικά, με τα σενάρια περί οικου­με­νι­κής ή εκλογών, εκπο­ρεύ­ο­νται από τα ίδια κέντρα δια­πλο­κής και δια­φθο­ράς, που έχουν συν­δέ­σει την πτώση αυτής της κυβέρ­νη­σης με την σωτηρία τους. Αυτή η κυβέρ­νηση πρέπει να μείνει όρθια και δυνατή για να υλο­ποι­ή­σει τις εντολές της κοι­νω­νίας για δικαιο­σύνη, πάταξη της δια­πλο­κής και χρηστής δια­χεί­ρι­σης.

Συμ­με­τέ­χετε στην Εξε­τα­στική Επι­τροπή για τα δάνεια κομ­μά­των και ΜΜΕ. Πιστεύ­ετε ότι θα είναι μια δια­φο­ρε­τική εξε­τα­στική από αυτές που έχουμε συνη­θί­σει, με τα πολλά πορί­σματα και χωρίς καθαρά συμπε­ρά­σματα;

Αυτή η εξε­τα­στική, πρόταση του Προ­έ­δρου του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, έχει μια πολύ συγκε­κρι­μένη θεμα­το­λο­γία: την διε­ρεύ­νηση, ασχέτως των σκαν­δα­λω­δών τρο­πο­λο­γιών που τις παρέ­γρα­ψαν, των συν­θη­κών δανειο­δό­τη­σης Κομ­μά­των και ΜΜΕ. Για να κατα­λά­βει ο κόσμος, σε τι σύγ­χρονα σκάν­δαλα ανα­φε­ρό­μα­στε: από το 1999- η ΝΔ συνο­λικά πήρε 301 εκ. €, και το ΠΑΣΟΚ 296 εκ. €, κρα­τι­κές χρη­μα­το­δο­τή­σεις, την ώρα που ο λαός πιε­ζό­ταν για παρα­πάνω περι­κο­πές και που έλεγαν τους Έλληνες τεμπέ­λη­δες. Εκτός αυτού, το ΠΑΣΟΚ έχει συνο­λικό δανει­σμό 125,5 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, η Νέα Δημο­κρα­τία 197 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Δανειο­δο­τού­νταν με εξα­σφα­λί­σεις των μελ­λο­ντι­κών κρα­τι­κών τους επι­χο­ρη­γή­σεων, δηλαδή δανεί­ζο­νταν με εγγύηση αέρα. Και φυσικά, το πολύ ενδια­φέ­ρον αντι­κεί­μενο, αυτής της επι­τρο­πής είναι η σχέση κυβέρ­νηση/ κόμματα εξουσίας- τράπεζες- ΜΜΕ. Ένα τρίγωνο της αμαρ­τίας, που τα ηχηρά ονόματά του είναι μέσα στις λίστες του μαύρου χρή­μα­τος, και το οποίο κατα­λή­στευσε το δημόσιο πλούτο και έθρεψε παρέες και κου­μπα­ριές που λεη­λά­τη­σαν τον τόπο μας. Αυτά για μας είναι από τα πιο ηχηρά σκάν­δαλα της Μετα­πο­λί­τευ­σης με ποι­νι­κές και προ­πα­ντός πολι­τι­κές ευθύνες, που θα φέρουμε στο φως. Δεν περι­μένω, προ­φα­νώς, οι συμ­με­τέ­χο­ντες στην Εξε­τα­στική από τα κόμματα της δια­πλο­κής, να βάλουν την υπο­γραφή τους κάτω από το ίδιο πόρισμα με το δικό μας. Αυτό όμως που προ­σμένω είναι η ώρα που θα ακούσει και θα δια­βά­σει ο ελλη­νι­κός λαός τα ονόματα και τις συντε­χνίες που πλού­τι­σαν, εις βάρος του, που του φόρ­τω­σαν στην πλάτη μνη­μό­νια και ανα­κε­φα­λο­ποι­ή­σεις, την ώρα που έπαιζαν ηθι­κο­πλα­στικό ρόλο μέσα από τα δελτία των 8 και τα βαριά πρω­το­σέ­λιδα.

Είστε υπέρ της διεκ­δί­κη­σης της ακί­νη­της περιου­σίας της Δωδε­κα­νή­σου; Θα στη­ρί­ξετε την προ­σπά­θεια της Περι­φέ­ρειας;

