Τρ. Καρατράντος: Τα Ίμια αποτελούν σημείο τραγικής αναφοράς για τη διαχείριση των κρίσεων

Ει­κο­σιε­πτά χρό­νια έχουν πε­ρά­σει από την κρίση στα Ίμια και γι’ αυτή τη θλι­βε­ρή επέ­τειο για τις ελ­λη­νι­κές Ένο­πλες Δυ­νά­μεις που θρη­νούν το χαμό τριών αξιω­μα­τι­κών μί­λη­σε στην πρω­ι­νή ενη­με­ρω­τι­κή εκ­πο­μπή της ΕΡΤ ο Τρια­ντά­φυλ­λος Κα­ρα­τρά­ντος, δρ. Ευ­ρω­παϊ­κής Ασφά­λειας και Νέων Απει­λών.

«Οποιοσ­δή­πο­τε είχε ασχο­λη­θεί με τις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις, τα Ίμια απο­τε­λούν ένα ση­μείο τρα­γι­κής ανα­φο­ράς με την απώ­λεια των τριών αξιω­μα­τι­κών των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων για τη δια­χεί­ρι­ση των κρί­σε­ων» ανέ­φε­ρε ο κ. Κα­ρα­τρά­ντος σχε­τι­κά με το χαμό του υπο­πλοί­αρ­χου Χρι­στό­δου­λου Κα­ρα­θα­νά­ση, του υπο­πλοί­αρ­χου Πα­να­γιώ­τη Βλα­χά­κου και του αρ­χι­κε­λευ­στή Έκτο­ρα Για­λο­ψού.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην θλι­βε­ρή επέ­τειο επι­σή­μα­νε ότι στα Ίμια, εκτός από τον χαμό των τριών Ελ­λή­νων αξιω­μα­τι­κών, εί­δα­με και κάτι το οποίο ήταν κομ­βι­κό:

«Το ΝΑΤΟ δεν μπο­ρού­σε να λει­τουρ­γή­σει ως μο­χλός απο­συ­μπί­ε­σης στην όλη δια­δι­κα­σία και χρειά­στη­κε η πα­ρέμ­βα­ση της με­γά­λης χώρας της Δύσης (σ.σ. ΗΠΑ), γιατί αυτή έχει τη δυ­να­τό­τη­τα πί­ε­σης σε αυτό το πλαί­σιο, για να μπο­ρέ­σου­με να απο­φύ­γου­με το χει­ρό­τε­ρο δυ­να­τό, την πε­ραι­τέ­ρω κλι­μά­κω­ση» επι­σή­μα­νε.

Η χει­ρό­τε­ρη στιγ­μή των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων

Σύμ­φω­να με τον κ. Κα­ρα­τρά­ντο η κρίση στα Ίμια είναι ου­σια­στι­κά η χει­ρό­τε­ρη στιγ­μή εδώ και δε­κα­ε­τί­ες των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων.

«Μετά τις τρεις με­γά­λες κρί­σεις -το Κυ­πρια­κό, η ει­σβο­λή στην Κύπρο, η κρίση του ’87- η κρίση των Ιμίων το 1996 είναι μια κρίση η οποία άφησε και απο­τύ­πω­μα σε όλη αυτή τη δια­δι­κα­σία».

Μι­λώ­ντας για την εσω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή σκηνή της Τουρ­κί­ας με την κυ­βέρ­νη­ση Τσι­λέρ υπο­στή­ρι­ξε ότι ήταν μια κυ­βέρ­νη­ση η οποία αντι­με­τώ­πι­ζε πολύ ση­μα­ντι­κές κα­ταγ­γε­λί­ες δια­φθο­ράς και ήθελε να κάνει εξα­γω­γή όλης αυτής πί­ε­σης, με τη μορφή κρί­σης στο Αι­γαίο.

Τι επι­διώ­κει ο Ερ­ντο­γάν

Σχο­λιά­ζο­ντας το σή­με­ρα και την σι­βυλ­λι­κή στάση του Ταγίπ Ερ­ντο­γάν που υπαι­νί­χθη­κε συμ­φω­νία για έντα­ξη της Φιν­λαν­δί­ας στο ΝΑΤΟ ο κ. Κα­ρα­τρά­ντος πε­ριέ­γρα­ψε το πώς δια­μορ­φώ­νει το παί­γνιο του της πί­ε­σης για να μπο­ρέ­σει να πάρει η Τουρ­κία  αυτό που αντι­λαμ­βά­νε­ται ως δικό της εθνι­κό συμ­φέ­ρον.

