A-τυπος και υπογραμμός: Ο χρόνος… δεν σε γέλασε

Οι ουσια­στι­κοί απο­λο­γι­σμοί, είναι εκείνοι που γίνο­νται αθόρυβα. Κάθε τέλος του έτους, ανάμεσα στις συνα­θροί­σεις, τις γιορτές, τις εξόδους και τις συνε­στιά­σεις, στο πίσω μέρος του μυαλού προ­βάλ­λε­ται νοητά μια ταινία. Από εκείνες τις ασπρό­μαυ­ρες, τις νοσταλ­γι­κές, που απο­τυ­πώ­νουν συναι­σθή­ματα, πολύ­τι­μες στιγμές, μεγάλες χαρές και βουβούς πόνους, όλα όσα ζήσαμε στον χρόνο που αφή­νουμε πίσω.

Όπως λέει η Ελλη­νίδα ποι­ή­τρια Κική Δημουλά, κανένα τέλος δεν έρχεται μόνο. Το θέμα είναι ποιος ορίζει το τέλος και ποιος την αρχή, κι αν πράγ­ματι η ολο­κλή­ρωση ενός ημε­ρο­λο­για­κού έτους είναι η αφορμή για να ξαναρ­χί­σει κανείς το ταξίδι από την αρχή, για να μηδε­νί­σει τα χιλιό­με­τρα του κοντέρ και να ορίσει νέο προ­ο­ρι­σμό, να βάλει πλώρη για νέα ταξίδια, για νέους σταθ­μούς.

Αφιε­ρώ­νουμε πολύ περισ­σό­τερο χρόνο στον καθο­ρι­σμό του νέου προ­ο­ρι­σμού και λιγό­τερο στον απο­λο­γι­σμό του ταξι­διού που ολο­κλη­ρώ­θηκε, αφή­νο­ντας σε κάθε σταθμό τις απο­σκευές που δεν θέλουμε να κου­βα­λή­σουμε στο επόμενο ταξίδι.

Δύσκολο να κρατάς το πηδάλιο, και να ορίζεις τους επό­με­νους προ­ο­ρι­σμούς. Σε βαραί­νει η ευθύνη των επι­λο­γών και των εμπει­ριών.

Τελευ­ταία Κυριακή του έτους. Περί­ο­δος ανα­στο­χα­σμού, επα­να­προσ­διο­ρι­σμού, απο­λο­γι­σμού.

Ακόμα ένας ενδιά­με­σος σταθμός μέχρι την «Ιθάκη». Ενα ταξίδι πηγαι­μού, εν αντι­θέ­σει με τον οδυσ­σειακό νόστο.

Σαν το ταξίδι του πολυ­μή­χα­νου Οδυσσέα που ήταν περι­πε­τειώ­δες και έμοιαζε ατέρ­μονο, περιε­λάμ­βανε νοσταλ­γία για τον τόπο του και απο­γο­ή­τευση απ’ τις δυσκο­λίες που συνα­ντούσε, οι οποίες δεν ήταν άλλες απ’ τα γνωστά πλά­σματα της μυθο­λο­γίας. Τους Λαι­στρυ­γό­νες, τους Κύκλω­πες, τον Ποσει­δώνα, μπορεί να μην τους συνα­ντάμε στο δρόμο μας, όμως πολλές φορές στη δια­δρομή θα χρεια­στεί να παλέ­ψουμε με τους προ­σω­πι­κούς μας δαί­μο­νες, τα απο­κυ­ή­ματα του φόβου μας…

Η Ιθάκη γίνεται η μοίρα του καθενός και είναι στη δική μας βούληση, η πραγ­μά­τωσή της.

[…] Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι.

Χωρίς αυτήν δεν θα ‘βγαινες στον δρόμο.

Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.

Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,

ήδη θα το κατά­λα­βες οι Ιθάκες τι σημαί­νουν…

Μέχρι το επόμενο έτος. Ευχές για καλή χρονιά με πολλά ταξίδια και ενδια­φέ­ρο­ντες νέους προ­ο­ρι­σμούς.