Θεωρώ ότι αυτή η πρω­το­βου­λία του Περι­φε­ρειάρχη για διεκ­δί­κηση της περιου­σίας, η οποία και στη­ρί­χτηκε από το Συμ­βού­λιο, είναι ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα της Δωδε­κα­νή­σου και αξίζει να υπο­στη­ρι­χτεί σε όλα τα επίπεδα. Προ­σω­πικά, με επι­στολή μου προς τον κ. Χατζη­μάρκο, έχω δηλώσει παρών σε αυτή τη δια­δι­κα­σία αλλά και εν δυνάμει αρωγός, σε ό,τι χρεια­στεί. Σημα­ντικό είναι να δια­σφα­λι­στούν η δια­φά­νεια και η συμ­με­τοχή ευρύ­τε­ρων κοι­νω­νι­κών δυνά­μεων σε ένα κοινό ρεα­λι­στικό στόχο.  Γι’ αυτό το λόγο, και ανα­φο­ρικά με την τακτική διεκ­δί­κη­σης αλλά και με την οργά­νωση των δράσεων, πιστεύω ότι πρέπει να ανα­λη­φθούν από ένα συλ­λο­γικό όργανο, στο οποίο θα συμ­με­τέ­χουν οι παρα­γω­γι­κοί και θεσμι­κοί φορείς της Δωδε­κα­νή­σου, εξα­σφα­λί­ζο­ντας ένα σχέδιο για την καθε­αυτή διεκ­δί­κηση, όσο και ένα πλάνο αξιο­ποί­η­σης προς όφελος της τοπικής κοι­νω­νίας, της περιου­σίας που θα «επα­να­πα­τρι­στεί». Είναι ένας δύσκο­λος δρόμος, μακρύς και επί­πο­νος που χρειά­ζε­ται να περάσει μέσα από παγιω­μέ­νες πολι­τι­κές, αρνη­τι­κές προς την λογική της τοπικής δια­χεί­ρι­σης. Εμείς, σε αυτόν τον αγώνα, δηλώ­νουμε τη συμπα­ρά­στασή μας. Άλλωστε η Αρι­στερά της Δωδε­κα­νή­σου ήταν αυτή που τις μαύρες μέρες του 2011, όταν τα νησιά μας απο­γυ­μνώ­νο­νταν από τα καλύ­τερα στο­λί­δια τους, την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά τους και τα ιστο­ρικά απο­τυ­πώ­ματά τους, αντι­στά­θηκε και υπο­γράμ­μισε την μελ­λο­ντική ένδεια που ερχόταν. Τότε, που όλοι, μας θεω­ρού­σαν γρα­φι­κούς και που η Τοπική Αυτο­διοί­κηση δεν έπραξε το καθήκον της, όπως τώρα, ετε­ρο­χρο­νι­σμένα, πράττει.

Τι γνώμη έχετε για το θέμα το οποίο δημιουρ­γή­θηκε με την παρέμ­βαση του κ. Μπαλτά σχετικά με το Γκόλφ Αφάντου; Πιστεύ­ετε ότι είναι μια επέν­δυση προς όφελος του τόπου η οποία πρέπει να προ­χω­ρή­σει;

Πολλά έχουν γραφτεί το τελευ­ταίο διά­στημα για αυτό το θέμα, πολλά τα οποία είναι και ανυ­πό­στατα, αγγί­ζουν τα όρια της σπέ­κου­λας και της κακο­ή­θειας. Δε περί­μενα ποτέ, ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, με προ­ε­κτά­σεις που άπτο­νται τόσο της υπο­χρέ­ω­σης για προ­στα­σία της αρχαίας πολι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μίας, όσο και της υπο­χρέ­ω­σης για υλο­ποί­ηση έργων ανά­πτυ­ξης στην περιοχή, θα γινόταν αντι­κεί­μενο μικρο­πο­λι­τι­κών και κοντό­φθαλ­μων ανα­κοι­νώ­σεων της αντι­πο­λί­τευ­σης. Η αλήθεια- όπως έχει απο­τυ­πω­θεί και στο κοινό δελτίο τύπου μας, των βου­λευ­τών ΣΥΡΙΖΑ Δωδε­κα­νή­σου, αλλά και στις σχε­τι­κές ανα­κοι­νώ­σεις του Υπ.Πο. – είναι ότι  ο αρχαιο­λο­γι­κός χαρα­κτή­ρας της περιο­χής απο­δει­κνύ­ε­ται, τόσο από τα σχετικά ευρή­ματα των ανα­σκα­φών, όσο και στον χαρα­κτη­ρι­σμό του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου του Ερη­μο­κά­στρου το 1999 και στον καθο­ρι­σμό Ζωνών Προ­στα­σίας το 2000. Όσοι θέλησαν να εκμε­ταλ­λευ­τούν το ζήτημα, ξέχασαν να πουν στον κόσμο της Ρόδου ότι ο χαρα­κτη­ρι­σμός περιο­χών ως αρχαιο­λο­γι­κών χώρων, δεν συνε­πά­γε­ται και απα­γό­ρευση δόμησης ή εκτέ­λε­σης κάποιου έργου, αλλά θέτει το Υπ. Πο. ως επι­βλέ­πον στη δια­δι­κα­σία. Η κήρυξη, λοιπόν, του χώρου, σε αρχαιο­λο­γικό, σε καμία περί­πτωση δεν στο­χεύει στην ακύρωση του επεν­δυ­τι­κού προ­γράμ­μα­τος του ΤΑΙΠΕΔ, αντι­θέ­τως βελ­τιώ­νει το θεσμικό πλαίσιο της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης στην περιοχή. Η κυβέρ­νηση έχει εκδη­λώ­σει την απο­φα­σι­στι­κό­τητα της να τηρη­θούν οι δεσμεύ­σεις για την επέν­δυση, που θα αξιο­ποι­ή­σει το «Γκόλφ Αφάντου» και θα το ανα­δεί­ξει σε σημα­ντικό ανα­πτυ­ξιακό πόλο της Ρόδου. Προ­σω­πικά, θα το σκε­φτό­μουν δυο και τρεις φορές να σηκώσω κουρ­νια­χτό για τη συγκε­κρι­μένη εξέλιξη,  όταν, υπάρ­χουν εγγυ­ή­σεις για την πορεία της επέν­δυ­σης από την κυβέρ­νηση και παράλ­ληλα θωρα­κί­ζο­νται οι νόμιμες δια­δι­κα­σίες που πρέπει να ακο­λου­θη­θούν. Αν το πρότυπο ανά­πτυ­ξης κάποιων είναι η παρά­βλεψη των απο­φά­σεων του ΚΑΣ, το μπάζωμα αρχαίων, οι πλάγιες δια­δι­κα­σίες και η περι­βαλ­λο­ντική ανομία, τότε λυπάμαι για τα πεπραγ­μένα τους.