Μι­λώ­ντας για την ανα­βάθ­μι­ση των αμυ­ντι­κών εξο­πλι­σμών της Τουρ­κί­ας, ανέ­φε­ρε ότι αυτό είναι το ζη­τού­με­νο σε μια στιγ­μή που η Ελ­λά­δα απο­κτά πλε­ο­νέ­κτη­μα στον αέρα.

«Εκτός από πε­ρι­φε­ρεια­κή δύ­να­μη στην πε­ριο­χή (η Τουρ­κία) θέλει να είναι και ο εκ­πρό­σω­πος του μου­σουλ­μα­νι­κού κό­σμου, κάτι που δεν ήταν σύ­νη­θες στην Τουρ­κία», ση­μεί­ω­σε.

Ανα­φε­ρό­με­νος στο κά­ψι­μο του Κο­ρα­νί­ου στη Σου­η­δία που προ­κά­λε­σε την αντί­δρα­ση της Τουρ­κί­ας δή­λω­σε ότι «προ­φα­νώς δεν μπο­ρείς να κα­τη­γο­ρή­σεις μία χώρα για μία ακραία πράξη που έκανε ένας ακτι­βι­στής – εξ­τρε­μι­στής στην όλη δια­δι­κα­σία, η οποία προ­φα­νώς και προ­σβά­λει κάθε μου­σουλ­μά­νο. Όμως αυτό δεν μπο­ρεί να συν­δε­θεί δη­λα­δή με τη Σου­η­δία».

Kαι όπως πρό­σθε­σε «η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι ότι μετά το απο­τυ­χη­μέ­νο πρα­ξι­κό­πη­μα του 2016, η τα­μπέ­λα τρο­μο­κρά­της απο­δί­δε­ται πάρα πολύ εύ­κο­λα από το κα­θε­στώς Ερ­ντο­γάν σε πάρα πολ­λούς αν­θρώ­πους. Έχει μία από τις πιο πλα­στι­κο­ποι­η­μέ­νες προ­σεγ­γί­σεις στην τρο­μο­κρα­τία».

Mιλώ­ντας για τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά εξέ­φρα­σε την άποψη ότι το νέο πλέγ­μα που προ­σπα­θεί να κτί­σει ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος θα σας έλεγα ότι είναι το νέο παλιό ρήγμα. «Έχει υιο­θε­τή­σει μία προ­σέγ­γι­ση συ­νε­χούς πα­ρα­γω­γής δη­λώ­σε­ων σε ένα πλαί­σιο το οποίο έχει να κάνει είτε με τις διεκ­δι­κή­σεις του στο διε­θνές τομέα, είτε με την προ­σπά­θεια να εν­σω­μα­τώ­σει και στο προ­ε­κλο­γι­κό επί­πε­δο μία κυ­ρί­αρ­χη διά­στα­ση του εθνι­κι­σμού, συν­δε­δε­μέ­νη με μία επε­κτα­τι­κή εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή».

Ει­δι­κό­τε­ρα ση­μεί­ω­σε ότι τα ζη­τή­μα­τα που βάζει ο Ερ­ντο­γάν όπως αυτό της μου­σουλ­μα­νι­κής μειο­νό­τη­τας δεν είναι και­νούρ­για αλλά πρό­κει­ται για μία πάγια τα­κτι­κή την οποία έχει η Τουρ­κία.

«Το κομ­μά­τι των μειο­νο­τή­των ήταν πάντα ένα χαρτί που έπαι­ζαν χώρες οι οποί­ες ήθε­λαν να πα­ρέμ­βουν, να πιέ­σουν. Και θα συ­νε­χί­σει να το βάζει γιατί δεί­χνει ότι θέλει να πιέ­ζει την ελ­λη­νι­κή εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή και να πιέ­ζει την Ελ­λά­δα με πολ­λούς τρό­πους. Δεν πρέ­πει να μέ­νου­με μόνο στο κομ­μά­τι της εντός σκλη­ρής δι­πλω­μα­τί­ας (ΝΑΤΟ, ΕΕ) αλλά υπάρ­χουν και άλλοι πε­ρι­φε­ρεια­κοί ορ­γα­νι­σμοί, όπως το Συμ­βού­λιο της Ευ­ρώ­πης και ο ΟΗΕ, οι οποί­οι έχουν ση­μα­ντι­κό ρόλο στο κομ­μά­τι των δι­καιω­μά­των. Βλέ­που­με ότι και η Τουρ­κία παί­ζει και εκεί ένα παι­χνί­δι προ­σπά­θειας συ­κο­φά­ντη­σης της Ελ­λά­δος, είτε με τη δια­χεί­ρι­ση του με­τα­να­στευ­τι­κού, είτε βά­ζο­ντας όπως η ίδια θέλει με έναν προ­βλη­μα­τι­κό τρόπο το ζή­τη­μα της μειο­νό­τη­τα» ανέ­λυ­σε στην ΕΡΤ ο κ. Κα­ρα­τρά­ντος.

Τι έγινε την 31η Ια­νουα­ρί­ου 1996

Η Ελ­λά­δα και η Τουρ­κία βρέ­θη­καν «μία ανάσα» από τον πό­λε­μο την 31 Ια­νουα­ρί­ου 1996. Τουρ­κι­κές ει­δι­κές δυ­νά­μεις απο­βι­βά­ζο­νται στη 01:40 στη Μικρή Ίμια και σχε­δόν τρεις ώρες αρ­γό­τε­ρα, στις 04:30, ελι­κό­πτε­ρο του ελ­λη­νι­κού Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού, ίπτα­ται των βρα­χο­νη­σί­δων για να δια­πι­στώ­σει αν πράγ­μα­τι υπάρ­χουν Τούρ­κοι στρα­τιώ­τες. Στις 04:50 το πλή­ρω­μα του ελι­κο­πτέ­ρου ανα­φέ­ρει ότι εντό­πι­σε πε­ρί­που 10 Τούρ­κους κο­μά­ντο. Δί­νε­ται εντο­λή να επι­στρέ­ψει στη βάση του κι ενώ πετά ανα­φέ­ρει βλάβη και χά­νε­ται από τα ρα­ντάρ. Αρ­γό­τε­ρα, ανα­σύ­ρο­νται νεκρά και τα τρία μέλη του πλη­ρώ­μα­τος, ο υπο­πλοί­αρ­χος Χρι­στό­δου­λος Κα­ρα­θα­νά­σης, ο υπο­πλοί­αρ­χος Πα­να­γιώ­της Βλα­χά­κος και ο αρ­χι­κε­λευ­στής Έκτο­ρας Για­λο­ψός.

Σχε­τι­κά με τις αι­τί­ες πτώ­σης του ελι­κο­πτέ­ρου έχουν δια­τυ­πω­θεί διά­φο­ρες από­ψεις. Στην Ελ­λά­δα υπάρ­χει ευ­ρέ­ως δια­δε­δο­μέ­νη η άποψη ότι το ελι­κό­πτε­ρο κα­ταρ­ρί­φθη­κε είτε από το Τουρ­κι­κό Ναυ­τι­κό είτε από τους Τούρ­κους κα­τα­δρο­μείς που υπήρ­χαν πάνω στο νησί και ότι το γε­γο­νός απο­κρύ­φθη­κε, προ­κει­μέ­νου να λήξει η κρίση και να μην οδη­γη­θούν οι δύο χώρες σε γε­νι­κευ­μέ­νη σύρ­ρα­ξη.

Με την πα­ρέμ­βα­ση του Αμε­ρι­κα­νού Υφυ­πουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών Ρί­τσαρντ Χόλ­μπρουκ, μέχρι το με­ση­μέ­ρι της 31ης Ια­νουα­ρί­ου 1996 τα πλοία, οι στρα­τιώ­τες και οι ση­μαί­ες είχαν απο­συρ­θεί από τα Ίμια. Συ­γκε­κρι­μέ­να είπε: «No ships, no troops, no flags», («Όχι πλοία, όχι στρα­τεύ­μα­τα, όχι ση­μαί­ες»).

Πηγή: ΕΡΤ